Duke's Weblog

“It’s always good to be back home” zong Barry Hay  in 1970 met Golden Earring en dat gold afgelopen zaterdag ook een klein beetje voor mij. Eindelijk speelde 100% Katoen in mijn eigen dorp Gemonde!  

Ik liep al een jaar of drie met het voornemen om ook eens in Gemonde te spelen en Café Kloosterzicht leek mij daarvoor een perfecte locatie, dit café heeft tenslotte ook een flinke zaal en de sfeer is er altijd heel gezellig  . 
Tijdens onze bruiloft in juli is alles in kannen en kruiken gekomen met dank aan Henriëtte en onze eigen Arjon die even ons feestje verlieten om een optreden te boeken haha  . 
Vooraf nog wat reclame gemaakt met posters (zie foto) en flyers, wat stukjes in de krant etc. 
Wel leuk, als je op de dag van het optreden bij de bakker en de friettent komt en dat die mensen je dan succes wensen voor die avond  ! 

Het is altijd maar afwachten hoeveel mensen er op afkomen, maar dat viel me heel erg mee! De zaal was heel goed gevuld tot het einde toe, veel bekenden uit Gemonde (o.a. de nagenoeg gehele buurtvereniging  ), maar ook mensen uit Gestel en wat vaste aanhang uit Waalwijk natuurlijk. 
Onze soundcheck ging wat moeizaam, het duurde lang voor Dick alle ‘piepjes’ onder controle had, maar uiteindelijk stond het als een huis. 
Toen wij begonnen met het A-Team intro gevolgd door ‘Bad case of loving you’, bleef men wat afwachtend achterin staan, maar nadat ik er iets van gezegd had, werden de staantafels opgetild en kwam men naar voren. Stuk gezelliger toch  ? 
De eerste set verliep prima, met als uitschieters (voor mijn gevoel dan  ) ‘Hier’, ‘Does your mother know’, het in het begin al genoemde ‘Back home’ en as always ‘Black Betty’. 
De reacties na deze eerste set waren overweldigend hahaha  . ‘Ik dacht dat jij het licht of zo deed bij die band, niet dat je de gitarist was!’  
Set 2 kende o.a. prima uitvoeringen van ‘Wat een vrouw’ en ‘Blauwe ruis’, maar bij ‘Centerfold’ speelde mijn oude kwaaltje weer eens op: juist, kramp!  Nee hè, nu al?!  
Als ik dat krijg, is dat meestal bij het laatste nummer en nu waren we nog niet halverwege! 
Waar het nu aan lag weet ik niet, ben afgelopen week wel ziek geweest (buikgriep  ), of misschien toch te weinig gedronken, ik weet het niet… Maar gevolg is wel, dat je ineens heel anders moet spelen. Je kunt niet meer alles geven, gas terugnemen en pas gas geven als je zeker weet dat het kan. Het gekke is, dat ik er de rest van de set nauwelijks last meer van had… Wel vroeg ik aan Ronald of hij ‘Blauw’ wilde overslaan, want bij dit nummer (zeer lang intro) had ik er gegarandeerd last van gekregen. 
‘When the lady smiles’ en ‘Smoke on the water’ sloten de verder goed lopende tweede set af. Het duel Jurriejan/Ronald vs Alain/Arjon  was weer leuk en kreeg veel bijval evenals de contrabas act van Arjon bij ‘Stray Cats strut’. 
Toen we voor set 3 het podium beklommen, ik als laatste, vroeg Ronald waar ik bleef. ‘Jaja, ik heb ineens zoveel vrienden hier hahaha!’  
De laatste set werd één groot feest, het publiek was niet meer te houden (behoorlijk in de olie hahaha  ), af en toe stond er één gewoon op het podium om de microfoon van Ronald over te nemen, maar gelukkig werd het niet vervelend. Mensen op de schouders, op staantafels (!) etc. Hier en daar nog wat last van kramp gehad (‘Comfortably Numb’ o.a., ik baalde als een stekker!  ), maar verder had ik het wel onder controle. 
‘Jullie doen toch wel dat nummer met dat wc papier hè?’ Natuurlijk! ‘Narcotic’ zorgde voor een hoop hilariteit en bij ‘Iedereen is van de wereld’ als vanouds een rondje publiek. 
Tijdens dat nummer vroeg eigenaar Joost of we nog een paar nummers extra wilden spelen, wij zijn de kwaadste niet  dus dat werd ook gedaan! 
Allereerst een nummer dat we nog niet zo vaak gespeeld hebben, “I’m a believer’. 
Verder kwamen ‘Runnin’ with the devil’ en ‘You can leave your hat on’ nog aan bod en sloten we uiteindelijk af met ‘Angels’ voor een publiek dat eigenlijk nog helemaal niet naar huis wilde… 
Eigenaar Joost was zeer enthousiast, waarschijnlijk spelen we volgend jaar met de kermis weer in Kloosterzicht, dus mijn grote doel is wel bereikt! 

Groetjes, 
Alain.