Duke's Weblog

Vrienden van de Mads, De Mads Waalwijk 12-6-2010

Vrienden van de Mads beleefde dit jaar zijn eerste lustrum en wij deden alweer voor de 5e keer mee. Reden voor de organisatie om een mooi programma voor te schotelen en reden om ons op een mooi tijdstip te laten spelen  . Althans, dat laatste hoopte ik….juist, wij mochten beginnen! Grrrrrr…. 
‘Nou ja, dan kunnen we meteen aan het bier’, was de reactie van de band, en ik verdenk de organisatie ervan dat ze ons daarom hebben laten beginnen. ‘Jullie vinden het toch wel best’  . 
Dit jaar geen 5 bands, zoals gebruikelijk de afgelopen 4 jaar, maar 4 en niet zomaar de eerste de beste! 
Zoals gezegd moesten wij beginnen, na ons volgden achtereenvolgens Sweet Vendetta, De Manne van de Leesmap en als afsluiter Present Danger. Heavy feestje dus  . 
Afgelopen woensdag hadden we nog gerepeteerd en weer eens een nieuw nummer geoefend: ‘Umbrella’ van The Baseballs. Hij ging zo lekker dat we besloten om hem op deze avond te spelen. 
Het podium zag er fantastisch uit: één muur van versterkers, het grote drumstel (dubbele bass) van Present Danger en een grote lichtinstallatie  . 
Het werd al vroeg druk in de zaal, de eerste mensen arriveerden al terwijl wij aan het soundchecken waren. In de voorverkoop waren er blijkbaar al tussen de 150 en 200 kaarten verkocht, mooi toch! 
Katoen mocht om 21.15 uur aftrappen met ‘Back home’ en we waren gelijk goed op gang, een voorbode voor de rest van onze set  . 
‘Chequered love’, ‘Vertigo’ en ‘Pinball wizard’ volgden en toen was het de beurt aan ‘Umbrella’. Ronald had van te voren een beetje angst dat hij de tekst zou vergeten, kondigde dat ook aan en dan zul je altijd zien dat het ook gebeurt, haha  . Een paar misverstandjes in het nummer, maar ja volgende keer beter zullen we maar zeggen. 
‘She’s not there’, ‘When the lady smiles’ en ‘Black Betty’ brachten de power terug en we kregen veel bijval uit het publiek  . ‘Smoke on the water’ was de volgende knaller met daarna publieksfavoriet ‘Comfortably numb’. En zoals altijd ging ik weer lekker uit mijn dak bij mijn gitaarsolo, heerlijk… 
Het Wilhelmus werd opgedragen aan het Nederlands Elftal en aan Henk & Hetty, 2 trouwe fans die afgelopen in het huwelijksbootje zijn gestapt. ‘Jump’ liep hier naadloos in over en dit bleek ook ons laatste nummer te zijn, geen tijd meer voor ‘Narcotic’ helaas  . 
Bij Vrienden van de Mads is het dan gebruikelijk een overgangsnummer te spelen met leden van de volgende band. Hoe het nou precies kwam weet ik niet, maar het was de bedoeling dat Arjon en Danis samen met Daantje, de zangeres van Sweet Vendetta en hun gitarist ‘Whole lotta love’ zouden doen. Maar dat ging dus niet door  . Wel hoorde ik hem later in hun eigen set langs komen. Misschien was dat de reden dan wel, wie zal het zeggen? 
Sweet Vendetta speelde een goede set met heavy covers uit voornamelijk de jaren 80, net als De Manne van de Leesmap die als derde band aantraden. Present Danger was uiteraard een waardige afsluiter met hun Metallica tribute, Thijs was weer onnavolgbaar op gitaar  . 
Ik denk dat wij ook een mooi visitekaartje afgegeven hebben, getuige ook de mooie reacties van diverse bandleden  . En de Mads kan tevreden zijn, het was echt heel erg druk. Volgend jaar de zesde editie? 

Groetjes, 
Alain.