Duke's Weblog

Gimmese Kermis, café Kloosterzicht, Gemonde 9-10-2011

Na het succesvolle optreden vorig jaar tijdens de Gemondse, in de volksmond Gimmese, Kermis in café Kloosterzicht werden we uiteraard uitgenodigd om er dit jaar weer te spelen. Altijd leuk om in je eigen dorp te spelen voor veel bekenden en vrienden!

Helaas voor mij was precies op dezelfde dag het 50-jarig (!) bestaan van mijn vaders band The Shakin’ Arrows. Dus dat was ’s middags snel even op en neer naar Waalwijk, waar zij in het RKC stadion moesten spelen en ik als zoon en oud-geluidsman/roadie natuurlijk niet mocht ontbreken. Ik kon daar dus maar heel even blijven. Mijn vader werd en passant nog ereburger van Waalwijk, ikke trots natuurlijk! Gefeliciteerd pa en uiteraard de rest van de band! 

In Gemonde was het inmiddels 2 dagen kermis en dat is hier wat anders dan in bv Waalwijk. Hier wordt dat veel uitbundiger gevierd in de plaatselijke kroegen, mensen nemen zelfs ’s maandags vrij om het ’s middags al te vieren! Vorig jaar begonnen we reeds om een uur of 6 te spelen, deze keer pas om half 8 aangezien we anders tegen 11 uur reeds klaar zouden zijn. DJ Crew zorgde voor de muziek in onze pauzes, veel house voor de jeugd.

Toen we met onze eerste set begonnen was de zaal nog niet halfvol, maar langzamerhand werd het drukker en drukker en gezelliger! Bij ‘Met hart en ziel’ is er altijd de zin ‘gejuich vanuit de zaal’ waarna wij meteen stoppen en het dus de bedoeling is dat het publiek dan begint te juichen. Dit doen we dan zo’n 3 keer, dan kunnen we meteen peilen of de stemming er al in zit of niet. We zullen de scores per optreden eens gaan bijhouden haha. In Gemonde was het na de tweede keer een 7 en na de derde keer een dikke 8, niet slecht dus! Helaas brak ik daarna een snaar en moest mijn reserve pakken, was weer lang geleden… Verder in de eerste set een gedreven versie van ‘Everything about you’ en de knallende afsluiter ‘Black Betty’. Deze keer niet helemaal vlekkeloos (door mezelf, ahum..).

Set 2 begon voor een volle bak met ‘Let me entertain you’ waarbij Ronald  steeds keihard met zijn hand op de bassnaren van Arjon mag slaan tijdens het intro. ‘Vertigo’ werd enthousiast ontvangen door de U2 liefhebbers, evenals ‘Hush’. Vooraan bij het podium was een meisje een beetje vervelend aan het doen door het tekstenboek van Ronald steeds om te slaan en op mijn pedalen te gaan staan. Ik vroeg meteen (door de microfoon uiteraard) of ze zin had om een liedje te zingen. Ronald haakte hier op in en vroeg ze op het podium. En wij weten precies wat er dan gebeurt… Ze wilde alleen als haar vriend ook mocht. Geen probleem! Ronald gaf ze de microfoonstandaard en wij speelden ‘You can leave your hat on’. Na een seconde of 20 sprong het meisje al het podium af, flauw hè! Toen was het tijd voor een verzoekje en wel eentje die we volgens mij al een jaar of 3 à 4 niet meer gespeeld hebben: ‘Lightning crashes’ van Live. Eigenlijk zouden we die eens wat vaker moeten doen…

De derde set werd geopend door ‘Twilight zone’ gevolgd door ‘Are you gonna go my way’ en ‘Born to be wild’. ‘The Pretender’ was een knaller maar in de tussentijd was gebleken dat Ronald lang niet lekker was (barstende hoofdpijn o.a.) en op zijn verzoek werden er een paar nummers geschrapt. Maakt niet uit, het was toch al flink laat geworden. Na het heavy blokje kwam ‘Comfortably numb’ en kreeg Ronald dus Jur’s gitaar omgehangen. Op verzoek werd evenals de laatste keer in Olland wederom ‘Ring of fire’ ingezet, het begint al een gimmick op zich te worden haha. ‘Comfortably numb’ ging weer als een speer, heerlijk! Toen was het de beurt aan ‘Narcotic’, het personeel had dat ook door en draaide meteen de ventilator uit! Uiteraard vanwege de hoeveelheid wc papier die erin gemikt werd door onze Ronnie.

Het laatste nummer was ‘Iedereen is van de wereld’ en tijdens mijn intro brak ik verdorie alweer een snaar! Moet nie gekker worden… In het midden van het nummer gingen we de zaal in en namen uiteindelijk Joost, de eigenaar van Kloosterzicht, mee naar het podium en hij zong heel sportief het nummer mee uit. Joost en de rest van het publiek wilden nog een toegift, dus werd als allerlaatste het Wilhelmus ingezet, gevolgd door ‘Jump’.

Het was weer een te gekke avond, ik heb weer zo ontzettend genoten! Volgend jaar staat alweer in onze agenda!

Over twee weken nemen we de boot weer naar Texel en hebben we weer een prachtige act in gedachten. Daarover volgende keer meer!

Groetjes,

Alain.