Anneliefs

Meer mogelijk maken

Vanochtend stonden er in Metro vier bijzonder waardeloze tips om de economische crisis te overleven. Ze waren echt van bedroevend schoolkrantniveau en zeg nou zelf: elke zichzelf respecterende krant zou zoiets weigeren te plaatsen omdat ze dat niveau ontstegen zijn. Metro niet. Metro poot het neer met een frivoliteit die alleen maar een gradatie toevoegt aan de mate van tenenkrommendheid. Ik weet het zeker: die krant neemt zichzelf niet serieus. Eén van de tips was bijvoorbeeld: “Neem al je spaargeld op en geef het uit, dan kan je niks meer verliezen.” For crying out loud!!! Doe niet zo dom!!!

Ik denk dat ik de economische situatie sowieso zal kunnen doorstaan, maar zo nu en dan is het toch nodig om je financiën eens onder de loep te nemen. Dus dat deed ik. Ik was eigenlijk wel content met mijn liquiditeit, maar stilstand is zeker in deze tijden achteruitgang, dus ik zette een klein innovatietrajectje op poten. Op mijn telefoonrekening viel namelijk nog best iets te besparen. Niet dat die rekeningen nou zo buitensporig hoog waren – dat was alleen toen ik verliefd was en mijn lief en ik elkaar van elke scheet die we lieten op de hoogte hielden. De liefde is bekoeld, maar feit blijft dat ik graag mag SMS’en en dat zie je dus wel aan die rekeningen af.  

Mijn bezuinigingsoperatie bestond niet uit zelfkastijding in de vorm van ‘niet meer mogen SMS’en’, want dat zou me toch niet lukken. De crux zat in het abonnement, dat moest aangepast worden. Dus ik belde de HI klantenservice en sloot daar een fantastische deal. Vanaf mijn volgende factuur (zo zei de klantenservicemevrouw dat) heb ik 240 belminuten c.q. SMS’jes per maand, voor de somma van € 9,95! Goed geregeld hè? Vooral als je bedenkt dat ik per maand zo’n 100 SMS’jes verstuur en lang niet altijd twee uur bel, zodat ik riant ga uitkomen met deze bundel! Ik zeg: berg je maar Marjolein*, want wat jij kan, kan ik ook!

En dat is dus mijn methode om dit laagwater van de conjunctuur zonder kleerscheuren door te komen. Ondertussen laat ik mijn spaargeld lekker staan waar het staat (‘staat’ dubbelzinnig opvatten a.u.b.) en zal ik er geen boterham minder om eten. Ik heb zelfs nog budget over voor de aanschaf van een kwaliteitskrant. Want Metro is wel gratis, maar ze bleken mij vanochtend toch een tikkeltje té goedkoop.

*Even voor de mensen die niet Marjolein en niet Anne zijn wat uitleg hierbij: Marjolein kon vijf telefoonnummers opgeven die ze onbeperkt kan SMS’en en ik ben één van deze lucky bastards, zodat ik nu heel veel SMS’jes van haar krijg. Want ze doet het hoor, onbeperkt SMS’en. Echt!