Duke's Weblog

Café Post Besoyen, Waalwijk 17-12-2011

Na een succesvolle operatie aan zijn liesbreuk was het voor Danis langzaam revalideren tot het moment dat hij weer achter de drumkit kan plaatsnemen. 17 December kwam helaas nog wat te vroeg. Dick had andere afspraken, dus werd logischerwijs Michel weer benaderd die overigens zelf ook al smste of de 17^e überhaupt wel door zou gaan. Ronald nam nog even contact op met Femke van Post Besoyen om uit te leggen dat we dus wel konden spelen maar dan met 2 vervangers (Arjon zit immers nog steeds in Afrika en werd wederom vervangen door Patrick). Voor Femke was dit geen probleem, gassuh dus!

We hadden in tegenstelling tot de vorige keer met Michel wel de tijd om in ieder geval één keer te repeteren. Zo werden er wat nummers doorgenomen die de vorige keer niet gespeeld zijn en met de tips van onze eigen Danis moest dat natuurlijk weer geen probleem zijn.

Post Besoyen is een gezellig café in ons eigen Wolluk waar ik mijn officiële debuut voor 100% Katoen maakte (buiten de try out in de Mads), alweer zo’n 5 ½ jaar geleden. Afgelopen zomer speelden we er voor de bruiloft van Femke en Marc en tegelijk werd dit optreden toen vastgelegd, om het nog eens dunnetjes over te doen. Ik was de eerste die arriveerde, door het smalle steegje naar achteren, en dat die smal was bleek later toen Jur zijn buitenspiegel eraf reed. Tja, vensterbank niet gezien!

En het werd gezellig…en redelijk druk ook! Set 1 werd zonder al te veel fouten geconcentreerd gespeeld. Wat opviel, was het enthousiasme bij onze ‘stop’ in ‘Met hart en ziel’. De eerste had men niet echt door, de tweede was een 6 ½ , maar de derde was zeker goed voor een 9 haha! ‘Does your mother know’ werd de afsluiter.

In set 2 kwam onze Ronnie helemaal los, dan gaat ie allerlei bekenden laten zingen, feessie dus. Zo werd ‘Stray Cats Strut’ door iemand anders gezongen. In de derde set zou het nog gekker worden haha. ‘Sex on fire’ is hard op weg om ‘Comfortably numb’ (of ‘Enter sandman’ of ‘Killing in the name of’ of ‘Jump’ of… haha) in te halen als populairste Katoen nummer en werd weer fanatiek mee gezongen. Patrick kreeg het overigens wéér voor elkaar om een speaker van zijn bass versterker op te blazen, dat lukte hem ook al in Breda…

De laatste set kenmerkte zich door gastzangers en –zangeressen. Ronald liet ‘Baggy trousers’ door iemand anders zingen, evenals ‘Bro hymn’ (Freddy). ‘The Pretender’ werd de klapper van de avond, wat een topnummer! Op verzoek werd ‘Sharp dressed man’ gespeeld. Helaas voelde ik een krampaanval aan het einde van het nummer en omdat Michel ons einde van het nummer niet kende werd er doorgespeeld en kon ik het dus niet afmaken. Beetje vreemd einde haha.

Toen het tijd was voor ‘Comfortably numb’ kreeg Ronald Jur’s gitaar omgehangen en voor we het wisten speelden we weer ‘Ring of fire’ en zelfs ‘Kom van dat dak af’ hahaha. Toen werd er om ‘Whole lotta Rosie’ gevraagd, maar omdat ik zojuist kramp had gekregen zag ik er tegenop om weer een hele lange solo te spelen. Na beraad (waarin zelfs Patrick aanbood om gitaar te spelen!) hakte ik de knoop door, dan maar de dood of de gladiolen.

‘Whole lotta Rosie’ werd gezongen door Daantje en Renate en deze rockchicks deden dat geweldig! Mijn solo viel niet eens tegen, geen kramp in ieder geval. Het nummer werd wel op zijn Katoens geïmproviseerd haha. ‘Narcotic’ werd uitbundig gevierd met héél veel wc papier, zie ook de diverse filmpjes op de Facebook pagina van Femke. Afsluiter was als vanouds ‘Iedereen is van de wereld’ waarbij Ronald ruim de tijd nam om ongeveer iedereen te laten zingen.

Hierbij wil ik Michel nogmaals bedanken voor een geweldig optreden van zijn kant, te gek man! Patrick uiteraard ook, hem zien we de volgende keer nog terug. Danis zal de stokjes komend optreden weer overnemen.

Groetjes, Alain

Café Van Ouds, St.Oedenrode 12-11-2011

Afgelopen woensdag gingen we toch maar een keer repeteren met Dick die onze Danis zou gaan vervangen wegens zijn liesbreuk. Dick had natuurlijk in juni nog met ons gespeeld dus een paar nummers herhalen volstond. Ook had Jur zijn toetsen weer gerepareerd, goed bezig.

Zaterdag bracht ons naar St.Oedenrode en wel naar Café Van Ouds, een lekker groot café en ook het stamcafé van Idols winnares Nikki, zo liet ik me vertellen. En getuige de diverse foto’s, posters en sjaaltjes zal dat best kloppen. Het podium stond halverwege het café en vanwege de vorm werd onze opstelling voor een keer omgedraaid. Zo kon Patrick toch naast mij staan voor eventuele aanwijzingen qua akkoorden schema’s e.d.

Vanaf het begin bij de soundcheck had ik al geluidsproblemen: op één of andere manier kon ik mijn versterker niet hard genoeg (naar mijn idee dan haha) zetten omdat dan alles begon te piepen. Iets wat me de hele avond bezig zou houden, damn! De combinatie Patrick/Dick was een nieuwe maar bleek goed te werken, ze voelden elkaar goed aan, niet alleen qua musiceren maar ook qua humor hahaha. Het was weer bijzonder gezellig in ieder geval! Zou het er toch ooit van komen, die Henk Wijngaard Tribute Band?

Toen we vóór het optreden nog wat zaten te kletsen, zat er zo’n 20 man binnen denk ik, maar toen we eenmaal aan de gang gingen zat de hele kroeg vol, een mooi begin! De opening was bijna traditioneel, The A Team gevolgd door ‘Bad Case’, het einde was wat geïmproviseerd maar mocht de pret niet drukken. Doordat er enkele nummers waren geschrapt duurde de eerste set maar kort, zo’n 45 minuten denk ik. Het laatste nummer werd voor de verandering ‘Saturday night’. Het publiek moest duidelijk nog wat los komen, wij ook eigenlijk.

Set twee hakt er dan gelijk in met ‘Let me entertain you’. De set viel verder op door stevige versies van ‘Vertigo’, ‘Hush’ en ‘Hey Joe’. Ook ‘Song 2’ werd weer eens van stal gehaald. Het publiek was inmiddels wat meer op stoom gekomen, dat bleek ook wel uit het contact dat entertainer Ronald met diverse mensen uit het publiek had. Bij ‘When the lady smiles’ brak ik een snaar, pakte mijn Strat als reserve, en was exact op tijd terug voor mijn uithaal ‘Oh noooooo!’ en de daaropvolgende gitaarsolo! Hoe kun je het zo timen haha…

Set 3 maakte het karwei prima af en het publiek was definitief gewonnen. Vooral de stevige nummers deden het (weer!) en er werd zelfs bijna gesmeekt om ‘The Pretender’. Mensen die ons in Olland hadden gezien waren onder de indruk van deze knaller maar helaas zat die er vanavond niet in. Het nummer is te moeilijk om zomaar even snel met 2 vervangers te spelen. Dat gold overigens ook voor ‘Black Betty’. Toen de tijd rijp was voor ‘Narcotic’ bleek dat de bladblazer en wc rollen niet op het podium lagen. Die moest Ronald dus nog even halen. In de tussentijd kwam er iemand op het podium die door de microfoon de band bedankte en als opvullertje spontaan ‘Hey Jude’ begon (probeerde) te zingen. Wij speelden een stukje mee totdat Ronald klaar was. Jur zette het eerste akkoord van ‘Narcotic’ in en verhip, daar was die gast weer met ‘Hey Jude’! Ja nu is het genoeg geweest…

Tuurlijk werd het weer een enorme bende al duurde het nummer ietwat korter dan we normaal doen. Dick was hem waarschijnlijk beu haha. Laatste nummer was uiteraard ‘Iedereen is van de wereld’ waarin Patrick en Dick beiden solo’s gaven (misschien moeten we dat eens vaker doen?) en Ronald in zijn eentje het publiek in ging. Mooie afsluiter van een leuk optreden.

Daarna afbreken, inpakken, bus en auto’s laden, nog een afzakkertje pakken met diverse hapjes. Ja dat was goed geregeld! Aardige mensen daar bij Café Van Ouds.

Het ziet er naar uit dat we daar wel vaker zullen spelen…

Groetjes, Alain.

Afterparty M&M dag, De Mads Waalwijk 5-11-2011

Arjon is vorige week voor ruim 3 maanden vertrokken naar Zanzibar in Afrika dus moeten wij het de komende optredens met zijn onderhand vaste vervanger Patrick Buijs stellen. Geen probleem, Patrick speelt alles dus dat komt wel goed.

Deze week kregen wij alleen een verontrustend telefoontje van ons aller Danis: hij had een liesbreuk en kon dus onmogelijk zaterdags spelen en, erger nog, waarschijnlijk de komende tijd niet want hij moet ook nog geopereerd worden. Volgens de huisarts staat er ongeveer 3 maanden revalidatie voor… Shit! Onze hele ritme tandem weg! Je kunt het vergelijken met een voetbalteam waar je je keeper en je hele verdediging moet vervangen. Klote dus. Ja en de keeper zou dan ook nog vervangen moeten worden door een keeper die nog nooit met het team had samengespeeld want Dick, die Danis vaker vervangen heeft, zat zaterdag in Duitsland en kon dus niet invallen. In de Mads kennen ze natuurlijk veel drummers en dankzij een tip van Walco werd Michel van Gent benaderd. Michel kennen we als oud-drummer van Arie!, tegenwoordig spelend in de Anouk coverband Lovin’Whiskey. Michel was meteen bereid om de klus van zaterdag te klaren, maar er was helaas geen tijd om nog te repeteren. Hij moest dezelfde avond van tevoren nog met zijn eigen band spelen in St.Michielsgestel. Dus dat was gewoon inpluggen en gas geven of zoiets!

De M&M dag (Mads & Music’scool) wordt 2x per jaar georganiseerd in de Mads en dan treden er altijd een aantal regionale, meestal beginnende, bandjes op in de grote zaal. Veelal muzikanten die ook les hebben op de Music’scool dus alle leraren waren ook aanwezig (dus ook Patrick die daar basles geeft). Wij zouden de avond afsluiten voor in het café waar een soort van afterparty zou zijn. Dit jaar traden op 2 Hip 4 the Bathroom, Frits, Koud Serveren, Dubio en 11A-Alive.

Michel kwam wel van te voren zijn drumstel opstellen omdat hij in St.Michielsgestel op een ander drumstel kon spelen. Toen we eenmaal klaar waren met opstellen hadden we nog net tijd voor 2 nummers soundcheck. Dat ging eigenlijk heel lekker, alleen diende het volgende probleem zich aan: de synthesizer van Jur werkte niet naar behoren en klonk zelfs vals. Blijkbaar is er op Texel toch iets mis gegaan met vervoer of wat dan ook. Nou ja, tijd genoeg nog om er eens naar te kijken. Gelukkig was het probleem gauw gevonden en werd tijdelijk opgelost. Tijdens het optreden bleek wel dat het nog niet helemaal opgelost was aangezien er af en toe nog toetsen bleven hangen.

Dus eerst bandjes kijken in de zaal, een hoop bekenden spreken, Danis begroeten die toch gewoon kwam kijken (klasse man!), nog ff gitaren stemmen en dan het podium in het café op om ongeveer 00.45 uur. En vanaf het begin was het een gewonnen wedstrijd. Natuurlijk, niet alles was helemaal vlekkeloos maar dat kan ook niet zonder ook maar 1 keer gerepeteerd te hebben met elkaar. Dus vooral de eindes van de nummers waren best apart hahaha. Maar zonder meer was het van grote klasse wat Michel (en natuurlijk ook Patrick) met ons presteerde! Een paar nummers van de set geschrapt omdat hij deze nog nooit gespeeld had. Dat zou een te groot risico zijn. Maar we hadden genoeg te kiezen uit ons repertoire. Geen probleem dus. 

Verrassende opener was ‘I will follow’, gevolgd door ‘Rain down on me’. Bij het 5^e nummer ‘Sex on fire’ ging het dak er al af, wow wat een enthousiasme! Volgens Ronald was het maar 51% Katoen deze avond (hijzelf en Jur waren volgens hem 40% aangezien zij er al vanaf het begin bij waren, ik maar 10% omdat ik er pas 5 ½ jaar bij zit en Patrick 1% omdat hij al vaak ingevallen is hahaha). En Ronald was in een ware party mood, de één na de andere gastzanger(es) werd uitgenodigd om een nummer te komen zingen. Zo kwamen o.a. Gert Jan (Arie!) met ‘Are you gonna go my way’, Thijs (Present Danger) met ‘Enter sandman’, Reinier (2 Hip 4 the Bathroom) met ‘Meisjes’ (lang geleden trouwens!), de zanger van Dubio met ‘Skandall im Sperrbezirk’ en de zangeres van 11A-Alive met ‘Seven Nations Army’ (spelen we eigenlijk niet eens) en ‘Narcotic’ aan de beurt. ‘Killing in the name of’ was weer retevet en bij ‘Comfortably numb’ kwam er een ovatie, heerlijk.

Ronald bleef maar nummers toevoegen zoals ‘Hey Joe’ en ‘Saturday night’ voor we de laatste konden spelen, ‘Iedereen is van de wereld’. De band voorstellen, Jur die nog even ‘Swiebertje’ op mondharmonica speelt, ook Danis bedankt (best apart trouwens dat Danis telkens drank bij ons op het podium kwam zetten haha), en Ronald en ik nog even de zaal in om wat mensen te laten zingen. Met zijn 2en het biljart op (waarop geen beschermdeksel zat!), Patrick die mijn pedalen bediende tijdens mijn afwezigheid op het podium haha en toen was het inmiddels 03.30 uur (!) Met afstand de langste set die ik ooit gespeeld heb, 2 uur en 3 kwartier dus…

Maar wat een mooie overwinning voor onszelf, toch best in een rats gezeten afgelopen week! Komende zaterdag in St.Oedenrode zal Danis vervangen worden door Dick, Michel is dan op vakantie. Komt ammel goed dus!

Groetjes,

Alain.

Paranachtfeest, Hotel De Kievit Texel 22-10-2011

De laatste keer dat wij op Texel speelden tijdens het Paranachtfeest (afsluiting van het parachutisten seizoen) was in 2007. De twee jaren daarna speelden we op de Nacht van Nuland en vorig jaar konden we niet. Dit jaar kregen we een telefoontje waarin er bijna gesmeekt werd om weer te komen spelen! Het Paranachtfeest heeft ieder jaar als dresscode een thema en dit jaar was dat TV series. Wij doen hier als band altijd graag aan mee en zo besloten we na een avondje brainstormen om als DE SMURFEN te gaan hahaha. In de studio van De Mads werd een introtape gemaakt met voice overs van Jur en Danis, pakken werden aangeschaft, evenals mutsjes met ons logo (vollen bak smurfuhhh!) om uit te delen bij binnenkomst.

Zaterdagmorgen al vroeg naar Waalwijk gereden waar we bij De Mads zouden samenkomen. Geluidsman was weer eens good old Dick dus dat was weer gezelligheid troef onderweg (wie wil er nou een Henk Wijngaard coverband beginnen? Hahaha). Arjon en Judith waren reeds vrijdag naar Texel gegaan aangezien Judith ook een beetje aan parachutespringen doet zal ik maar zeggen… Toen we van de boot afreden gingen we eerst naar het vliegveld waar Arjon op ons stond te wachten. Jur’s vriendin Mary Ann mocht onverwacht ook een tandem sprong maken, mooie verrassing.

Daarna gauw naar De Kievit om op te stellen. Eigenaar Dirk was blij ons weer eens te zien na zoveel jaren en de geintjes waren nog precies hetzelfde: alle lampen boven de tafels hangen aan een ‘touwtje’ en die kan hij vanachter de bar onverwacht laten zakken zodat je even schrikt, haha. We hadden zowaar een klein podium deze keer! Ook was er voor de eerste keer beddengoed in de slaapzalen, ook niet verkeerd.

Na de soundcheck eerst gegeten (biefstuk met friet!) en dan traditioneel even naar het restaurant bij de vuurtoren om een lekker glaasje Skuumkoppe bier te drinken. Toen was het tijd om ons te gaan verkleden in De Kievit waar het feest om ongeveer 21.00 uur begon. Pakken aangetrokken en geschminkt, o wat zagen we blauw hahaha. Dick had ook een outfit bij, hij was als Vader Abraham (wie anders?). Wij dus buitenom naar de ingang, introtape werd gestart en dan naar binnen. Een luid geluich ging erop, ze hadden ons blijkbaar écht gemist! Mutsjes uitgedeeld en zo naar het podium.

Vanaf de eerste minuut kon het feest al niet meer kapot! De eerste set was dus een gewonnen wedstrijd, vanaf ‘Bad Case’ tot aan ‘Black Betty’(of was het nou ‘Blue Betty’?). Verrassing in de eerste set (nou ja, was eigenlijk wel vanzelfsprekend) was ‘Blauw’, dat was weer lang geleden! Lachwekkend was ook het geluidsfragmentje dat Jur na ieder nummer liet horen, dit was een geluidsfragment dat je normaal gesproken tussen 2 scenes in de smurfen serie hoort. Jur hield het tot en met het laatste nummer vol haha. Bij Ronald liep de schmink al na een paar nummers uit. Rond zijn ogen zat al snel niets meer, maar bij mij en de rest bleef het allemaal goed zitten, ik werd al bang dat ik het er niet meer af zou krijgen…

In set 2 waren de meest opvallende nummers ‘You can leave your hat on’, dat speciaal voor Koen (jarig) gespeeld werd en daarbij op een sexy dans van een aantal dames getrakteerd werd, een zeer uitbundig ‘Sex on fire’ en uiteraard het afsluitende ‘Smoke on the water’.

Set 3 bracht ons de power van ‘The Pretender’, wow wat een knaller was dat! We deden er nog een schepje boven op met ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ waarbij we regelmatig moesten uitkijken dat onze monitoren bleven staan omdat er soms iemand tegenaan viel, hoezo uitgelaten publiek? Dat uitgelaten publiek zagen we ook bij ‘Baggy trousers’, er was een heuse polonaise haha. Na de gebruikelijke laatste nummers ‘Narcotic’ en ‘Iedereen is van de wereld’ was het natuurlijk nog niet op en werd ‘Saturday night’ maar weer eens van stal gehaald. Ook nog een wat mindere versie van ‘Runnin’ with the devil’ (de boog was wat minder gespannen denk ik) en toen waren we echt klaar.

Gelukkig ging het afschminken vrij vlot, had ik niet verwacht! Nog gezellig nabuurten en daarna toch maar mijn bed opgezocht. Kort nachtje, zeker ook omdat mijn benedenbuurman (stapelbedden) Ronald een heel bos om lag te zagen haha. ’s Morgens ontbijtje, apparatuur afbreken en de bus laden en vervolgens nog even uitwaaien op het strand. Na wat gegeten te hebben in een strandtentje besloten we om richting de boot en dus naar huis te gaan. Texel, het was weer mooi en wat ons betreft volgend jaar weer?

Arjon gaat voor een paar maanden naar Zanzibar in Afrika, we zullen hem dus een tijdje moeten missen helaas! Wij gaan echter niet stilzitten, Patrick zal een aantal optredens als vervanger optreden dus Katoen gaat in de winter door! Arjon is er in februari weer bij gelukkig.

Groetjes, De Dukesmurf

Gimmese Kermis, café Kloosterzicht, Gemonde 9-10-2011

Na het succesvolle optreden vorig jaar tijdens de Gemondse, in de volksmond Gimmese, Kermis in café Kloosterzicht werden we uiteraard uitgenodigd om er dit jaar weer te spelen. Altijd leuk om in je eigen dorp te spelen voor veel bekenden en vrienden!

Helaas voor mij was precies op dezelfde dag het 50-jarig (!) bestaan van mijn vaders band The Shakin’ Arrows. Dus dat was ’s middags snel even op en neer naar Waalwijk, waar zij in het RKC stadion moesten spelen en ik als zoon en oud-geluidsman/roadie natuurlijk niet mocht ontbreken. Ik kon daar dus maar heel even blijven. Mijn vader werd en passant nog ereburger van Waalwijk, ikke trots natuurlijk! Gefeliciteerd pa en uiteraard de rest van de band! 

In Gemonde was het inmiddels 2 dagen kermis en dat is hier wat anders dan in bv Waalwijk. Hier wordt dat veel uitbundiger gevierd in de plaatselijke kroegen, mensen nemen zelfs ’s maandags vrij om het ’s middags al te vieren! Vorig jaar begonnen we reeds om een uur of 6 te spelen, deze keer pas om half 8 aangezien we anders tegen 11 uur reeds klaar zouden zijn. DJ Crew zorgde voor de muziek in onze pauzes, veel house voor de jeugd.

Toen we met onze eerste set begonnen was de zaal nog niet halfvol, maar langzamerhand werd het drukker en drukker en gezelliger! Bij ‘Met hart en ziel’ is er altijd de zin ‘gejuich vanuit de zaal’ waarna wij meteen stoppen en het dus de bedoeling is dat het publiek dan begint te juichen. Dit doen we dan zo’n 3 keer, dan kunnen we meteen peilen of de stemming er al in zit of niet. We zullen de scores per optreden eens gaan bijhouden haha. In Gemonde was het na de tweede keer een 7 en na de derde keer een dikke 8, niet slecht dus! Helaas brak ik daarna een snaar en moest mijn reserve pakken, was weer lang geleden… Verder in de eerste set een gedreven versie van ‘Everything about you’ en de knallende afsluiter ‘Black Betty’. Deze keer niet helemaal vlekkeloos (door mezelf, ahum..).

Set 2 begon voor een volle bak met ‘Let me entertain you’ waarbij Ronald  steeds keihard met zijn hand op de bassnaren van Arjon mag slaan tijdens het intro. ‘Vertigo’ werd enthousiast ontvangen door de U2 liefhebbers, evenals ‘Hush’. Vooraan bij het podium was een meisje een beetje vervelend aan het doen door het tekstenboek van Ronald steeds om te slaan en op mijn pedalen te gaan staan. Ik vroeg meteen (door de microfoon uiteraard) of ze zin had om een liedje te zingen. Ronald haakte hier op in en vroeg ze op het podium. En wij weten precies wat er dan gebeurt… Ze wilde alleen als haar vriend ook mocht. Geen probleem! Ronald gaf ze de microfoonstandaard en wij speelden ‘You can leave your hat on’. Na een seconde of 20 sprong het meisje al het podium af, flauw hè! Toen was het tijd voor een verzoekje en wel eentje die we volgens mij al een jaar of 3 à 4 niet meer gespeeld hebben: ‘Lightning crashes’ van Live. Eigenlijk zouden we die eens wat vaker moeten doen…

De derde set werd geopend door ‘Twilight zone’ gevolgd door ‘Are you gonna go my way’ en ‘Born to be wild’. ‘The Pretender’ was een knaller maar in de tussentijd was gebleken dat Ronald lang niet lekker was (barstende hoofdpijn o.a.) en op zijn verzoek werden er een paar nummers geschrapt. Maakt niet uit, het was toch al flink laat geworden. Na het heavy blokje kwam ‘Comfortably numb’ en kreeg Ronald dus Jur’s gitaar omgehangen. Op verzoek werd evenals de laatste keer in Olland wederom ‘Ring of fire’ ingezet, het begint al een gimmick op zich te worden haha. ‘Comfortably numb’ ging weer als een speer, heerlijk! Toen was het de beurt aan ‘Narcotic’, het personeel had dat ook door en draaide meteen de ventilator uit! Uiteraard vanwege de hoeveelheid wc papier die erin gemikt werd door onze Ronnie.

Het laatste nummer was ‘Iedereen is van de wereld’ en tijdens mijn intro brak ik verdorie alweer een snaar! Moet nie gekker worden… In het midden van het nummer gingen we de zaal in en namen uiteindelijk Joost, de eigenaar van Kloosterzicht, mee naar het podium en hij zong heel sportief het nummer mee uit. Joost en de rest van het publiek wilden nog een toegift, dus werd als allerlaatste het Wilhelmus ingezet, gevolgd door ‘Jump’.

Het was weer een te gekke avond, ik heb weer zo ontzettend genoten! Volgend jaar staat alweer in onze agenda!

Over twee weken nemen we de boot weer naar Texel en hebben we weer een prachtige act in gedachten. Daarover volgende keer meer!

Groetjes,

Alain.

De Dorpsherberg, Kermis Olland 25-9-2011

Afgelopen week hadden we 2x repetitie, omdat Ronald dit weekend met zijn motorclub op pad zou zijn en hij éénmalig vervangen zou worden door GertJan, zanger van Arie. GertJan is in het verleden vaker heel verdienstelijk ingevallen voor Ronald toen deze een motorongeluk had gehad en een paar maanden in de lappenmand zat. De repetities gingen goed, geen vuiltje aan de lucht dus.

Zondagmorgen vroeg kregen we een sms van GertJan: hij had de avond ervoor met Arie gespeeld en was na één set zijn stem kwijt, zwaar verkouden. Die kon dus absoluut niet optreden of we zouden alleen nummers van Barry White moeten spelen haha.

Tja, wat doe je dan? Een andere band zoeken of…? Het antwoord kwam al snel vanuit Luxemburg: Ronald stuurde een sms dat hij meteen naar huis zou komen. Ze zouden eigenlijk nog hun weekend afsluiten met een etentje maar onze Ronnie liet zijn maatjes dus niet in de kou staan, wat een held!! Ongeveer een uur vóór aanvang van het optreden kwam hij aan in zijn motorpak en werd natuurlijk flink geknuffeld door ons haha!

De eerste set startte voor slechts een man of 30, maar al snel bleek dat deze mensen zeer enthousiast waren en na ieder nummer ontvingen we veel bijval. Zeker de laatste 3 van de set, ‘Fox’, Abba en ‘Black Betty’ werden goed meegezongen dus dat beloofde veel goeds! In de pauze gingen we met zijn allen naar de botswagens om daar, traditioneel, een ritje te maken. Hahaha, met zijn 8-en (band, geluidsman Walco, Mary-Ann en Brigitte) in die karretjes en maar beuken, vooral op elkaar natuurlijk.

Bij de tweede set was het al wat drukker en nog gezelliger. Opvallend was hoe ‘Pride and joy’ zo in de smaak viel, bluesfans dus. Het echte vuurwerk kwam in set 3 evenals een hoop gekkigheid… ‘Born to be wild’ werd gezongen door iemand uit het publiek, hij deed zijn best zal ik maar zeggen… ‘Baggy trousers’ heeft inmiddels zijn eigen dansje gekregen, vooral Arjon is hier bedreven in!

Altijd als we ‘Killing in the name of’ spelen moet ik alleen al lachen om die grimassen in het publiek, hahaha, wat kan men toch boos kijken bij dit nummer! Na ‘Enter sandman’ was het de beurt aan ‘Comfortably numb’ en dan mag Ronald altijd mee gitaarspelen. Hij begon spontaan ‘Ring of fire’ van Johnny Cash te spelen en de rest had zoiets van ‘waarom niet’ en vervolgens kwam het hele nummer voorbij. Ronnie ging door en voor we het wisten speelden we een heel stuk van ‘Hit the road Jack’. Daarna nog een stukje ‘Love is in the air’ en daarna weer back to business met Pink Floyd.

‘Narcotic’, oftewel de bladblazeract, maakte er weer een enorme puinhoop van, zo erg dat ik betwijfel of de mensen van het café dat wel allemaal zo geslaagd vonden haha. Wij doen dat meestal af met de opmerking dat het wc papier goed de natte vloer absorbeert.  Eén toegift en dat was ‘Running with the devil’. Goede hoop dat we volgend jaar weer in Olland staan!

Groetjes,

Alain.

10-Jarig bestaan Café Govers, Nuland 17-9-2011

Café Govers in Geffen bestaat 10 jaar en de eigenaar werd 50. Een mooie reden voor een feestje dus en een mooie gelegenheid om 100% Katoen uit te nodigen. Het feest werd niet in het café zelf georganiseerd maar in een enorme boerenschuur in Nuland en in Nuland komen we wel vaker haha.

We moesten onze apparatuur door een stal naar de schuur brengen, zo langs de mest en hooi. In de schuur stonden vele staantafels, een grote steiger voor de DJ, diverse koelkasten vol met flessen bier en een bar. Ons podium was een boerenwagen maar dan wel zo’n anderhalve meter hoog schat ik. In het midden aan de muur hing een hele grote opgezette bizonkop. Dat zou dus wel een bizon-der optreden worden haha. 

De zaal zat behoorlijk vol, een man of 300 denk ik, jong en oud. Wel even wennen op zo’n kar, je staat natuurlijk ver van elkaar af, dus zeker in het begin was het nog aftasten met ieders volume. In de eerste set bleek dat het publiek nog wat moest opwarmen, getuige de stilte die viel bij onze stop (practical joke) in ‘Met hart en ziel’. Of zou het toch aan Geffen liggen? Nee hoor, want bij de derde keer werd er toch flink gegild en gejuicht! Tijdens ‘Fox on the run’ kwamen de voetjes van de vloer, evenals bij ‘Does your mother know’. ‘Black Betty’ zorgde voor meer enthousiasme.

De tweede set knalde er meteen in met ‘Let me entertain you’ en dat ging blijkbaar zo hard dat je mensen zag schrikken, lachen! Verrassing in deze set was het niet geplande ‘Sharp dressed man’, volgens mij een verzoekje. Ook was er een vrouw die steeds ‘Why tell me why’ van Anita Meijer kwam aanvragen…. Tja, dat is niet echt ons repertoire toch?

Ronald had gehoord dat er een meisje jarig was, dus werd zij op het podium gehesen en de microfoonstandaard in de handen gedrukt, succes! Vervolgens werd ‘You can leave your hat on’ gespeeld. Het meisje wist er niet zo goed raad mee en was al snel weer van het podium af. De standaard werd in het publiek gezet en een jongen werd meteen al ontdaan van zijn shirt en hemd. Zijn spijkerbroek trok hij zelf uit en af en toe liet hij zijn onderbroek zakken (van achteren). Tja…wat muziek (en drank!) al niet teweeg kan brengen. 

De derde set werd een dolle boel met o.a. ‘Baggy trousers’, maar het waren vooral de stevige nummers die het hem deden: ‘The Pretender’, ‘Killing in the name of’(vooral!) en ‘Enter sandman’. Vreemd genoeg deed ‘Comfortably numb’ niet zoveel, dat is voor het eerst denk ik. Arjon zet ‘Bro hymn’ de laatste tijd steevast met ‘Seven nations army’ in tot flink enthousiasme van het publiek. Ik denk dat deze livekraker binnenkort ook wel in ons repertoire zal belanden. De set werd haast traditioneel afgerond met ‘Jump’, ‘Skandall’, ‘Narcotic’ en natuurlijk ‘Iedereen is van de wereld’. Het was inmiddels 02.15 uur (!). Mooie tijd om te stoppen dus.

Nuland, het was me weer een waar genoegen!  

Groetjes, Alain

Boschwegse Mert, Café De Kikvorsch Schijndel 11-9-2011

Evenals vorig jaar waren wij weer uitgenodigd om de braderie c.q. vlooienmarkt ‘de Boschwegse Mert’ in Schijndel van muziek te voorzien, ditmaal weer met onze eigen Danis op drums. Vorig jaar viel dit namelijk precies in zijn vakantie en werd zijn plaats zeer verdienstelijk ingenomen door Dick. Vorig jaar viel de uitvoering een beetje in het water door de vele regenbuien en werd het muziekprogramma naar binnen verplaatst. Deze keer zag het er beter uit, er was wel wat regen voorspeld maar toch ook regelmatig zon. Dus het podium bleef gewoon buiten.

Wij zouden afwisselend spelen met The Jacuzzi Sharks, een rockabilly trio uit Veghel. Zeker niet verkeerd, ze speelden vrij stevige rockabilly met verrassende nummers (‘Tainted love’!). Geen soundcheck vooraf, Walco was van mening dat dat met die digitale tafel niet nodig was, dus hadden we nog even de tijd om over de markt te lopen en even een hamburger te eten. Het meisje bij de hamburgerkraam keek wel even raar op toen er meteen 7 hamburgers besteld werden. Of ze ook ‘gitaarburgers’ had, aldus Ronald. Jur had gewoon een hamburger ‘plain’ maar kreeg het toch voor elkaar om op zijn laarzen te knoeien….

Set 1 begon voor een redelijk leeg terras, maar al snel kwamen er toch mensen op het geluid af. Af en toe wat druppels uit de hemel, maar dit werd vakkundig opgelost met een aantal partytenten. Een gouden greep, zo bleek. Zoals wel vaker is de eerste set altijd een beetje aftasten, het lijkt wel of we een beetje op stoom moeten komen. Een paar kleine foutjes, maar toch redelijk gespeeld. ‘Won’t get fooled again’ was vet, alleen schijnt het merendeel van het publiek het niet te kennen. ‘Fox on the run’, ‘Does your mother know’ en ‘Black Betty’ zijn wel nummers die iedereen kent en dat was te merken.

Onze tweede set viel op door een valse start bij ‘Sex on fire’(we waren nog niet klaar, Jur!), lachen trouwens hoe ons Sanne (9 jaar) vooraan het podium keihard ‘Sex met die kale’ aan het zingen was! ‘Hey Joe’ was vuurwerk, mijn eigen vader stuurde me de volgende morgen nog een sms dat ie trots op me was mede door dit nummer haha, mooi toch?!

Tijdens de laatste set begon het opeens wel hard te regenen, zodanig dat Walco en Bram de monitoren naar achteren kwamen duwen. Gelukkig was het weer van korte duur. Geen ‘The Pretender’ deze keer, we kwamen in tijdnood dus niet alles kon gespeeld worden. Wel uiteraard het heavy blokje ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ die zéér in de smaak vielen, net als ‘Comfortably numb’. Respect voor onze Ronnie: hij weet toch altijd op één of andere manier het publiek bij ons optreden te betrekken. Zo ook nu weer bij ‘Narcotic’. Het publiek stond te ver weg om gevangen te worden door de wc rollen, dus gingen wij gewoon naar het publiek toe. De microfoonstandaard werd op de dansvloer geplaatst en Ronald, Arjon en ik gingen het podium af om daar te spelen, hahaha, iedereen lachen!

Ronald kreeg het ook voor elkaar dat een dame wel wilde dansen op het volgende nummer, ‘You can leave your hat on’. En wat voor een dans… Een jongen uit het publiek kreeg een ware lapdance voorgeschoteld hahaha. Afsluiter was uiteraard ‘Iedereen is van de wereld’ en het rondje publiek ging natuurlijk wederom naar barmeisje Guusje, die tijdens de wielerronde al eens bij ons op het podium belandde. Alleen, waar was ze? Ze bleek achter de bar te staan in het café waar je helemaal niets van onze muziek kon horen. Dus werd ze best overvallen toen wij ineens voor haar neus stonden met gitaren en microfoon. Niemand geloofde dat de microfoon aanstond, maar buiten konden ze natuurlijk alles horen! Guus was wel zo sportief om mee te gaan en met behulp van haar vriend werd er toch nog gezongen.

Het werd dus toch nog heel gezellig en blijkbaar vond eigenaar Pieter dat ook. Dat we binnenkort weer bij de Kikvorsch spelen is eigenlijk al wel zeker. Het mooiste compliment vond ik toch wel van mijn dochtertje Femke (3 jaar) die de volgende morgen zei dat ze trots op me was. Dan kan je dag toch al niet meer kapot?

Groetjes,

Alain.

Meeting Kronenberg, Nuland 27-8-2011

Eindelijk was het weer zover, we mochten weer los!

En niet zomaar een optredentje, nee. Op Kronenberg USA Car Meeting in Nuland, waar we al 2x eerder gespeeld hebben, mochten we wederom na 1 jaar afwezigheid de zaterdagavond afsluiten in die enorme feesttent. Vrijdags had Arjon al gespeeld met Izzid?! in het voorprogramma van niemand minder dan Band Zonder Banaan en zaterdags mocht hij het dus nog eens dunnetjes overdoen met ons.

Het weer zat de hele week eigenlijk al niet mee, dus het gevolg was een grote modderpoel op het terrein. Dat was helaas niet zo fijn met het lossen van de auto’s, maar gelukkig was het achter de tent wel een verharde weg. Anders hadden we waarschijnlijk door tractoren uit de blubber getrokken moeten worden. Ik weet eigenlijk niet hoe het Ronald zondags vergaan is. Hij moest 3 dagen geluid en licht doen en had daarom ook 3 dagen gekampeerd in zijn camper. Ik hoop voor hem dat het eruit rijden meeviel….

Het was trouwens wel een heugelijke dag: jawel, de backdrop was klaar!!!!  Eindelijk, eindelijk, na 5 ½ jaar is er een backdrop waarop ik ook sta hahaha. Dus afgelopen met de smilies op de oude backdrop, want de nieuwe mag er zijn hoor!

Het is natuurlijk een gevaar voor de zaterdag als je vrijdags al BZB hebt gehad, maar toch stroomde er behoorlijk wat volk naar binnen rond het tijdstip dat wij aan het ombouwen waren. Het programma was een half uur uitgelopen dus ik vreesde dat wij onze sets moesten inkorten, maar de organisatie had al gezegd dat het niet zo erg was als het wat later dan 1.00 uur zou worden. Tijdens het A-Team intro viel al meteen op dat het publiek er zin in had, er werd tenminste luidkeels ‘Ta-ta-ta-taaaaaa’ meegelald. Ook viel op dat wij erg in vorm waren als zeg ik het zelf, dat is wel eens anders geweest zo na de vakantie. We speelden goed, weinig fouten en ons enthousiasme werkte blijkbaar aanstekelijk, iedereen nummer werd beloond met veel applaus en gejuich. ‘Sex on fire’ werd massaal meegezongen en Ronald liet het ook regelmatig alleen door het publiek zingen. Het was overigens al de 4^e keer dat het nummer deze dag gespeeld werd, alle 3 de voorafgaande bands hadden het ook in de set staan. Na ‘Smoke on the water’ was het eigenlijk pauze, maar we besloten met instemming van het publiek om maar meteen door te gaan met set 2, aangezien het al 00.00 uur was.

Tijdens het intro van Danis in ‘Are you gonna go my way’ speelt Arjon altijd voor de grap ‘Pretty woman’ van Roy Orbison, lachen! ‘Baggy trousers’ zit veel beter in de laatste set dan in de eerste, bleek nu ook weer. ‘The Pretender’ liep als een trein, echt een aanwinst in ons repertoire, net als het heavy blokje ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’.

Na ‘Comfortably numb’ kreeg ik een mooi compliment: iemand uit het publiek liet me zien dat hij kippenvel op zijn armen had staan, mooi toch? Bij ‘Bro hymn’ ging het dak eraf, Ronald liet achtereenvolgens de dames en de heren zingen en hier werd massaal aan meegewerkt. Wat een mooie sfeer!  ‘Jump’, ‘Narcotic’ en ‘Iedereen is van de wereld’ zorgden voor een mooi slotakkoord, want het liep inmiddels al tegen 01.30 uur. Twee en een half uur achter elkaar op het podium, is ook wel eens wat anders haha. Volgend jaar weer? Ik hoop het!

Groetjes,

Alain

Feest Harley-Davidson Club Breda, Hoogstraten (B) 18-6-2011

Zoals wellicht bekend gaat de jaarlijkse Harley dag in Breda dit jaar niet door en dat is natuurlijk bijzonder jammer  aangezien dit voor ons altijd één van de hoogtepunten van het jaar was. Wij vonden het dan ook te gek  dat de Harley Club uit Breda ons uitgenodigd had voor hun feest dat gevierd werd in België. België  ? Jawel, Katoen goes internationaal dus! 
Danis had van te voren aangegeven dat hij andere verplichtingen had, dus werd Dick benaderd om in te vallen. En Dick deed dat met alle plezier! Zo langzamerhand kunnen we een 100% Katoen 2 samenstellen volgens mij hahaha  . 

Afgelopen woensdag slechts één keer gerepeteerd met Dick om vooral de nieuwe nummers eens door te nemen. Natuurlijk konden we niet alles spelen, daarvoor was de tijd te kort, maar 9 van de 10 nummers waren geen enkel probleem, zo bleek. 
Toen hoorden we pas dat er slechts 2 sets gespeeld hoefden te worden en dat de aanvang van ons optreden pas om 11.30 uur zou zijn…. Dat zou een latertje worden dus! 
’s Zaterdags vroeg op de avond naar België vertrokken samen met Ronald en Dick en in Hoogstraten aangekomen bleek dat de feestlocatie een enorme tent op een weiland was met daar omheen allemaal tentjes en of course Harleys  . 
Lachen toen we door de ingang van het weiland reden, ik kreeg meteen wijzende vingers naar mijn auto. Tja, K3 zonneschermpjes is niet echt rock and roll hè, hahaha  ! 
In de tent was inmiddels de band vóór ons aan de gang. Het was een Engels rockabilly trio, zeker niet verkeerd! De tent was niet vol maar wel redelijk goed gevuld en we hadden een groot podium ter beschikking. 
Na een korte linecheck gingen we maar meteen van start en de sfeer zat er al redelijk goed in  . 
‘Bad case’ ontving een flink applaus, gevolgd door ‘Back home’ en ‘Let me entertain you’  . 
Na een paar nummers kwam er iemand naar het podium om te zeggen dat een zekere Conny jarig was. Ronald haakte hier meteen op in en vroeg Conny om naar voren te komen. Hij zette zijn microfoonstandaard voor haar neus en dan weet je al meteen hoe laat het is: ‘You can leave your hat on’  . Conny deed heel sportief mee en het ijs was ook meteen gebroken! 
Verder in de set een vette versie van ‘Hush  ’, een stevig ‘Hey Joe’ en dé meezinger van het moment ‘Sex on fire’. ‘Smoke on the water’ zorgde voor een uitgelaten stemming. 
De nummers werden feilloos door Dick gedrumd, hulde  ! 
Een korte pauze omdat er blijkbaar toch een tijdslimiet was van 02.00 uur (en niet pas om 02.00 uur weer beginnen, wat wij eerst dachten), dus meteen weer de stage op. 
Uiteraard viel ‘Born to be wild’ zeer in de smaak (Ronald: ‘rijden er hier mensen brommer?’  ), ‘She’s not there’ ging helemaal fantastisch en uiteraard het blokje heavy nummers. 
‘Comfortably numb’ blijkt het altijd goed te doen, dus ook bij de bikers. 
Na ‘Bro hymn’ was het de tijd voor ‘Jump’. Het was wel apart om het Wilhelmus in België te spelen, beetje gewaagd ook hahaha  . Maar verder dan een paar speelse middelvingers  kregen we gelukkig niet. 
De reacties op de bladblazer waren gaaf, het was mooi om te zien hoe mensen reageren die dit nog nooit eerder hebben gezien. We haalden de 24 rollen niet, omdat Dick het na zo’n 14, 15 rollen welletjes vond en er een einde aan maakte. Groot gelijk ook, duurt anders veelste lang!
‘Iedereen is van de wereld’ was de laatste en Ronald, Arjon en ik deden weer een kort rondje publiek. Dit publiek vond het nog niet genoeg, dus werd als toegift ‘Runnin’ with the devil’ gespeeld. 
Het was weer een mooi feestje, voor de eerste keer België, dat smaakt naar meer! 
Enne, Dick, jongen je was weer fenomenaal  , bedankt!!!! 

Groetjes, 
Alain. 

Bruiloft Femke & Marc, Café Post Besoyen, Waalwijk 10-6-2011

Talloze Waalwijkse bandjes hebben er al gespeeld, in café Post Besoyen. En dat dan nu net wij de eer hadden om op de bruiloft van eigenaresse Femke te spelen, mooi toch  ? 
Er was één voorwaarde: een paar nummers samen met Gert Jan doen. 
Gert Jan, zanger van Ar!e, is in het verleden al een paar keer ingevallen voor Ronald bij 100% Katoen toen deze in de lappenmand lag wegens een motorongeluk. Eén van deze optredens was toen bij Post Besoyen en dat was Femke blijkbaar altijd bij gebleven. 
Aangezien gitarist Meindert  ook op het feest zou zijn, zou hij ook meedoen. 
Repeteren op de woensdagavond doen we al jaren tegelijk met de Aries, dus Meindert en Gert Jan vielen een paar keer laat op de avond binnen om e.e.a. door te spreken. 
Gekozen werd er voor 4 nummers: Meinderts moment ‘Misirlou’ (een instrumental), ‘Sex on fire’, ‘Are you gonna go my way’ en good old ‘What I like about you’. 

Afgelopen woensdag, we moesten toch repeteren, werd er reeds opgesteld en gesoundcheckt in het café en daarna nog even de 4 nummers met Gert Jan en Meindert doorgenomen. 
Café Post Besoyen is niet zo groot, dus op de vrijdagavond zat het al gauw vol  . 
Onze set begon traditioneel met het A-Team intro en Gert Jan kon al snel aan de bak aangezien ‘What I like about you’ al het derde nummer was  . De rest zouden we in set 2 doen. 
Opvallend hoe goed een oud liedje als ‘I’m a believer’ altijd in de smaak valt. Zou iedereen de Shrek films gezien hebben  ? 
Set 2 begon met 4 nummers door onszelf waarna het de beurt aan Meindert was voor ‘Misirlou’. ‘Meinderts moment’ zoals wij zeiden. Nee, het is ‘Femkes en Marcs moment’ volgens Meindert  . ‘Are you gonna go my way’ was de volgende en werd gezongen door Gert Jan met Ronald als 2e stem en ‘Sex on fire’ werd een duet. De nummers gingen uitermate goed, misschien ooit voor herhaling vatbaar? 100% Ar!e of zo, dat is ooit al eens eerder gedaan geloof ik  . 
‘You can leave your hat on’ zorgde voor een hoop hilariteit doordat de dame die de ‘paaldansact’ uitvoerde dit met volle overgave deed  en het is dat Ronald op haar insprak anders waren er waarschijnlijk nog kledingstukken uitgegaan denk ik. Dat zou wel een beetje gênant geweest zijn  . 
De derde set viel goed in de smaak want hierin zitten natuurlijk de wat stevigere nummers  . 
Ronald deed ‘Born to be wild’ vanaf een stoel in het publiek alsof hij op een motor reed… 
‘The Pretender’, pas voor de 2e keer live gespeeld, wordt nu al een publieks- (en band-) favoriet, ik kreeg zelfs een compliment over mijn zang  , moet niet gekker worden haha. Ook kwam er iemand uit het publiek ons spontaan een hand geven om te bedanken voor dit nummer.
Op verzoek werd ‘Sharp dressed man’ weer eens van stal gehaald, toch wel leuk om weer eens te spelen! 
‘Comfortably numb’ was om van te smullen  , dat vond blijkbaar de bruidegom ook. Hij vertelde me dat Pink Floyd zijn favoriete band was en dat dit echt ons beste nummer is. Ik kan dat eigenlijk alleen maar beamen  . 
De rest van de set verliep volgens het boekje met een enorme berg wc papier als resultaat… 
Het was inmiddels 1.45 uur geworden, dus hoog tijd om er een eind aan te breien met ‘Iedereen is van de wereld’. 
Eind december zijn we weer terug in Post Besoyen en dan gaan we het feestje nog eens dunnetjes over doen  ! 

Groetjes, 
Alain 

Breda Jazz, De Baron Z’n Vriendin, Breda 5-6-2011

Het begint een beetje een traditie te worden dat 100% Katoen ’s zondags na afloop van Breda Jazz in De Baron Z’n Vriendin het startschot geeft voor een avondje Breda RRRock  . 
Breda….., altijd gezellig en zéker in De Baron  ! 

We hoefden pas om ongeveer 18.30 uur te spelen, maar het was toch zaak om vroeg in de middag aanwezig te zijn, anders was het onmogelijk om nog de stad in te komen. 
Nadat er opgesteld en gesoundcheckt was hadden we dus nog ruim de tijd om ergens een frietje te eten  en naar wat bandjes te kijken. En zo zijn er héél wat goede bands te zien! 
Teruggekomen bij de Baron nog ff wat gitaren gestemd en terwijl ‘You can leave your hat on’ door het café klonk, stond barvrouw Linda (vrouw van eigenaar Wytze) met Ronald zijn microfoonstandaard in één of andere paaldans pose  op het podium. ‘Dit heb ik nou altijd al een keer willen doen’, zei ze en ik zei: ‘Dat is goed dat ik dat weet dan….., komt goed in set 2….. ’. 

Tijdens onze eerste set bleek al snel dat het publiek lekker enthousiast was en na ieder nummer flink applaudisseerde. ‘Won’t get fooled again’ ook weer eens gespeeld, lekker  ! 
Het was overigens wel bloedheet in De Baron, het zweet gutste van mijn voorhoofd  . 
Set 2 bevatte o.a. de vermaarde Status Quo medley die het altijd wel goed doet. Een hoop luchtgitaristen in het publiek zeg maar  . 
Ook in set 2 zat ‘You can leave your hat on’ en Ronald nodigde Linda uit om op de bar haar ‘act’ te doen! Hahaha, dat was lachen  , Linda liet zich niet kennen en deed dat ook gewoon. 
Tijdens ‘Song 2’ kwam het voltallige personeel voor ons podium zitten, liggen, staan voor een paar foto’s. Nou wel ff in het café ophangen dan hè  ! 
Ronald moest nog ff overgehaald worden, was nog niet helemaal zeker van zijn zaak maar in de derde en laatste set kwam het er toch eindelijk van: de live première van ‘The Pretender’ (Foo Fighters) . Wow, wat een fantastisch nummer is het toch, een zeer welkome aanwinst in ons repertoire. Voor mijn gevoel liep ie als een trein, Ronald respect  ! 
Mijn solo in ‘Enter sandman’ liep niet helemaal zoals het hoorde, maar in al dat wahwah geweld denk ik niet dat iemand dat gehoord heeft. Of het moet Ronald zijn want die hoort echt alles  . De solo in ‘Comfortably numb’ ging wel weer heel goed en dat leverde me een handdruk van onze grote (met nadruk op ‘grote’) fan Paul op. 
Arjon klom op de bar voor het intro van ‘Bro hymn’ maar het was duidelijk dat men nog niet veel zin had of gewoon te moe was om mee te zingen  . Dus nog maar geen ‘Bro hymn’ dan. 
Moe waren wij ook wel een beetje, ik in ieder geval wel na 2 optredens in één weekend. Maar ik mag nix zeggen, Arjon had er al 4 in 4 dagen opzitten  ! 
Door het enthousiasme bij ‘Jump’, ‘Skandall’ en uiteraard ‘Narcotic’ (wéér 24 rollen!  ) kwam er een tweede poging voor ‘Bro hymn’ en ditmaal ging het dak eraf hahaha. 
Iemand probeerde steeds aan de snaren van Arjon te komen en daar was hij het uiteraard niet zo mee eens en pakte die man zijn bril af en zette hem bij zichzelf op zijn neus! Hahaha, geweldig  ! 
‘Iedereen is van de wereld’, laatste nummer, bracht Arjon, Ronald en mij weer op en achter de bar. Ik moet dan altijd weer als een speer naar het podium om van gitaareffect te wisselen en om de backings te zingen, terwijl die andere 2 nog op de bar stonden. 
Ik wil hierbij het personeel van De Baron nogmaals bedanken voor de gezellige avond. Waar vind je personeel dat zelf zo enthousiast meedoet en zelfs meehelpt met de bus laden? Hulde  ! 

Groetjes, 
Alain 

Gemonds Weekend, Manege Den Doolhof Gemonde 3-6-2011

Voor de vijfde (!) keer in ongeveer anderhalf jaar tijd speelden we weer in Gemonde. 
We beginnen er langzamerhand populair te worden haha  , en dat is niet verkeerd natuurlijk. 
Het gilde Sint Joris & Sint Catharina vierde 3 dagen feest en op dag 1 waren wij uitgenodigd. Men wilde dit jaar lokale acts, dus kwam lokale held Kapalone opdraven (op welk feestje in Gemonde en wijde omstreken is hij er niet  ) en wij dan (omdat ik hier dus woon  ). Alleen Sandra Reemer ontbrak nog haha  . 

Aan het eind van de middag nog even Jur en Mary Ann opgehaald in Den Bosch. Jur was eigenlijk een weekendje aan het varen op hun boot en lag daar aangemeerd, vandaar. 
In mijn vorige blog had ik het over onze oude backdrop die Teun zolang meegenomen had en die we pas zouden terugkrijgen als we een nieuwe hadden. Wel, Jur is er zeker mee bezig geweest maar helaas is ie nog steeds niet af. We hadden nog wel een reserve backdrop, een wat kleiner formaat (waar ik overigens wél op sta  ) en die hebben we maar opgehangen. Natuurlijk met een spot recht op mijn gezicht, dat wel! Hahaha  . 
Dus Teun en Jill kwamen met onze oude backdrop naar het feest, ze hadden er een groot spandoek van gemaakt en een foto van mij op de juiste plaats geplakt! Echt lachen  ! 

De manege zag er keurig verzorgd uit, een houten vloer, een flink podium, een frietkraam en natuurlijk een flinke bar. 
De opkomst viel me niet tegen aangezien er in de omtrek redelijk veel te doen was. 
Tijdens de soundcheck hadden we voor de eerste keer ‘The Pretender’ van Foo Fighters gespeeld en die ging als een speer  , maar uiteindelijk hebben we hem ’s avonds wegens tijdgebrek toch nog niet gespeeld. Volgende keer dan maar. 
En onze set? Volgens mij hebben we erg goed gespeeld, lekker gedreven en een hoop lol gehad. De eerste set had weinig verrassingen, wederom weer met ‘Bad case of loving you’ begonnen. Verder vond ik het opvallend dat ‘Does your mother know’ zo goed ontvangen werd  . Abba blijft het goed doen dus. 
Set 2 had een vette versie van ‘Rain down on me’ en zeker bij de wat jongere mensen viel ‘Vertigo’ zeer in de smaak. Barmeisje Manita voerde een stukje paaldansact  op met de microfoonstandaard van Ronald tijdens ‘You can leave your hat on’ en deed dat zeker niet onverdienstelijk. ‘Sex on fire’ (Je mag ook Sex met die kale zingen volgens Ronald  ) blijkt een aanwinst in onze set en werd goed meegezongen. 
Na onze tweede set was het de beurt aan Kapalone. Deze zeer ervaren entertainer zong een set van een half uur. Helaas kreeg hij het publiek niet echt aan de gang en tot overmaat van ramp werd ons spandoek een paar keer de lucht ingehesen… Ik denk dat het contrast ‘rockband-zanger levenslied’ ietwat te groot was, laten we het daar maar op houden. 
In de laatste set gaven we vol gas met o.a. ‘Are you gonna go my way’, ‘Killing in the name of’, ‘Enter sandman’, natuurlijk ‘Comfortably numb’, maar ook een swingend ‘Baggy trousers’. ‘Narcotic’ is uiterst populair onder het Gimmendse publiek, er werd ook regelmatig om gevraagd en ja hoor, er gingen weer 24 rollen papier de menigte in  . Prachtig gezicht trouwens hoe zo’n beetje alle medewerkers achter de bar stonden mee te springen! 
‘Iedereen is van de wereld’ was ook nu weer echt de laatste, want we zaten al een kwartier over tijd, dus nog een toegift zat er niet in. 
Morgen mogen we weer, Jazz festival Breda bij De Baron Zijn Vriendin. Dat wordt weer gezellig, dus komen  ! 

Groetjes, 
Alain 

Verjaardagsfeest Henk, Kloosterzicht Gemonde 21-5-2011

Afgelopen zaterdag was het weer een thuiswedstrijd voor mijn persoontje, want voor de 4e keer in ongeveer anderhalf jaar speelden we in Gemonde, natuurlijk in Kloosterzicht  . 
Overigens, over 2 weken volgt de 5e maar daarover later meer. 
Henk, gewaardeerd lid van onze carnavals- en buurtvereniging, werd 50 en aangezien Henk graag naar een goei stukske rockmuziek luistert, kregen wij de eer om zijn verjaardag van muziek te voorzien. Laat dat maar aan ons over war  ! 
Henk had zo’n beetje de hele buurt uitgenodigd, dus voor mij was het extra leuk, heel veel bekende gezichten  . 

Voor de verandering was good old Dick weer onze geluidsman, dat kwam mooi uit want over een maand mag hij weer eens plaatsnemen op de drumkruk als hij voor Danis moet invallen. 
Mooie gelegenheid voor hem om weer eens de ‘Katoen-sfeer’ te proeven haha  . 
Al snel viel bij veel mensen op dat ik niet op onze backdrop sta, of in ieder geval dat er tape over ‘mijn’ ogen zat. Tja, na ruim 5 jaar  bij Katoen mag er onderhand wel eens een ander doek komen, maar er wordt aan gewerkt  ! 
Setopener was toch weer het ‘A-Team-intro’ gevolgd door ‘Bad case of loving you’, omdat we deze bij nader inzien toch geschikter vinden dan ‘Child’s Anthem’. Deze is voor een opener wat te ‘serieus’ en is dus verhuisd naar de 3e set. 
Het publiek moest tijdens set 1 nog wat op gang komen, evenals wij (ahum  ). ‘New years day’ liep niet zo lekker, de rest van de set daarentegen ging voor mijn gevoel wel goed. 
Uitschieters waren ‘Fox on the run’ en ‘Black Betty’. 

In de pauzes draaide DJ André muziek voor de mensen die niet zo van rockmuziek houden en hij maakte er echt een one man show van door regelmatig op het podium te verschijnen met een microfoon en het één na het andere nummer mee te zingen. 
Set 2 volgde op een liedje, ingestudeerd door de vrienden van Henk en vakkundig meegedrumd door onze Danis (die trouwens deze avond fenomenaal goed was, moest ik zeggen  ). 
In deze set werd o.a. ‘You can leave your hat on’ gespeeld, waarschijnlijk iets te vroeg want het publiek was nog niet in die staat om ‘iets leuks’ met de microfoonstandaard van Ronald te doen. Wel lekker gespeeld trouwens! 
Nieuw in onze set was ‘Sex on fire’ (Kings of Leon), bij de meesten wel bekend als ‘Sex met die kale’  haha. Een echte meezinger, zoals bleek. 
Hierop volgde ‘When the lady smiles’ en vanaf toen was echt het hek van de dam, het publiek was los  ! 
Onze derde set was er eentje om in te lijsten. ‘Child’s Anthem’ was voor velen nog een onbekende, maar ‘Twilight zone’ kent uiteraard iedereen. 
Woensdag speelden we bij de repetitie eigenlijk min of meer voor de grap ‘Are you gonna go my way’ (Lenny Kravitz) en die ging zo goed, dat we hem maar meteen in de set opnamen  ! Niet slecht voor de eerste keer, zeker beter dan bij de soundcheck waar hij nog wat stroef ging. 
Dan het blokje ‘tandje erbij’ (haha)  . ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ zorgden voor een uitgelaten sfeer. Op veler verzoek volgde ‘Comfortably numb’ en tijdens mijn solo stonden een aantal vrienden vlak voor me om mij op te zwepen. Een heerlijke versie  ! 
‘Bro hymn’, ‘Jump’ en ‘Skandall’ maakten er weer een dolle boel van en de volgende, ‘Narcotic’, bracht iedereen aan het springen  . Ronald blies weer een hele berg wc-papier de menigte in, wat een puinhoop weer! Bij ‘Iedereen is van de wereld’ stelde Ronald de band voor en toen hij bij mij was, hoefde ie eigenlijk al niks meer te zeggen…..hahaha, dat was echt gaaf om zoveel mensen ‘Alain, Alain’ te horen roepen  ! 
Nog één toegift (‘Runnin’ with the devil’) en dan was er tijd voor de broodjes kroket en frikandel. Wat was dit een gezellig feest, dat smaakt naar meer! Wel, over twee weken, op 3 juni om precies te zijn, spelen we in Gemonde in de manege voor het Gilde feest. 
Dit is niet besloten, dus komt allen, dit wordt weer gezellig  ! 
Teun, barman in Kloosterzicht en tevens ook schoonzoon van Henk, heeft trouwens na afloop onze backdrop ‘in beslag genomen’. Jullie krijgen hem pas terug als jullie een nieuwe hebben, aldus Teun. Nou dan weten we dat we precies 2 weken de tijd daarvoor hebben  . 
En Corina, vrouw van Henk, wordt volgend jaar 50 en heeft ons alvast geboekt om dan ook weer te spelen! Komt allemaal goed dus… . 

Groetjes, 
Alain. 

Wielerronde Schijndel, café De Kikvorsch 8-5-2011

Het had zo mooi kunnen zijn…. 
De wielerronde in Schijndel  , prachtig weer  , een groot podium en plein, diverse terrassen en een rockband die er veel zin in had  . 
Maar waar bleef het publiek??  
Helaas viel deze dag samen met Moederdag en de bekerfinale Ajax-FC Twente die ook nog eens uitliep op een verlenging. Én het was natuurlijk perfect BBC weer  . 
Dus op het terras van De Kikvorsch en van The Holy Cow zaten wel wat mensen en voor ons op het plein stonden pakweg een man of 50. Beetje weinig, maar helaas  . 
Maar het was wel héél gezellig… 

We moesten de sets iets langer maken dan normaal omdat we anders de tijd niet helemaal vol konden maken, we speelden immers van 17.00 tot 22.00 uur. 
Dus was er in de eerste set weer ruimte voor nummers als ‘Brown sugar’, ‘Hier’ en ‘Ik wil jou’. De break in ‘Met hart en ziel’ zorgde voor veel hilariteit  en het ijs was vanaf toe definitief gebroken. ‘Baggy trousers’ liep deze keer echt lekker naar mijn gevoel, mooie afwisseling tussen al dat rockgeweld. ‘Fox on the run’ blijkt nog steeds een echte meezinger en bij ‘Does your mother know’ zie je de mensen meeswingen. Vervolgens sluiten wij de set met ‘Black Betty’ weer bruut af haha  . 
Set 2 kende een vliegende start met ‘Let me entertain you’ en ‘Rain down on me’. De laatste begint toch een persoonlijke favoriet van me te worden, ik kreeg zelfs kippevel van ons eigen spel  haha, moet niet gekker worden! 
Gekker werd het wel toen bij het einde van ‘Centerfold’ Arjon en Ronald van het podium gingen en De Kikvorsch in renden. Het barmeisje was de klos en moest ‘1, 2, 3, 4’ roepen zodat we het nummer konden afmaken  . Vervolgens moest ze ook mee op het podium om de Quo medley ‘mee te doen’, haha Arjon wilde haar zelfs een basgitaar aanbieden  ! Eigenaar Pieter haalde vervolgens de trap van het podium zodat ze er niet meer af kon. Kortom, een gezellige puinhoop. 
‘When the lady smiles’ zorgt meestal wel voor veel enthousiasme, evenals ‘Smoke on the water’. Door wie is dat ook alweer geschreven  ? 

In set 3 speelden we weer eens ‘Won’t get fooled again’, ging niet helemaal vlekkeloos maar was wel vet. Tandje erbij bij ‘Killing…’ en ‘Enter sandman’. Deze doen het blijkbaar altijd goed gezien de reacties  . 
Vóór ons optreden werd er al een paar keer gevraagd om ‘dat nummer van Pink Floyd’  . 
Welnu, met ‘Comfortably numb’ werd aan die vraag voldaan en het was weer een uitvoering om van te smullen  ! 
‘Bro hymn’ lokte veel mensen richting het podium, gevolgd door ‘Jump’ en ‘Skandall’. 
Helaas geen bladblazeract bij ‘Narcotic’ (Jur was wc papier vergeten grrrr  ) maar springen deden we toch wel haha. 
Afsluiter was uiteraard ‘Iedereen is van de wereld’ en toch wel de echte climax. Ronald, Arjon en ik het podium af om aan een tafeltje te gaan zitten, het gehele publiek er omheen en iedereen luid meezingen  . Mooi toch? Daarna ook nog even de frietkraam in gegaan, frietboer mee laten zingen en dan weer terug naar het podium. Prachtig einde van een errug gezellig optreden  . Jammer dat het niet zo druk was, maar in september gaan we het nog eens dunnetjes overdoen bij de Boschwegse Mert. Komen jullie dan wel  ? 

Groetjes, 
Alain. 

Catch22, Breda 30-4-2011

Koninginnedag bracht ons weer traditioneel in Café Catch22 in Breda. 
Helaas dit jaar niet als voorafje in Waalwijk, omdat men niet genoeg vrijwilligers had om e.e.a. te organiseren  . Helaas, helaas…..misschien volgend jaar weer? 

Arjon was er deze keer niet bij. De zanger van de Engelse formatie Skyclad, waar Arjon vaak mee op pad gaat, heeft ook een andere band en Arjon had de eer om te mogen bassen op een festival in Duitsland waar zo’n 70.000  mensen zouden komen…. 
Iets wat hij niet kon laten schieten, nietwaar  ? 
Gelukkig is er dan altijd nog Patrick Buys op wie wij zo langzamerhand blind kunnen vertrouwen. Hij heeft in het verleden al meerdere malen aangetoond een waardige vervanger te zijn van onze Valk, wat een luxe dus  ! 
Je moet wel enorm vertrouwen in iemand hebben toen bleek dat er geen repetitie in zat van tevoren, maar met Patrick moest dat geen probleem zijn. 

Koninginnedag in Breda is een waar volksfeest, duizenden mensen op de been, overal muziek en vooral: heel gezellig  . 
Bij het opstellen merkte ik dat mijn geluid vervormde. Vorige week had ik ook al last van het geluid dat af en toe wegviel en toen dacht ik dat het aan de versterker lag. Voor de kenners onder ons: het lag dus niet aan de Vox maar aan de wahwah pedaal . Toen deze vervangen was, waren alle problemen weg. Gelukkig maar  ! 
Korte soundcheck, helaas geen tijd om nog even wat te eten. Ja, ga maar eens proberen bij een eettentje te komen door die menigte  , dat kost je wel een uur denk ik. 
Afgelopen maandag speelden we, vond ik dan, een eerste set vol met fouten  . Gelukkig ging het iedere set beter. Onze eerste set nu ging goed!  
‘Child’s Anthem’ was de opener, ging nog niet helemaal vlekkeloos, maar de rest van de set hadden we geen problemen, althans op het einde van ‘I will follow’ na dan…. 
‘Black Betty’ zorgde voor veel enthousiasme. 

In set 2 bleek dat ‘Rain down on me’ een nieuwe topper is in onze set. Wat een gaaf nummer om te spelen  ! ‘You can leave your hat on’ werd ook weer eens van stal gehaald. Zo proberen we zo af en toe eens wat af te wisselen, dan blijft het voor onze vaste aanhang ook leuk. En voor onszelf natuurlijk  ! 
‘Hey Joe’ zorgde voor vuurwerk  , evenals de afsluiter van de set, ‘Smoke on the water’. Ronald fluisterde Patrick in over de gitaar-tremolo act die Arjon altijd bij mij doet, alleen nam Patrick dat wel errug letterlijk hahaha  . Ik kon eigenlijk geen fatsoenlijke noot meer spelen! ‘Een beetje gitarist speelt dan ook gewoon door’ was zijn commentaar. Nou daar kon ik het mee doen hahaha  ! 

De heavy nummers doen het altijd goed. Dat bleek weer in set 3, want ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ kregen het publiek op de banken  . En wat te denken van ‘Comfortably numb’? Afgelopen maandag kreeg ik nog kramp, nu gelukkig niet! 
Bij ‘Narcotic’ zagen we dat de ventilator die voor het podium hing verplaatst was! Ik verdenk Mark ervan dat hij dat vanwege ons gedaan heeft haha. Ronald maakte er altijd een sport van om de rollen wc papier in die ventilator te blazen. Nou ja, een puinhoop werd het toch wel  . 
‘Iedereen is van de wereld’ sloot ons optreden zoals gewoonlijk af. 
Ik vind dat we ons waardig gerevancheerd hebben, dat belooft wat voor komende zondag in Schijndel. Kortom, de topvorm nadert  ! 
O ja, Patrick, nogmaals bedankt!  

Groetjes, 
Alain.

Het Oude Raadhuis, Drunen 25-4-2011

Jaaaaa, we mochten weer  ! 
Na een zéér rustige winter, ik mag wel zeggen een zéééééér rustige winter  , konden we eindelijk weer eens vollen bak gassuh. Niet dat we stil gezeten hebben, we zijn druk bezig met nieuw werk en de eerste resultaten waren in Drunen al te horen. 

De Paasmarkt in Drunen is, bij een beetje weer, altijd druk bezocht en daarom een dankbare taak om er te kunnen spelen. Ik heb de tel niet bijgehouden maar een keer of 5, 6 hebben we toch al wel bij het Oude Raadhuis gespeeld (daarbij tel ik de keren dat Katoen vóór mij daar speelde niet eens mee). 
Het weer was natuurlijk top dit jaar  , dus daar kon het niet aan liggen. 
Dit jaar speelden we samen met de Drunense formatie Indigo Mind, een jonge band met een zangeres die tevens behoorlijk goed bas speelt. 

Ik weet niet waar het aan lag, maar onze eerste set was naar mijn eigen idee dramatisch slecht… Nou ja, een aantal nummers dan. Waarschijnlijk moest de diesel motor nog ff op gang komen  ! 
Opener ‘Child’s Anthem’ ging wel ok, evenals ‘Back Home’, al merkte ik toen dat mijn gitaargeluid af en toe een beetje wegviel. Nee hè?!  Dat speelt niet fijn, je voelt je ongemakkelijk en de nummers missen af en toe stukken gitaar natuurlijk. 
‘Everything about you’ begon met mijn intro en tot mijn schrik stond mijn gitaar redelijk vals  , ff bijstemmen dus! ‘Met hart en ziel’ was helaas het dieptepunt, de één was al met het einde bezig, terwijl de ander aan de toetsensolo begon….dat kan niet goed gaan  ! 
Net of we dat ff nodig hadden, want vanaf toen ging het beter. ‘I’m a believer’ ging van een leien dakje en het is dat we iets te snel begonnen met nieuw nummer ‘Baggy trousers’, Jur had zijn geluiden nog niet klaar, maar anders was die ook perfect  . 
‘Black Betty’ sloot de set toch nog waardig af. 

Na de koppen bij elkaar gestoken te hebben, zo van: ‘dit moet beter’, frikandelletje gegeten te hebben en de eerste set van Indigo Mind gezien te hebben, kon set 2 van start met ‘Let me entertain you’. Ai, wat stond mijn gitaar hard  ! Nou ja, beter dan geen geluid. 
Tweede nieuwe nummer was ‘Rain down on me’ en die liep echt lekker, niks mis mee  . Vele positieve reacties uit het publiek in ieder geval. 
De set liep veel beter dan de eerste, al was ik nog niet tevreden met mijn eigen spel. Om één of andere reden was ik mijn zelfvertrouwen een beetje aan het zoeken en maakte meer kleine foutjes dan anders. ‘When the lady smiles’ en ‘Smoke on the water’ waren voor mijn gevoel wel ok, er was tenminste een hoop gelach en gejuich bij het gitaar-toetsen duel. 

Set 3 moest helaas flink ingekort worden wegens tijdgebrek, maar dit bleek wel de beste set te zijn. Zie je wel, we moeten er gewoon weer inkomen haha  . 
Na ‘Twilight zone’ zowaar een verzoekje in de vorm van ‘Hey Joe’. 
Dit werd de set van de heavy nummers en dat bleek een gouden greep  , ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ werden enthousiast onthaald. Bij ‘Comfortably numb’ speelde een oude kwaal weer bij me op: kramp. Grrrrrrrrrrrrrrr  , uitgerekend in de climax van mijn gitaarsolo die tot dan toe zo lekker liep. Maar ja, als die kramp er in zit, kun je ff helemaal niks meer, ik was tenminste blij dat ik de nummers hierna nog wel gewoon kon spelen. Tuurlijk had ik wel goed de pest in  , ik hoop dat dat niet al te duidelijk te zien was haha. 
Via ‘Jump’, ‘Narcotic’ en ‘Iedereen is van de wereld’ sloten we ons optreden af. 
Ik hoorde dat de drankomzet meer dan voortreffelijk was  , dus dan moet ik maar niet meer zeuren over foutjes, kramp, versterkers etc…. Gezellig was het in ieder geval zeker  !! 
See you in Breda zaterdag?! 

Groetjes, 
Alain. 

Benefietconcert voor de Hersenstichting Nederland, De Mads Waalwijk 15-1-2011

Soms doen wij met Katoen wel eens aan liefdadigheid. Denk maar eens aan Motorrijders voor AT in Gilze, waar we reeds 2x eerder speelden. Deze keer was er een benefiet voor de Hersenstichting Nederland en met name Ronald had zich hier flink voor ingezet, getuige ook de diverse krantenberichten waar hij met zijn giechel in stond  haha. 
Plaats delict was De Mads (uiteraard). 
Naast ons speelden ook Integrated Fuel, een jonge band uit Raamsdonksveer en als hoofdact Present Danger. Dat beloofde dus een avondje stevige rockmuziek te worden  ! 

Wij zelf hadden een slechte voorbereiding  . Laatste weken nauwelijks kunnen repeteren door diverse oorzaken, maar een beetje rockband moet toch zonder repeteren ook een goede set neer kunnen zetten, nietwaar? 
Toch werd besloten om ons nieuwste nummer ‘Baggy trousers’ niet te spelen  , omdat we net die ene repetitie niet meer hadden. ‘Baggy trousers’? Jawel, van Madness, ‘100% Katoen goes ska’ als afwisseling in al dat rockgeweld  . En ik beloof jullie, het is toch een echt Katoen nummer! 
Ik was al vroeg aanwezig in de Mads, 4 uur om precies te zijn en men was bijna klaar met het opbouwen van de backline. Zoetjes aan druppelde iedereen binnen en na de eerste soundcheck van Present Danger konden wij ff testen. Ja en dan zul je zien dat het eten (friet) klaar is als je net begint met de soundcheck  . Tja, dat werd dus friet die niet meer zo warm was, want de soundcheck gaat natuurlijk voor. Overigens hoorden we van Present Danger dat er fans van hun speciaal voor ons nummer ‘Comfortably numb’ zouden komen. Mooi toch  ? 

Eerste band van de avond was Integrated Fuel en ik was aangenaam verrast wat deze jonge muzikanten lieten horen en ook zien. Het was een mooi voorbeeld dat het publiek niet alleen voor muziek komt, maar ook om wat te zien  ! Integrated Fuel heeft dat heel goed door, complimenten  ! 
Onze beurt was het na ongeveer een uur. We hadden zelf een set van ongeveer anderhalf uur en PD van ruim anderhalf uur. 
Omdat er veel Present Danger fans zouden zijn, was besloten om een voor ons vrij stevige set te maken, dus er werd afgetrapt met ‘Child’s anthem’, meteen gevolgd door ‘Black Betty’  . Gelijk gazzerop dus haha. 
Toch werden we hier en daar geplaagd door wat foutjes, maar het werkelijk geweldige publiek sleepte ons er doorheen  . Zeker tegen het einde van de set werd ieder nummer met flink gejuich afgesloten  . Opvallende zaken: ‘Baggy trousers’ werd vervangen door ‘I’m a believer’ en dit oudje viel misschien een beetje uit de toon in vergelijking met de rest van set, maar werd wel door heel veel mensen meegezongen ! Lachen was het bij ‘When the lady smiles’: bij de zin ‘A fallen angel’ laat Jur altijd één of ander geluid horen op zijn toetsen, maar deze keer was hij véél te vroeg  . Je moet er de volgende keer maar eens op letten… 
Na het uitgesponnen einde van ‘Smoke on the water’ bleek de PA flink te storen. Eerst dacht men dat het mijn zender was, maar dat was toch niet het geval. 
Als je dan in de Mads speelt, ook een geluidsverhuurbedrijf dus, is het een koud kunstje om een ander PA neer te zetten. Binnen een kwartier stond er ander PA. Hulde  ! 
Het was wel vervelend dat we hierdoor een beetje in tijdnood kwamen en dus één nummer moesten laten vallen. Helaas dus geen ‘Won’t get fooled again’ deze keer  . 
Het stevige blok volgde, met ‘Killing in the name of’ die zeer in de smaak viel  en ‘Enter sandman’ als voorbode voor wat er na ons nog zou komen. 
Het enthousiasme van het publiek bereikte een hoogtepunt bij ‘Comfortably numb’, juist toch weer het prijsnummer van ons hele repertoire. Wat een geweldige ovatie    , drie lagen kippevel over mijn hele lijf… . 
Na ‘Jump’ sloten we af met ‘Narcotic’. Lachen, Ronald die ‘sorry’ zegt in zijn eigen kroeg voor de rotzooi die zou volgen. 24 Rollen wc papier gingen er doorheen, wat een puinhoop weer! Een fotograaf wilde een plaatje schieten maar kreeg de volle laag van onze Ronnie! Hahaha  ! 
De complimenten die we kregen waren niet van de lucht en ik denk dat, ondanks wat misperen in het begin van de set, we goed gespeeld hebben. 
Present Danger sloot de avond af en laat dat maar over aan Thijs en zijn maten  ! 
Alle Metallica klassiekers kwamen weer voorbij, ‘One’, ‘Master of puppets’, ‘Seek & Destroy’  , maar ook eigen werk werd uiteraard niet geschuwd. Alles werd luidkeels meegezongen. Tijdens hun optreden was er ook even aandacht voor het doel dat we hier allemaal waren, natuurlijk voor de Hersenstichting. 
Alle optredens zijn gefilmd met 2 camera’s dus wie weet komt er binnenkort weer een nieuwe DVD…… ? 

Groetjes, 
Alain.