30/1/2006 - Narcotica in Parijs

Ik ben een paar jaar terug, met mijn andere allergrootste vriend, Rι, naar EuroDisney in Parijs geweest. We gingen met die snelle trein en kwamen rond elf uur 's avonds aan, op station van Euro Disney Parijs. De reis was gezellig en liep voorspoedig. Voor we het wisten zagen we de lichtjes van Parijs. We konden toen niet weten wat ons een kwartier later zou overkomen. Toch wel een beetje problemen. Tenminste, dat dachten al die 700 medereizigers. Wat gebeurde er. We zaten helemaal voor in die zeer lange trein, waardoor Rι en ik voorop richting dat groene bordje met "uit" erop liepen. Mooi station dacht ik nog. Toen we de roltrap omhoog gingen, ik zag nog wel veel politie en wat een lieve hondjes waar we langs moeten, dacht ik nog. Rι gaf ιιn van de honden nog een vriendelijke aai over zijn bol, waarop die hond zijn kop zwijgend maar snel wegtrok. Ik liep voorop door al die aardige agenten en lieve honden, ze sloegen niet aan, echt niet!! Tot die laatste chagerijnige tering agent. "Passeport bitte" Ik vertelde hem snel dat ik Nederlands ben en geen Duitser, maar hierop werd hij alleen maar bozer. Al die medereizigers liepen langs en konden zien hoe hij ons een paar meter naar achter dirigeerde. De tassen moesten op tafel, van ons allebei. Toen ik die chagerijnige agent ook nog eens heel droog vroeg, of die mooie vrouwlijk collega van hem al een vriend had en hoe ze heet, stonden er ineens vieren van die gasten om ons heen, die mooie niet helaas. De tassen werd omgekeerd, onze jassen moesten uit en als klap op de vierpijl mochten die lieve hondjes ook even aan en in onze tassen snuffelen. Ook ons gingen ze weer besnuiven, maar die ene liep Rι wel met een boog voorbij;-)) Natuurlijk konden ze bij ons niets vinden, maar inmidels stonden ze wel met ongeveer zeven man om ons heen.En dat in het volle zicht van die 700 passeerde medereizigers...Voelde best wel weer voor paalstaan eigenlijk, maar toch ook wel weer leuk, mede omdat we de agenten, breed grijsend en heel vrolijk, nog een hele prettige avond wensten, in het Nederlands natuurlijk. Ze hadden zich volledig op ons gericht en al die anderen laten lopen, geloof me, er zat wat schorum tussen. We hebben ondanks bovenstaande, een heel leuk weekende gehad. Op de terugreis, stond oom agent erweer. We keken elkaar aan en ik kon het toch niet laten hem, in het vloeiend frans, een plezerig loopbaan te wensen. Ik zag toch nog een heel kort, klein glimlachje. De terugreis is probleemloos verlopen.