Verstoppertje spelen, of…?
Is Volkswagen écht zo sterk dit jaar? Na de eerste etappe in Mauritanië, gisteren, bezetten De Villiers, Sainz en Kleinschmidt voorste posities in het klassement. De drie Touareg-coureurs zaten binnen 34 seconden van elkaar. En dat na 3.859 kilometer sturen! De eerste Mitsubishi’s vonden we pas op P5 en P6.
Het Japanse merk is echter een meester in tactiek. Ze weten als geen ander dat de komende dagen in Mauritanië beslissend worden. Het lijkt erop dat men zich – voor zover mogelijk – gespaard heeft. Bovendien wil je in de moeilijkste ritten liever niet vooraan starten. Dan heb je immers geen sporen van voorgangers waarop je je kunt oriënteren.
De eerste signalen van vandaag, van Zouerat naar Atar (521 km), wijzen erop dat de strategie van Mitsubishi werkt. Terwijl VW-rijders Carlos Sainz, Bruno Saby en Mark Miller in de problemen zijn, gaat meervoudig Dakar-winnaar Stéphane Peterhansel - die zich tot nu toe nauwelijks liet zien - soeverein aan de leiding. De Fransman ligt op checkpoint 2 zeven minuten voor op Jutta Kleinschmidt, de enige die namens Volkswagen in de buurt kan blijven van de Pajero, en meer dan 26 minuten op leider Giniel de Villiers. Met nog 130 kilometer te gaan is de kans is niet ondenkbaar dat  Peterhansel in de algemene rangschikking vanavond met stip van P9 naar één stijgt. En hoe gaat het met ‘ons’ Team van Deijne? Eerst even terug naar de afgelopen dagen.
Na de problemen in de vierde rit ging het tijdens etappe 5 stukken beter. Tonnie van Deijne bericht: “We moesten van achteraf komen, maar konden veel rijders inhalen. Het terrein bestond weer uit veel stenen, afgewisseld door kortere stukken kleine duinen. Hoe klein ook, ze waren enorm gemeen. We hebben veel deelnemers in de problemen gezien. Soms moesten we afremmen of uitwijken voor anderen die vast zaten, waardoor we zelf ook vast kwamen te zitten. Gelukkig konden we relatief snel onze weg weer vervolgen, het tijdverlies is binnen de perken gebleven.” Wouter Rosegaar had veel verschillende verhalen gehoord over het eten in het bivak. Het viel hem vandaag dan ook alles mee dat hij een heerlijk biefstukje geserveerd kreeg. “Ook konden we voor het eerst hier in Afrika gebruik maken van een douche”, vertelt Wouter. “IJs- en ijskoud, maar o zo lekker!”
Stage 6, gisteren van Tan Tan naar Zouérat, was een vroegertje. Al om 03.00 ’s nachts begonnen Tonnie en Wouter aan de verbindingsroute. Daarna volgden de eerste grote duinen en veel, heel veel kamelengras. Beide gevreesd en gehaat. De dag verliep echter zeer voorspoedig. Tonnie: “Het enige angstige moment was toen we bij de grensovergang naar Mauritanië een mijnenveld instuurden. Gelukkig konden we er ons snel uitnavigeren, voordat het echt fout ging…” Uiteindelijk waren de mannen al om 16.00 binnen en behaalde ze een mooie 45e plaats. In het klassement stegen ze naar positie zeventig. De wedstrijdvrachtwagen bereikte rond 19.00 het kamp, ook keurig op tijd. Na deze mooie dag was de sfeer in Team van Deijne opperbest.
Die zal vanavond een stuk minder zijn, want de Brabanders hebben het erg zwaar vandaag. Terwijl de kop van het veld CP2 al ruim gepasseerd is en de finish in zicht heeft, is de Pajero van Van Deijne net voorbij checkpoint 1 (iets over half drie lokale tijd, half vier in Nederland), als 59e auto. Meer dan twee uur achterstand op de leiders. Gelukkig hoefden ze pas om 10.00 vanochtend te vertrekken en konden ze een beetje uitslapen. Want met nog 280 kilometer en twee flinke duinpartijen voor de boeg wordt het laat vandaag. Zaterdag nog ‘even’ 568 kilometer naar Nouakchott. Hopelijk wordt dan zondag de welverdiende rustdag gehaald. | 
