De Hoge Raad der Nederlanden, zo heet ons hoogste rechtscollege.

Dat klinkt heel voornaam, bijna net zo voornaam als Lange Voorhout, en zo is het ook bedoeld. Want er is één ding dat wij als Nederlanders goed moeten beseffen: hoeveel fouten er ook gemaakt worden door domme agenten, valse advocaten, blunderende officieren van justitie of slapende rechters, -- er is dan nog altijd onze superieure Hoge Raad, waar je terecht kunt voor cassatie of herziening. Om daar alsnog je recht te krijgen.

Zo luidt een der hardnekkigste ficties in ons land. Dat dit een pure fictie is, heeft diezelfde Hoge Raad onlangs dinsdag opnieuw bewezen, en wel op een buitengewoon kleinzielige manier. Je zou haast gaan denken: 'Het zijn net mensen!'

Nu meent de Raad dat mopperen tegen agenten niet meer mag, en draagt het gerechtshof Leeuwarden op om een studente opnieuw te berechten, die door dat hof eerder was vrijgesproken van 'belediging'.

Lees eerst even dit nieuwsbericht. 

Anders dan in het bericht is vermeld, zou ze niet 'kankerlijers' hebben geroepen, maar 'loser', 'klootzak' en 'sukkel'. Aggut, het is toch wat!

Leerden onze moeders ons niet de aloude volkswijsheid 'schelden doet geen pijn'? Maar in plaats van ondersteuning te geven aan het feit dat de jongedame zich slechts verbaal (en dus zonder handtastelijkheden) verweerde tegen de soms inderdaad buitengewoon irritant optredende agenten, trekken de 'wijze raadsheren' de normen nog even wat strakker aan. En daarmee gaan ze niet zomaar veel te ver. Hun opmerkelijke arrest past in een trend die in Nederland al jaren merkbaar is: we glijden af naar een maatschappij waarin tolerantie en incasseringsvermogen lege begrippen aan het worden zijn.

Politiestaat?

Sinds Jan Peter Balkendende zijn hilarische 'normen en waarden'-oproep het land instuurde, gaat het van kwaad tot erger. Steeds verder wordt de verbale communicatie (en daarmee de vrijheid van meningsuiting) teruggedrongen. Waarbij de wetgever over het hoofd ziet, dat communicatievormen zoals schelden, boe-roepen of beledigen al eeuwenlang een natuurlijke sociale buffer zijn om fysiek geweld te vermijden, of op z'n minst uit te stellen. In die zin werkt het strafbaar stellen van belediging van overheidsdienaren juist contraproductief: het neemt het ventiel weg om stoom af te blazen. In wezen is het een uitnodiging om er dan meteen maar op te rammen. Je krijgt immers sowieso een proces-verbaal.

Het gekke is, dat de meeste mensen zich bij zulk nieuw beleid op den duur gaan aanpassen. Angst voor straf is een krachtig sentiment, en bestuurders en magistraten weten dat. En maken daar misbruik van.

Mensen gaan zich inhouden, terwijl ze van binnen koken van woede, omdat ze zich gekleineerd voelen, door bijvoorbeeld een parkeerwachter die met een sardonische grijns een bon staat uit te schrijven (soms nog begeleid door pesterig-moraliserende opmerkingen -- dát mag dan weer wel). Dat is niet gezond, dat inhouden. Daar worden mensen, als het vaker gebeurt, letterlijk ziek van.

Andere mensen, die creatief en taalvaardig zijn, zullen wel een uitweg vinden om zich op verbale wijze emotioneel te ontlasten. Zij zullen - op hoge toon, en met de vinger wijzend (maar niet met de verboden vinger!) -  de overheidsfunctionaris eloquent op zijn nummer zetten, met een tekst als bijvoorbeeld:

"Gaat u gerust uw gang, Dienaar des Konings! Schrijf uw bonnetje maar uit. Zal ik de tekst straks even voor u nazien, of laten we uw taalfouten gewoon staan? Mag ik u vragen hoe u ertoe bent gekomen dit werk te gaan doen? Slaapt u nog wel goed? Weet uw vrouw hiervan? Heeft u eigenlijk nog wel een vrouw? Zo niet, dan begrijp ik dat wel. Eigenlijk zou ik - in navolging van Marcel van Dam - willen zeggen: 'U bent een minderwaardig mens'. Maar dat ga ik u niet zeggen, zo ver krijgt u mij niet, hoezeer u zich thans ook in grimassen wringt en lelijke monden trekt ten einde mij tot zulks te provoceren. Neen, ik blijf beleefd. En stel u slechts deze vraag: Vindt u zichzelf niet een minderwaardig mens? En zo nee, waarom dan wel? En wilt u de uitslag van dit zelfonderzoek s.v.p. in uw proces-verbaal opnemen?" 

Hier zit geen onvertogen woord bij.
Toch voorspel ik dat wanneer meer burgers zulk een creatieve uitweg vinden, de overheid ook daarmee geen genoegen zal nemen. En weer iets nieuws zal bedenken. Dan komt er een moment, dat een agent u - tijdens het uitschrijven van een bekeuring - een geluidsmeter voorhoudt. Waarbij, ongeacht de correcte tekst van uw verweer, een boete volgt wanneer uw 'toonhoogte ongepast is', bijvoorbeeld bij > 35 dB. Voortaan mag u uw bezwaren alleen nog maar fluisteren, liefst binnensmonds. Dit is een van de ijkpunten, waarbij wij zullen weten dat de zich momenteel ontwikkelende politiestaat vrijwel geheel gerealiseerd is. De laatste stap wordt ongetwijfeld, dat je alleen nog maar boos hoeft te kijken naar een agent, om in de boeien te worden geslagen.

Twee maten

Uiteraard wordt hier - zoals het in goed gereformeerde kring betaamt - met twee maten gemeten.

De twee maatjes zijn 1) God en 2) Jan Peter Balkenende.
Die hebben het wel fijn, samen.

Iedereen is voor de wet gelijk en de wet geldt voor iedereen. Zo luidt het adagium.
Maar ja, alle dieren zijn gelijk, maar sommige dieren zijn gelijker dan andere.

En waar Jan Peter geschiedenis schrijft, oftewel over dezelfde schreef gaat die andere Nederlanders een justitiële sanctie oplevert - maar hem nu juist niet - daar schept hij onbedoeld ook jurisprudentie.
Dan blijkt ineens dat het beledigen van een agent véél erger is dan seksuele intimidatie. Hier is onze Hoge Raad wel ineens opvallend mild.

Billenknijpen mag dus, sinds Jan Peter Balkenende daarvan een stiekeme hobby heeft gemaakt. Onze premier is trouwens sowieso een liefhebber van vrouwelijk schoon.

Jammer dat Jan Peter zich niet vaker zichtbaar te buiten gaat aan relatief milde overtredingen. Zoals vijf kilometer te hard rijden, of foutparkeren, of zijn hondje niet aan de riem hebben. Dat zou vele tienduizenden landgenoten voortaan een boete besparen.

Tegen een sukkelende agent zeggen: 'Sukkel!' mag dus niet meer, op straffe van een boete.

Maar als ik tegen de Hoge Raad, die dit soort onzin legitimeert, wil zeggen dat deze bestaat uit wereldvreemde sukkels? Mag ik dat dan zeggen? Ja, dat mag ik zeggen! Nog wel.