Anneliefs

Zo blauw, zo bleu

Mijn koffer is nog niet ingepakt. Mijn huis nog niet gepoetst. Er moet nog een was gedraaid worden. En toch ga ik morgen al op vakantie.

Gelukkig heb ik ook genoeg dingen al wel geregeld. Ik heb een vakantiebibliotheek aangelegd, puzzelboekjes en tijdschriften ingeslagen en alles wat ik nog moest kopen, is nu in huis. Zelfs een frisbee ligt te wachten op transport naar Zuid-Frankrijk.

Ook de kriebels zijn inmiddels volop aanwezig. Kriebels in mijn buik, miesmuizerige gedachtes in mijn hoofd. Dat ik me om een weekje naar de zon druk zou kunnen maken… Wie had dat ooit gedacht? Maar ik heb dit nog nooit gedaan, tot nu toe was er altijd een vertrouwd iemand bij me als ik op vakantie ging, dus dit is wel even ‘a different cookie’. Het is niet dat ik het niet zie zitten, het is gewoon een beetje spannend.

Vanmiddag ga ik mijn koffer inpakken. En een tas met spullen voor in de bus. De was zal gedraaid worden, mijn MP3-speleres (inderdaad: meervoud) zal ik op scherp zetten. De liedjes die ik nu altijd oversla eraf, feel good zomermuziek en wat cabaret erop. Nog wel even nieuwe batterijen kopen. En dan nog even schoonmaken. Deze week heb ik een mop gekocht. Deze expeditie was bijzonder blogwaardig. Niet omdat er iets mis ging (bijzonder toch, voor mijn doen?), wel omdat ik er van overtuigd was dat er iets mis zou kunnen gaan. Maar goed, dat verhaal komt misschien nog wel een keer.