Duke's Weblog

10-Jarig bestaan Café Govers, Nuland 17-9-2011

Café Govers in Geffen bestaat 10 jaar en de eigenaar werd 50. Een mooie reden voor een feestje dus en een mooie gelegenheid om 100% Katoen uit te nodigen. Het feest werd niet in het café zelf georganiseerd maar in een enorme boerenschuur in Nuland en in Nuland komen we wel vaker haha.

We moesten onze apparatuur door een stal naar de schuur brengen, zo langs de mest en hooi. In de schuur stonden vele staantafels, een grote steiger voor de DJ, diverse koelkasten vol met flessen bier en een bar. Ons podium was een boerenwagen maar dan wel zo’n anderhalve meter hoog schat ik. In het midden aan de muur hing een hele grote opgezette bizonkop. Dat zou dus wel een bizon-der optreden worden haha. 

De zaal zat behoorlijk vol, een man of 300 denk ik, jong en oud. Wel even wennen op zo’n kar, je staat natuurlijk ver van elkaar af, dus zeker in het begin was het nog aftasten met ieders volume. In de eerste set bleek dat het publiek nog wat moest opwarmen, getuige de stilte die viel bij onze stop (practical joke) in ‘Met hart en ziel’. Of zou het toch aan Geffen liggen? Nee hoor, want bij de derde keer werd er toch flink gegild en gejuicht! Tijdens ‘Fox on the run’ kwamen de voetjes van de vloer, evenals bij ‘Does your mother know’. ‘Black Betty’ zorgde voor meer enthousiasme.

De tweede set knalde er meteen in met ‘Let me entertain you’ en dat ging blijkbaar zo hard dat je mensen zag schrikken, lachen! Verrassing in deze set was het niet geplande ‘Sharp dressed man’, volgens mij een verzoekje. Ook was er een vrouw die steeds ‘Why tell me why’ van Anita Meijer kwam aanvragen…. Tja, dat is niet echt ons repertoire toch?

Ronald had gehoord dat er een meisje jarig was, dus werd zij op het podium gehesen en de microfoonstandaard in de handen gedrukt, succes! Vervolgens werd ‘You can leave your hat on’ gespeeld. Het meisje wist er niet zo goed raad mee en was al snel weer van het podium af. De standaard werd in het publiek gezet en een jongen werd meteen al ontdaan van zijn shirt en hemd. Zijn spijkerbroek trok hij zelf uit en af en toe liet hij zijn onderbroek zakken (van achteren). Tja…wat muziek (en drank!) al niet teweeg kan brengen. 

De derde set werd een dolle boel met o.a. ‘Baggy trousers’, maar het waren vooral de stevige nummers die het hem deden: ‘The Pretender’, ‘Killing in the name of’(vooral!) en ‘Enter sandman’. Vreemd genoeg deed ‘Comfortably numb’ niet zoveel, dat is voor het eerst denk ik. Arjon zet ‘Bro hymn’ de laatste tijd steevast met ‘Seven nations army’ in tot flink enthousiasme van het publiek. Ik denk dat deze livekraker binnenkort ook wel in ons repertoire zal belanden. De set werd haast traditioneel afgerond met ‘Jump’, ‘Skandall’, ‘Narcotic’ en natuurlijk ‘Iedereen is van de wereld’. Het was inmiddels 02.15 uur (!). Mooie tijd om te stoppen dus.

Nuland, het was me weer een waar genoegen!  

Groetjes, Alain