Duke's Weblog

Gimmese Kermis, Kloosterzicht Gemonde 10-10-2010

Het is natuurlijk geweldig om muziek te maken in een band, het is nog mooier om muziek te maken voor veel publiek, maar het mooiste (vind ik dan  ) is om muziek te maken voor vrienden, kennissen, familie etc. En helemaal als de kroeg waarin je speelt ook nog eens stampvol zit. 
In december speelden we voor de eerste keer in mijn eigen dorp Gemonde en dat was zo goed bevallen  , dat we afgelopen zondag tijdens de kermis weer in café zaal Kloosterzicht konden spelen. 
Weer flink wat reclame gemaakt, posters, flyers en krantenstukjes, toch is het dan altijd nog afwachten hoeveel mensen er zullen komen, aangezien Kloosterzicht eigenlijk een stuk van de kermis afligt. 

Zondagmorgen ging de telefoon, Ronald aan de lijn. Of ik iets eerder naar Kloosterzicht kon komen, want hij had gisteren een ‘ongelukje’ gehad… . Ronald was bij zijn werk (geluidsman in dit geval) door zijn enkel gegaan en waarschijnlijk waren zijn enkelbanden afgescheurd  . Het tillen van de P.A. zat er dus niet in, zingen gelukkig wel, maar dan wel zittend op een barkruk… Niet de meest flitsende combinatie, een rockzanger noodgedwongen op een barkruk  , maar wij waren al lang blij dat het optreden gewoon door kon gaan. Ronald praat de boel toch wel aan elkaar met zijn vlotte babbel. 
Na de soundcheck even wat eten bij de cafetaria ernaast (of bij de ‘Vetkees’ zoals Arjon altijd zegt  ), vrouw en kinderen waren inmiddels ook gearriveerd evenals enkele vrienden, mijn zus etc. 
Terug in de zaal bleek er al behoorlijk wat volk te zijn, en wat mooi was, dat er ook redelijk wat jeugd binnen zat. 
Om ongeveer 18.00 uur gingen we van start met het A-Team intro en vaste opener ‘Bad case of loving you’. Na 2 nummers al moesten we even een minuut of 5 onderbreken, omdat Danis materiaalproblemen met zijn bass pedaal had. Gelukkig werd het vakkundig verholpen en konden we weer verder. 
Tijdens de eerste set waren onze kinderen ook aanwezig, iets wat niet zo vaak voorkomt omdat wij nu eenmaal vaak ’s avonds spelen natuurlijk. Ik vind het geweldig om hun reacties tijdens het spelen te zien, daar word je alleen maar vrolijk van  ! 
We hadden de laatste repetitie wat oude nummers gerepeteerd en weer terug in de set gezet, zodat we wat vaker kunnen afwisselen. Eén van die nummers was bijvoorbeeld ‘Ik wil jou’ (Polle Eduard) en het was fijn om deze weer eens te spelen. Toch liep niet alles vlekkeloos, ikzelf kwam maar moeilijk in mijn solo’s, ‘Meisjes’ vond ik zelf nogal stroef gaan  . ‘Black Betty’ had ook zijn foutjes, maar kreeg toch veel bijval. 
Set 2 kende o.a. een vette versie van ‘Pride and joy’, ‘Centerfold’ waarbij onze eigen Sanne  het nummer nogmaals mocht inzetten met 1,2,3,4!, een zeer enthousiast ontvangen ‘Blauw’ en een nieuw nummer (jawel!) ‘Song 2’. Dit nummer heet zo, omdat het ook maar 2 minuten duurt haha  ! Bij ‘When the lady smiles’ kreeg ik tijdens mijn solo even last van kramp. ‘Nee hè’, dacht ik  , maar gelukkig heb ik er de rest van de avond geen last van gehad. 
Hilarisch was ook, dat Ronald tijdens de toetsensolo van Jur in ‘Smoke on the water’ op zijn krukken naar hem toeging om hem te ‘assisteren’ met die solo  . 
Het viel me op dat het steeds drukker werd naarmate de avond vorderde. Toen ik in onze pauze even naar achteren wilde gaan, kon ik er al bijna niet doorheen komen, mooi dus  ! 
De derde set bevatte ook een nieuw nummer. Als je wel eens CSI kijkt, zul hem vast wel kennen: ‘Won’t get fooled again’. Dit is weer een echte rocker van The Who, smaakt naar meer  ! 
Bij weer een oudje ‘Hey Joe’ mocht ik even flink gas geven, ook wel lekker haha. Ook werd ‘I’m a believer’ weer eens gespeeld. 
Twee kandidaten bleven er over na Ronald’s luchtgitaar wedstrijd tijdens ‘Sharp dressed man’ en uiteindelijk won Herman, die eigenlijk helemaal geen Herman heet maar Marc (volg je me nog?  ). Diezelfde Herman of Marc kwam bij ‘Iedereen is van de wereld’ nogmaals op het podium, nam de microfoon van Ronald over en deed op onnavolgbare wijze een versie van ‘Lola’ op de accoorden van ‘Iedereen is van de wereld’, geweldig  hahaha! 
‘Comfortably numb’, gevolgd door ‘Bro hymn’ zetten de boel weer op zijn kop, evenals de puinhoop bij ‘Narcotic’ (uiteraard!). 
Toegift werd ‘Runnin’ with the devil’ en toen waren we klaar. Ik denk dat we bewezen hebben dat we in Gemonde de tent ook vol kunnen krijgen inmiddels, dus wie weet volgend jaar weer tijdens de kermis? Als het aan ons ligt ook op de zaterdagavond, maar we zien het wel. Het visitekaartje ligt er in ieder geval… 

Groetjes, 
Alain.