Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Pascal van Eijndhoven


Analyses van films

Home | My Profile | Archives | Friends

Atonement: Een analyse van de ontwikkeling van Briony

Posted at 11:02 on 3/11/2008

Atonement

 Een analyse van de ontwikkeling van Briony.

 

 

Pascal van Eijndhoven

3399788

Docent: H. Koolen

Theorie en Analyse van Film en Televisie


 

Inleiding

In deze analyse van Atonement heb ik een scène gekozen die ik ga analyseren. In deze scène is de 18-jarige Briony werkzaam in een ziekenhuis. In een voice-over vertelt ze wat ze schrijft in een brief naar Cecilia. De scène begint op 1:21:53 en eindigt 1:22:53. Mijn scène eindigt niet door een cut maar het shot gaat langer door dan 1:22:53. De voice-over stopt daar wel en het stuk na de voice-over heeft weinig te maken met de voice-over en de shots die ervoor zitten.

            Ik heb deze scène gekozen omdat het een sleutel scène is. In deze scène verteld namelijk Briony voor het eerst dat ze weet hoe het zit. Ze weet wat ze fout heeft gedaan en ze begrijpt de gevolgen. Dit doet ze door middel van een brief die ze naar Cecilia schrijft en door een voice-over van Briony wordt dit aan de kijker duidelijk gemaakt. Ook laat deze scène goed zien wat voor werk ze nu doet, dit werk doet ze namelijk niet voor niks laat ze via de voice-over weten.

            Ik wil in deze analyse antwoord geven op de vraag: Hoe dragen de stilistische kenmerken bij aan de ontwikkeling van Briony?

            Ik ga de scène aandachtig analyseren aan de hand van de mise-en-scène, het geluid, de cinematografie en de montage, ook trek ik conclusies uit die analyse. Vervolgens ga ik aan de hand van dezelfde elementen de scène vergelijken met de scènes waarin Briony 13 jaar is en de scènes aan het eind van de film waar Briony op late leeftijd geïnterviewd wordt. Uiteindelijk hoop ik een antwoord te geven op mijn onderzoeksvraag.

 

Voor deze analyse maak ik gebruik van het boek Film Art. An Introduction en de film Atonement. Deze kunt u terugvinden in de literatuurlijst. Ik hanteer het begrippenapparaat Film Art An Introduction.


Mise-en-scène

De scène die ik heb uitgekozen begint met Briony die, gezien de lichthoeveelheid en de slapende patiënten, vermoedelijk ’s avonds aan haar bureau zit met studieboeken. Er wordt gebruikt gemaakt van high-key lightning, dit kun je zien omdat het contrast tussen de verlichte stukken en de donkere stukken niet bijzonder groot is. Briony kijkt somber voor haar uit een speelt wat met haar pen. Hierdoor lijkt het alsof ze moeite heeft met het concentreren op de leerstof. In de volgende shots zien we Briony diverse klusjes doen in en om het ziekenhuis. De klusjes zijn veelal smerig of op zijn minst onaangenaam om te doen. Bijvoorbeeld shot 2 waarin ze plas bakken aan het schoonmaken is, aan haar houding en reacties valt af te lezen dat het een smerige en onaangename klus is. Dit kan ook geconcludeerd worden doordat ze grote handschoenen aanheeft en een schort. In shot 4 zitten Briony en haar collega buiten de frames van de ziekenhuisbedden schoon te schrobben. Ze zijn druk bezig en de stapel met vieze beddenframes die achter hun ligt verteld ons dat ze voorlopig nog niet klaar zijn. Op de achtergrond zien we een aantal verpleegsters uit het gebouw komen.

            In de shots na shot 4 is ze klaar met haar klusjes en staat ze haar handen te wassen. Shot 5 tot en met 9 zijn qua kleurgebruik en decor anders van opzet dan de andere shots. Waar in de eerdere shots de kleur wit, kenmerkend voor ziekenhuizen, naar voren kwam, zijn in dit shot vooral grauwe kleuren te zien. De muur op de achtergrond lijkt een oude muur gezien de kleur en het stukwerk. De wasbak waarin ze haar handen wast heeft verroeste kranen. Dit decor wekt waarschijnlijk een somber gevoel op bij de kijker. In de close-ups van shot 6, 7 en 8 zien we Briony haar handen schrobben. Ze doet dit erg ruw en het lijkt pijnlijk. De regisseur wilde hiermee een soort zelfpijniging illustreren, ze straft zichzelf.[1] Ik zag er zelf een metafoor in, Briony die de schuld en de slechte daad van haar af wil wassen. De shots 6, 7 en 8 bouwen binnen mijn gekozen scène op naar een climax, het wassen gaat steeds ruwer en harder en shot 9 is ineens heel rustig. Maar hier zal ik bij montage en geluid verder op ingaan.

De mise-en-scène in deze scène staat in contrast met het begin van de film. In het begin zijn de locaties kleurrijk, in deze scène is het overwegend grauw en wit. Ook Briony is veranderd ten opzichte van het eerste deel van de film. Natuurlijk is ze ouder geworden maar toch is de gelijkenis met vroeger nog goed te zien door onder andere haar haardracht. De verandering is voornamelijk te zien in de houding, Briony was in het eerste deel van de film een opgewekt jong meisje en hier is ze volwassen aan het worden en komt ze er langzaam maar zeker achter wat ze heeft gedaan. Romola Garai, die Briony op 18 jarige leeftijd vertolkt, acteert heel rustig en laat haar personage somber overkomen doordat ze treurig kijkt. Dit contrast in decor en acteerwerk geven de ontwikkeling aan die Briony door heeft gemaakt in de tijdsprong van 13 jarig meisje naar 18 jarige volwassene.

            Als Briony op late leeftijd in de talkshow zit vraagt ze voor een minuutje alleen. Ze gaat naar een aparte kamer om even tot zichzelf te komen. Het decor is hier ook erg wit en grauw, Briony zelf draagt in dit shot ook grauwe kleding. Sinds dat we Briony in het ziekenhuis hebben gezien is er weinig meer overgebleven van de opgewektheid die ze had toen ze 13 jaar was. De daden hebben ook haar leven enorm beïnvloed.

[1] Audiocommentaar, Atonement

Geluid

De geluiden en de muziek spelen ook een belangrijke rol in deze scène. In shot 1 begint de non-diëgetische achtergrond muziek als de camera richting Briony beweegt. De muziek loopt door in alle shots, behalve in shot 3. In shot 1 komt er ook een non-diëgetische voice-over bij die ook doorloopt in de shots, wederom behalve in shot 3. Verder is in de shots diëgetisch geluid te horen dat door de acteurs veroorzaakt wordt.

            Wat opvalt in deze scène is dat er geen typemachine geluid te horen is maar piano muziek. De muziek is aanvankelijk zacht en op de achtergrond, je hoort zacht de wat klanken en soms komen er vier hogere en hardere klanken bovenuit. Ik vind het een mysterieuze sfeer opwekken, alsof de muziek wilde aankondigen dat er nu iets belangrijks gaat gebeuren. In de shots na het eerste shot komen er andere instrumenten bij, onder andere strijkinstrumenten. Briony is in deze scène dan ook niet bezig met het schrijven van haar boek, maar met het schrijven van haar brief, we overigens niet zien, naar Cecilia. We weten dat het over een brief gaat want ze zegt in het begin van de voice-over:

 

“Dear Cecilia, please don’t throw this away without reading it. As you’ll have seen from the notepaper I’m here at St. Thomas’ doing my nurses training. I decided not to take up my place at Cambridge. I decided I wanted to make myself useful, do something practical.”[2]

 

De voice-over gaat na shot 3 verder:

 

“No matter how hard I work, no matter how long the hours, I can’t escape from what I did. And what it meant. The full extend of which I’m only now beginning to grasp. Cee, please write and tell me we can meet. Your sister, Briony”[3]

 

Door deze voice-over komt pas voor het eerst naar voren dat Briony doorheeft wat er is gebeurd. Ze heeft door wat ze fout heeft gedaan en wat dat heeft veroorzaakt. Ze verteld ook in haar brief dat ze niet naar Cambridge is gegaan maar dat ze in het ziekenhuis werkt. Ze wil zichzelf nuttig maken en ik denk ook dat ze iets wil bewijzen aan zichzelf. Dat ze ook smerige maar noodzakelijke klusjes kan doen en dat ze iets kan betekenen voor de maatschappij.

            Shot 3 is een anders ten opzichte van de andere shots in mijn scène omdat tijdens dit shot geen voice-over hoorbaar is. In dit shot praten Briony en haar collega met elkaar. Haar collega spreekt over de strategische beslissingen van het leger om troepen terug te halen. Briony verteld haar dat dit simpelweg betekent dat de soldaten zich terugtrekken. Ik denk dat dit shot ertussen is gestopt om aan te geven wanneer dit alles plaatsvindt. Ongeveer tegelijk wanneer Robbie bij Duinkerke aankomt.

            In de shots 6, 7 en 8 is het geluid van het schrobben heel erg aanwezig. Dit geluid is onaangenaam en samen met de beelden wordt duidelijk gemaakt dat Briony zichzelf pijn doet. De shots bouwen op naar een kleine climax, dit is ook in de muziek te horen. De muziek wordt steeds luider en in shot 9 eindigt de muziek doordat het volume afneemt. Door deze afname in volume maar ook doordat ze klaar is met haar handen te schrobben is het weer rustig en dit onderstreept dat Briony haar brief aan het afronden is.

            De voice-over stopt in shot 10 en terwijl het shot doorgaat krijgen we een dialoog te horen tussen Briony en haar collega. De dialoog en de gebeurtenissen hebben niets te maken met de brief die Briony schreef vandaar dat ik hier mijn scène liet stoppen. Toch zag ik er nog iets meer in. Aangezien de voice-over in 1 shot overgaat in een dialoog tussen Briony en een collega zag ik dit als een illustratie dat Briony er altijd aan moet denken. Aan haar fout en de gevolgen.

[2] Atonement. Reg. Joe Wright. Scen. Christopher Hampton. Act. Keira Knightley, James McAvoy en Brenda Blethyn. Universal Pictures,  2007.

 

[3] Ibidem

Montage

De shots worden aan elkaar geplakt door hardcuts. Tussen shot 1, 2, 3, 4, 5 en tussen 9 en 10 verstrijkt de tijd van de story maar dit krijgen we niet te zien. Het zijn geen jumpcuts want de shots zijn op andere locaties. De montagemomenten tussen shot 6, 7 en 8 lijken op jumpcuts maar de tijd die verstrijkt is zeer klein.

            De duur van de shots verschilt. De shots waarin Briony aan het werk is duren steeds minder lang. Shot 2 duurt elf seconden, shot 3 acht seconden en shot 4 zeven seconden. De shots hierna duren betrekkelijk korter, vooral de shots 6, 7 en 8, deze duren maar tussen de 2 en de 3 seconden. Het zijn korte shots waarin Briony haar handen wast en steeds zijn haar handen op een andere plaats in het frame. Zoals ik ook aangaf bij het de analyse van het geluid zijn deze korte shots samen met de voice-over een kleine climax. Ze komt aan het eind van haar brief en ondertussen worden de shots steeds korter, ze gaat steeds sneller en ruwer haar handen wassen. Shot 9 duurt 4 seconden en is samen met shot 10 het einde van haar voice-over. Met shot 10 eindigt mijn scène. Het shot gaat door terwijl mijn scène stopt. Ik heb hier bewust voor gekozen aangezien het stuk nadat de voice-over is afgelopen, en nog in ditzelfde shots zit, niets te maken heeft met de brief die Briony schrijft.

            Ik denk dat de shots zo kort zijn omdat er verschillende situaties getoond moeten worden waaruit blijkt dat Briony nu smerige en minder leuke klusjes doet in het ziekenhuis. De voice-over duurt maar een minuut dus in die betrekkelijk korte tijd dient duidelijk gemaakt te worden wat voor werk Briony nu doet en dat het allerminst leuk werk is.

De montage in deze scène is, in tegenstelling tot sommige montage stukken in de film, niet speciaal. Wat betreft de montage heb ik dus weinig te vertellen wat betreft de vergelijking met de rest van de film. 


Cinematografie

De cinematografie in deze scène kent weinig opvallende zaken. Het zijn veelal tracking/dolly shots en sommige shots zijn statisch of met een tilt. De afstand is vaak een medium shot en alleen tijdens dat Briony haar handen schrobt is er een close-up.

            De eerste vier shots zijn tracking shots. De camera komt steeds van een afstandje op Briony af. We komen steeds dichter Briony en we komen er langzaam achter wat er omgaat in Briony, deze gedachte kreeg ik nadat ik de camera bewegingen analyseerde. De close-ups in shot 6, 7 en 8 vormen hierop een kleine climax waar we heel dicht op de handen van Briony kijken en zien hoe ze die heftig schrobt. Hieronder ziet u shot 8:

Zoals u kunt zien is Briony heel secuur haar handen aan het schrobben met een ruwe borstel, dit ruwe kunnen we afleiden van het geluid. Iedere vinger wordt geschrobd en doordat de camera er zo dicht op zit wekt dit waarschijnlijk geen fijn gevoel op bij de kijker.

In shot 5 en 9 is er sprake van selective focus, er hangt iets tussen Briony en de camera wat niet scherp is, Briony daarachter is wel scherp. Het is mij nog onduidelijk waarom dit gedaan is. Misschien om te benadrukken dat we van een afstand naar Briony kijken, maar dit verliest kracht aangezien de shots erna en ervoor close-ups zijn. Om duidelijk te maken welk shot ik bedoel heb ik hieronder een afbeelding van shot 9:

De cinematografie is in sommige delen van de film erg belangrijk en opvallend. Bijvoorbeeld het longshot in Duinkerke. De cinematografie in de scène die ik koos is niet zo belangrijk. De handelingen van Briony worden vastgelegd zonder bijzondere camera bewegingen. Er wordt wat nadruk gegeven aan shots door close-ups en er zitten veel tracking shots in. Maar verder zijn de camera bewegingen en de camera afstand niet opvallend te noemen.


Conclusie

Briony heeft veel leed veroorzaakt toen ze op dertien jarige leeftijd verkeerde beslissingen heeft genomen. Deze gebeurtenissen hebben het leven van Cecilia, Robbie maar ook van Briony zelf drastisch verandert. In de film zien we haar op dertiende, achttiende en nog latere leeftijd. Ze is herkenbaar doordat ze steeds dezelfde haardracht heeft. Maar als we dieper kijken dan zien we dat er zeker veranderingen zijn opgetreden. De kinderlijke opgewektheid van Briony is totaal verdwenen als ze achttien jaar is. Ze doet zwaar en onaangenaam werk in het Ziekenhuis. In mijn scène laat ze voor het eerst weten dat ze begrijpt wat er gebeurd is. In de scènes voor mijn scène wordt Briony als verpleegster op achttien jarige leeftijd geïntroduceerd. Maar wat er in haar omgaat, komen we pas te weten in de scène die ik koos. Briony heeft ontwikkelingen doorgemaakt en dit zien we terug in de gebruikte stilistische middelen. De muziek zorgt voor een mysterieuze ondertoon maar draagt ook bij aan de kleine climax. De montage is nergens echt bijzonder maar heeft wel nut, wederom bij die climax. Hetzelfde kan ik concluderen over de cinematografie, die in tegenstelling tot andere stukken in de film geen grote rol speelt in mijn scène. De mise-en-scène is in mijn ogen het belangrijkste omdat het acteerwerk en het decor het beste de ontwikkelingen van Briony illustreren. Ze kijkt somber en de omgevingen zijn grauw en wit. Briony zal voor de rest van haar leven met vreselijke herinneringen en schuldgevoelens blijven rondlopen. Dit kunnen we afleiden uit de voice-over maar we krijgen het dus ook te zien, in de ogen van de actrices die Briony vertolken op achttien en latere leeftijd.

 

In de bijlage kunt u nog een shotlist met beknopte informatie vinden, ook heb ik een literatuurlijst toegevoegd.


Shotlist

De scène begint op 01:21: 53, voor het gemak spreek ik van 21:53. Ik beschrijf in de shotlist de in mijn ogen relevante aspecten.

Shot Tijd

Camera afstand

Camerabeweging/Instelling

Mise-en-scene                           Geluid/muziek

1

21:53 longshot naar mediumshot Trackingshot Briony zit aan een bureau, om haar heen staan bedden met patiënten erin. Het is donker en er wordt gebruik gemaakt van high-key lightning.

Diëgetisch geluid dat door Briony veroorzaakt wordt.

Non-diëgetische voice-over en non-diëgetische achtergrond muziek
2 22:07 medium longshot naar mediumshot

Trackingshot

Briony maakt plaspotten schoon in het ziekenhuis. Non-diëgetische voice-over en non-diëgetische achtergrond muziek
3 22:18 longshot Trackingshot Briony staat in het ziekenhuis de vloer te boenen. Ze praat met een collega. Diëgetische dialoog en non-diëgetische achtergrond muziek
4 22:26 longhost Trackingshot Briony is buiten met een collega de frames van bedden aan het schoonmaken. Diëgetisch geluid van het schrobben, non-diëgetische voice-over en non-diëgetische achtergrond muziek
5 22:33 mediumshot Statisch en vervolgens een tilt naar boven. Met selective focus. Briony was haar handen. Diëgetisch geluid van de kraan, non-diëgetische voice-over en non-diegetische achtergrond muziek
6 22:40 close-up

Statisch

Briony was haar handen. Diëgetisch geluid van het wassen, non-diegetische voice-over en non-diegetische achtergrond muziek
7 22:43 close-up Statisch Briony was haar handen. Diëgetisch geluid van het wassen, non-diëgetische voice-over en non-diëgetische achtergrond muziek
8

22:45

close-up Statisch Briony wast haar handen. Diëgetisch geluid van het wassen, non-diëgetische voice-over en non-diëgetische achtergrond muziek
9 22:47 mediumshot Statisch met selective focus Briony is in beeld. Non-diëgetische voice-over en non-diëgetische achtergrond muziek
10

22:51 tot 23:06

close-up en medium long shot Trackingshot De camera rijdt langs een muur en kijkt vervolgens in een opslag ruimte waar Briony en een collega staan. Non-diëgetische voice-over en non-diëgetische achtergrond muziek en vervolgens diëgetische dialoog

Literatuurlijst

 

  • Bordwell, David, en Kirsten Thompson. Film Art. An introduction. 7e ed. New York: McGraw-Hill. 2001.
  • Atonement. Reg. Joe Wright. Scen. Christopher Hampton. Act. Keira Knightley, James McAvoy en Brenda Blethyn. Universal Pictures, 2007.
Comments (0) | Post A Comment! | Permanent Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer