Anneliefs

Diefje met verlos

Veel vrouwen hebben een schoenentic. Ik ontbeer dat, maar ik ben gezegend met een lingerie-fetisj. Ik ben gek op lingerie, heb dus ook grote hoeveelheden in een mandje liggen en ik breid mijn collectie regelmatig uit.

Zo ook afgelopen woensdag. Tegen sluitingstijd liep ik nog even bij Esprit naar binnen en stuitte daar op een prachtig zwart setje waar bij wijze van spreken met grote letters mijn naam op stond. Die moest ik hebben! Dus ik naar de kassa om af te rekenen en verguld met mijn nieuwe aanwinst liep ik even later de winkel uit. Thuisgekomen haalde ik de aankoop uit het zakje en keek er toen enigszins beteuterd naar. De verkoopster was vergeten om die grijze beveiligingsdingen eraf te halen.

Gisteren ging ik dus maar weer naar Esprit. Nu hou ik er wel van om af en toe even iets uit te proberen en een beetje "on the edge" te leven, dus ik ging niet gewoon mijn verhaal doen. Nee, ik liep de winkel binnen, het alarm begon te loeien, een verkoper kwam naar me toe en vroeg me of ik toevallig net iets gekocht had ergens. Toen ontspon zich het volgende gesprek:

Ik: "Nou kijk, eigenlijk zit het zo. Vorige week heb ik dit hier gejat, maar ik vind het toch niet zo lekker zitten met die harde labels."
Hij: "Gejat?"
Ik: "Jaha."
Hij: "Juist. Zit het bonnetje erbij?"
Ik (zuchtend): "Ja."

Wat heeft mevrouw Stemband nu geleerd?
1. Ik ben geen geloofwaardige winkeldief
2. Ik ben ook nog eens een slechte leugenaar.

De beveiligingsdingen zijn er nu wel vanaf, dat is dan wel weer gunstig. Maar als ik wat meer spanning in mijn leven wil brengen, moet ik het duidelijk in een andere hoek zoeken dan in die van ladelichter.

Al begrijp ik nu wel weer wat beter waarom lingerie soms omschreven wordt als 'spannend'.