Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Longkanker overleven: wel en wee


Nadat bij mij terminale longkanker werd geconstateerd op 1-3-2012 - nog slechts 'n paar maanden te leven -, besloot ik mijn ervaringen te delen met mensen om mij heen. Dit blog vertelt mijn verhaal... hoe ik besloot te vechten voor mij leven via alternatieve weg... Je mag mij mailen: smitboerma@tele2.nl En je kan de volgende website bezoeken: www.kankerhoeverder.nl Daarop staan veel alternatieve manieren van omgaan met kanker - diten, kuren en nog veel meer. Vrede en alles goeds!

Home | Profile | Archives | Friends


Laatste Bericht

Posted at 12:44, 13/4/2016

Hier een berichtje van Caroline.

Met veel pijn in ons hart hebben wij maandag afscheid moeten nemen van Anneke.

Zoals zij eerder zelf al schreef ging het al een tijdje achteruit. Vorige week vrijdag was ze er zelf klaar mee, de pijn en benauwdheid overheerste haar bestaan.

Zij heeft zelf gekozen voor palliatieve sedatie en het hele weekend rustig geslapen.

Wij zijn ondanks ons grote verdriet, dankbaar voor de jaren die zij heeft mogen leven.

Dank aan jullie allemaal voor jullie steun en support aan Anneke in al die jaren.

 

Groetjes,

Caroline

 


Best een heftig berichtje...

Posted at 10:14, 24/3/2016

Lieve bekenden, vrienden, zusters, volgers van mijn blog, van de website en de face-book pagina, kortom allen die mij nastaan,

 

voor jullie allen dit berichtje – dat hoog tijd werd, want velen van jullie wachten al een tijdje tevergeefs op bericht. Wat je dan vreest in een situatie als de mijne is dat mijn ziekte me te pakken heeft – en helaas is dat waarschijnlijk ook zo...

 

Hoe erg? Ik kan het niet zeggen. Sinds mijn laatste bericht op mijn blog begin februari, is mijn gezondheid langzaam-aan achteruit gegaan. Eerst met op-en-af – dat wil zeggen dat ik naast slechte dagen ook goede kende. Maar jammer genoeg bleef het daar niet bij – er kwamen steeds meer slechte dagen – en soms zelfs heel slechte. Dat betekent dagen met pijn en dagen met maagproblemen en ga zo maar door.

 

Nu weten jullie wel dat mijn longkanker vanaf het begin (1 maart 2012) onbehandelaar was – althans zo werd het gezien door de reguliere geneeskunde. Dit nam niet weg dat ik tot op dit moment nog steeds leef, dankzij gebed en meditatie en ook mijn middeltjes uit het alternatieve circuit. Dit alles heeft mij gedurende 4 jaar op de been gehouden. En zo heb ik dus veel gebeden en veel steun gekregen van lieve mensen met alternatieve kennis – en het hielp... tot het de laatste tijd minder en minder begon te werken – en soms zelfs zo slecht, dat ik de meeste middeltjes niet meer kon verdragen.

Pijnlijke dagen en soms ook nachten waren het gevolg. In wanhoop heb ik dus steeds vaker morfine moeten nemen – toen zelfs wietolie niet voldoende bleek te helpen.

 

Nogmaals dus de vraag: Hoe Erg? – en het antwoord: ik weet het niet. Eén ding merk ik echter wel: dat het mij niet of nauwelijks lukt om contact te houden met mensen om mij heen – of het nu per mail of blog of welk middel dan ook is.

En vandaar dus dit berichtje, dat ik op mijn blog ga plaatsen.

Ik weet niet of dit mijn laatste berichtje aan jullie is – al-met-al weet je het met mij maar nooit – maar ik wil toch een berichtje sturen voor alle zekerheid.

 

Veel liefs en vrede en alle goeds voor jullie allen!

 

ANNEKE


Even kort...

Posted at 23:08, 1/2/2016

Lieve volgers, ik heb al weer een heel stel dagen niet geblogd... te moe en gammel eerlijk gezegd - maar zo schieten we al weer februari in - dus toch maar even kort bijgepraat. Eigenlijk is er weinig gebeurd. Ik ben nog steeds zo moe, misselijk en gammel - geen verbetering - zelfs soms wat mindere dagen. We gaan nog wel steeds 2x in de week naar Veldhoven naar resonantietherapie - met mij liggend achterin de auto - anders word ik te moe. En zelfs dat valt me soms best zwaar. Flut hoor. Intussen slik ik trouw allerlei zaken die me wellicht wat op kunnen krikken - maar dat schiet nog niet op dus. Ik neem veel rust... en tja, dat is het dan zo ongeveer. Weinig spannends te melden, weinig nieuws... het zij even zo.

Enfin, zo zijn jullie even bij. Ik hoop een volgende keer wat meer energieke verhalen te hebben. Duim/Bid maar voor me... Met veel liefs van mij...


Nog niet beter...

Posted at 21:48, 18/1/2016

Eerlijk gezegd: in tegendeel. De laatste tijd gaat het niet zo lekker. Toen we terugkwamen vorige week van die arts, waren we een beetje droevig, maar ook al gauw weer vol goede moed - "we geven het niet op". Dat geldt dus voor ons alletwee - voor zowel John als mij.

Sindsdien heb ik dus de cannabis olie aangeschaft - het juiste mengseltje - dat ging zo snel omdat ik het via bevriende weg heel snel kreeg - zo lief en aardig! Ik ben er meteen mee begonnen - heftig spul hoor. Ik moet beginnen met één druppel per dag - dat lijkt bijna niks, maar het is heel pittig - ik merk het de volgende dag nog tot het middaguur of langer! Pfff... dat moet ik gaan opvoeren - kijken hoe ver dat lukt. Het spul helpt trouwens wel tegen pijn heb ik gemerkt na een nogal fikse pijnaanval gisteren, en daar ben ik dus heel blij mee. Het heeft ook een anti-kanker-werking daarbij - dus succes op vele fronten... heel wat liever dan morfine - dank u... ;-)

Via Jacob kreeg ik ook nog een soort "drankje" waar ik maar HEEL weinig van hoef te nemen - maar hopelijk is het werkzaam tegen de schimmelinfectie die mij dwars zit (sinds de reguliere medicijn die ik maanden heb geprobeerd totaal niets doet). Ook heftig spul - ik moet er zeer spaarzaam mee omgaan - maar het is de moeite waard.

Last but not least heeft John voor mij propolis aangeschaft - een bijen-product dat een sterk anti-bacteriële/schimmel werking schijnt te hebben.

Al met al doe ik dus diverse nieuwe pogingen om uit mijn diepe dal van het moment te komen. Morgen gaan we hopelijk weer naar resonantietherapie - als het lukt, want die nieuwe middelen maken wel dat ik merk dat mijn lichaam behoorlijk moet knokken... en rust is dan natuurlijk ook nodig.

Enfin - ik ga morgen weer kijken hoe het er voor staat. Ik doe wat ik kan, maar wat niet gaat - gaat niet. Met eten gaat het nog steeds niet echt denderend - maar wel een ietsiepietse beter dan een paar weken geleden. Ik eet althans wat meer dan soep. Havermoutpap (met havermelk) blijkt een goede optie - ik kan er een behoorlijk bord van op - dus dat is in elk geval wat.

Reconnective healing is een weekje uitgesteld - daar kijk ik ook naar uit...

We zullen dóóórgaan...


Hmmm... dat kon beter...

Posted at 15:40, 14/1/2016

Dat kan je wel zeggen - de natuurarts ziet het duidelijk niet zo met me zitten. Niet dat hij denkt dat ik acuut doodga, dat niet hoor, daarvoor is hij te veel natuurarts - en die weten dat er altijd mogelijkheden zijn. Maar toch.... ik ben de laatste anderhalve maand flink achteruit gesukkeld, en dat wisten John en ik natuurlijk ook wel en die arts dus ook. Enfin: ik heb waarschijnlijk flink bloedarmoede - daar gaan we wat aan proberen te doen - en de schimmel wil ook niet overgaan. Kortom - ik zit vol ontstekinkjes en zo, in de longen, en daar wordt een mens bepaald niet fit van. Mijn lymfeklieren rond maag-longen etc. zijn flink gezwollen, en dat maakt dat mijn lichaam pijn doet (e.e.a. drukt op de zenuwen), en dat maakt ook ik zo slecht kan eten - waardoor ik weer achteruit sukkel, en ga zo maar door. Op bijna alle fronten gaat het al met al niet best.

Wat wil dat zeggen? Nou, dat ik wel moet herkennen en erkennen dat het behoorlijk slecht met me gaat. Nou wist ik dat wel, maar goed, nu ligt het even wat duidelijker op tafel. Wat nu? Nou, onderweg terug in de auto hebben we het er over gehad, en besloten om zoveel mogelijk resonantietherapie te blijven doen - 2 a 3x in de week. Dat heeft me bijna 4 jaar geleden uit het slop getrokken - en kijken of we dat trucje nog een keer kunnen uithalen - zeg maar. Ik ga het dus niet opgeven hoor, hetgeen wel zal zeggen dat het weer een rib uit ons lijf gaat kosten. Maar ja - zolang je nog een lijf hebt... zeggen we dan maar. Naast resonantietherapie ga ik namelijk op advies van de natuurarts een poosje een combi proberen van CBD en THC olie. Heftig en prijzig, (om die prijs heb ik die combi CBD/THC zo lang mogelijk vermeden), maar wat moet, dat moet. Die combi werkt niet alleen genezend, maar ook pijnstillend. Alleen THC olie heb ik al wel geprobeerd, maar dat is te heftig voor me. De combi met CBD is echter ook super-goed, dus vooruit dan maar. Hmmm....

Volgende week komt en heel lieve therapeute trouwens Reconnective Healing met me doen - ook weer iets goeds. En zo gaan we door. We geven het niet op - dat moge duidelijk zijn... Ik ben intussen benieuwd, en jullie gaan het natuurlijk horen als er iets te melden valt. Een gebedje is daarbij zeker welkom - dat doen wij absoluut ook!


Beetje barre tijd...

Posted at 09:41, 11/1/2016

Lieve mensen, jullie hebben al een tijdje niets gehoord en dat is niet zomaar. Naast het feit dat ik overdag moeilijk in mijn blog kom vaak (te vol kennelijk), gaat het mij niet goed, dus kom ik er niet toe. De oorzaak is simpel en duidelijk: het gaat niet lekker. Mijn maag blijft maar slecht, zodat ik blijf afvallen en dus verzwakken. Verder heb ik last van Herxheimer-achtige verschijnselen - ontgifting dus - zeg maar "pijn in m'n alles" - zoiets. Nauwelijks fut ook, dus het heen en weer gaan naar Veldhoven in de auto van de kinderen samen met John valt al zwaar. Flut hè... ik hoop maar steeds als ik wakker word: "vandaag gaat het vast wat beter" - maar nee hoor. De natuurarts snapt ook niet waarom ik zo slecht ga - Jacob snapt het ook niet - maar toch... het gebeurt. Barre tijden dus. Ik probeer wat havermoutpap te eten - en zo hier en daar iets te eten, maar echt goed gaat dat niet. Ik word dan misselijk en krijg maagkrampen - dus ik doe wat ik kan... Val af en ben weer broodje-mager - zoiets als verleden jaar - en tot op heden ben ik elke dag ietsje achteruit gegaan. Flut flut flut hoor!

Donderdag kan ik bij de natuurarts in Ommen komen - dat is fijn. Ik hoop dat hij er een beetje uit kan krijgen waar het bij mij aan schort - dat zou fijn zijn. Ik zou het graag weer wat opbouwen, maar in plaats daarvan brokkelen er nog steeds stukjes van mijn energie af. John en Caroline maken zich zware zorgen... maar het is niet anders.


Lieve mensen, ik doe mijn best...


Een pittig begin

Posted at 15:11, 1/1/2016

Het nieuwe jaar begint pittig... dus ik hoop dat het wat gaat opknappen.

Er is zo veel gebeurd in 2015. Ik denk aan op en af met ziekte, voor Janna, voor mezelf, anderen... Ik denk aan het overlijden van onze neef Huib en mijn vriendin. Aan het overlijden van een maatje - Joop - die het niet meer kon dragen... gestorven op 28 december... Een zwaar jaar dus, heftig hoor!

Verder heb ik veel te veel kakelvers wortelsap gedronken vandaag en dat was echt veel te veel. Wortelsap is een sterke ontgifter - maar dat het zo sterk was als je flink veel dronk, dat wist ik niets. Ik had nooit meer genomen dan een beetje door ander sap heen. Nu had ik alleen wortels - en dat gaf een ontgiftingsreactie waar ik volstrekt beroerd van ben geworden. Een pittig begin dus... Enfin, wordt weer vervolgd, zullen we maar zeggen...

 


GELUKKIG 2016

Posted at 01:51, 1/1/2016


ZALIG KERSTFEEST!

Posted at 22:18, 24/12/2015

vrede en alle goeds


De tijd gaat snel

Posted at 13:49, 20/12/2015

Weer zondag in Advent, en kerst nadert. Maria komt meer en meer in beeld - nog is het kribje leeg, maar de tijd nadert... Het Licht wordt weer opnieuw geboren... en ook voor mij. Dat wil ik nu zien vast te houden, en nogmaals: ook voor mij, en eerlijk gezegd heb ik het op dit moment erg nodig....

Ik heb last van mijn maag, nu al een hele tijd. En dat betekent dat ik weinig kan eten, en dat betekent weer dat ik weinig energie heb en krijg. Lastig hoor! Volgens de natuurarts is het een gezwollen lymfeklier die op de maag drukt. Kan zijn, maar ik gebruik nu al een tijdje, bijna een maand, homeopathische druppeltjes voor de lymfe - en dat hielp altijd aardig bij problemen met de lymfe, maar dit keer niet. Althans tot op heden... ik hoop natuurlijk nog steeds. Verder bid ik ook veel, en hoop vertrouwen te houden... John maakt zich zorgen over mijn eetgedrag (te weinig dus), en dat snap ik wel. Ik ben ook aardig graatmager, dat zie ik zelf ook wel. Maar toch eet ik zoveel als ik kan. Echter: vaak is mijn maag enigszins pijnlijk en voelt aan alsof-ie propvol zit, tot bij het misselijke af... en dan gaat het dus niet. Hpen dus maar dat dit niet al te lang duurt! Ik drink wel veel groentensap. Geen vers geperste hoor, daar heb ik de fut niet voor. Maar van merk Smaakt hebben ze biologisch en licht gefermenteerd groentensap: best wel gezond denk ik. 1/3 biet, 1/3 wortel en de rest gemengde groenten, inclusief zuurkool. Dat met toch wel goed voor me zijn, en het is ook nog eens best smakelijk. Nu probeer ik daarvan zoveel mogelijk binnen te krijgen - en dat lukt best nog aardig vind ik. Verder slik ik vitamines en mineralen. Allereerst van Henk Fransen, die heeft joekels van capsules met echt alles er in dat een kankerpatint zich kan wensen. Daar bovenop nog uit Veldhoven vloedbare vitamines/mineralen: worden goed in het lichaam opgenomen - dus eigenlijk kn ik geen stoffen tekort komen. Nog wat Beta Glucan er over heen en Salvestrolen, enfin, dat gaat aardig, toch... Vandaag eet ik verder soep, en spercieboontjes en een gekookt eitje... zo doe ik mijn best.

Soms is aankomen net zo lastig, als voor anderen afvallen...

Ook heel goed: ik had nog wat Lourdeswater in huis, en dat ben ik nu ook aan het gebruiken - mt gebedje tot Maria... kijk, dat moet toch wel gaan helpen...

Trouwens, er is mr: op dit moment ga ik regelmatig naar resonantietherapie. Dat is dankzij de kinderen, Caroline en Jeroen, die zo lief zijn door de week soms dagenlang hun auto aan ons te lenen zodat John met mij naar Veldhoven kan rijden. Fut voor het OV heb ik namelijk op dit moment absoluut niet - helaas - maar gelkkig gaat het nu op deze manier toch. Heel fijn, want dit is d manier voor mij momenteel om er bovenop te komen, zo heb ik het gevoel. Het liefst ging ik 3x in de week, maar dat is te veel... echter, 2x is ook al aardig. Soms blijven we ook best lang, dat helpt ook.

Nu ga ik straks maar lekker in bad - ook goed voor me. Ik kan nog kiezen: natriumbicarbonaat of magnesiumsulfaat - allebei goed op verschillende manieren. Of misschien doe ik wel allebei, ik heb recentelijk gelezen dat dit ook mogelijk is... hmmm... ja, dat doe ik...


Een vreemde Advent

Posted at 22:10, 15/12/2015

Het is en blijft een vreemde Advent. Ik voel mij niet zo lekker; nogal moe en gammel. Vandaag zouden we naar Veldhoven, maar John voelde zich ook al niet lekker, dus we zijn niet gegaan (nu wellicht donderdag, met de auto van J&C, en wellicht zaterdag met nieuw maatje Marion en haar auto - John moet dan rijden). Maar bovenal worden onze dagen toch overschaduwd door het overlijden van onze neef Huib en door de tragische dood van mijn vriendin. Het is een vreemd jaar al met al, en de schaduw hangt over deze dagen. We hebben de kerstboom opgezet, lichtjes in het donker, maar toch... er is deze dagen ook een "maar". Leven per dag, in het besef dat sommige mensen het moeilijker hebben dan wij, dat zeker ook.

 

Ik vond een plaatje getiteld "dageraad van hoop" - beeld van deze Advent. Daar houd ik me maar aan vast...

 

Verder bid ik veel in deze dagen - de hulp van boven is even extra nodig...

 


Snel even bijpraten

Posted at 23:09, 13/12/2015

Dag lieve allemaal, ik praat jullie even snel bij - want ik zag ineens hoe lang ik al niet heb geblogd. De fikse Herxheimer, en mijn wanhoops-reactie (morfine) heeft er flink ingehakt: ik was behoorlijk afgebrand gedurende dagen - en eerlijk gezegd nog een beetje. Heb me erg rustig gehouden... en nu maar zien hoe het verder gaat. Afgelopen zaterdag met John en de auto van Jeroen en Caroline naar Veldhoven geweest, en dat was het verder wat activiteiten betreft. Wel in de tussentijd een gezellige dag met Janna en Ton trouwens - eindelijk hebben we ze weer gezien. En verder alweer een vriendin met een mogelijke borstkanker - nog een twijfelgeval, maar het is weer schrikken - echt een epidemie hoor.

Zo... dat was het even voor dit moment. Hopelijk binnenkort wat meer, maar ik ben over het algemeen nogal lamlendig geweest en kwam tot niets. Het zij even zo...


Herxheimer

Posted at 17:24, 6/12/2015

Wauw, wat een dagen. Donderdag Veldhoven met John in de auto. En vrijdag de uitvaart. Bomvol, misschien wel 500 mensen of zo, en heel emotioneel en droevig. We hadden de auto nog, dus konden er goed heen, met Angela, en terug nog een daar getroffen vriendin meegenomen. Wat een emoties - ik was er kapot van.

 

Zaterdag ook met de auto naar Veldhoven gegaan, en bij resonantietherapie wat lang achter de apparatuur gezeten. Daarnaast ook een experimenteel smeerseltje geprobeerd - dat ook wat te goed werkte, zeg maar... Gevolg, ja hoor, ontgifting in het kwadraat. Herxheimer heet dat dus en als je te veel doet aan dingen die je lichaam ontgiften, kan het dus te veel worden. Dat was het duidelijk. Veel te veel. In de avond werd ik beroerd, en dat werd steeds erger en erger. PIJN overal, het hele lijf. Misselijk en buikloop. En nog, eerlijk gezegd. Gisteravond werd het zo erg dat ik zo'n morfine-zetpil heb genomen. Ik hield het niet meer van de pijn. Enfin, vandaag ietsje minder, maar denderend is het nog niet. John is wat ontstemd, en tja, hij heeft wel gelijk dat het te veel was. Ik heb zo af en toe een "aanval" van het idee: ik ga er eens aan trekken, wat meer doen, dat moet kunnen. Enfin, dan gaat dat dus niet, en dat heb ik weer geleerd. Ik hoop dat het vanavond gaat meevallen...


Gehackt

Posted at 08:40, 2/12/2015

Wauw - mijn blog was nota bene gehackt - en niet alleen mijn blog, maar de hele site "bloggers.nl" - een leukerd had het van het internet gegooid. Rare mensen heb je toch. Enfin, ze hebben het tamelijk snel weer in orde gekregen, dus ik ben er ook weer.

Gisteren met John in de auto van de kinderen naar de natuurarts gegaan. Een voor John best zware tocht: terug goot het van de regen, het verkeer was druk, vol vrachtverkeer, en het was stikdonker. Niet zo lekker rijden dus.  De info over mijn conditie was niet zo best - maar ja, dat wisten we eigenlijk wel - ook al hoopte ik natuurlijk toch op wat beters. Verder de organen: nieren niet zo goed, schildklier idem (traag), bijnieren, en ga zo maar door. Kanker is t.g.v. die slechte conditie ook weer wat actiever geworden - niet van owee owee, maar toch, wel een dringend aandachtspunt natuurlijk (tumormarkers aan de hoge kant). Goed punt: lever is okee, dat is tenminste wat. Verder ben ik wel ietsje vooruit vergeleken bij een maandje geleden, maar het is nog bepaald niet best dus. De maag heeft volgens hem last van een lymfeklier die gezwollen is en op de maag drukt - enfin, beter dan een uitzaaiing zullen we maar zeggen. Ik kom in januari weer bij hem terug, en heb in de tussentijd voor alle dringende zaken dus middeltjes (weer geld, zucht, maar het moet maar). Meteen ook maar weer aan de Graviolathee gegaan (die heb ik gelukkig nog), en ik had nog wat Beta Glucan cadeau gekregen, dat potje ga ik ook meteen maar opmaken. Enfin - dat is het dus. Hoop morgen, donderdag naar Veldhoven te gaan - en verder moet ik in de komende maand zien dat ik zo vaak ik kan en zo lang ik kan bij resonantietherapie ga zitten - hoop dat ik daartoe de fut zal hebben (over resonantietherapie was natuurarts ook enthousiast hoor, wat heerlijk om een dokter te hebben die berhaupt weet wat dat is).

Al met al niet denderend... maar ik ga er maar tegenaan met goede moed...


Een lastige week...

Posted at 22:33, 30/11/2015

Nadat ik afgelopen vrijdag met John naar Veldhoven ging (de trein zat er even niet in) - maar een paar rustige dagen gehouden - dat hadden we alletwee echt nodig. Kwam goed uit trouwens, want er was nogal wat rotweer... goed plan om thuis te blijven en energie op te doen voor deze lastige week die vóór ons ligt. Pfff. Allereerst morgen naar mijn natuurarts - flinke rit heen en terug - vermoeiende dag dus. Enfin, daarna wil ik toch proberen een keer naar Veldhoven te komen - minstens - dus dat wordt dan waarschijnlijk donderdag. Vrijdag is een verschrikkelijke dag: de uitvaart van mijn vriendin. Ik barst nog regelmatig in tranen uit - het valt telkens over me heen - en hoe het die dag moet weet ik echt niet - ik ben bepaald niet stabiel - maar het moet maar. Heftig dus, alles bij elkaar... het is niet anders.

 

We hadden trouwens het plan ook nog om een keer naar nicht Janna en haar man Ton te gaan - om haar eens te zien na die heftige operatie... maar Ton bleek snipverkouden, dus we weten niet of het er van gaat komen. Jammer, want we hebben die auto tot en met zaterdag - daarna wordt het weer treinen of niet gaan... dus wellicht komt het er niet meer van... de tijd zal het leren. Eerst maar eens morgen zien of ik ietsje vooruit ben na mijn vorige bezoek aan die dokter. VEEL in elk geval niet - zo te voelen - maar ik hoop op toch een beetje.


Brrr... gestrand en een rot-bericht

Posted at 14:46, 25/11/2015

Op woensdag: Brrr.... wat was het gisteren KOUD - leek wel zwaar onder nul met die wind, maar ik ging toch naar Veldhoven en mijn resonantietherapie - heel stoer vond ik zelf. Op tijd de tram en bus - en toen kwam de trein, weliswaar ietsje te laat, en stampvol, maar ik had toch nog net een zitplaats. Aangekomen te Utrecht gingen mensen er uit - maar de trein bleef flink vol... riepen ze ineens om: "deze trein gaat naar Alkmaar en niet naar Maastricht - waarom kunnen we u niet zeggen... we weten het niet... (!) Wel, ik ben uiteindelijk maar weer naar huis gegaan (voorlopig gingen er geen treinen naar het zuiden) - het was KOUD... en ik dacht: donderdag weer een herkansing...

En verder op donderdag: ik ben thuis, en het is dus niet gelukt. Ik ben een beetje kapot en heel verdrietig, n van mijn liefste vriendinnen is in de nacht van dinsdag op woensdag onverwacht overleden. Woensdag hoorde ik dat dus, nadat ik het bovenstaande schreef... Woorden ontbreken even... het is te triest. Dat God haar in zijn armen neemt, en haar de liefde en troost geeft waar zij zo naar verlangt... Dat hij ook haar man en zoon in zijn bescherming neemt... zij zullen het nodig hebben...

Ik weet nog niet of het morgen gaat lukken naar Veldhoven te gaan - ik hoop het, ik moet immers dr - maar op dit moment is het op mijn maag geslagen: pijn en misselijk, tja, dat zat er in natuurlijk. Ik kan ook John vragen om met de auto te gaan - maar voordeliger is natuurlijk de trein met mijn abonnement - enfin, ik zie het wel... zaterdag kan natuurlijk ook nog. Intussen probeer ik wat te eten, maar op dit moment is dat dubbel moeilijk, ik doe mijn best.


Koud...

Posted at 14:11, 23/11/2015

Ik was vandaag van plan een ommetje te maken, maar ik blijf lekker een dagje nog thuis. Morgen ga ik het wederom proberen - Veldhoven - en dus is een dagje binnen niet gek... Hmmm...

Gisteren is het bezoek goed gelopen - leuk om ze weer te zien, en we herkenden ze meteen na nota bene 25 jaar, hoewel natuurlijk wel een stukkie ouder - maar ja, dat zijn wij ook, en wel dubbel en dwars denk ik zo.

Verder niet zo veel nieuws. Angela was er vandaag niet - ze moet bij een of andere gemeentelijke instantie komen opdraven - dat kan je zo hebben - en met een afspraak om half 2 was meteen haar hele dag natuurlijk weg. Morgen komt ze waarschijnlijk wel, maar dan ben ik er niet (hoop/verwacht ik althans) - dus dat wordt pas woensdag dat ik haar weer zie.

Vandaag kwam maatje Paul bij de Multiwave zitten, en even goed bijgepraat over van alles - altijd prima gesprekjes. Vanmiddag komt nieuw maatje Peter ook bij de MWO zitten - dus ik heb het er maar druk mee.

Gelukkig heb ik verder vandaag niet veel te doen. Ik heb geprobeerd die man van de Stamarand te bellen - maar hij was niet thuis - dus heb ik hem maar een mail gestuurd - kijken of ik antwoord krijg.

Ik moet ook nog een condoléancebrief schrijven aan de weduwe van maatje Wim, maar ik breng het even niet op. Wel, het komt wel weer, ze moeten het maar begrijpen - hoop ik dan maar...


Gelukt - met enige moeite...

Posted at 11:32, 22/11/2015

Ja ja, ik ben naar Veldhoven geweest - zowaar - afgelopen vrijdag. Het kostte wat moeite (beetje beroerd in de trein heen), maar terug ging het ietsje beter (beetje opgeknapt door de energieën die ik had opgedaan). Dus ik ben heel tevreden.

 

Inmiddels ben ik achter een nieuw middel gekomen via een maatje uit België - met dezelfde achternaam als ik, dus waarschijnlijk nog verre familie (heel ver hoor, dat zeker). Enfin, het middel heet Stamarand oftewel Simmondsin en het is een Angiogenese inhibitor - d.w.z. dat het de piepkleine bloedvaatjes die tumoren aanmaken om zichzelf "lekker bij te voeden" weghaalt. Gevolg: de tumoren verhongeren en gaan dood. Sommige natuurlijke producten doen dit ook (bijv. de zaadjes van blauwe druiven), maar dit middel schijnt erg goed te zijn - er zijn al mooie genezingsverhalen over te lezen. Een Belgische professor chemie heeft dit uitgevonden, en het krijgt op dit moment nog niet de aandacht die het schijnt te verdienen - gezien de hoopvolle resultaten. Wel, het schijnt dat je die professor kan opbellen voor nadere informatie - en dat ga ik dus morgen zeker doen. En... ik heb het plan om zo mogelijk dit middel eens uit te proberen. Waarom niet - het klinkt goed - en het is een tijd geleden dat ik nieuws over zo'n heel nieuw middel naar me toe kreeg. Ik houd jullie op de hoogte als er interessante zaken te melden zijn! Trouwens: die kleine boekvaatjes spelen ook een rol bij reumatoïde artritis - dus voor John is het misschien op den duur ook een mogelijkheid. Maar we hebben besloten dat ik het als eerste ga uitproberen: het proefkonijn zogezegd ;-) - nee hoor, ik wel het immers zelf - hier heb ik ineens een goed gevoel bij. Okee, eerst morgen maar eens bellen.

 

Verder kreeg ik bericht binnen over Henk Fransen - en plaatste het volgende bericht op Facebook:

'Dokter Henk Fransen, drijvende kracht achter "de zoektocht naar genezing" - en dan wel: alternatieve, natuurlijke genezing van kanker in combinatie met het beste wat "regulier" kan bieden - is door Paravisie genomineerd tot "inspirator van het jaar 2015" - en we kunnen dus op hem stemmen. Ga naar http://www.paravisie.nl/maandblad/awards-2015/stem-voor-de-awards-2015 en je ziet: hij staat vooraan. Ik heb al gestemd - en van harte aanbevolen dus.'

Ik hoop dat hij wint - het zal zeker een stuk publiciteit opleveren, gezien de populariteit van Paravisie. Eén nadeel(tje): de reguliere geneeskunde kijkt zeker naar Paravisie hoofdschuddend - maar ja, aan de andere kant: als er zo'n beurs is, loopt dat zó stampvol - op een gegeven moment kan je er ook nauwelijks meer omheen, toch.... Nou ja, hoe het zijn, als jullie willen stemmen op Henk Fransen: graag - het is altijd meegenomen!

 

Vanmiddag krijgen wij een echtpaar uit Drente op bezoek - vroegere vrienden die we uit het oog waren verloren - verhuisd, druk druk druk, je kent het wel. We waren nog bij hun huwelijk trouwens - mooi landgoed aan de Vecht, met Caroline in mooi jurkje als kleuter en Roberta compleet met een fraaie hoed! Dat is dus lang geleden - zeg maar zo'n 25 jaar. We weten niet eens of we elkaar nog zullen herkennen - dus was het van: "Nou, die mensen die zondag om 3 uur aanbellen, dat zijn wij dus". Giechel, maar wel leuk om ze weer te zien hoor.

 

 


Hmmm...

Posted at 11:17, 19/11/2015

Tja, hoe gaat het... Het "voordeel" van een blog bijhouden is, dat ik zelf me er toe "moet" brengen zo af en toe er over na te denken hoe het gaat. Hoe gaat het dus... hmmm, ietsiepietsie beter. Dat zegt niet veel hoor, maar ik loop nu een groter blokje om dan een paar dagen geleden - en ik had nog verder gekund. Wel koud, maar toch... het ging. Een en ander heeft mij doen besluiten om morgen een poging te wagen om naar Veldhoven te gaan met de trein. Misschien wel wat al te stoer - maar ik probeer het toch maar. Vanavond maar vroeg naar bed, morgen vroeg op, en kijken hoe het gaat. Ik kan altijd op mijn schreden terugkeren, heb ik al eerder gedaan - maar ik wil het proberen.

 

Het water loopt me intussen in stromen uit de neus - waarschijnlijk door alle homeopathische middeltjes, tegen die bacteriën en zo - ontgifting zullen we maar zeggen. Nou ja, dat is okee. Met John gaat het minder - hij heeft buikloop en voelt zich ook verder bepaald niet goed. Griepje nummer zoveel dan maar, hij blijft vooralsnog even binnen. Nu maar hopen dat ik het niet over krijg! Bij mij gaat het met eten echt ietsje beter - zojuist een gekookt ei gegeten met een half broodje - voor mij heel wat - mèt nog een rauwe wortel. Kijk... nu hopen dat de maag okee blijft.

 

Verder een droevig bericht: mijn maatje Wim, waar ik zo veel email-contact mee had, is helaas overleden. Hij had het me al meegedeeld - dat hij dacht dat het afliep - afscheid genomen - maar het bericht komt toch altijd hard aan. Nu weet hij dus hoe het is aan die andere kant van het bestaan - hij had er zo veel twijfels over, nu heeft hij "gezien van aangezicht tot aangezicht". Het moge hem goed gaan... daar aan de overkant, zo dichtbij, en toch zo ver. Ik had hem en zijn vrouw nog zo graag wat extra jaren gegund...

 

Maatje Paul, die regelmatig bij de MWO komt zitten - was op vakantie gegaan - met het vliegtuig, ondanks waarschuwingen. Nu is hij echt ziek en hondsberoerd teruggekomen, dus we branden nu maar een kaarsje dat het mee mag vallen...

 

Zo gebeurt er van alles. John heeft voor mij een afspraak gemaakt voor de controle die ik nog van die natuurarts te goed had. Fijn dat ik er nog een keer heen mag - dat gaat gebeuren op 1 december - alle andere data waren bezet. Wel een goed teken dat zo veel mensen nu alternatieve wegen zoeken - dat zeker! Enfin, volgende week krijgen wij voor 2 weken de auto, want de kinderen gaan naar Engeland. Super-fijn natuurlijk. We gaan naar Ommen naar die natuurarts, naar de Zwarte Markt in Beverwijk met Angela en haar dochter Leonie, naar Den Haag naar onze Truus en na afloop even naar zee..., misschien kunnen we naar Bennebroek voor een Reconnective Healing... kortom, allerlei plannen. Nu alleen nog zien dat we fit genoeg zijn om dat alles te volbrengen. Enfin, even doorzetten! En wel leuk ook hoor!

 

Twee weken auto, da's boffen!


13/11

Posted at 13:33, 17/11/2015

Parijs, daar vroeg hij haar ten huwelijk,

en dan juist daar gebeurt zo gruwelijk,

dat wat ons schokt diep in de ziel...

zodat ik in verwarring kniel,

om te vragen – ik weet niet wat

starend in dat donker gat...

 

Hoe kan ik houden van de mensen

als ze anderen ten dode wensen,

hoe kan ik echt en open zijn

als zij leven in louter schijn,

plannend dood en ook verderf

kalshnikofs op onschuldig erf?

 

Is het een kanker van de geest

de wrok om onrecht ooit geweest...

een jonge knul met open blik,

een kilte echter waarvan ik schrik.

Oh God, wat werd er van uw kind,

dat hij anderen niet bemindt?

 

Dat kwaad zich niet verspreiden zal

wij herstellen van het tranendal.

Dat zich helen onze wonden

ook al zijn wij diep geschonden...

En doorheen tranen van verdriet,

het Licht het leed van mensen ziet...



{ Last Page } { Next Page }
webhosting
webhosting
Hosting door HQ ICT Systeembeheer