Duke's Weblog

De Dorpsherberg, Kermis Olland 25-9-2011

Afgelopen week hadden we 2x repetitie, omdat Ronald dit weekend met zijn motorclub op pad zou zijn en hij éénmalig vervangen zou worden door GertJan, zanger van Arie. GertJan is in het verleden vaker heel verdienstelijk ingevallen voor Ronald toen deze een motorongeluk had gehad en een paar maanden in de lappenmand zat. De repetities gingen goed, geen vuiltje aan de lucht dus.

Zondagmorgen vroeg kregen we een sms van GertJan: hij had de avond ervoor met Arie gespeeld en was na één set zijn stem kwijt, zwaar verkouden. Die kon dus absoluut niet optreden of we zouden alleen nummers van Barry White moeten spelen haha.

Tja, wat doe je dan? Een andere band zoeken of…? Het antwoord kwam al snel vanuit Luxemburg: Ronald stuurde een sms dat hij meteen naar huis zou komen. Ze zouden eigenlijk nog hun weekend afsluiten met een etentje maar onze Ronnie liet zijn maatjes dus niet in de kou staan, wat een held!! Ongeveer een uur vóór aanvang van het optreden kwam hij aan in zijn motorpak en werd natuurlijk flink geknuffeld door ons haha!

De eerste set startte voor slechts een man of 30, maar al snel bleek dat deze mensen zeer enthousiast waren en na ieder nummer ontvingen we veel bijval. Zeker de laatste 3 van de set, ‘Fox’, Abba en ‘Black Betty’ werden goed meegezongen dus dat beloofde veel goeds! In de pauze gingen we met zijn allen naar de botswagens om daar, traditioneel, een ritje te maken. Hahaha, met zijn 8-en (band, geluidsman Walco, Mary-Ann en Brigitte) in die karretjes en maar beuken, vooral op elkaar natuurlijk.

Bij de tweede set was het al wat drukker en nog gezelliger. Opvallend was hoe ‘Pride and joy’ zo in de smaak viel, bluesfans dus. Het echte vuurwerk kwam in set 3 evenals een hoop gekkigheid… ‘Born to be wild’ werd gezongen door iemand uit het publiek, hij deed zijn best zal ik maar zeggen… ‘Baggy trousers’ heeft inmiddels zijn eigen dansje gekregen, vooral Arjon is hier bedreven in!

Altijd als we ‘Killing in the name of’ spelen moet ik alleen al lachen om die grimassen in het publiek, hahaha, wat kan men toch boos kijken bij dit nummer! Na ‘Enter sandman’ was het de beurt aan ‘Comfortably numb’ en dan mag Ronald altijd mee gitaarspelen. Hij begon spontaan ‘Ring of fire’ van Johnny Cash te spelen en de rest had zoiets van ‘waarom niet’ en vervolgens kwam het hele nummer voorbij. Ronnie ging door en voor we het wisten speelden we een heel stuk van ‘Hit the road Jack’. Daarna nog een stukje ‘Love is in the air’ en daarna weer back to business met Pink Floyd.

‘Narcotic’, oftewel de bladblazeract, maakte er weer een enorme puinhoop van, zo erg dat ik betwijfel of de mensen van het café dat wel allemaal zo geslaagd vonden haha. Wij doen dat meestal af met de opmerking dat het wc papier goed de natte vloer absorbeert.  Eén toegift en dat was ‘Running with the devil’. Goede hoop dat we volgend jaar weer in Olland staan!

Groetjes,

Alain.