11/3/2006 - pleister syndroom
Als ik een pleister zie, begin ik kippevel te krijgen en in sommige gevallen letterlijk braakneigingen. Vervelend maar echt waar, het geeft voor mij soms hele bizarre situaties. Wat is er gebeurd. Het is denk ik die bruine kleur, die watjes en dat plakkerige. Als ik tegen mensen zeg dat ik liever geen pleisters gebruik en ze liever ook niet om me heen zie, denk ze dat ik een grapje maak, maar helaas, toch niet. Ik denk dat ik ook wel weet hoe ik aan dat "trauma" kom. Sommige dingen blijven je heel lang bij, hoe jong je ook bent. Ik heb al eens gesproken over een ervaringen rond mijn 5e, zie Eerste echte (kalver) liefde Rond mij 7e zat ik met mijn "grote"broer Ton van 10 in de woonkamer bij familie in een klein dorpje vlabij Maastricht. Het zat me, zoals gebruikelijk met broertjes in de leeftijd zonder ene volwassene in de buurt, weer eens te jennen. Hij hand een pleister en die moest in de prullenmand hij vond het grappige om hem voor die tijd even in mijn mond te proppen. Heb hem uitgespuugd gelukkig maar wel lopen braken. Ik weet nog dat ik heel boos was. Vanaf die tijd heb ik eigenlijk een echte hekel aan pleisters, van de naam alleen al, bla bla bla. Mijn broer deed het niet met deze bedoeling en als ik het hem nu zou vragen of hij het zich nog kan herinneren, zal hij dit waarschijnlijk niet meer weten. Bij deze is het dus vastgelegd en ik zie zijn reactie met spanning tegemoet;-))
|
