Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
beslomeringen van een 42 jarige

Home - Profile - Archives - Friends

Weer beginnen

Posted on 3/4/2006 at 22:17 - Link

Ik heb vandaag de bevestiging gehad om als uitzendkracht weer eens een leuke klus te kunnen klaren. Na het gesprek werd ik thuis overvallen door " alarm' gevoelens. Hoe moet ik het regelen met de kids, de hond, mijn huis en mezelf. Echtgenoot telt eigenlijk niet mee in dit vragenvuur omdat die voor gemiddeld 60 uur per week bezet is.Gek, zo dacht ik niet toen ik me vier weken geleden liet inschrijven, toen dacht ik alleen maar... zo meid, lekker weer iets gaan oppakken. En zo dacht ik al helemaal niet toen ik nog als directieassistent gemiddeld 40 uur in de week draaide en ook nog door het hele land heen reed om klanten te bezoeken. Een klein bedrijf was het waar ik werkte, ik voelde me overal zeer direct bij betrokken, eigenlijk voelde het alsof het een stukje van mijzelf was. Zo'n anderhalf jaar geleden heb ik tegen de baas gezegd: "Ik stop er mee, het voelt niet meer goed, ik wil thuis zijn". Onbegrip en begrip kreeg ik van haar. Begrip omdat ze dondersgoed in de gaten had dat dit eens zou gebeuren.  "Ze had het wel aan zien komen" zei ze. Ik heb jaren te veel tijd en energie vanuit mijn enthousiasme in de zaak gestopt (zonder salarisverhoging of een goede urencompensatie) en de baas stond dit natuurlijk met graagte toe. Ik weet trouwens ook dondersgoed dat ik het zelf zo ver heb laten komen. Daarnaast stuitte ik ook op onbegrip omdat ik, nu het zo goed ging, ik zoveel opdrachten binnen haalde en de klanten zo tevreden over mij waren, haar c.q. het bedrijf in de steek liet. Als ik wilde kon ik een goede salarisverhoging krijgen enz. Maar het verlangen naar rust in mijn lijf en hoofd was groter, ik ben ermee gestopt de enthousiaste nimmer aflatende  en altijd drukke bedrijfsassistent  te zijn en na drie maanden apatisch op de bank thuis te hebben gezeten (want dat ik ook weer even wennen hoor) heb ik en met hernieuwde energie mijn taken binnen mijn gezin weer opgepakt. Heerlijke ervaring......gewoon lekker thuis! Het bevalt mij goed en vanuit de geluiden uit mijn gezin bevalt het hen ook goed. Maar een beetje onrustig is het organisatiebeest in mij wel en nu naar anderhalf jaar lijkt het mij lekker om er af en toe even aan toe te geven. Het lijkk mij heerlijk om te werken wanneer ik er zelf zin in heb, niet voor negen uur beginnen zodat ik de jongste gezellig naar school kan brengen en niet na drie uur 's middags thuiskomen omdat het potje thee na school met de kids is mij heilig geworden. Daarnaast wil ik ook nog dat wanneer de kids vakantie hebben, ik ook thuis ben. Dat is dus een heel pakket met eisen voor iemand die af en toe een leuke klus wil. Maar de kogel is door de kerk, bedrijven zien mij als directiesecretaresse met jarenlange ervaring toch ook met deze eisen zitten. Er zijn veel directiesecretaresses die met zwangerschapsverlof gaan en een ervaren rot in het vak die geen bedreigend vormt kan prima gebruikt worden. Dus volgende week begin ik voor 20 uur. Kat in het bakkie, niets aan de hand zou je zeggen.....maar ik voel me schuldig tot en met. Ik laat mijn dochter van 10 jaar straks  drie keer tussen de middag overblijven op school, mijn hond moet vanaf april haar heerlijke lange ochtendwandeling missen, het ochtendritueel van mijn brugpiepende zoon (mam, waar is..... heb je..... en mag ik....) wordt in de war geschopt (en daarnaast loop ik de hele dag met de zeurende vraag in mijn hoofd of hij de achterdeur en schuurdeur wel heeft afgesloten) en mijn man moet iedere week weer die rot container weer aan de weg te zetten en elke ochtend de broodtrommeltjes vullen. Hoe deden we dit toch allemaal, nog geen twee jaar geleden..........? 


Hosting door HQ ICT Systeembeheer