Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Je zult ze maar hebben........

Pantoffeltjes

13:24, Friday 13 May 2011 .. Posted in Mijn jongens .. 0 comments .. Link
“Pap” zei mijn zoontje Mike van 4 jaar oud. “Je bent de allerliefste papa”. “
O ja?” antwoord ik hem. “;
Ja, jij bent de allerliefste, hoor en je mag altijd op mijn kamer komen”;
.Ik zat te wachten op wat hij van me wilde hebben.“;
Pap?”. “Ja” zei ik. “Wanneer gaan we weer van die dingen eten?”;
“Van die dingen?” vroeg ik.“;
Ja, je weet wel, pantoffeltjes.”;
“Pantoffeltjes? Wat bedoel je?”;
“Nou gewoon, van die kleine pannekoeken met poedersuiker, heel veel extra poedersuiker”.;
“O, die pantoffeltjes............uuuh waarom vraag je dat?”;
“Nou pap, ik heb daar hele erge honger in........dus”;
“Maar het is vandaag vrijdag, waarom zouden we poffertjes gaan eten?”;
“Ik wil geen poffertjes, ik wil pantoffeltjes...........met poedersuiker”;
“Jij bedoelt poffertjes Mike, zo heten die”;
“Oké, poffertjes dan......wanneer dan?”;
“Je moeder heeft eten gekookt, sperziebonen, aardappels en een slavink”“Ik wil geen sla, ik wil pantoffeltjes”.;
“Ik ben bang dat het toch die slavink wordt Mike.....”;
“Jij mag nooit meer in mijn kamer komen.....jij bent de allerstomste papa” 

Op de fiets

13:23, Friday 13 May 2011 .. Posted in Mijn jongens .. 0 comments .. Link

“Pa?” zegt Joey vanmorgen zodra hij om 7 uur de woonkamer binnen stapt. “Gaan we met de fiets naar school?”. Vorige week was het mei vakantie. Toen heeft hij leren fietsen zonder zijwieltjes, samen met zijn broertje Mike. Begin deze week had ik gezegd dat we vandaag misschien met de fiets naar school zouden gaan. “Waarom vraag je dat?” vroeg ik. “Ik ben zenuwachtig.....” Joey is ons gevoelsmannetje. Hij was er de hele week al mee bezig; op de fiets naar school. Ja, dat is toch wat. En vandaag was het dan zover

Daar stonden ze. Dave (7), Joey(6) en Mike (4), in een treintje langs de stoeprand en Steve (3) achterop. Mama heeft alles gefilmd met haar Nokia 96, voor later.Twee keer een “drukke” weg over. Ik was maar als politieagent in burger middden op de weg gaan staan om het verkeer tegen te houden. Joey was om de 10 meter gillend in discussie met Dave dat hij harder moest fietsen omdat hij anders om zou vallen.

Juf  Alda kwam kijken op het schoolplein. En daar reden ze, Mike en Joey  achter elkaar aan op het schoolplein. De juf in alle staten dat ze voorzichtig moesten zijn. Mike met zijn 4 jaar natuurlijk even stunten met zijn fietsie. Vlak voor de juf even slippen en dan weer verder. Juf Alda zit 2 jaar voor haar pensioen en hield letterlijk haar hart vast. Ze zit einde van de dag altijd even bij te komen van de drukke dag met 28 kinderen en haar collega juf. Twee juffen op 28 kinderen.

Mijn moeder (74) was vroeger ook kleuterleidster. Ik heb nog bij haar in de klas gezeten. Ze had 53 kinderen in haar klas, jaren lang, alleen Maar ja, vroeger, toen de schepen nog van hout waren en de mannen van staal, was alles anders. Nu is het normaal dat je als brugklasser ik-weet-niet-hoeveel spelfouten kunt maken. Vroeger had je geen spelcheck op je pen zitten en geen rekenmachine voor het hoofdrekenen. Vroeger had je geen slechte Inholland school. Vroeger maakte je je huiswerk, ook met tegenzin, maar je deed het wel. Je had anders bijzonderheden bij je leraar èn je ouders. Ach ja, vroeger, toen ging ik iedere dag op de fiets naar school, weer of geen weer. Ik was toch waterdicht. Wat is nu 8 km fietsen. En ’s middags al sik om 4 uur uit was, lekker 8 km terug. Ik wist niet beter. Geen tijd om te gamen, ik zat op de fiets. En als ik thuis was, dan was ik buiten, aan het sporten of aan het ”spelen”.

Joey vond het in ieder geval geweldig, op de fiets naar school. Wat keek hij trots, apetrots. Dat zijn van die momenten die blijven op je netvlies staan. Dat zijn die kleine dingen die je er voor terugkrijgt. Vanmiddag voor het eten wilde hij nog even fietsen. “Als je maar in de buurt blijft”. In de buurt blijven is het bij ons voor in het parkje, of op de stoep tot aan het huis van Hilde onze oppas. Om 5 uur was hij nergens te bekennen. Om kwart over vijf bleek dat hij bij Ella was geweest. “Bij Ella?” zei ik, “daar mag jij helemaal niet naar toe fietsen, dat is te ver en ik kan je niet zien”. “Maar pap, Ella vind het stoer dat ik kan fietsen hoor, ....dus”. Tja, wat zeg je dan tegen je trotse zoon. Ik moest denken aan de dag dat mijn oudste broer op de leeftijd van Joey voor mijn ogen werd doodgereden, toen hij dacht dat hij wel met zijn fiets kon oversteken. Ja, dat gebeurde vroeger ook. Je zult ze maar hebben...........



Stereo prik

13:02, Friday 13 May 2011 .. Posted in Mijn jongens .. 0 comments .. Link
Volgende week wordt mijn jongste zoontje 4 maanden. Wat een bijzonder mannetje. Gisteren heeft hij zijn zoveelste inenting gehad. Irma moest het consultatiebureau even bellen wie van de zes ook al weer moest komen vandaag. Wat een huishouden, zes kleine kereltjes. Je zult ze maar hebben..........

Een stereoprik kreeg hij. Zo noemden ze dat ook toen ik in maart 1985 voor mijn dienstplicht opkwam. Ik werd gelegerd in Roosendaal, bij het Korps Commandotroepen. Ik wist bij God niet wat het inhield. Mijn moeder wel, die was apetrots. En daar stond ik dan, in de rij met 183 ontblote bovenlichamen. Luisterend naar alle opgewonden verhalen van zij die nog moesten. Ik kon de twee hospikken al zien staan. Eentje links, en eentje rechts, allebei een kraakhelder wit jasje aan Alleen nog die jongen die voor me stond en dan was ik. Wat een gespierde beer was die vent voor me dacht ik nog.

Plots stak die soldaat in zijn groene pak zijn hoofd door de deur. “Hé chauffeur, wil je ook een keer prikken” zei de linker hospik. “O ja, gaaf” zei de hospik in gevechttenue. Dat wist de afgetrainde spierbundel voor me echter niet en hij viel flauw, voorover, als een plank. De sergeant tikte hem wakker en zei, niet meer doen, zo krijgen we deuken in de vloer. De spierbundel viel in de eerste week al af.

Mijn jongste zoontje Beau, huilde heel eventjes. Toen kreeg hij een pleister op ieder bovenbeen en alles was weer goed. Hij sabbelde op zijn handje. Hij gaf geen kik meer om zijn stereo prik.



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories

Mijn jongens

Recent Entries

Pantoffeltjes
Op de fiets
Stereo prik

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer