Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

ATBavonturen

Avonturen door de bossen en de duinen. Een spannend verhaal over de ATB avonturen in de bossen en duinen van Nederland en België.

 

Proloog

 

Dit verhaal begint in de Zwitserse Alpen. In deze mooie omgeving komt de gezamenlijke passie van een aantal avonturiers voor het fietsen op een ATB samen. Na een week samen door de alpen gefietst te hebben een ontstaat er een band tussen deze avonturiers.

 

Terug in Nederland wordt er besloten om contact te houden met elkaar, dit contact groeit uit naar een vriendschap tussen en avonturiers. Deze vriendschap heeft als gevolg dat al een groot deel van België en delen van de Veluwe alsmede de Duinen van Drunnen  vereerd zijn met een bezoek van deze groep avonturiers.

 

Deze bezoeken hebben ook voor de lokale horeca instelling  noemenswaardige voordelen, als voorbeeld, de Mc in Ysselstein heeft besloten om 24 uur per dag open te gaan vanwege de goede kwaliteit van de cheesburger en de Mc Chicken.


 

 

Het Peloton

 

 

Het peloton bestaat uit een leuke mengeling van mensen die allemaal hun eigen unieke manier van fietsen hebben, de één is beter in het beklimmen van heuvels en bergen, de ander gaat door zand om de overkant te halen, daarbij worden de modderplassen ook niet over geslagen en tenslotte worden de modetrends op fietsgebied nauwlettend in de gaten houden, wat tja “ Je kan wel onder de modder en het zand zitten, het oog wil ook wat “.

 

Het peloton bestaat uit de volgende deelnemers:

 

 

vlnr       boven:   Arno “SPD pendaal “ Bosman, Rene “Zandhapper“ Landman, Jaco “ The dark side “,

            midden: Hans “ Sleutellaar “ Akershoek

            onder:    Janneke “Krabje “ , Marian “Meep Meep“ Landman, Wendy “modder kan altijd “ Bot

 

 

 

De eerste etappe.

 

 

De eerste etappe van de ploeg vond plaats in de omgeving van Houffalize in de Belgische Ardennen, vele bergen maar ook vel dalen zijn overwonnen tijdens dit avontuur. Deze etappe is een meerdaagse koers geweest bestaande uit drie verschillende etappes.

 

De eerste etappe is gestart op zaterdagochtend 8 april om tien uur in de ochtend, het peloton trok na een korte opwarming over het asfalt de bergen in, de eerste klim was gelijk een pittige de geluiden van het terugschakelen samengaand met het puffen en kreunen van onze avonturiers waren in de wijde omtrek te horen.

 

Na deze eerste klim was er een mooie afdaling door de bossen heen, diepe modder sporen markeerde het pad tussen de bomen. Aan het einde van deze afdaling is een woeste rivier overgestoken, gelukkig was er een solide betonnen brug aanwezig als deze hier niet was geweest dan was etappe in een vroeg stadium afgelopen.

 

Na de brug was het weer klimmen, klimmen en nog eens klimmen eerst over gladde stenen waar een heuse rivier zich zijn weg zocht. Na deze waterpartij volgde de Ardennse vlaktes….geen bomen meer maar een kaal gebied. Het was dan ook op dit onontgonnen gebied waar de tragedie toesloeg, een kapotte ketting, met als gevolg een valpartij……gelukkig geen lichamelijke schade. Gedwongen door schade aan één van de stalenrossen was een klein deel van onze avonturiers genoodzaakt om te rug te keren naar de verzorgingspost op de camping om hier de benodigde herstel werkzaamheden uit te voeren. De rest van de groep heeft deze korte etappe afgemaakt en keerde korte tijd later terug op de verzorgingspost.

 

De tweede etappe van de dag voerde de avonturiers langs steile paden, grind stroken en gladde wortels die door het zand omhoog kwamen. Tijdens deze tocht hebben onze avonturiers ervaren dat de zadels hard zijn…….deze ervaring zouden in de toekomst nog van pas komen……..

 

In de avond is er heerlijk gegeten in een leuk en gezellig restaurant in het centrum van Houffalize. Aan het einde van het diner werd de “ kelk der overvloed  “ geserveerd. In deze kelk was een heerlijke combinatie van ijs en slagroom aanwezig die gretig zijn aftrek vond bij onze avonturiers.

 

 

in het midden is de inmiddels lege kelk duidelijk zichtbaar

 

De twee dag is er gekozen om een lange tocht te doen richting Luxemburg, tijdens deze tocht zijn weer vele beklimmingen geweest en is er een hele berg modder onder de wielen door gegaan. Deze  modder was vasthoudend en greep je bij je banden en was totaal niet bereid om je te laten gaan. De route zelf was een plaatje zoals je hem met de kerst verwacht, alleen de sneeuw ontbrak.

Onze avonturiers kwamen oog in oog met de wilde beesten van de Ardennen, honden zo groot als paarden hadden het voorzien op de kuiten van onze avonturiers. Na een wilde vlucht tussen de weilanden door en het nemen van brede moddersloten kwamen zij echter weer in veiligheid.

 

Tijdens deze etappe waren onze avonturiers nog wel eens de weg kwijt in het onherbergzame landschap.

 

 

Zie de blikken van een deel van de avonturiers, één bonk vertwijfeling.

 

Het einde van deze dag was een orgie van vette frieten en snacks.

 

Echter niet voor allen was deze afsluiting weggelegd, toch nog drama……….in de vorm van een file……

 

Na een diepgaand gesprek is er besloten omwille van het verwerkingsproces toch een alina op te nemen over het file leed, de tekst komt van de avonturiers zelf;

 

.......na een kort, echter daardoor niet minder emotioneel, afscheid van Jaco, Janneke, Hans, Wendy, Arno & Iris, vertrokken we vol frisse tegenzin richting het noorden. Na onze tranen van het emotionele afscheid gedroogd te hebben, waren we in no time bij de Nederlandse grens. Hoewel we er op de heenweg enige vertraging hebben opgelopen, besloten we - eigenwijs als we zijn - onze route te vervolgen via (Neder)Weert. Aldaar sloten we achteraan in een file, welke 2 1/2 uur later zo'n 12 km bleek te zijn. In eerste instantie probeerden we onszelf wijs te maken dat er een ongeluk gebeurd was en dat het slechts een korte file zou zijn. Echter, 7 cd's en vele steunbetuigingen per SMS vanuit Houffalize (waarvoor nogmaals hartelijk dank, zo leer je je echte vrienden kennen. Echt, we zullen het nooit vergeten) later, moesten we genoemde mening enigszins herzien. Helaas was er geen escape mogelijk. De enige uitweg bleek een benzinepomp welke reeds was bestormd door onze medefiledrijders. Enige oplossing bleek een beroep te doen op ons geduld. En laat dat nu net een te ontwikkelen competentie voor ons beiden zijn! Op het moment dat ons geduld echt op was, en we elkaar bijna in de haren vlogen, kwam er beweging in de eindeloze stoet auto's. 5 minuten later konden we onze thuisreis hervatten. Rond middernacht bereikten we 't Ambacht en waren we de file alweer vergeten. Met een overheersend positief gevoel doken we ons bedje in. Het smetje van de thuisreis kon gelukkig geen roet in het eten gooien van een heerlijk weekeinde........

 

Tussensprint.

 

Deze tussensprint heeft plaats gevonden in de bossen rond Amerongen. Tijdens deze tocht op tweede Paasdag 2006 is er heerlijk gefietst en genoten van een mooie omgeving.

 

De weg naar het parcours was een weg die slingerde tussen de dorpen van Zuid-Holland en Utrecht, deze route was nog niet ontdekt door de massa.

 

Aangekomen bij het parcours werd onder de lucht van de frituur de materialen in orde gemaakt, helmen worden opgezet, de fietsen ondergaan een laatste inspectie en de schoenen worden ingeklikt, en weg zijn ze voor een nieuwe tocht…..

 

Het eerste stuk is modder……dit pad vergt het uiterste van onze avonturiers kerend en draaiend banen ze zich een weg tussen de wortels en putten door, zonder schade wordt deze passage genomen, deze passage krijgt de toepasselijke naam “ Pad met een hoop modder “. Hierna ging het bergop tussen de bomen en open velden.

 

Dit parcours was een uitgelezen parcours voor de moddereters en de bikkelaars. Zeker het donkere bos was gepasseerd moest worden was zonder licht op de fietst bijna niet te doen, maar je bent avonturier of niet, dus met enige angst voor wat er komen ging is dit bos genomen. Het had een hoop overeenkomsigheden met hen “ Enge Bos “ uit de fabeltjeskrant, stemmen gaan ook op dat Paulus de Cross kabouter is gesignaleerd is ………

 

Aan het einde van het parcours is er uitgebreid gefeest met het behalen van opnieuw een unieke prestatie, dit feest ging gepaard met kleurplaten en pannenkoeken. Echter tijdens het feest bleek dat Jaco een donkere kant heeft……tijdens het inkleuren bleek de kleur zwart een enorme aantrekkingskracht te hebben, na vele uren praten is de zon weer geel geworden ipv zwart……

 

Het afsluitende ijsje bij de Mc was een welkome afwisseling, echte gedurende tijd dat onze avonturiers op het terras plaats hadden  genomen speelde de honger hun parten. Een oude regel van overleven klinkt “ Eet als je eten kunt, moet je eten het kan je laatste keer wel wezen “ er is dan ook aan deze regel gehoor gegeven.

 

Als afsluiting van de rit is er besloten om de week erna een nieuwe parcours het hoofd te bieden, de keuze viel op de duinen van Loon op Zand……….


 

 

Eindsprint.

 

Glooiende zandbergen markeren de duinen die genomen moeten worden door onze avonturiers, gemene paden met bergen hobbels en gaten met zand, tegenliggers…..als wordt uit de kast gehaald door onze avonturiers om ook deze tocht tot een goed einde te brengen…….

 

De rit verloopt zoals verwacht, de pendalen lopen soepel en de kilometers schieten onder de banden door....totdat……..Daar is die dan de eerste zandhoop…….Rene neemt deze zandhoop vol overgave met als gevolg een valpartij……het zou de eerste zijn van een hele reeks valpartijen door Rene totdat hij de techniek perfect onder de knie heeft en de stroken zand vormen dan ook totaal geen probleem meer.

 

Midden in de bossen ontstaat er een gesprek over de kleding en hoe deze staat bij de kleuren van de fietsen. Het blijkt dat een goede combinatie van kleding en fiets belangrijk is voor het algehele gevoel tijden het fietsen.

 

Het tweede deel van de route gaat over de “ de gaten van Brabant “ de billen worden hardhandig in aanraking gebracht met het zadel, deze ervaring was al deels opgedaan in de Ardennen eerder dit jaar……..

 

Na een omzwerving door de bossen wordt het startpunt bereikt, hierop het gras wordt er met een voldaan gevoel terug gekeken op het avontuur wat achter ze ligt.

 

Na een korte rit wordt er een gezellig restaurant gevonden in het centrum van Loon op Zand. Na enige discussie over hoeveel spare-ribs er op en bord komen kiest het overgrote deel voor saté met friet. Echter Marian houd zich aan haar keuze, een enorme hoeveelheid vlees bevindt zich op het boord  van Marian op het moment dat het opgediend wordt……..na vele uren kluiven is Marian klaar voor een heerlijk bakje thee met een neut.

 

Op de parkeerplaats wordt de jel uitgevoerd door onze avonturiers ten teken dat er weer een gezellige en een avontuurlijke dag afgesloten.

 

De poema

 

In het midden van Nederland liggen de uitgestrekte vlaktes van de Nederlandse Veluwe. Door dit ruige terrein van bossen en duinen liggen de onverharde paden die voor onze avonturiers een mooie uitdaging vormen…….

 

Voor deze rit is het team uitgedund met twee leden, deze twee leden zijn in Turkije routes aan het ontdekken en aan het vastleggen op de kaart zodat er in de toekomst ook hier gefietst kan worden. We hebben van uit het vroege midden Oosten te horen gekregen dat de voedsel voorziening in ieder geval in orde is.


 Het krachtvoer is duidelijk aanwezig.

 

Maar goed terug naar het avontuur……..Aangekomen op de startplaats worden onze avonturiers overvallen door een regenbui die zijn weerga niet kent!!!! Diepe plassen ontstaan op de paden die bereden moeten gaan worden…..

 

Na wat slingeren door een schitterend mooi bos heen komen zij uit op een open vlakte, een vergezicht biedt een mooi uitzicht over het te nemen terrein. Na enige omzwervingen wordt het pad weer gevonden…..dan gebeurd het…..de “ Sleutelraar “ wil uit het pad……echter een diepe geul verhinderd dat…..het gevolg……een hoge salto over het stuur van de fiets en een zachte landing op het gras….

 

Na het afkloppen van het gras kijken ze uit over de vlakte……..Jaco ziet in de verte een object lopen….al onze avonturiers turen de horizon opzoek naar wat Jaco ziet……HET IS DE POEMA!!!! Wordt eruit geroepen!!!!! De achtervolging wordt ingezet, hard fietsend komen ze in de buurt echter de poema is slim en verdwijnt in het hoge gras……..

 

Vertwijfelend blijven onze avonturiers staan met een camera in de aanslag…….maar van de poema ontbreekt elk spoor….toch is er een gevoel dat ogen de avonturiers aanstaren……met dit vreemde gevoel wordt de tocht vervolgd……

 

Een afslag van af de weg leidt naar een afgelegen plek op de vlakte, bomen en plassen water beheersen het landschap….het heeft iets weg van de Argetijnse Tampas…..En daar midden op de weg ligt een enorme stier met grote horens en een briesend geluid kijkt hij ons aan……de spanning stijgt……….maar gelukkig ze  mogen passeren….na vele foto’s vervolgen ze hun weg……het is een lange tocht na 54 kilometer komt het einde inzicht…..de welverdiende appeltaart en koffie en thee gaan er goed in………

Waarom is er tijdens deze tocht niks misgegaan??? Het antwoord is simpel……..de avonturiers zijn beschermd door hoge hand…..de twee avonturiers hebben de hulp in geroepen van de plaatselijke bevolking….

 

De plaatselijke bevolking betuigen hun steun. 

 

Paulus de crosskabouter

 

 

In het donkere bos van Amerongen gaat al een aantal jaren het gerucht dat er een kabouter woont, een uitgelezen kans voor onze acht avonturiers om op onderzoek uit te gaan……..

 

Op een mooie zondagochtend worden de spullen opgeladen, de brillen schPPoongemaakt, de SPD pendalen schoon gemaakt en de tellers op nul gezet. Als een ieder klaar is voor de tocht worden de eerste meters afgelegd in het bos van Amerongen, opzoek naar de kabouter…..

 

Na vele kilometers komen ze aan bij de ingang van het “ Donkere Bos “, het kleine beetje licht wat zichtbaar is toont net het pad wat zicht tussen de bomen doorslingert. Na enig oponthoud besluiten de avonturiers het pad op te gaan, zonder licht op de fietsen is het een moeilijk pad om te fietsen……. 

 

Dan voelen zij een wind langs de benen….heen en weer…….en geen bries….maar een echte wind…..Meep meep doet er alles aan om te de wind te volgen maar zelfs voor haar gaat het te snel…….

 

Na enige tijd wordt het duidelijk dat dit niet zomaar een wind is…..er duidelijk een nieuw spoor zichtbaar op het pad………het is een lichte streep door het donkere zand heen…er wordt besloten om een val op te zetten om te kijken wat de wind veroorzaakt………EEN KLAP!!!!!

 

De val heeft zijn werk gedaan, voorzichtig lopen onze avonturiers erop af……..wat ze aan treffen verbaasd ze. Ze zien een klein mannetje met een ATB-tje in zijn hand…….één voor één stellen de avonturiers zich voor aan het mannetje…….op de vraag wie bent u….ik Paulus de Cross kabouter en ik woon al vele eeuwen in dit bos……

 

Een echte kabouter stamelt Wendy, jeetje roept Jaco, mag ik zeven wensen doen als ik over je buikje wrijf vraagt Janneke? De kaboute kijkt iet wat geïrriteerd maar kan uiteindelijk wel lachen om het hele verhaal.

 

De val wordt open gedaan en Paulus staat met zijn fietsje klaar om verder te gaan….tot een volgende keer maar weer…..en kijk uit voor de andere kabouters……….

 

ZOEF!!!! En weg is die…………

 

Tevreden keren onze avonturiers terug naar de parkeerplaats, ze hebben gezworen nooit een woord te rappen over de kabouters in het bos van Amerongen………

 

 

Drie dagen is er gefietst door het heuvelachtige landschap van Limburg, vele bergen en een stuk minder dalen zijn genomen door onze dappere avonturiers.

 

Binnen kort vervolgt het verhaal zich met de volgende pakkende koppen:

 

De Dai li Lama van de lage landen

Het Schijtje en de Kater.


 

Hosting door HQ ICT Systeembeheer