Our words determine our thinking

Our thoughts determine our emotions

Our emotions trigger decisions

Decisions come into action

Actions lead to habits

Habits will form our character and our image

Our character will determine our destination...

Where do you want to be?

What is our main objective in life?

Should it be SUCCESS or...?

How can we detemine SUCCESS? Can we be succesfull by ourselves or are we borne with SUCCESS?

This week I came around an article of Joep Dohmen who is a professor of Philosophy and Humanism at the University of Utrecht in the Netherlands. In his book ´Tegen de onverschilligheid: Een pleidooi voor levenskunst´ [Against  indifference: A plea for the art of living.], he is saying that the actual goal of life is not succes but simply HAPPINESS. I think he's right! So this is one factor of the equation.

At the site of the Broadcast Humanism he has a Dutch article that ellaborates on post moderne art of living. It mainly a discourse on the abondanment of katechism of religion and a plea for the revival of philosophy as the way to get to the Art of Living.

Link to Post moderne art of living by Joep Dohmen (2002)

For a review (dutch) of this book by Johan Blaauw go to his website

Content

Vision = Dream or idea to deliver to the world 

Mission = Assignment & fullfillment

Home = Base to return to & give moral responsibily to

Strategy = The way to get to a pre-set goal

Value = Valere (L) = Being healthy

Principles = Virtues [Divine (Faith, Hope & Love) & Cardinal (

Responsibilities = Taking charge, being accountable & commited

Competencies = Attitudes, Abilities & Skills

Action = concrete = Measureable & Controlable

FUN

Positive emotion

Smile

Feeling Unlimited Now

Timeless

What about SUCCES?  Two Factors?

What are these two then? what do you think?

HAPPINESS & ACHIEVEMENT

Effective

Goal oriented

Concrete

SMART

Simple things: fresh air - water

Ocham

Less is more

Willem van Ockham - Schets getiteld 'frater Occham iste', uit een manuscript van Ockham's 'Summa Logicae', 1341 [Bron: Wikipedia]

Willem van Ockham (ook wel geschreven als Occam 1288 - 1347) was een middeleeuws Engels filosoof die geldt als één van de grootste voorgangers van de moderne filosofie. Hij werd opgevoed door de orde van de Franciscanen, die hem de kans gaven te studeren. Later studeerde hij theologie aan de universiteit van Oxford, en vervolgens schreef hij een kritiek op het theologische standaardwerk "Liber Sententiarum" van Petrus Lombardus, dat als een echte autoriteit gold bij het onderwijs. Ockham stond echter kritisch tegen de autoriteit (auctoritas) van voorgangers en kerkvaders, en daarom werd zijn schrijven hem niet door iedereen in dank afgenomen. Ockham betoogde onder meer dat er een onoverbrugbare kloof bestond tussen weten en geloven, en dat de Kerk zich niet met wereldlijke zaken mocht bemoeien. Er volgde een klacht dat zijn onderricht in strijd zou zijn met het katholieke geloof, en hij moest zich daarvoor zelfs verantwoorden bij paus Johannes XXII (te Avignon in 1324).

Er staan nog enkele andere commentaren op zijn naam (over de "Categorieën" van Aristoteles) en zijn belangrijkste werk "Summa Logicae", een overzicht van de toenmalige logica en taalfilosofie. In 1328 werd hij door de paus gevangen gezet, maar hij wist te ontkomen en vluchtte naar München waar hij zou blijven onder bescherming van Lodewijk van Beieren, die stierf in 1347. Ockham stierf 2 jaar later in 1349 aan de pest.

Ockham is vooral bekend om het feit dat hij veel belang toekent aan de zintuiglijke waarneming. Hij is dus een nominalist en beweert dat 'ideeën geen substantie vormen buiten de geest', oftewel dat de ideeën geen objectief bestaan hebben buiten de mens. Zijn leer was dus in strijd met het 'realisme'. Hierin betoogt men dat ideeën dingen (res) zijn die wèl onafhankelijk van de materie bestaan. Hij gaat daarmee verder dan zijn ordegenoot Johannes Duns Scotus. Zijn uitspraak: "Neem geen meervoudigheid aan zonder noodzaak" is bekend geworden als Ockhams Scheermes. Ockham schreef ook werken op het terrein van de politieke theorie. De stromingen van het realisme, gebaseerd op het neoplatonisme en de opvattingen met betrekking tot de ideeën zoals we die bij Plato vinden, en het nominalisme (ideeën zijn slechts woorden of 'nomina') zullen de discussie gedurende de gehele late Middeleeuwen bepalen.