ALBANIE OFFROAD

7 sept. DE VIERDE DAG

 Na een goede nachtrust (bijna iedereen lag op tijd in bed) was er geen ontbijt in het hotel.

Dus in de stad ergens wat zoeken.

Tussen de vele kapperszaken zat een snackbar.

Kun je nagaan op maandagmorgen 8.15 uur al zulke zaken doen, 14 gevulde broodjes met een of ander warm vlees, groente en (niet al te warme) patat er tussen. (Bedenk het maar eens)

Maar goed hij was wel zo groot, dat we voorlopig voldoende hadden.

Achteraf maar goed ook, want we zouden nog lang niet wat weer krijgen.

Tijdens die snack werd verteld dat die afgelopen nacht nog een heftige aardbeving was geweest.

Sommigen hadden het gemerkt, sommigen niet. (Geen schade geconstateerd)

Alles afgetankt, reden we rond 9.30 uur de stad uit de bergen in.

De pomphouder had ons de juiste richting aangegeven.

Iets terug rijden, linksaf en dan tussen die twee bergen doorsteken, dat gaat richting Kosovo.

Achter die doorsteek lag een berg van 1550 meter hoog, daar moet je langsop.

Na ongeveer 4 km. gingen wij onder de in aanleg zijnde autobaan door en wat er toen onder de wielen doorging en wat wij om ons heen zagen was geweldig.

Wat voel je je dan nietig, omgeven door zo’n natuurwonder.

.

Kilometers lang onder langs een wilde rivier door een canyon.

.

Tunnel uit.

.

Diverse tunneltjes in.

.

Gerrie:  Langs geweldig rots massief.

.

Vier man in beeld.

.

Na een flinke afstand even verzamelen, kijken of iedereen er nog is.

.

Even bijpraten over hetgeen gezien, gefotografeerd en gefilmd.

Gert zei, we ruilen dit land om met belgie!!!!!!!!

.

Hans: Op snelheid naar Peshkopi

.

Jan:  machtige tracks

.

Ver de bergen in zien we in een uitholling van een rots iemand liggen op een stapel takken met een deken, een zwerfster zo te zien.

.

Dan na lang rijden en wat hoger in de bergen een paar huisjes en het wordt frisser.

.

Dan zien we een bijzondere hut, als de vrouw ons ziet laat ze zich uit haar slaapkamer glijden en rent (strompel ze de mist in)

.

met binnenplaats, schutting en deur.

.

Na een twijfelgeval hebben we per abuis het verkeerde pad genomen.

Op een gegeven moment werd het mistiger en mistiger.

We waren letterlijk en figuurlijk in de wolken.

Tot op een hoogte van 1550 meter, waar het iets begon regenen en hagelen.

.

Het spoor totaal bijster.

.

Heel weinig zicht, niemand in de buurt en een wirwar van geiten/ezelpaden.

Plots zien we een hond en iets verder een bouwval.

Dichterbij gekomen staan kinderen buiten en al snel kwamen ook een paar mannen naar buiten.

.

We werden gewaarschuwd dat het zicht slecht was hoger in de bergen en het moeilijk is om de weg te vinden.

.

Alles was onverstaanbaar, alleen onze gedetailleerde landkaart bracht uitkomst.

De aanwezige paden stonden er niet op.

Een van de jongens haalde een oude bromfiets tevoorschijn en wilde voorrijden, alleen zijn tank was leeg.

Dat was natuurlijk geen probleem nu we thuis allemaal grotere tanks hadden gemonteerd.

Er werden nog wat shirtjes, petten en stickers uitgedeeld en rijden maar.

De mist werd dichter we zagen weinig meer, alleen een man voor ons was nog net te zien.

Gerrie raakte even achterop en zag ons niet meer, gelukkig hield hij het goede spoor en vond weer aansluiting.

Plots gaf de motor van Fons de geest.

Een luide roep stop, het bleek dat iedereen was gestopt, met geluk, het was niet te zien, toeval, want ook was op het zelfde moment de ketting van de brommer eraf gelopen.

Fons bekeek eerst de mobiele telefoon, geen enkele ontvangst, dat betekent: elkaar niet uit het oog verliezen, want anders hebben we een serieus probleem.

Achteraf hetzelfde probleem als gisteren, we reden stapvoets over het met stenen bezaaide pad, motor werd te heet, gooit er dan wat koelvloeistof uit, juist over de electrische aansluitingen.

Toen dit gelukkig was opgelost en de motor weer liep konden we de achtervolging vervolgen.

.

Uit de dikke mist en inmiddels stormachtige wind dook plotseling iemand op met een volgepakte ezel. (St. Jozef?)

.

Wij zijn er niet achter gekomen, wel werd de jongen verteld dat ook hij de weg kwijt was.

Dus omkeren en terug, op die terugweg kwamen we een houtsprokkelaar achterop.

Weer ging die jongen met hem aan de praat, hij maakte ons een schetsje op papier.

Als we ons daar stipt aan hielden, zouden wij na ongeveer 20 km. op een rotspad komen, welke ons dan leidde richting Peshkopi.

Toen de bromfiets van die jongen de geest gaf, de accu was er nu afgevallen, hebben we de brommer weer aan de praat gemaakt de tank vol benzine gedaan en afscheid van hem genomen.

.

Zijn tankdop was erg klein. Deze jongen uit het bergdorp plukte een blad en had zo een trechter.

.

De spanning steeg voor ons, terwijl de benzine voorraad daalde.

Telkens zagen we langs het pad gesluierde vrouwen op de hellingen staan.

Het leken wel mariabeeldjes in de mist, met de stok van jozef in de hand om de geiten in de gaten te houden.

Eindelijk kwamen we onder het wolkendek met een prachtig uitzicht op Kukes.

We stonden op de plek waar de pomphouder ’s morgens op wees daar moet je niet zijn.

Daar is het hoog en slecht weer en je bent te ver afgedwaald richting Kosovo.

Maar goed iedereen haalde weer opgelucht adem dat wij eindelijk weer beeld hadden.

.

Wat voor beeld.

.

Velen mannen, vrouwen en kinderen onderweg gezien met vaak volgepakte ezels.

.

Gert mocht nog een ritje maken op zo’n ezel.

Twee koeien op elkaar maak je wel eens mee, maar 2 …….

.

Het leven en vervoer is puur

.

Na tientallen kilometers off road komen we langs een meel opslagplaats, met ook een bordje Coca Cola.

Hier zijn we naar binnen gegaan, wat gedronken en gegeten wat er te eten was.

Stukjes warme worst met brood.

Wat een belangstelling en enthousiastme onderweg.

Vele shirtjes en petjes zijn er dezer dagen al uitgedeeld aan de diverse dorpskinderen.

Albanese autobestuurders proberen ons soms voor te blijven op de pistes.

De hele familie er soms bij in, hoe durven ze het met een auto met zo’n snelheid over zulke slechte wegen. Opa soms andersom in de auto.

Het is dan voor ons wel even stofhappen, maar mooi om te zien.

.

Jan:  Machtig offroad racen.

.

Martin:   mooie snelle pistes naar Peshkopi.

.

Maar goed na 150 km, waarvan 140 echt off-road komen we aan bij het enigste hotel in Peshkopi waar ook stromend water en elektriciteit is. (Luxe hotel)

De koeien hier lijken meer van het vuilnisbakkenras.

Lopen hier los op straat en trekken in de vuilnis, welke hier ook overal massaal ligt.

.

Het eten was goed.

Wij gaan nu slapen, tot morgen.

Wordt vervolgd...................  Martin

(irene)PFFFF wat een verhaal!

{ 00:00, 8/9/2009 } { Posted by Anonymous }

Jeetje offroadrijders.........wat een dag voor jullie...alles zijn jullie tegen gekomen Natuurwonder, je voelde je nietig, maar tot mijn grote verbazing waren jullie in de wolken....dat moet toch een super gevoel zijn....als beloning kregen jullie nog hagel over jullie heen..en dan Fons, wat is dat toch dat die motor steeds te heet wordt?....maar dit verslag van deze dag , wat geweldig weergegeven, zo echt ,weet je ik merk nu pas dat ik geen nagels meer aan mijn vingers heb,door de spanning allemaal opgegeten. erg hé. weet je wat er nu ook door mij heen gaat , elke reis overtreft toch de andere...het wordt steeds spannender.....wie schrijft er zo goed bij jullie? daar is nog een gouden toekomst voor weggelegd.....wie staat er nu op??? bedankt voor dit schitterende verhaal, het wordt tijd om na deze tocht een boek uit te brengen...kunnen jullie jarenlang gratis offroadrijden en natuurlijk de vrouwen mee...dan is het nog veel boeiende...lijkt mij????Jongens slaap lekker en morgen weer een fantastische dag gewenst!

Spannend

{ 07:34, 8/9/2009 } { Posted by Anonymous }

Goedemorgen, ik ben net wakker en dan lees je dit, wel heel erg spannend geweest, maar dat willen jullie ook graag.[dit was misschien wel iets te heftig] ik ben er zelf al weer moe van geworden, maar ga toch aan het werk. Hele fijne week nog en veel rijplezier.

Groeten van Annie

geweldig

{ 07:48, 8/9/2009 } { Posted by Antoinette }

Hallo allemaal.
Jullie belevenissen zijn spannend en geweldig even zo het reisverslag dat weergeeft wat jullie mee maken. Prachtig van achter de computer toch mee lezen wat er op jullie pad komt.

leuk!

{ 14:46, 8/9/2009 } { Posted by Edith & Niek }

hoi kerels! leuke verhalen, ga zo door. alle foto's hier aan de andere kant van de wereld nog niet gezien, vanwege traag internet, maar daar gaan we morgen wat langer voor zitten. Succes verder met crossen en ...val niet van de berg af, houd het stuur recht, de tank vol, de magen gevuld! Succes!