|
Als rechtgeaarde Hagenees was ik al een tijdje niet meer in Rotterdam geweest. En dan kun je zomaar ineens voor een verrassing komen te staan, die heel je leven overhoop gooit. Bij mijn laatste bezoek probeerde die stad mij te verleiden tot het plegen van vijfvoudige voorwaardelijke doodslag. Dan had ik nu dus in het gevang gezeten. Wat is er gebeurd?
Gratis parkeren in de blubber
Met een goede vriendin wilde ik de tentoonstelling BodyWorlds bezoeken. Het plastinatiewerk van Dr. Gunther von Hagens in Las Palmas.
'Lijkenkijken', noemden wij het grappend. De route was tamelijk eenvoudig: vanaf de A20 richting Centrum, Schiekade uitrijden, dan de Coolsingel af, de Erasmusbrug over en rechtsaf de Wilhelminakade op.
Onderweg, in de namiddag, viel het me al op dat de zebrapaden op onze tocht door Rotterdam versierd waren met knipperende gekleurde LED-lampjes, aan de zijkanten. "Zeker om op te vallen", zei ik tegen mijn reisgenote.
Gelukkig is Rotterdam een stad waar voortdurend wordt gesloopt en gebouwd, zodat we ook nog eens gratis konden parkeren op een hobbelige zandvlakte, vol met diepe plassen, dat wel. De tentoonstelling was uitermate boeiend. Dooie mensen, zodanig geprepareerd dat je diep in het lichaam kunt kijken. Heel fascinerend, om voor het eerst te kunnen bewonderen hoe wij er van binnen écht uitzien.
Na afloop ontstond de vraag waar we uit eten zouden gaan: in Rotterdam? Nou... het was koud en er was een striemende regen. Niet echt prettig om dan naar een gezellig restaurant te gaan zoeken. Dus besloten we terug te rijden naar Den Haag.
Zijn Rotterdammers suïcidaal?
En toen gebeurde het. Op de Coolsingel.
Ik reed uit voorzorg al op de rechter rijstrook en met matige snelheid, want de verlichting was slecht en het wegdek spiegelde door de gestage regen. En daar kwamen weer die flikkerende lichtjes van een zebrapad ons tegemoet, die mijn aandacht trokken in het duister.
Plotseling, vanaf de vluchtheuvel naast de trambaan, stapten twee mannen - in donkere kleding - zomaar het zebrapad op, zonder te kijken. Het was dat ik van een auto schuin links voor mij de remlichten zag oplichten, waardoor ik in een reflex zelf ook op de rem trapte. Ik had die mannen totaal niet gezien!
Enkele zebrapaden verderop: de volgende zelfmoordpoging. Nu was ik er beter op voorbereid. Ik reed inmiddels zo voorzichtig als een bejaarde in een invalidenkarretje. Nu betrof het een trio van twee jongedames en een jongeman, die achteruitlopend het zebrapad opkwamen en - midden op de weg - een beetje stonden te swingen en aan elkaar te zitten, daarmee het verkeer tot stilstand brengend. Donderdagavond stapavond? Aan hun kleding te zien wel. En met wat drank op en coke in zullen die zebraknipperlichten het discogevoel wellicht nog wat hebben versterkt.
Maar je zult zulke figuren maar op je motorkap krijgen, en het loopt met hen af zoals ze verdienen. Dan ben je dus als automobilist per definitie de klos. Ook al ben je nóg zo voorzichtig geweest. Ik schrok hier behoorlijk van. Hoe kon dit gebeuren?
Gevaarlijk experiment
Het antwoord vinden we na een beetje zoeken op internet.
Verkeersnet schrijft in dit artikel: "De meeste ongevallen op de Coolsingel gebeuren in de avond- en nachturen. Door de zebrapaden die geen verkeerslicht hebben met ledlampen te verlichten, hoopt de gemeente het aantal ongevallen te verminderen. De verlichting (die knippert aan de aanrijzijde) moet er voor zorgen dat automobilisten duidelijk zien waar de oversteekplaatsen liggen en voetgangers er toe verleiden ze ook daadwerkelijk te gebruiken."
Weer zo'n voorbeeld van een domme, onnadenkende innovatie. Waarbij de menselijke psychologie geheel over het hoofd is gezien. Onze waarneming werkt namelijk zo, dat als je in een donkere omgeving ineens knipperlichtjes voor je heen en weer ziet dansen, je je daarop vanzelf concentreert en focust. En dus niet op de trottoirs daarnaast, waar zich een potentiële waaghals voorbereidt op zijn laatste stappen.
Vooral wanneer het Rotterdamse publiek op die situatie wél, en de Nederlandse automobilist er niet op is voorbereid. Ik kan me zomaar voorstellen dat de Rotterdammers valselijk zijn voorgelicht met een boodschap als: "Maak gebruik van de zebra's, want die zijn bij ons nu 100% veilig!" Niet dus.
Maar het verklaart wel het levensgevaarlijke gedrag van de vijf Rotterdammers die ik vorige week bijna onder mijn auto had. En zoiets is mij nog nooit eerder gebeurd, elders in Nederland. En zeker niet bij een zebra.
Kerstverlichting
Nee, als je 's avonds en 's nachts een oversteekplaats veilig wilt maken, dan doe je dat door de zebra en de oversteker in het licht te zetten, dus zo:
En dus niet met een kerstverlichting langs het randje van de zebra.
Voor een betere oplossing moet het Rotterdamse gemeentebestuur maar eens bij de Belgen kijken.
Kortom: die kekke gadgetlampjes leiden de aandacht van bestuurders alleen maar af. En Rotterdamse voetgangers dienen heropgevoed te worden, zodat ze weer leren om zelf uit te kijken bij het oversteken.
Ik ben dus nogal boos op de gemeente Rotterdam.
En deze column gaat dan ook stante pede richting burgemeester Aboutaleb. Dat hij het maar weet!
Ga je verdorie gezellig een middagje lijkenkijken in Rotterdam.
En mag je nog van geluk spreken dat je er niet zelf een paar bij hebt gemaakt.
Updates:
* e-mail aan de burgemeester: Klik hier.
* antwoord van de gemeente Rotterdam: Klik hier.
* nóg een brief uit Rotterdam! Klik hier.
Nu gaan dus Deelgemeente Rotterdam Centrum en de Dienst Stedebouw en Volkshuisvesting aan de slag met deze column. Zouden ze in Rotterdam ook een Afdeling Verkeer hebben?
| 
