Anneliefs

Snot

Afgelopen zaterdag ben ik 24,5 geworden. Ik kreeg die dag een doos confetti thuisgestuurd, wat weliswaar niks met deze halfjaardag te maken had, maar er desalniettemin van getuigde dat mijn vrienden (Marjolein* in dit geval) weten hoe ze me blij moeten maken. Een fijne verrassing.  

Ook mijn eigen lichaam kan me, zelfs na 24,5 jaar, nog steeds verrassen. Zo wist ik tot vandaag werkelijk niet dat er zoveel snot in mijn hoofd paste. Als ik alle zakdoekjes die ik vandaag al gebruikt heb zou uitwringen, zou ik al een flinke knapzak vol hebben en nog steeds stromen mijn holtes na elke snuitpartij weer gestaag vol.

Ik ben nu naarstig op zoek naar een methode om dit kwaad zo snel en efficiënt mogelijk te bestrijden. Want geloof me: ik word niet gezelliger van zo’n verkoudheid. En als je naar me kijkt, zie ik er ook niet zo appetijtelijk uit als jullie van me gewend zijn. Ik lijk een beetje op Bassie door mijn rode neus. Mijn ogen staan ook wat lodderig en als ik zit te eten moet je al helemaal verhoeden dat je een blik op me werpt, want de aanblik is ronduit onsmakelijk. Omdat mijn neus namelijk volledig is afgesloten voor invloeden van buitenaf, krijg ik geen lucht tijdens het kauwen en als ik dan onverhoeds een iets te grote hap neem, moet ik halverwege het kauwproces even ademhalen omdat ik anders stik. Maar dan zit het te kauwen voedsel dus nog in mijn mond. Het is, zoals ik al zei, onsmakelijk. Net als het eten zelf, want alles heeft momenteel een nasmaak van snot.

Mijn vaste commentator UB46 suggereerde dat ik een ui op mijn bureau moest leggen. Maar dat meurt als een bunzing en ik denk dat mijn collegae dat niet zullen kunnen waarderen. Verder heb ik in de strijd tegen de verkoudheid momenteel slechts de beschikking over één doos Kleenex, drie mandarijntjes en zeven heel erg vieze eucalyptussnoepjes. Ik heb er een hard hoofd in dat dit een toereikende wapenrusting is, dus het blijft nog even afzien. Misschien dat ik straks bij de apotheek even een flesje neusspray ga halen en als ik vanavond thuis ben, ga ik mijn verkoudheid te lijf met een stoompotje en kamillosan.

Als iemand nog andere tips heeft om zo’n verkoudheid de kop in te drukken, dan hoor ik dat graag. Want het bevalt me niks, zo’n neus als een pulserende snotpuist, een instant spraakgebrek en de looks van een frauduleuze clown met lekkage.

Zoals ik net geheel terecht opmerkte: “Het komt me mijn neus uit.”
En neem dat maar letterlijk.  

*Over Marjolein nog even dit: elke keer dat ik haar naam noem, mag je dat opvatten als sluikreclame voor haar bestaan. Dit geldt overigens ook voor anderen die ik hier noem. Zoals UB46 of Ella. Maar die is op vakantie en houdt om die reden zelf een blog bij (kijk maar), zodat ze mij kennelijk niet meer nodig heeft. Dat steekt, mensen. Echt.  

jouw blog

Hoi, Zojuist jouw blog ontdekt; een aantal dingen zijn erg leuk geschreven! Ik zal deze week ook starten, ben benieuwd hoe het bevalt.

Groet,

Lucia
Posted by shortie