19/2/2006 - Douane problemen in Tel Aviv

Ik ben voor een paar jaar terug, voor een langere periode, in Israel geweest. Eerst een jaar en later nog eens een half jaar. Werken in een kibboets. Super tijd gehad, alleen toen ik voor de tweede keer naar Israel ben gegaan was het bij aan komst weer bizar, tenminste daar hoopte die douane beambte tenminste op, toen ik aankwam op Ben Gurion vliegveld in Tel Aviv. Narcotica, can I see your pas port please? Wat is er gebeurd.
Vanaf Schiphol, vloog ik al heel vroeg in de morgen, met een vliegtuig van MartinAir, naar Tel Aviv Israel. Altijd leuk vliegen, maar alleen met het opstijgen en landen verneem je tenminste dat je ook daadwerkelijk vooruit gaat. Snap wat dat betreft vliegangst niet, tenzij je natuurlijk met een hele beruchte maatschappij zou vliegen, want dan is het elke seconden opletten geblazen. Ik reisde alleen en was natuurlijk best nerveus over wat er de komende maanden zou gaan gebeuren in de kibboets, dan bedoel ik met al die gewillige volunteers uit Scandinaviλ;-)) De landing ging goed en ik kwam rond ιιn uur aan. Het was lekker warm buiten, maar ik zag toch wel op tegen al het geregel wat er nu komen ging, hotel bellen, bus zoeken, dan weer met de trein en dan nog eens een taxi. Ging er niet van uit dat, toen ik een peuk opstak en vermoeid om me heen keek al wachtend op mijn bagage, ik al gespot was en gevolgt zou worden door die strever van narcotica. Kostte mij weer allemaal tijd, weg planning voor een snelle bus, trein en taxirit. Ik had mijn bagage net van de band gehaald en liep vol goede moed richting dat bekende groene bordje. Tot ik op mijn schouder werd geklopt. Narcotica, can I see your paspoort please? Natuurlijk gaf ik deze, maar werd best wel zenuwachtig van dit rare tweede gesprek hier helemaal remy alleen. Moest ik toch even mee voor een betere controle. Was wel raar, we gingen door zo'n gangen doolhof met hele smalle achteraf gangetjes. Bij het kamertje naast de schoonmaaksters gingen we naar binnen. Werd eigenlijk alleen chagrijnig omdat ik als verdacht werd beschouwd. Hij deed gewoon zijn werk, ik heb hem natuurlijk wel vertelt dat ik niks te verbergen had. Hij geloofde me niet, vreemd hθ? Binnen in het achteraf kamertje stond een keurig buro en een tafel waar ik mijn tassen kon plaatsen en hij alle ruimte had, deze volledig overhoop te halen. Het spreek voor zich dat hij niets geen illegaal spul in de tas en verdere bagage heeft kunnen vinden. Toen ik hem er weer eens op wees, met een peuk trillend in mijn hand trouwens, werd ik toch ook nog maar eens gecontroleerd of ik niets op mijn lichaam droeg. Toen hij overtuigd was dat ik niets vreemds bij me had, werd ik ook nog maar eens stevig ondervraagd wat ik eigenlijk in Israel kwam doen, Toen ik hem mij mooie verhalen over mijn plannen en eerdere ervaringen in Israel vertelde, draaide hij bij. Hij kwam nog terug op mijn woonplaats Groningen, hij vertelde dat hij FC Groningen wel kende en dit mede reden was om me te controleren. Twee Europacup wedstrijden zijn er dacht ik geweest. FC Groningen heeft de wedstrijden dacht ik ook gewonnen, maar wie was er door deze winst het bokje? Vul zelf maar in.
|