Vrijdag 16 juni,,

Rijden, rijden,rijden,in een wagentje vanuit Yosemite naar San Fransisco, Leo zijn laatste motor dag (hij heeft er wel een klein beetje last van)  Alles liep aardig gesmeerd vandaag en zonder fouten naar de camping gereden. Wat blijkt, Moturis waar Leo de motor moet inleveren, is haast om de hoek, dus morgen a peace of cake. Vanmorgen een prachtige rit gehad op de doorgaande weg door Yosemite.  13 mile voor San Fransico even het adres uitgewisseld van de camping dat mochten wij elkaar kwijt raken dan weten ze waar ze naar toe moeten. Maar dat was gelukkig niet nodig. San Fransico uit stond een file van 13 mile maar wij konden gewoon door rijden. Wij staan op dit moment in de voortuin van de eigenaar onder de bomen, met dit keer een echte tafel en 4 stoelen en geen picnick tafel.

Morgen gaan we de stad bekijken maar daar horen jullie morgen meer van, tenminste als we een verbinding kunnen krijgen.  

Zaterdag 17 juni,

Het eerst de Golden Gate brug bekeken, je zou zeggen een brug, nou ja. Maar het is erg imposant, hoog en koud door dat je zo hoog staat en de stevige zee wind.

Er vlogen helicopters onder de brug door. Verder gereden naar Sausolito een prachtig leuk klein stadje, op ons gemak koffie gedronken en toen naar Ficher mann's wharf. Pier 39 met al zijn zee robben die liggen ruzie te maken over hun plekje op de vlonders. Er stonden erg veel mensen in de rij voor Alcantraz dus dat hebben we maar overgeslagen. Wel hebben we een dag pas genomen voor de kabeltram maar ook hier hebben we zeker een half uur gestaan voor dat wij konden instappen. Bij China town er uit en daar door heen gewandelt, wat zijn er toch veel Chinezen daar! Erg druk en veel groente winkels, en gedroogde vis in alle soorten, voor de rest rommel. Terug met de tram naar de parkeer garage en naar de camping,

Zondag 18 juni,

Vanmorgen eerst het camping spul ingepakt, het was net een yard sale bij onze gastvrouw haar voortuin. Wat heeft een mens dan een rommel, en dat alles in de auto, Wat wij niet meer nodig hadden op het hek gezet, en toen er een mevr. voorbij kwam en wij goedenmorgen wenste, vertelde wij dat alles for free was, en dat was niet voor dovenmans oren, alles werd meteen toe geeigend. Onze gastvrouw gedag gezegd, en naar het Hotel toe voor de laatste nacht, zodat we de rest van ons spul in alle rust goed konden inpakken. Daarna zouden we een rit maken op de Hyway 1 richting Los Angeles, maar helaas was de weg afgesloten, want er was een stuk rots naar beneden gekomen, en had de weg geblokeerd. Het  voelden  net of we naar Zandvoort reden bumper aan bumper aan bumper.  Nou daar kwamen wij niet voor, dus terug gereden en nog op ons gemak gewinkelt in Sausolito, en leuk geslaagd!  Terug in het hotel de auto een klein beetje schoon gemaakt, en als afsluiting naar een Thai Restaurant en werkelijk voortreffelijk gegeten, wij hadden geen doggy bags nodig alles was schoon op. Morgen hebben wij eigenlijk nog een hele dag want de auto hoeft pas om 3 uur ingeleverd worden, dat we zien wel wat we nog gaan doe, in elk geval wordt er niet geskypt of gemailt, voor ons zit de vakantie er op en het heeft prima voldaan met z'n 4tjes en hebben geweldig genoten, en dit is zachtjes uitgedrukt! maar de verhalen komen strak wel los als we thuis zijn. 

En nog even dit, Mams (oma)  wij komen er aan hoor, en bellen zodra we geland zijn. Wij zijn als alles goed is dinsdag om 9 uur s,avonds thuis.

 Tot gauw!    

Woensdag 14 juni

Na een wel zeer koude nacht 2 graden (we zijn met kleren en al het bed in gedoken) hebben we toch goed geslapen, en geen beer meer gezien.

De tenten opgepakt,gegeten en alles opgeruimd, en om 7 uur zaten we al weer on the road. Het Sequoia park verder bekijken. ook dit is weer iets dat je echt met eigen ogen moet zien, zulke groten bomen, hun omvang er staat er een met een doorsnee van 11 meter dat is toch niet voor te stellen.  Je maakt wel foto's en film, maar we zien het wel als we thuis zijn hoe alles is geworden.We zijn vanmorgen begonnen met ochtend gymnastiek, een rots beklimmen met 783 stappen en treden, dus na die klim stroomde het bloed weer goed door onze aderen. Wij troffen ook een Nederlands echtpaar die hier al 54 jaar woont en nu met hun dochter op stap waren. Na wat heen en weer gepraat, kwam de vraag natuurlijk waar komen jullie vandaan, Sneek! natuurlijk, ook nu blijkt dat de wereld klein is want hij had familie in Sneek het transport bedrijf Beitsma, nu was het hek van de dam , meteen op de Friese toer, hij was niet te stoppen. Zijn Vrouw en dochter zaten al in de auto, en toen moest hij wel met hun mee. We zijn naar een boom gegaan waar je onderdoor kon rijden, dus eerst Leo en Grietje en daarna wij, en toen nog een rondje van de baas.

Al slingerend het park weer uit ( de ene S bocht na de andere) Mijn hoofd rolde haast van de romp, maar het kon Leo en Grietje niet gek genoeg gaan. Onderweg reden wij door het fruit gebied van Californie en hebben heerlijke sinasappels gekocht. Je krijgt ze nergens zo lekker als zo van de bomen af.

We rijden nu richting Yosemite en daar zoeken wij weer een camping, nu niet zo hoog, want af en toe een koude nacht overleven we wel, maar geen twee achter elkaar.

Donderdag  15 juni,

Het eerste wat wij deden was de computer aan zetten en skype openen, alleen Janetta was er, en alles was daar goed. Maar nee hoor, de kinderen van de Familie de Vries gaven niet thuis. Jammer want je wil hun stem toch ook wel weer eens horen, en ik wil wel weten hoe het met Jaco gaat. we gaan het morgen ochtend (voor ons) nog een keer proberen. En dan op naar Yosemite, de bedoeling was dat wij een senic byway zouden rijden van 82 mile, maar deze bleek na een aantal mile afgesloten. Daarna het park in gereden. Bij het bezoekers centrum onze stempel van het park gehaald , dat was 22 mile het park in. Dit is zo'n groot park 600 vierkante mile groot Wij hebben maar een heel klein gedeelte gezien. Prachtige watervallen de een nog hoger als de andere, dit park is als een aanzichtkaart groen gras en bomen kale rotsen en watervallen en dit alles zie je in een oog opslag.  We hebben nog een tocht gemaakt naar Glasier point dit is op het uiterste topje van een berg, we reden langs de sneeuw, die er tussen de bomen lag. Vandaar uit hadden wij een magnifiek uitzicht je kon een kwart van het park overzien. Wij hebben de dag weer helemaal meegenomen en sluiten deze dag weer met een fijn gevoel af.   

Zondag 11 juni,

Vanmorgen weer alles vroeg ingepakt en Leo en Grietje  op hun stalen paard en Arie en Anneke  in de auto en weer op weg. Door Zion heen, weer zo prachtige weg voor Leo, Anneke had gemeld dat we de vorige keer even buiten Zion hadden zitten skypen met de kinderen omdat nu weer te proberen het is tenslotte zondag. Om negen uur waren we er maar niemand van de kids waren thuis, jammer ander keer beter. We moesten als het ware weer terug rijden naar Las Vegas om bij Death Valley te komen. Op de grens van Arizona en Nevada hebben we het beroemde couponnen boekje opgehaald om even in te sneupen naar eventuele hotels om te overnachten vanwege de hitte, het werd namelijk warmer en warmer zelf de wind gaf geen verkoeling. Bij de volgende stop even overleggen wat doen, gaan we naar een camping of gaan we voor weinig geld in een koel hotel, de keuze was gauw gemaakt, op naar het Nevada Palace hotel in Las Vegas. We waren rond een uur in het hotel, bleek dat we er een uur erbij kregen, dus de tijd was hier twaalf uur. We konden nog niet inchecken, dus het casino maar even in, maar helaas geen geluk we zullen de vakantie toch zelf moeten betalen. Tegen drie uur onze hotelkamer opgezocht om even bij te komen van de hitte, hier kregen we last van onze oogleden dus heerlijk bij getankt. Heerlijk gegeten in het hotel en we zullen vanavond neem ik aan lekker slapen.

Maandag 12 juni,

Inderdaad lekker geslapen en volle goede moed naar Death Valley veel water mee genomen want het is er heet, vreselijk heet. Leo en ik meende dat het een grote vlakte is maar nee je gaat als het ware over een bergkam heen en we zeiden daar de hitte valt hier nog mee, maar daarna rijden we de vlakte op met het diepste punt van 282 feet beneden zee niveau de horizon was hier wit van het zout. Death Valley is met elkaar wel meer dan 120 mile, in het midden heeft Leo nog getankt en hebben wij koffie gedronken de temperatuur was hier 42 graden. Hier sloeg Arie op een gegeven moment rechts af om een loupe te rijden heuvel op en heuvel af en allemaal mooie kleuren om ons heen, groen, geel, paars en dat allemaal door mineralen die die kleuren geven, net en schilderspalet. De vlakte weer op om aan de andere kant er uit te gaan. Komen we weer op zo'n bergkam, he, he iets beter van temperatuur nog heet maar niet meer zo intens, zagen we wolken boven de heuvels uitkomen, wij zitten buiten dus we roken een brandlucht. Bosbrand, je ruikt ,je ziet het, bij elke bocht denkt we rijden er recht op af. Op een gegeven moment draaiden we toch van de pluimen af gelukkig maar want om nu terug te moeten rijden, nee dank u wel. Het  is fantastisch mooi maar o zo heet. Het laatst stukje kregen we nog een kleine zandstorm over ons heen, au au , ik kan mijn handen achter Leo doen maar Leo kan het stuur niet los laten. Tegen de avond kwamen op Camping Lake Isabella aan oude rotzooi maar o zo gastvrij lekker amerikaans gebak geproefd mmmm lekker maar het glazuur springt je haast van de tanden. De temperatuur was aangenaam.

Dinsdag 13 juni,

Sinds tijden heerlijk geslapen in onze tenten, na het ontbijt vertrokken om richting Sequoia Nationaal Park te gaan. We zouden binnen door langs de white river gaan, dit werd verteld door de plaatselijke bevolking en inderdaad de rivier is wit van het bruisen. Leo kon zijn lol op er was geen een stukje weg recht eerst omhoog naar ongeveer 3000 meter en daarna weer naar beneden. Bocht naar bocht heb ze niet geteld het waren er te veel. In het Park aangekomen eerst de camping opgezocht deze was zeer hoog op 2500 hoogte dus voor de verandering koud 2 graden brrr brrr. Bij aankomst op de camping werd ons verteld door de ranger dat al ons eten en dingen waar een luchtje aan zit in de berencontainers moesten er mocht niets maar dan ook niets in de auto achter blijven want er was de gehele week al een zwarte beer gesignaleert. Dus opgepast Leo heeft de barbeque al aan en het vlees ligt er op komen er mensen aan hollen met, Er loopt een beer aan de andere kant van het water!! Wij ook achter ons kijken en ja hoor dat kwam dat zwarte monster aanlopen op zo'n 75 meter van ons vandaan door het water en zo naar boven we kijken mekaar aan en willen onze fototoestellen ophalen uit de auto, Arie was slim geweest hij had de camera stand by en alles staat er op. Voor het eerst in ons leven, Leo en Grietje een beer gezien, Arie en Anneke niet dat zijn oude rotten op het gebied van beren. Gelukkig de beer heeft ons heerlijk vlees laten liggen. In de avondschemer kwammen er ook nog herten voor het licht ze zijn niet erg schuw meer. Tegen achten heeft Leo een kampvuur gemaakt voor de ergst kou wat weg te krijgen. Anneke maakt een kruik warm, om ons heen verdween iedereen in hun tent ze gaan hier vroeg slapen vanwege de kou.

Zaterdag 10 juni,

Vandaag een lange dag op de motor en in de auto, Leo zal weten dat hij in Amerika op de motor zit, in ieder geval zijn achterwerk!

Wij komen door een verscheidenheid aan gebieden wij beginnen met het gele en grijze van de uitlopers van Capitol reef, net een maanlandschap,  op een gegeven moment hadden wij een weg van 66 km en geen bocht er in, helemaal recht, we zijn 4 auto’s  tegen gekomen waarvan een net gepakt was door de politie voor te hard rijden. Waar komt zo’n auto weg je zou zeggen die moet je toch al van verre zien. Daarna het rode van Capitol reef , groene bossen dan het gele van de versteende duinen hier reden we over de kim van een berg echt alleen maal een weg breedte breed. Arie en ik hebben deze weg al eens vaker gereden, maar ik blijf het eng vinden die diepe afgronden aan elke kant, je moet hier ook langzaam rijden, Je wil zeker hier niet dronken achter het stuur zitten. Je wordt wel getrakteerd op gewelig mooie uitzichten. Wij hebben foto’s en film gemaakt maar ik denk niet dat ze over brengen van wat wij echt gezien hebben.Ook zijn we weer langs het rode van Bryce Canyon gereden. Om 5 uur waren we bij een KOA camping, want Leo zat zo te wippen op zijn zadel, en zijn we aan het eind van deze rit.  

Vrijdag 9 juni,

Weer een dag om in te lijsten, wat een dag! geweldig. 

Wij moesten om 8 uur bij het kantoor zijn en daar kregen wij een zwemvest aan gemeten, daarna in een oude schoolbus naar de Colorado rivier gebracht

Daar werden de 3 boten en 2 kano's  in het water geladen en mochten wij instappen. Wij hadden een volle dag varen en in de ochtend hebben wij al verschillende versnellingen gehad, machtig mooi! Na 1½ uur gingen aan wal om een versnapering te eten en water te drinken en de kanos werden gewisseld zodat iedereen die dit wou ook kon kano varen.  Om 11.30 weer naar de kant, want wie een halve dag had besteld moest er hier uit, er kwamen ook weer een paar nieuwe bij. En nu het heftigste van alle rapids een in de catogorie 3 golven van meer dan een meter hoog, toen wij onder in de golf zaten kwam er boot van onze groep haast boven op ons dat wij zagen alleen maar water de golf ging volledig over ons heen, Arie kreeg een golf water binnen, dus die proeste nogal wat. Gelukkig ging het bij ons goed. Maar in een andere boot daar wipte een jongetje van 5 jaar uit de boot en zijn vader sprong er achter aan en had hem gelukkig vlug beet, maar werden wel door de stroom een heel eind meegenomen. Er was vanuit de andere boten meteen actie om ze stroom afwaart op te vangen. De moeder van het jongetje zat bij ons in de boot en had het spaans benauwd toen ze in de gaten kreeg dat het haar zoon was (heel begrijpelijk) Het joch had de grootste praatjes en was trots op zijn avontuur. om 1 uur  gingen wij aan wal voor een zeer uitgebreide lunch, deze was echt lekker, water maakt hongerig. Hierna het laatste gedeelte deze rapids waren lang zo spectaculair niet, maar wel mooi. Uiteindelijk een geweldige dag gehad, deze doen we in een goude lijstje. 

Donderdag  8 juni

Afgelopen nacht niet zo lekker geslapen ons nieuwe luchtbed liep langzaan leeg, en op een gegeven moment lagen wij op de grond, dus zijn maar in de auto gekropen en daar verder gaan slapen. Wij werden dan ook pas om 8 uur wakker, Leo had al tegen Griet gezegd, blijf nog maar even lekker liggen, want het stel ligt nog lekker te knorren in de auto.

Gauw gaan douchen en koffie gedronken, en op weg naar Arches national park. De temperatuur was een stuk aangenamer na de bui van gisteren, en hebben wij veel gedaan en gezien. We zijn begonnen met een klim naar de Delicat Arch al met al zijn we 2 uur onderweg geweest eerst naar boven alles op je gemak bekijken en weer naar beneden, maar het was het waard. Verder nog naar andere plekken geweest met prachtig kunst werk van moeder natuur. Na een bezoek aan het bezoekers centrum, zijn we naar Canyon lands national park gereden dit ligt zo'n 30 mile verderop. Dit park is weer heel anders terwijl het zo dicht bij ligt. ten eerste is het hier veel rustiger, niet te veel mensen, ook de uitzichten zijn heel anders, het is hier net of de aarde is open gescheurd met allemaal hele diepe kloven. maar het is het werk van de Colorado en de Green River die dit op hun geweten hebben ze heben het al zo'n 2000 feet uitgesleten.Wij zeggen hier tegen elkaar hoe moet je dit nu omschrijven, je voelt je hier zo klein en machteloos tussen al dat moois.

Weer in Moab terug eerst naar de supermarkt, voor eten voor vanavond, de lucht dreigt al de hele dag maar nu wordt het wel heel erg donker, en we zijn nog niet bij de tent en het onweer barst los, dat voor de verandering zitten we weer in de auto om op beter weer te wachten. het eten warme kip hebben we nog vlug naar binnen gekregen, maar hebben eigenlijk niks geproeft van de haast, de rest komt straks wel.

Nu dat was het weer voor vandaag.           

Woensdag 7 juni,

Vanmorgen eerst de Heit van Grietje even gefeliciteerd door de telefoon, hij wist niet wat hij hoorde, zijn dochter van uit Amerika. Vandaag een prachtige route door de Rocky Mountains koren op de molen voor de motormuizen, we zijn twee hoge passen gepasseerd op de eerst lag nog sneeuw in de bermen en op de toppen. De temperatuur was aangenaam. In Silverton, hee ja, daar waren we gisteren ook al alleen nu via de weg. Prachtig gezicht als je van boven naar beneden  het stadje inrijdt. Koffie gedronken in de Bruine Beer Cafe ook hier waren de plafonds van blik met figuren er in was net of er koekblikken tegen aangeplakt waren. Maar na die Rocky's kwam je weer in de desert heet heet en nog eens heet. Dus drinken drinken en nog eens drinken. We zouden op een camping staan langs de Colorado maar ook hier was het te heet en geen water. We zijn belandt op de Canyonlands camping. Aldaar aan gekomen even bij komen in de shaduw en in de verte betrok de lucht, de bergen verdwenen. Alles opgepakt { gelukkig stonden de tenten nog niet } en net op tijd in de auto gaan zitten en daar kwam een zandstorm aan grote takken vielen naar beneden ook op een tent in de hoek. Deze lag helemaal onderste boven, maar regen kwam er eigenlijk niet, een heel klein beetje was de moeite niet waard. Het blijft nog heet ik weet niet hoe het slapen vannacht gaat. Morgenvroeg eerst de parken in i.v.m. de hitte zo vroeg mogelijk. 

Maandag 5 juni,

Vandaag zijn we naar het park Mesa Verde geweest. Hier zijn de resten gevonden van Clif woningen deze zijn onder overhangende rotsen gebouwd heel kunstig gemaakt en bewaard gebleven. Wij zijn met een ranger naar beneden geklauterd, en hebben een leuke uitleg gehad. b.v  De yuca plant was heel belangrijk voor hun, ze gebruikte deze voor het maken van: medicijn, zeep, naald en draad ze konden er soep van maken en van de vezels maakte ze touw en sloffen. wij vroegen ons af waar ze water weg haalden, maar het is zandsteen en daar zit veel vocht in en dat gebruite ze. Wat wij dachten dat ramen waren, waren de deuren. Het waren maar kleine mensen 1.20 hoog en werden 20 tot 25 jaar oud. De ranger zei: je moet er toch niet aan denken dat je met 12 jaar al de middelbare leeftijd hebt bereikt. (800 jaar geleden)  We zijn naar beneden geklommen, maar dat betekend dat je er ook weer uit moet (ladders en kloven). Je zag in de rotsen nog de uitgesleten voetstappen van deze mensen. Terug in Durango zijn we naar het station gegaan om onze kaarten voor de treinreis voor morgen op te halen. Hierna de walmart leeg gekocht aan schoenen en boodschappen en toen naar de tent.

Dinsdag 6 juni,

De treinreis,

Deze loopt van Durango naar Silverton.

Dit is 7 uur afzien, want je wordt constant heen en weer geschud. maar het is geweldig mooi om dit mee te maken.

De afstand is niet groot maar 46 mile, maar je gaat van 7000 feet naar 13.500.feet dit is ongeveer 3.310 mtr.

Het dorp ligt helemaal verscholen midden tussen de bergen, je gaat met de stoomtrein rakelings langs diepe afgronden en bergen. dan liep er een rivier vlak naast je en dan ergens in de diepte. In de stad Silverton kregen wij 2 uur de tijd om te fourangeren, en te shoppen. deze stadje heeft een asfalt weg de rest is gravel, je waant je echt in het wilde westen. Aan het eind van de rit waren wij letterlijk zo zwart als roet,maar zijn eerst heerlijk uit gaan eten (steak), want iedereen ziet er zwart uit dus vielen wij niet op. op de camping hebben wij heerlijk gedoucht en nu ons huiswerk en dan op bed.    

Zondag 4 juni,

Vanmorgen werdt op de televisie een hitte waarschuwing gegeven en het advies veel drinken echt veel drinken het zou boven de veertig graden worden.We dachten lekker uitslapen maar nee hoor. Het was te warm en de airco maakte te veel lawaai. Maar desalniettemin weer in een echt bed geslapen,was toch ook wel lekker. Grietje mocht vandaag niet achter  op de motor haar hoofd zit nog vol watten, ze krijgt nog al wat medicijnen, maar verder gaat het prima met haar,de zwelling in de arm en hand wordt al minder. Van Kayenta naar Monument Valley en in dit Park  hebben we een loupe gereden Leo kon niet op de motor het was gravel road. Wat een raar idee dat John Wayne hier veel filmen heeft opgenomen. Indrukwekkend maar wel heet hier. Nu door naar Durango Colorado door verschllende landschappen, desert, steppe en bergen, hier kan de motormuis zijn adreline weer op pijl brengen allemaal bochten. Het was vandaag en lange rit we waren om half vijf op de camping meteen de trein gereserveerd voor a.s. dinsdag om negen uur. We worden met een golfkarretje naar ons plekje gebracht gauw badkleding aan en hoeps het zwembad in eerst even brrr brrr maar later lekker.

Morgen gaan we naar Mesa Verde national park, dit verslag en over de trein lezen jullie over twee dagen. 

4 de verslag

Vrijdag 2 juni,

Vanmorgen zijn we al vroeg vertrokken (7.50 uur) voor onze lange trail de farryland trail,

We moesten eerst helemaal naar beneden naar de canyon langs de hoodoo’s (zuilen).

Het was immens stil en zijn misschien 6 mensen tegen gekomen in de 6 uur die we daar gelopen hebben. Op sommige punten was het wel afzien en erg steil  wij hebben met z’n 4tjes wel 6 liter water opgedronken. In de loop van de ochtend werd het wel 30 graden. Terug bij de auto zijn we de Lounge van Ruby’s Inn gegaan om te vragen voor een helikoptervlucht boven de Canyon de vliegdesk was gesloten tot 4 uur toen maar naar het Visitor centrum gereden voor een stempel in ons Nationaal Park Pas. Om ongeveer 4 uur terug in het hotel voor de vlucht, helaas er was voor vandaag geen vluchten meer gepland niet eerder dan morgenvroeg om half zeven. Dit is in verband  met de lange reis morgen geen optie. Jammer maar helaas. In de lounge zagen wij mensen met de laptop bezig en er was wireles  internet. De laptop opgehaald en alles weer bijgewerkt. De mannen zouden koken blikje open trekken en opwarmen Arie had dit in de winkel zien staan. Mmm niet lekker dus op naar de hamburger- tent voor een patatje en een hamburger. Bij het naar buiten gaan zagen we mensen lopen en auto’s rijden aan de andere kant van de weg en daar bleek een rodeo aan de gang te zijn,wij ook even wezen kijken, die paarden en stieren en kalfjes vangen. Wordt vannacht weer koud 5 graden om precies te zijn.

Zaterdag 3 juni,

BRRR. BRRR. Koud koud, het was weer een frisse nacht, maar wel lekker geslapen, alleen in de morgen werd ik (anneke) koud. Ontbijten en weer op pad het zou een lange rit worden. Griet was 2 dagen geleden geprikt door een wesp en het leek allemaal redelijk te verlopen, alleen vanmorgen werd haar hand dikker en dikker, Toen wij in Page boodschappen gingen doen, zei ik tegen haar, is het niet verstandig om je hand te laten zien aan een dokter, Ja, maar dat kost zoveel tijd, was haar antwoord! Maar we zijn toch gegaan en dat was nodig ook! Een beste infectie dat Griet is even door de molen gehaald injecties, infuus, medicijnen enz. Leo en grietje zijn ook wat lichter geworden want er werd een beste rekening gepresenteerd, ze krijgen het thuis wel terug, maar je bent het nu wel kwijt. Maar na 3 uur  kwam ze haast spic en span weer naar buiten. Ze is bij ons in de auto gestapt en heeft lekker even geslapen, en heeft nu weer praatjes voor tien. Wij zitten nu in Kayente een plaatsje in het Navajo reservaat vlak voor Monument valley . Het eerste wat we gedaan hebben is douchen er kwam echt drek van ons af we hadden al 6 dagen niet onder die straal gestaan, want in de nationale parken zijn wel toiletten  en een wastafeltje maar geen douchjes.  Dus voelden wij ons echt vies, Leo zei al we hebben helemaal geen stinkdier meer gezien,maar die dacht ook al weg wezen! Goed, alle leed geleden, en zitten nu relaxt op de kamer, en gaan straks lekker uit eten.  

PS Jullie willen het niet geloven, maar Leo ligt in het zwembad!!!!        

Nog even een nabericht, wij zijn druk bezig geweest om de foto's over te brengen naar internet, maar dat duurt een eeuwigheid. Toen gebrobeerd om te verkleinen en het resultaat is niet mooi, maar ze staan er wel.

Groeten van ons 4tjes  

3 de verslag,

Vanmorgen eerst even aan het skypen geweest met de kinderen, erg fijn om hun stem dan weer te horen. Dit kon buiten het park bij een RV camp buiten op het terras, GRATIS en voor niks. Daarna moesten wij weer terug het park in, om aan de andere kant er weer uit te gaan richting Bryce . Voor de  motor muizen was dit een mooie route met veel bochten! Het was vandaag geen lange rit 60 mile.  Onderweg hebben wij bizons gezien, en de motor muizen hebben eindelijk een stinkdier geroken, deze lag als een Perzisch tapijtje op straat. Door dat dit een korte rit was, waren wij redelijk vroeg in Bryce Canyon, wij zouden de Navajo trail lopen , maar afgelopen 23^ste mei is er een brok steen op het pad gevallen en was deze voor de helft afgesloten en hebben wij een andere die daar op aansloot er bij genomen. Al met al een hele mooie tocht en best wel pittig. Dit komt vooral door de warmte en de steile klim.

Daarna naar een hotel gegaan genaamd Rubby’s inn hier genoten van een wel verdiende kop koffie, buiten gekomen zagen wij dat het een uur later was dan op ons horloge, wij waren dus een tijdzone gepasseerd. Meteen de winkel leeg gekocht aan souvenirs en Pizza gegeten, zelfs Leo heeft lekker gegeten. Met de auto naar het hoogste punt (2552 mtr ) gereden hier van de ondergaande zon genoten.  Weer bij de tent aangekomen hebben wij geprobeerd om het  stof van ons af te wassen, in een wasbakje met steenkoud water, valt dat niet mee! Er zijn in de nationale parken geen douches! Maar goed wij zitten nu redelijk schoon dit verslag te schrijven, het is nu 10 uur en dus voor ons haast bed tijd. Morgen vroeg op voor een lange trail van +/- 5 uur . dus als alles goed gaat tot morgen.     

Page 2 de deel verslag

Maandag 29 mei,

Na weer een koude nacht, maar ja wat wil je ook we zitten op 2000 meter hoogte. Voor de Grand Canyon zijn wat winkels en hotels en ook een internetcafé,daar zijn we naar binnen gegaan om de weblog bij te werken. Alles was al getypt we hoefden het alleen over te zetten. Alle e mails gelezen en met skype contact gehad met Sandy en G J. Zo alles weer afgehandeld dat we kunnen weer door. Weer een stuk van de Grand Canyon en op naar Cameron. Dit is een oude handelspost met een grote souvenirs winkel en een restaurant deze ingedoken voor de koffie. De motormuizen genieten volop, de wegen zijn ruim en het is niet druk dat het rijden op zich is relaxt. Na de koffiestop door naar Page door het gebied van de Navajo Indianen en ze noemen het de Paintet Desert. In Page naar de Antilope Canyon gereden althans tot het parkeerterrein en daar in een terreinwagen van de Navajo Indianen die ons naar de Canyon rijdt. Fantastisch mooi om te zien, die kloof is smal en hoog en daar moet al het water doorheen dus allemaal wervelingen in het zandsteen uitgeslepen. Het allermooist van deze Canyon is het lichtspel van de zon die door die nauw spelonken naar binnen schijnt. Na deze trip naar de andere kant van de weg naar een lower Canyon gereden en de gedenksteen bewonderd even stil gestaan bij het feit dat hier in 1997 10 mensen zijn omgekomen in de Cayon. In Page is ook een Wal Mart {super grote supermarkt} want Arie en Anneke hun zelfinflated matras is door de hitte in Valley of Fire los gegaan en de bult werd steeds groter. Dat er moest een nieuw matras komen een ouderwets luchtbed maar met een modern opblaasmechanisme. Kunnen ze vannacht lekker slapen.

Dinsdag 30 mei,

Vanuit Page gereden naar Huricane over de Navajo Bridge dit was een lange rit met eindeloze rechte wegen waar geen kip op rijd. Op een van die wegen waren hele grote stukken rots naar beneden gekomen (ooit eens) daar hebben indianen, huisjes onder gemaakt en dat was lekker koel. Hier hebben wij koffie gedronken, en ook wat ander vocht achter gelaten. Onder weg kwamen wij nog een klein National park tegen, namelijk Pipe Spring. De naam Pipe Spring komt van de bron die hier ontspringt (die geeft nog steeds water) Vroeger was dit gebied helemaal groen van het gras, de eerste pioniers die dit gebied ontdekte hebben koeien meegenomen, daar hoorde Brain Young van die was het hoofd van de Mormonen in die tijd en heeft zich daar ook gesetteld, deze naam nog meer koeien mee, en 20 jaar later geen sprietje gras meer te vinden. Het is nu een dessert. Hier staat nu nog het huis boven op de bron gebouwd,  dit om het water te klemmen van de Indianen. Daarna doorgereden naar Zion National Park.

Woensdag 31 mei,

Hoera, er is er een jarig vandaag!!

Vanmorgen vroeg werd ik al lekker geknuffeld door Arie, leo en Grietje. Het wordt vandaag alweer een hete dag en gaan vroeg op pad voor een water wandeling door de Narrows. Met de shuttle bus naar het eind punt, dan 2 km lopen daar houdt het pad op en begint de trail door het water.  Na een kwartier lopen bleek dat het water te hoog stond, en te snel stroomde. Het was niet verantwoordt vandaar dat wij weer terug moesten. Wij hebben eerst koffie met Gebak gehad, er moest uiteindelijk wat gevierd worden! Daarna zijn we als (na later bleek) de Emerald poel trail gaan lopen. Wij zijn begonnen met de Middelste poel daarna kon je na de lower poel doorlopen hier liep je achter een waterval langs, die stukken waren lekker koel, voor de rest was het afzien. Nu vanavond nog lekker uit eten en dan duurt het gelukkig weer een vol jaar voor dat wij weer eens jarig zijn.   

 Woensdag 24 mei

Warm erg warm we zijn het ook niet gewend, na het ontbijt om 7.30 zijn we weer de strip opgegaan nu het eerste stuk met de auto en hebben daar geparkeerd waar we gisteren zijn opgehouden. En hebben in alle rust de rest bekeken. Wij hadden geen eens tijd om te eten helemaal vergeten. In de middag zijn we op zoek gegaan naar het verhuur bedrijf waar Leo de motor op kan halen (morgen) Nou dat was me wat we hebben wat afgezocht en overal dat wij vroegen wist niemand de weg en het bedrijf dat Leo kreeg het Spaans benauwd. Wij weer vragen bij een benzine pomp en ja hoor zei wist het, wij gelukkig en weer met frisse moed de auto in (ben erg blij met airco) zij wij in de war tussen twee wegen die vlak bij elkaar lopen en prompt natuurlijk de verkeerde weg dat wij hebben een rondje Las Vegas gedaan, maar uiteindelijk gevonden Leo heeft een heel gesprek gehad met een van de heren (over motors natuurlijk) en we hebben het wonder aanschouwd, erg mooi trouwens. Daarna terug naar het hotel om wat te eten en even bijkomen, koffers dicht en alvast naar de auto, toen naar de laatste show die van Traeser island  en dood moe vielen wij in bed en geslapen als een roosje.

Donderdag 25 mei  Valley of Fire

 Om 6 uur ging de wekker zodat wij om 7 uur bij het restaurant konden zijn voor het ontbijt, daarna de motor ophalen om 9 uur alles liep nu lekker vlot, ook de afhandelingen aan de balie Leo even een paar rondjes op het terrein en toen een hard versterking (koffie met sigaret) de koffie had last van windkracht 4 zo trilden zijn handen van spanning. Het is ook niet niks een vreemde motor in een vreemd land. Griet is bij ons in de auto gebleven zodat Leo eerst goed kon wennen aan de motor. Wij reden om 9.45 weg richting Vally of Fire

Wat gelukkig niet zo lang rijden was, dit is werkelijk een geweldig mooi gebied, waar een heleboel Amerikanen niet weten waar het ligt. De tent opgezet op de state camping, werkelijk prachtig midden tussen de rode rotsen, toen we aankwamen stonden wij helemaal alleen, later kwamen er nog een paar campers bij. Het was er zeker wel 40 graden in de schaduw volgens de mensen hier 15 graden heter als normaal om deze tijd, we hebben alleen de binnen tent opgezet   en alles verder klaar gemaakt. Het was geen lolletje in die hitte. We zijn met z’n 4tjes in de auto gestapt dat was wat koeler en hebben de vally bekeken dit is al zo groot we denken net zo groot als de provincie Utrecht. Lekker spaghetti gegeten. En liggen zweten in de tent, we vertellen maar niet hoe wij er bij lagen dat laten wij aan jullie fantasie over.

Vrijdag 26 mei Route 66

Na een zeer vroeg ontbijt (vrijwillig) de tenten opgepakt en weg wezen Nu Leo en Grietje op de Motor en wij met de auto, zo zal het als het goed is verder gaan in de vakantie. Wij zijn nog door een prachtig stuk gereden met mooie motor wegen, langs Lake Maed richting de Hooverdam hier even over de rand gekeken, maar dat was te diep , dus maar weer verder de state Arizona in. Nu moesten wij een lang recht stuk rijden waar je haast bij inslaap valt, maar dat is voor het goede doel namelijk Seligman een prachtig plaatsje aan de route 66. Vlak voor Seligman waren de Grand Canyon grotten en wij hadden er wel zin in om die te bekijken dus aldoende, het blijkt dat de zuurstof die in de grotten hangt van 60 mile verderop uit de Grand Canyon komt, vandaar de naam. Eerst het huishoudelijke werk (tenten opzetten)  daarna na de winkel voor de inwendige mens. Toen zouden wij het plaatsje bekijken maar het te laat dus morgen vroeg gaan we dat even doen.   Wij zitten op een KOA camping vlak naast een spoorlijn  waar het de hele avond al spitsuur is, met locomotieven 4 tot 5 stuks en er achter hangen dan zo’n 100 a 105 stuks wagons met containers. Dus is het maar afwachten of wij wel een oog dicht doen!!!

Zaterdag 27 mei,

Nou niet dus!!!!! Weinig slaap wel tussen de treinen door, maar dat was maar even, zeg maar om het kwartier was er wel weer een. Dus weer vroeg wakker (6.uur) en allemaal lekker gedoucht, want dat is voorlopig niet meer mogelijk. Vandaag rijden wij naar de Grand Canyon, in het stadje Williams waren wij aan het tanken toen er een parade voorbij kwam met het thema Pioniers. Zodat wij David Crocket voorbij zagen komen en meer van die figuren.

Bij de canyon aangekomen stond er een lange file, om het park in te komen, het is namelijk een lang weekend voor de Amerikanen Memorial day. Een mile terug zagen wij een camping dus zijn we daar naar toe gegaan, want in het park zal het ook wel vol zijn, Dus hebben wij wat anders bedacht, en zijn het indianen reservaat in gereden, (geen indiaan gezien althans daar niet) die waren allemaal vlak voor het park bij een Pow Wow, in vol ornaat. Er waren 3 grote troms en veel lawaai maar wel mooi om te zien. Daarna naar huis en de pot van vandaag klaar maken, we hadden het eten net op toen de Ranger langs kwam, om ons uit te nodigen voor een ranger programma erg interessant, maar onze ogen vielen dicht. Bij de tent gekomen Leo meteen fikkie stoken , water opgezet voor koffie en de wind waai nog best om ons heen.

Het was de hele dag al raak, Leo waaide haast van de motor af.

Wij zijn moe en gaan haast op bed, dus tot morgen maar weer.          

Zondag 28 mei,

Na een zeer koude nacht (het is ook nooit goed)  zaten wij om 6 uur al weer aan het ontbijt en reden wij om 7.30 de Grand Canyon in eerst door gereden naar de noord rim en daar de shuttle bus gepakt en de 2 de stop er uit, om langs de rim te lopen.Wat een indruk wekkend natuur verschijnsel, zo onverstelbaar groot, er vloog een helicopter in de canyon  dat was net een vlieg zo  klein. Dit is zo moeilijk om te beschrijven daar zijn echt geen woorden voor. Op het eind punt heerlijk koffie gedronken en zijn terug weer met de schuttle bus gegaan. Daar met de auto naar de zuid rim gegaan en dat met z’n 4tjes in de auto, want dat waren maar kleine stukjes en dan is het vervelend om elke keer de helm af motor op slot en weer in omgekeerde volg orde als je weer weg gaat. De Amerikanen zijn al druk aan het vlaggen voor morgen ook hier op de camping. Voor nu welterusten, wij gaan nu de kroeg in om op Oma te proosten.

Viva Las Vegas!

Na een lange en een wat onrustige reis (erg veel turbulentie) rolden wij ruim 24 uur later ons bed in.

En waren na een korte nacht weer zo fit als een hoentje wij liepen om 7.30 alweer naar beneden naar het restaurant van ons hotel Circus Circus.Wij hebben de kamer nummers 6713 en 15 op de 6 etage en het gebouw gaat tot 29 hoog en dat is nog maar 1 gebouw er zijn er 2 van deze kleintjes. dus lopen naar het restaurant is al een hele onderneming, maar goed we hebben heerlijk gegeten en zijn meteen naar buiten gegaan de strip op. Prachtig mooi weer, en het is eigenlijk onbeschrijfelijk wat hier allemaal te zien is. hebben al een paar shows gezien die de casino's geven (bewegende beelden in Ceasar Palace ) wij zijn door de Venetian gelopen met zijn straatjes, pleintjes en kanalen. Ook nog even door Parijs gelopen ( om dit te bekijken heb je langer nodig, als een wandeling door Sneek)  Uiteindelijk hebben wij om 3 uur hebben wij een taxi naar het hotel genomen, omdat terug lopen voor mijn knie waarschijnlijk net even teveel zou kunnen zijn. Het gaat boven verwachting goed, maar dat willen wij ook zo houden dus niet meteen de eerste dag overdrijven. Daarna zijn we naar de Red Rocks gegaan een National Park 32 km ten westen van Las Vegas, een prachtige weg gereden en een mooi gebied om te wandelen. bekijk de foto's maar. Om 21.30 weer in het hotel om wat te eten en te gokken. om 12 naar bed dus de eerste dag was weer een lange dag. het is nu 6 uur in de morgen en gaan beginnen aan onze 2 lange dag. verder verslag volgt!

groetjes van ons 4tjes  

Het begint nu echt te kriebelen, de echte voorbereidingen gaan nu beginnen, alleen op een lager tempo als dat ik zou willen, want ik ben door mijn knie gegaan en zit nu regelmatig op de bank met mijn pootje omhoog, en te hopen dat het maandag bekomen is, het kwam zo:  Jaco hebben wij naar Jeroen gebracht,(zoon van Leo en Grietje)  en daar was een klein afstapje dat ik niet zag en, stap er half op met mijn linker been, probeer mijn evenwicht te houden door op het rechter been te steunen, maar dat vond mijn knie niet leuk en die wou uit de kom schieten dus daar lag ik, gelukkig schoot hij meteen weer terug maar ik zit wel met een zeer pijnlijke knie opgescheept.

De kampeer uitrusting staat ingepakt klaar nu de kleren nog maar dat gebeurt zondag wel, anders weet ik toch niet meer wat er in zit.

We hebben besloten om ons naar Lelystad te laten brengen en daar de schiphol trein te nemen, afgelopen maandag stond er om 7 uur al 17 km file en daar hebben we geen zin in om in te zitten, dat is veel te stresvol, en nu stappen we op schiphol uit en klaar is kees. (als de NS geen vertragingen heeft) maar dan nog hebben we tijd zat want de stoelen zijn besproken!

Dit is het laatste bericht vanuit Nederland, het volgende verslag komt uit Las Vegas $$$$$

Tot dan

Groetjes van ons 4tjes

Anneke 

De laatst week gaan we in, in het weekend viert Leo zijn verjaardag. Kunnen we gelijk vrienden en familie gedag zeggen. Mijn laatste werkweek is overvol met afspraken, voor elke vakantie is dat weer het geval. Iedereen wil zijn voeten nog verzorgd hebben, is net of er na de vakantie niets meer komt. Verstand op nul en rustig blijven gaan de dagen ook eerder om. Nog niet zenuwachtig meer zin om weg te gaan het voor ons onbekende tegemoet. De andere twee dat zijn oude rotten betreft verre vakantie's.

Zij zijn meerdere keren in Amerika geweest en wij gaan mee op sleeptouw. Deze week mailde Anneke mij om te vragen of we ook nog lichtgewicht pannentjes hadden. Zij had  wel, maar 2 pers en daar met zijn vieren van eten dan komen we erg slank terug. Dat her en der eens vragen of iemand nog pannentjes heeft, ja hoor een van ons klavertje vier vriendinnen had nog een stel. Wil bedankt dat we het mogen lenen. Zo ik geef de figuurlijke pen door aan  Anneke en Arie.

Groetjes Leo en Grietje  

                                  Vakantie Amerika 2006   Voorstel reisschema.

05.22 Dag 1    Vertrek en aankomst in Las Vegas, Auto ophalen en naar hotel.

05.23 Dag 2    morgens verkenning Las Vegas strip, in de namiddag tour naar Redrock Canyon 32  

                         km ten westen van Las Vegas. S avondeten + diverse casino,s.

05.24 Dag 3    Las Vegas bekijken en gokken + uitzoeken waar motor opgehaald moet worden.

05.25 Dag 4    Motor ophalen,boodschappen doen en richting Valley of Fire via 1-15 kampplaats

                       zoeken en de omgeving verkennen.

05.26 Dag.5    Terug via alternatieve route Boulder City naar Hooverdam,  bezichtiging is

                      interessant, Proberen door te gaan Kingman.

05.27 Dag 6    Kingman-Grand Canyon via old route 66.

05.28 Dag 7    Grand Canyon.

05.29 Dag 8    Vertrek van de Grand Canyon naar Page.

05.30 Dag 9    Page, Antilope Canyon en eventueel verder naar richting Zion NP.

05.31 Dag 10  Zion NP wandelen in de narrows.

06.01 Dag 11  Richting Brice Canyon + kleine wandeling.

06.02 Dag 12  Lange wandeling in Brice Canyon.

06.03 Dag 13  Vertrek naar Monument Valley,waarschijnlijk onderweg overnachten.

06.04 Dag 14  Monument Valley.

06.05 Dag 15  Zonsopgang In het park en vertrek naar Mesa Verde en Durango

06.06 Dag 16  Treinreis Durango-Silverton.

06.07 Dag 17  Deze dag voert ons van Durango naar Moab.

06.08 Dag 18  Moab,diverse parken,eventueel vlotvaren op de Colorado,en naar Delicate Arch.

06.09 Dag 19  Zie dag 18. –

06.10  Dag20 Vertrek vanuit Moab richting Nevada enCalifornie. 

06.11 Dag 21  Onderweg naar Tonopah en bezoek aan het. .Great Basin NP.  

06.12 Dag 22  Doortocht door Dead Valley en aankomst bij Sequoia NP. '

06.13 Dag 23 Bezichteging parken.

06.14 Dag 24  Yosemite NP .

06.15 Dag 25  Vertrek San Francisco.

06.16 Dag 26  .

06.17 Dag 27  . Motor inleveren en San Francisco bekijken

06.18 Dag 28  .

06.19 Dag 29 Misschien nog even de stad in en daarna naar het vliegveld voor terugvlucht

06.20 Dag 30 Aankomst Amsterdam en weer naar huis

Hallo familie en vrienden ,

Nog 3 weken te gaan, en de kriebels beginnen te komen!

De eerste foto's staan op de foto website, wat ook weer een hele middag werk was om alles uit te proberen. 

In mijn gevoel moet er nog van alles gebeuren en de tijd gaat nu toch wel heel erg snel. Door de verhuizing heeft de camping uitrusting allemaal een andere plaats gekregen, en zoeken Arie en wat af, je weet dat het er is maar waar!! Dan moet het foto en film matriaal nagekeken worden, en de laptop, de koptelefoon niet vergeten en de oplader enz. ik krijg het terstond weer warm. dus dit word een kort bericht en gaan we weer aan de slag. Arie en ik hopen dat Leo genoeg tijd heeft om op te knappen, en als een stevige boom straks op zijn motor zit.

Groet van Arie en Anneke   

Vandaag 22 april nog een maand te gaan en dan vakantie. Gelukkig nog een maand, Leo is ziek geweest en heeft die tijd ook nodig om aan te komen en conditie weer op peil te brengen. De hond is een gewillig slachtoffer voor zijn conditie. Wij gaan het weekend ook droog camperen in de kamer zien als alles aanwezig is en of we het kunstje nog kunnen samen een tentje opzetten. Gisteren het hele huis onderste boven gezocht naar onze slaapzakken, zeker weten dat ze in huis zijn, niet uitgeleend of iets dergelijks. Ik meende dat ze in dozen stonden op zolder na een verhuizing daar gebracht. Ze zijn gevonden en waar achter de koffers in de grote kast onder trap helemaal achterin. Vandaag even naar buiten om te luchten en dan kan alles inpakken de gehele campeer uitrusting is nu compleet. Leo wou vanmiddag even op de motor rijden, door zijn ziek zijn is daar tot nu toe nog niets van gekomen en vorig weekend was het zulk mooi weer.

Groetjes Grietje