30/1/2006 - Eerste echte (kalver) liefde
Vijf jaar oud was ik, toen ze voor het eerste mijn aandacht trok. Ze had blonde lange golvende haren en een hele leuke lach, "ze heet Renny" vertelde de kleuter juf, toen die zag dat ik al naar haar zat te staren. Heel vreemd, maar als de dag van gisteren kan ik me de blunder die even later die ochtend ging komen nog herhinneren, met als een bizar gevolg natuurlijk. Met de gezamenlijke lunch kwam ze naast me zitten. Ik zat gelukkig niet meer naar haar te staren maar was toch wel zenuwachtig, hoewel ik nog maar vijf jaar oud was. Toen ik mijn glas melk wilde pakken en deze pardoes omstootte, over haar broodje File American, waar ze die ochtend in geuren in kleuren over had verteld hoe lekker ze dat wel niet vond en zeg maar toe leefde naar de lunch, wilde ze nooit meer naast me zitten, vreemd hι. Het was dus mijn eerste domme zet in het prille liefdesleven. Ik heb nog maanden achter haar aangelopen en haar met al mijn speelgoed laten spelen. Helaas, weinig wilde ze nog van me weten. Tot ik een hele mooie tekening had gemaakt, op deze tekening stond een bruidspaar hand in hand. De bruid stelde ondergetekende voor en de bruidegom was Renny. Oh wat was ik verlief op deze Renny. Toen ze hoorde van deze tekening sloeg alles om. Ze wilde nu helaas helemaal niets meer met me te maken hebben, ik liep een beetje te hard van stapel op mijn vijfde jaar vertelde ze. Ik snapte er echt niets van. Het heeft ongeveer een jaar geduurd dat ze weer met me wilde spelen. Helaas is het nooit iets tussen ons geworden hoewel ik haar tegenwoordig op mijn 32e bijna dagelijks zie. Ze is er namelijk rond haar vijftiende gaan scharrelen met allerbeste vriend Nick. Ik vond het geen probleem, want na tien jaar was ik er ook wel achter dat het tussen mij en Renny nooit iets zou worden. Renny en Nick zijn nog steeds bij elkaar en ik gun hun natuurlijk alle geluk voor de toekomst. Mijn tekening verhaal moet ik nog regelmatig aanhoren en met dit schrijven zal dit zeker niet minder worden ben ik bang
|
