Welkom op mijn weblog
Weblog van Arjan Gout.
Gestart op 7 juli 2007; de concert-klimaatdag van Al Gore.
Mijn Links
*
*
*
*
*
*
*
Stuur een e-mail
Plaats mij op de maillijst
[Je ontvangt dan eem mailtje als er een nieuw bericht is geplaatst. Je kunt op elk moment weer opzeggen.]
KALENDER
Klik op een datum om de postings van die dag te zien:
« February 2012 »
| Mon | Tue | Wed | Thu | Fri | Sat | Sun | | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | |
|
De dag dat onze rechtsstaat valt
Zien wij hier een heuse Zware Crimineel? Ja, beweert het Openbaar Ministerie (OM).
Maar ik denk van niet. Zelfs Peter R. de Vries kan zijn twijfels nauwelijks verbergen. En dat zegt wat, na zijn blunder aangaande de Deventer Moordzaak (waarin hij tegen beter weten in Ernest Louwes als de dader blijft aanwijzen).
Robert Hörchner, een succesvol Brabants zakenman, verplaatste zijn confectiebedrijf eind 1999 naar Polen. Terwijl Hörchner in Polen zijn zaken regelde, werd zijn leegstaande productiehal in Den Bosch wederrechtelijk bezet door een drugsbende, die er tijdelijk een XTC-laboratorium in onderbracht. Na een politie-inval beschuldigde Justite Hörchner ervan dat hij daaraan opzettelijk medewerking zou hebben gegeven. De verdachtmaking was totaal uit de lucht gegrepen, en Hörchner werd dan ook tot in hoogste instantie door alle rechters vrijgesproken.
Nu komt Justitie met zulke blunders doorgaans makkelijk weg (niemand is verantwoordelijk, kom daar bij een normaal bedrijf eens om!) en het echtpaar Hörchner moest op de blaren zitten: bedrijf failliet, levens verwoest.
Begrijpelijk dus, dat Robert Hörchner en zijn vrouw een civiele procedure begonnen om schadevergoeding te krijgen.
Maar dit zinde justitie niet. Hoe klein kan een grote (overheids)organisatie zijn? In ieder geval toonde zij zich een slecht verliezer. Vanaf dat moment werd alles in het werk gesteld om dit echtpaar kapot te krijgen. Niet goedschiks, dan kwaadschiks.
Het echtpaar Robert Hörchner en Annelies Pijnenborg beschreef het bovenstaande iets uitvoeriger in de inleiding op hun eigen website.
Het zal je maar gebeuren. Hetzelfde OM dat had geprobeerd deze mensen (een oor aan) te naaien, maar door diverse rechters werd teruggefloten, speelt het dan maar creatief over de Europese band. Nu komt er ineens een 'verdenking' uit Polen, dat Hörchner aldaar in 2000 een hash-handeltje wilde opzetten, in plaats van een confectiebedrijf. De verdenking is niet onderbouwd, maar dankzij de ondertekening door (oud-)minister Donner van Justitie van een Europees uitleveringsverdrag, werd Hörchner in juli opgepakt en veroordeeld om naar Polen te worden uitgeleverd. Daar mag hij dan - zonder enig substantieel bewijs - vermoedelijk jarenlang de cel in om te proberen zijn onschuld te bewijzen.
Zijn advocaat Cees Korvinus spande een kort geding aan, om deze uitlevering tegen te houden. De uitslag daarvan werd gisteren bekend: het verzoek werd afgewezen.
Deportatie naar Polen dus; oude tijden herleven.
De schrik slaat je om het hart als je je langer dan een kwartier in deze zaak verdiept.
We hadden al eerder gezien hoe Justitie (met aan het hoofd een pedoseksueel naar wie geen onderzoek mag worden gedaan) en het OM totaal uit de bocht gevlogen zijn, als door de macht gecorrumpeerde, arrogante organisaties die met het recht een loopje nemen, in plaats van het te bewaken.
Nu er met zekerheid onschuldigen in Nederlandse gevangenissen zitten voor misdrijven die zij niet hebben begaan, terwijl het Openbaar Ministerie ongehinderd door kan gaan met het manipuleren van de waarheid (ontlastend bewijs buiten het dossier houden, telefoontaps vervalsen, uitkomsten van onderzoek frauderen, enz., enz.) denk ik dat de val van onze rechtsstaat niet ver weg meer is.
Of eigenlijk is het al niet meer de juiste vraag wanneer onze rechtsstaat omvalt. Het is waarschijnlijk al gebeurd. Maar slechts enkelen durven dat (zichzelf) toe te geven. Politici en pers lijken te zijn ingepakt en houden - grotendeels - hun mond. Over de grootste misstand, het grootste schandaal ooit dat zich als een houtworm door onze samenleving heeft gevreten. Daar kan zelfs geen parlementaire enquête tegenop: de schaamte is te groot en er zijn teveel (grote) belangen mee gemoeid.
Dus beroept men zich op de 'Trias Politica', de scheiding der machten. Onder de aanname dat onze rechterlijke macht 'onafhankelijk' is. Dat is inmiddels een fictie gebleken.
Voor wie weinig tijd heeft: bekijk de uitzending van EenVandaag van gisteren.
Wil je er meer van weten? Ik vond enkele uitstekende artikelen in het Katholiek Nieuwsblad. Lees eerst dit artikel en dan dit.
|
Posted: 18:58, 25 September 2007 |
Add Comment |
|
|
