Duke's Weblog

Zou het publiek weer zo geweldig zijn als vorig jaar? Vooraf was dat een gedachte die de hele week door mijn hoofd spookte. In Grave vorig jaar was de tent gevuld met, pak em beet, 1500 tot 2000 mensen die helemaal plat gingen voor ons bandje, zelden zo’n uitgelaten menigte gezien!  

De International American Car Meeting oftewel Meeting Kronenberg werd voorheen altijd in Kronenberg (Limburg) gehouden. Vorig jaar dus in Grave en dit jaar zou dat in Maren-Kessel zijn, of toch niet  ? Blijkbaar dacht de gemeente Oss er anders over en de organisatie moest één week voor aanvang nog een nieuwe locatie zoeken….. Dat werd dus Nuland (en niet Uden, zoals Armand van Kazoo iedereen op het verkeerde been zette met zijn nieuwsbrief haha  ) en met Nuland hebben wij toch wel iets speciaals volgens mij. We spelen er dit jaar maar liefst 3x  . 

Het terrein stond vol met Amerikaanse auto’s  , trucks, pick-ups, trikes, het Statue of Liberty, tentjes, caravans en één megagrote feesttent  . 
Na de soundcheck (o.a. ‘Can I play with madness’ zoals beloofd!) nog even het terrein verkend, blij dat ik mijn vest bijhad, want het warme is er wel een beetje vanaf ’s avonds  . 

Drie sets spelen dit jaar (vorig jaar 2), en er zou op last van de gemeente dit keer geen striptease act zijn  . Maar ook daarop zouden wij een oplossing hebben… 
Set 1 werd gespeeld en een paar dingen vielen op: het publiek was van het begin af aan zeer enthousiast, na ieder nummer luid applaus. De tent stroomde ook langzaam vol. 
‘I will follow’ ging een beetje de mist in, wordt repeteren dus  ! 

In de tweede set werd men steeds luidruchtiger, sfeer was top  ! 
‘Vertigo’ werd voor deze gelegenheid vervangen door ‘Pride and Joy’, genoeg blues liefhebbers in de tent. ‘Allright Now’ was weer voor het barmeisje Nicole (‘there she stood’), zie mijn blog van Rondje Nuland eerder dit jaar hahaha . 
De luchtgitaarwedstrijd werd gewonnen door een jongeman die luchtgitaar speelde met een klaptafel (!) tijdens ‘Sharp dressed man’! Met zijn trofee (een plastic gitaar dus) mocht hij op het podium nog ff een demonstratie geven  . 
Ook een heel gedreven versie van ‘When the lady smiles’ trouwens  ! 

Okay, geen striptease dus. Set drie begon met een verrassing (ook voor mij trouwens, ik wist echt van niets , hahaha). Ronald had een paar mensen bereid gevonden om een showtje te geven op het podium. Lachen dus  ! Wij speelden (uiteraard) ‘You can leave your hat on’ en drie kerels en één meisje kwamen het podium op voor hun eigen show… 
Dat was natuurlijk lachen, gieren, brullen; dat meisje trok alleen haar shirtje uit en wist eigenlijk niet goed wat daarna te doen, een beetje onder de indruk van de drie mannen denk ik  , die wel in hun onderbroek stonden en hem zelfs (gedeeltelijk) lieten zakken hahaha. 
Na dit nummer was het ijs gebroken, het hek van de dam of weet ik al niet meer…..in ieder geval stonden er steeds vaker mensen te swingen op ons podium  (die overigens wel hun kleren aan hielden). Eén keer was wel lachen: twee meisjes wilden het podium op om te dansen en Arjon gaf aan dat het goed was. Dus de eerste stapte het podium op, de andere wilde volgen en lazerde er net zo hard weer vanaf  ! Verder niks aan de hand hoor, gewoon weer opstaan en verder dansen. 
‘Can I play with madness’ ging deze keer goed en ‘Comfortably Numb’ kreeg de (bijna gebruikelijke) ovatie  . Bij ‘Bro Hymn’ ging het dak ervan af, Ronald verdeelde de tent deze keer in meisjes en jongens die om beurt mochten zingen. Na nog een keer ‘Black Betty’, ‘Jump’ en ‘Skandall’ was het helaas al tijd voor het laatste nummer op last van de politie  . 
Dit werd natuurlijk ‘Narcotic’ en de hele tent sprong mee, al dan niet bedolven onder wc papier! Geen rondje publiek dus, geen tijd meer, volgens mij stonden er wel 100 man aan het podium om ons op andere gedachten te brengen  . Een luidkeels ‘we want more’ hield zo een paar minuten aan, maar we mochten echt niet meer, we wilden wel, graag zelfs! Wát een publiek, geweldig!  
O ja, alle heren t-shirts zijn na deze avond uitverkocht (Arjon heeft weer goed zijn best gedaan) evenals onze eerste DVD van de Mads die jullie uiteraard allemaal al hebben. 
Voor degenen die ze toch nog niet hebben: zowel shirt als DVD worden bijgemaakt! 
Nuland, het was me weer een waar genoegen!  

Groetjes, 
Alain.