Anneliefs

Life is what happens to you while you're busy making other plans...

Kat in het nauw

Mensen die mij een beetje kennen weten het: ik ben geen kattenliefhebber. Ik tolereer ze bij een ander, maar krijg al de kriebels van het idee dat er van dat miauwende gespuis in mijn eigen huis zou wonen. Katten stinken, zijn sterren in het trekken van negatieve aandacht, hebben bedenkelijke methoden om hun genegenheid te tonen (kadavers van muizen en vogels naar binnen sjouwen, de nagels in je kleding zetten) en ze slopen. Ze slopen álles. Misschien niet altijd opzettelijk, maar slopen zullen ze.

Een gevolg van mijn antipathie tegen dit diersoort, is dat ik enorm van katgerelateerde humor houd, vooral wanneer deze humor ten koste van de kat gaat. Denk aan Arie en Silvester die een denkbeeldige kat uit een dito flatgebouw kieperen om zijn geheugenspanne (van de kat dus) te testen en het liedje waarin "Geachte familie De Lange" wordt aangeschreven over het feit dat oma - die de hongerwinter nog heeft meegemaakt - een einde heeft gemaakt aan het bestaan van hun kat.

Natuurlijk zou ik zo'n beest zelf nooit iets aan willen doen. Dat mijn affectie voor katten niet verder gaat dan een gedoogbeleid, maakt mij nog geen kattenmepper. Bovendien straft kwaad zichzelf, daar hebben ze mij niet voor nodig. Toch had ik woensdagavond ineens bijna het stempel van dierenmishandelaar op mijn smetteloze blazoen. Dit kwam door een vorm van miscommunicatie tussen Didi, de kat van Jessica, en mij. Ik was daar die avond op visite en Didi en ik hadden elkaar alleen maar een beetje achterdochtig aan zitten kijken. Op een gegeven moment deed de poes een toenaderingspoging. Op dat moment begreep Didi mij nog volledig - met name dat mijn schoot niet om op te liggen was - en dus vleide ze zich naast mij op de bank. Met een pootje op mijn voet. Dat ging allemaal prima, tot Didi ging uittesten of er wellicht een diepere vriendschap inzat en derhalve haar nagels door mijn sok en in mijn voet boorde. Dat ging me toch te ver, ik verwenste het beest en hielp haar een beetje om ergens anders te gaan zitten.

Op een gegeven moment was het tijd om weer naar huis te gaan. Ik trok mijn jas aan en met de deurklink in mijn hand kletste ik nog even met Jessica. En toen gebeurde het.
Ik deed de deur open. Didi kwam als een duveltje uit een doosje ik-weet-niet-waar vandaan schieten en zette in rap tempo koers richting deur. Ik merkte dit aan als officiële ontsnappingspoging en dacht dit te voorkomen door een even simpele als doeltreffende handeling: het sluiten van de deur. Goed verzonnen, maar één probleem: Didi zat er nog tussen. "Ooooh!!!" riepen Jessica en ik geschrokken uit. Didi droop af naar de woonkamer waar ze beduusd en verontwaardigd op een stoel plaatsnam. We gingen even poolshoogte nemen, maar de conclusie was dat alle partijen met de schrik waren vrijgekomen. Jessica tilde haar huisdier op en zei tegen mij:"Ik wíst dat je niet van katten hield, maar dat het zó erg was...."

Gelukkig ging deze opmerking vergezeld met een lach en een knipoog, anders had ik me pas echt schuldig gevoeld. Maar hopelijk heb ik één ding goed duidelijk gemaakt aan Didi: ik ben niet voor de poes.

Post New Comment

Untitled Comment
That'll teach him/her! Ik moet ook niets van katten hebben hoor! Ik snap het verhaal helemaal...1 van mijn zussen heeft ook een kat. Een schatje volgens haar maar zodra zij uit de kamer is vertrokken heeft het beest het op mij gemunt en word ik serieus waar aangevallen door dat kreng.
Maar goed, het is een arm klein simpel beesie dus om het nu wat aan te doen gaat mij inderdaad te ver maar dat van die deur onthoud ik wel ;-)....leuk verhaal hoor!
Posted by Watersteef

Baasje
Eigenlijk kun je het die katten zélf nauwelijks kwalijk nemen dat zoveel mensen een hekel aan hen hebben. Natuurlijk, ze houden met niemand rekening en schijten waar het hén uitkomt (= mijn tuin), maar ik heb nog nooit iemand zich druk horen maken over hun baasjes. Want mijn stelling is : "Een kat is een ideaal huisdier voor mensen die geen tijd hebben voor een huisdier". En wie wordt daarop aangesproken ? Juist, de kat en niet het baasje ! Dus, ondanks dat ik liever ga zwemmen in een aquarium vol baracuda's dan ooit aardig te doen voor een kat, wil ik toch wel een heel klein lansje breken voor dit chronisch verwaarloosde resultaat van de Schepping.
Posted by UB46

<- Last Page :: Next Page ->