Anneliefs

Pedes frigidos, ergo sum

Afgelopen weekend had ik iets unieks. Ik ging naar de schoenenafdeling van V&D, zag een paar sneakers, trok ze aan en liep er bij wijze van spreken zó op weg. Het was denk ik de eerste keer in mijn leven dat zoiets me overkwam, normaal gesproken staat het binnenstappen van een schoenenwinkel namelijk gelijk aan het zien van een bordje met “Welkom in de hel”. Ik heb er een diepgewortelde hekel aan.

Hoe dat komt? Het ligt aan mijn voeten. Mijn onderdanen zijn erg breed. Er zouden per voet makkelijk zes tenen aan passen, ware het niet dat Moeder Natuur dat anders voorzien heeft. Ze zijn kort. Ik heb rare tenen. Bovendien is mijn linker kleine teen voorzien van een fraaie doch onverklaarbare bult. En dat maakt schoenen kopen dus tot een living hell. Er zijn schoenen waar ik mijn tenen nog niet eens in geperst krijg, bij andere schoenen moet ik ze dakpansgewijs opstapelen en dan past het wel, maar om nou te zeggen dat het dan echt lekker zit: nou nee. Met winterschoenen is het allemaal nog tot daar aan toe, maar ga niet met mij op pad om kekke, charmante zomerschoentjes te kopen. Al die elegante bandjes zorgen ervoor dat ik mijn tenen nergens kwijt kan, waardoor ik aan de voorkant meestal een centimeter of vijf overhoud. Daardoor ziet het er dan weer uit alsof ik op ski’s loop. Bovendien zwellen mijn voeten op een warme zomerdag altijd op, waardoor schoenen die in de winkel nog aardig leken te passen een soort snijmachines worden en ik me letterlijk het bloed in de schoenen loop. De meeste meters pleister die ik in huis haal, komen dan ook op mijn voeten terecht.

Maar daar geschiedde dus het wonder. De sneakers die ik vrijdag binnen tien minuten had aangeschaft, leken even een soort traumatherapie te zijn. Euforisch was ik. “Het kan dus best”, dacht ik. Maar de glorie was van voorbijgaande aard. Vrijdag wandelde ik op mijn hippe aanwinst door Scheveningen en daarna door Rotterdam, en toen begon ik bij mijn rechterhiel toch wel een beetje pijn te voelen. Toen ik thuis mijn schoenen uittrok, bleek waarom: er zat een blaar van formaat. Nou ja, geen man overboord, blaren horen natuurlijk ook wel een beetje bij nieuwe schoenen. Even troetelen, pleister erop en we praten er niet meer over. Zaterdag trok ik mijn schoenen gewoon weer aan om naar de stad te lopen. Mijn logé hielp me met pleisteren, wat een komisch tafereel opleverde aangezien ik als een aangespoeld zeehondje op de bank lag zodat hij bij mijn hiel kon. Eenmaal terug uit de stad kon ik de schoenen die ik in eerste instantie zelfs in bed nog aan had willen houden niet snel genoeg uittrekken en mijn oog viel op een bloedvlek in mijn sok. Dat had de pleister niet weten te voorkomen. En wat nog erger was: ook aan de linkerkant lag ik open. Dat werd dus weer pleisteren. Want zondag ging ik nog naar Rotterdam en dan wilde ik mijn sneakers toch gewoon weer aan.
Zondagavond had ik twee bebloede sokken. Mijn sneakers staan sindsdien onder de salontafel te wachten tot ik weer enigszins geheeld ben. Zelfs in de laarzen die ik nu draag voel ik bij elke stap de open blaren op mijn hielen zitten.

Het liefst zou ik de komende dagen helemaal geen schoenen dragen. Gewoon lekker op mijn sokken rondbanjeren – maar op mijn werk mag ik dat niet doen omdat mijn leidinggevende zich daaraan stoort (want je zou toch eens niets te zeiken hebben…). Pantoffels vind ik ook helemaal geweldig, omdat die over het algemeen geschikt zijn voor elk model voet, dus ook (zelfs!) voor mijn platbodems. Bij voorkeur wil ik dan van die hele grote, geen tijgerpoten maar bijvoorbeeld wel konijnen. Laatst zag ik ook nog hele leuke die leken op de gympies van Ernie en er worden zelfs pantoffels verkocht die vermomd zijn als klomp. Zoiets wil ik wel. Blaartechnisch gezien zal het ook een stuk beter zijn.

Zelfs nu zijn er nog mensen die verbaasd zijn als ik zeg dat blote voeten het lekkerst lopen. “Krijg je het dan niet koud?” vragen ze. Maar hé, als ik mijn moeder moet geloven ben ik ter wereld gekomen met koude voeten, dus dat hoort gewoon bij mij!!
En het scheelt me in elk geval weer een pakje Hansaplast.

Tip

Koop je schoenen bij een speciaalzaak. Die meten je voeten op en komen met de juiste (breedte)maat.
Nadeel is wel dat de schoenen erg duur zijn. Maar er zijn ook voordelen: nooit (!) meer blaren en de schoenen gaan lang mee.
En ja.... ook in dat soort winkels hebben ze hippe schoenen.
Posted by Tanja

blaren

Je moet die Compeed-blarenpleisters eens proberen.
Ik werk zelf in de horeca en zweer bij die dingen!
Duur, maar doeltreffend. SERIEUS!

Posted by Anonymous