Duke's Weblog

Boschwegse Mert, Café De Kikvorsch Schijndel 11-9-2011

Evenals vorig jaar waren wij weer uitgenodigd om de braderie c.q. vlooienmarkt ‘de Boschwegse Mert’ in Schijndel van muziek te voorzien, ditmaal weer met onze eigen Danis op drums. Vorig jaar viel dit namelijk precies in zijn vakantie en werd zijn plaats zeer verdienstelijk ingenomen door Dick. Vorig jaar viel de uitvoering een beetje in het water door de vele regenbuien en werd het muziekprogramma naar binnen verplaatst. Deze keer zag het er beter uit, er was wel wat regen voorspeld maar toch ook regelmatig zon. Dus het podium bleef gewoon buiten.

Wij zouden afwisselend spelen met The Jacuzzi Sharks, een rockabilly trio uit Veghel. Zeker niet verkeerd, ze speelden vrij stevige rockabilly met verrassende nummers (‘Tainted love’!). Geen soundcheck vooraf, Walco was van mening dat dat met die digitale tafel niet nodig was, dus hadden we nog even de tijd om over de markt te lopen en even een hamburger te eten. Het meisje bij de hamburgerkraam keek wel even raar op toen er meteen 7 hamburgers besteld werden. Of ze ook ‘gitaarburgers’ had, aldus Ronald. Jur had gewoon een hamburger ‘plain’ maar kreeg het toch voor elkaar om op zijn laarzen te knoeien….

Set 1 begon voor een redelijk leeg terras, maar al snel kwamen er toch mensen op het geluid af. Af en toe wat druppels uit de hemel, maar dit werd vakkundig opgelost met een aantal partytenten. Een gouden greep, zo bleek. Zoals wel vaker is de eerste set altijd een beetje aftasten, het lijkt wel of we een beetje op stoom moeten komen. Een paar kleine foutjes, maar toch redelijk gespeeld. ‘Won’t get fooled again’ was vet, alleen schijnt het merendeel van het publiek het niet te kennen. ‘Fox on the run’, ‘Does your mother know’ en ‘Black Betty’ zijn wel nummers die iedereen kent en dat was te merken.

Onze tweede set viel op door een valse start bij ‘Sex on fire’(we waren nog niet klaar, Jur!), lachen trouwens hoe ons Sanne (9 jaar) vooraan het podium keihard ‘Sex met die kale’ aan het zingen was! ‘Hey Joe’ was vuurwerk, mijn eigen vader stuurde me de volgende morgen nog een sms dat ie trots op me was mede door dit nummer haha, mooi toch?!

Tijdens de laatste set begon het opeens wel hard te regenen, zodanig dat Walco en Bram de monitoren naar achteren kwamen duwen. Gelukkig was het weer van korte duur. Geen ‘The Pretender’ deze keer, we kwamen in tijdnood dus niet alles kon gespeeld worden. Wel uiteraard het heavy blokje ‘Killing in the name of’ en ‘Enter sandman’ die zéér in de smaak vielen, net als ‘Comfortably numb’. Respect voor onze Ronnie: hij weet toch altijd op één of andere manier het publiek bij ons optreden te betrekken. Zo ook nu weer bij ‘Narcotic’. Het publiek stond te ver weg om gevangen te worden door de wc rollen, dus gingen wij gewoon naar het publiek toe. De microfoonstandaard werd op de dansvloer geplaatst en Ronald, Arjon en ik gingen het podium af om daar te spelen, hahaha, iedereen lachen!

Ronald kreeg het ook voor elkaar dat een dame wel wilde dansen op het volgende nummer, ‘You can leave your hat on’. En wat voor een dans… Een jongen uit het publiek kreeg een ware lapdance voorgeschoteld hahaha. Afsluiter was uiteraard ‘Iedereen is van de wereld’ en het rondje publiek ging natuurlijk wederom naar barmeisje Guusje, die tijdens de wielerronde al eens bij ons op het podium belandde. Alleen, waar was ze? Ze bleek achter de bar te staan in het café waar je helemaal niets van onze muziek kon horen. Dus werd ze best overvallen toen wij ineens voor haar neus stonden met gitaren en microfoon. Niemand geloofde dat de microfoon aanstond, maar buiten konden ze natuurlijk alles horen! Guus was wel zo sportief om mee te gaan en met behulp van haar vriend werd er toch nog gezongen.

Het werd dus toch nog heel gezellig en blijkbaar vond eigenaar Pieter dat ook. Dat we binnenkort weer bij de Kikvorsch spelen is eigenlijk al wel zeker. Het mooiste compliment vond ik toch wel van mijn dochtertje Femke (3 jaar) die de volgende morgen zei dat ze trots op me was. Dan kan je dag toch al niet meer kapot?

Groetjes,

Alain.