Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Blog of a writer

Description

Ik ben deze blog begonnen omdat ik het leuk vind dingen te schrijven, ik wil dan ook een schrijfster worden.


«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

De eengangster

Ik heb nu een paar dagen les gehad op mijn nieuwe school. Ik weet niet wat ik ervan vind, het is nu allemaal heel gezellig maar ik heb nog niet echt een indruk van hoe het er nu uit zal gaan zien allemaal. Ik heb de afgelopen mijn vrienden amper gezien en de meeste niet eens gesproken. Ik mis het. Vroeger was het altijd leuk op school, in de pauzes waren we altijd met zijn allen en nu voel ik me zo alleen. Ik maak niet zo snel en makkelijk vrienden, dat is niet omdat ik verlegen ben ofzo, ik ben best sociaal, maar ik moet op mijn plek zijn. De mensen in mijn klas zijn aardig, de meeste mag ik ook wel enzo, maar toch heb ik het gevoel dat ik er niet echt bijpas. Alle mensen zijn anders, maar er zijn er heel veel die op elkaar lijken. Die mensen zoeken elkaar dan ook op. Op een opleiding zouden die mensen allemaal voor een groot deel op elkaar lijken, omdat ze dezelfde intresses hebben. Maar het is niet mijn eerste keuze. Ik wil graag mensen helpen zoals ik eerder gezegt heb. Maar ik ben ook een dromer, ik schrijf graag, lees graag, speel graag toneel, acteer. Maar er zijn niet veel mensen die dat begrijpen denk ik. Als mensen op de middelbare school hoorde dat ik boeken las vonden ze dat bijvoorbeeld stom. Waar ik het absoluut niet mee eensben van boeken leer je dingen, verrijk je je kennis. Toneel is ook niet populair. Er zijn genoeg mensen willen acteren maar ze hebben geen idee wat het werkelijk is, en toneel, tja dat vinden ze dan weer stom.

Ik weet dat ik heel wat te bieden heb als mens. Ik weet dat ik dingen kan, er zelfs goed in ben. Vroeger dacht ik wel eens dat ik nergens goed in was, omdat ik niet goed was in dingen waar de meeste andere kinderen wel goed in waren. Maar ik heb ontdekt dat ik goed ben in andere dingen dan hun. Misschien dat ik daarom zo anders ben. Ik durf het te zeggen als ik iets leuk vind op school. Ik vind andere vakken leuk, ik ben goed in wiskunde maar ook in nederlands en engels. Ik ben best slim, ik heb er alleen nooit veel voor gedaan, daarom ben ik zo makkelijk door mijn VMBO T heen gegaan, waarschijnlijk had ik voor HAVO ook niet heel veel moeten doen. Maar vroeger zocht ik dat niet, en nu is het telaat, nu wil ik iets doen en daarom ben ik hier waar ik nu ben.

Het kan me niet veel schelen wat andere mensen van me denken, ik denk dat ik een soort van eenganger ben, dat vind ik niet erg, ik ben blij om wie en wat ik ben en zou ook echt niet anders willen zijn. Ik ben niet lelijk, ik heb mensen veel te bieden. Ik kan een verschil maken en dat weet ik. Maar niemand wil echt alleen zijn, iedereen heeft gezelschap nodig. Ik heb vrienden genoeg, echte vrienden. Maar ik vind het jammer dat ze nu niet meer bij me op school zitten, dat we elkaar niet veel meer zien. Ik verlang naar liefde, net als iedereen, maar ik knoop niet zomaar met de eerste de beste leuke jongen een relatie aan, ik wil iets echts, puurs. Misschien verlang ik teveel, dat weet ik niet en ik zal er ooit wel achter komen wat ik wil.

Weetje wat ook vreemd is. Ik mis de vakken op school. Ik heb nu wel een uurtje nederlands, engels, rekenen(geen wiskunde) maar dat is allemaal zo gericht op hetzelfde. Ik wil het breder, laten zien wat ik kan. Ik mis gewoon het oplossen van uitgebreidde wiskunde sommen, ik mis de opdrachten nederlands die ik vorig jaar moest maken. Daar blonk ik in uit. Nu ben ik weer terug bij het begin, hoofdrekenen, basis nederlands met spelling enzo (niet dat ik dat niet nodig heb, ik maak soms nogal van die fouten die ik verkeerd heb aangeleerd) maar ik blink er niet meer in uit. Het duurde zo lang tot ik iets gevonden had. Dat mensen van me zeiden op verschillende gebieden, gebieden die ik het leukst vonden me vertelde dat ik talent heb voor die dingen. Dat is nu niet meer. Ik moet weer verder zoeken.

Misschien gaat het nu ook zo moeizaam omdat ik nooit echt ergens alleen heengegaan ben. Ik kende altijd wel iemand. Toen ik naar de kleuterklas ging, toen ik naar de middelbare ging, ik heb daar 2 jaar wel een soort van alleen begonnen, maar ik kende wel mensen, en ik had in de pauze mijn beste vrienden bij me. Maar nu ben ik helemaal alleen naar een nieuwe, grote school gegaan. Ik ken niemand er, nouja, niemand ken ik echt. Zelfs als het zo was, zijn de pauzes niet van elke klas hetzelfde, dus dan zie je elkaar toch niet.

Nou ik hou er maar weer eens mee op, het is al laat. Bovendien heb ik wel genoeg getypt en ik vind het echt leuk als je dit helemaal hebt gelezen. Ik hoop dat het een beetje meeslepent is, ik kan dat voor mezelf niet beoordelen. Vorig jaar vond mijn nederlands docent dat ik goed kon schrijven. Ik geloof dat dat ook wel zo is, maar dit soort dingen, die zuig ik zo uit mijn duim, ik lees niet terug en heb geen idee hoe erg ik in herhaling val. Tot de volgende keer.

-Anniek


Posted: 00:55, 18/9/2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Nieuwe Start

Nou, vandaag was het dan eindelijk zover. Eerste dag op mijn nieuwe school. Ik was best bang dat het een ramp zou worden om eerlijk te zijn. Ik had mijn klas al gezien en ik had niet het gevoel dat ik er thuishoorde. Maar het was wel leuk, ik heb er nu wel wat meer zin in en ik hoop dat ik een leuke tijd krijg. Het is jammer dat ik zo vroeg kiezen moest voor een opleiding. Ik vind 16 te jong. Ik was heel lang vastbesloten met wat ik wilde worden, creatieve therapeute, maar ik begin wel een beetje te twijfelen. Ik help heel graag mensen zoals ik al eerder verteld had. Maar ik weet niet of ik er mijn beroep van moet maken. Dat weet ik vast wel na deze opleiding, alles wat je doet is mooi meegenomen.

Het is niet mijn eerste keus geweest, het liefst wilde ik naar een toneelschool. Ik speel nu een jaar toneel bij een theaterverenigging en ik heb nu een mooie rol te pakken. Maar het lijkt me heerlijk elke dag toneel te kunnen doen. Maar met zo'n opleiding kun je niet veel kanten op en mijn moeder was het er dus niet mee eens.

Nadat ik me had ingeschreven bij maatschappelijke zorg(dat doe ik nu dus) had ik bedacht dat ik ook heel graag iets van literatuur zou doen, of nederlands. Helaas dit was te laat en ook dit was net als de theater school té gericht dus moet ik maar een cursus doen ofzo. Maarja, eerst maar eens kijken of ik nog tijd daarvoor heb naast mijn opleiding en de repetities van toneel. Soms is het best druk namelijk.

Laat ik maar hopen op een mooie tijd, en dat het wel bij me past. Ik zal het wel zien denk ik.

 

-Anniek


Posted: 18:38, 8/9/2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Niet kunnen helpen

Ken je dat gevoel? Er is iemand, die je kent, die je mag, waar je misschien zelfs wel van houd met problemen. Iemand die duidelijk hulp nodig heeft, jou verteld wat er scheeld. Ik heb dat gevoel. Misschien heb ik het vaker meegemaakt dan andere mensen. Ik kan helpen, ik kan goed praten maar toch is dat nooit echt genoeg. Ik wou dat ik meer kon doen en echt iets betekenen. De afgelopen jaren heb ik dat zo vaak gehad, gek wordt ik ervan. Niet genoeg te kunnen betekenen.

Pas wat het weer zo, maar dit keer wist ik echt niet wat te doen. Net zoals toen ik een paar maanden terug iets te weten was gekomen over een belangrijk persoon voor mij. Soms kan ik iets doen, in die twee gevallen stond en sta ik hopeloos. Dat houd me wakker, ik wordt er gek van. Maar hierdoor besefte ik weer waarom ik gekozen heb voor mijn opleiding. Ik heb de laatste weken geroepen dat ik niet meer wilde, dat ik dacht dat het toch een foute keuze was geweest. Maar dat is niet waar, ik wil kunnen helpen. Niet alleen mensen die ik ken, ook vreemde mensen.

Het vreemde aan mij is dat ik het zelf ook best zwaar heb gehad. Ik heb vaak helemaal alleen gestaan, ik ben gebruikt, voor de gek gehouden, gepest. Maar ik ben nooit in de verleiding gekomen om mezelf ook maar iets aan te doen. Zelfs niet door alles wat ik hoorde van andere mensen. Ik maakte me zorgen om ze, en wilde alles geven om te helpen. Maar het heeft nooit invloed op mij gehad. Daarom denk ik dat ik geschikt ben die mensen te helpen. Vreemd he? Dat ik zo over mezelf denk. Maar aan de andere kant, ben ik bang dat ik zelf als ik zo een baan heb, als ik echt besluit een therapeut of psychologe te worden, dat ik geen oplossing kan bedenken. Zoals nu, dat ik alleen dingen kan verzinnen om iemand beter te laten voelen zonder echt te helpen. Dat is natuurlijk onzin, daarvoor ga ik naar school, maar toch, ik wou dat ik wist of het echt mijn roeping is.

Waarom ik dit allemaal nu schrijf? Ik maak me nogal druk om wat ik pas gehoort heb. Ik weet niet waarom, ik zit er uren op te piekeren. Misschien omdat de echtte waarheid recht in mijn gezicht gesmeten is toen, dat weet ik niet. Misschien omdat ik me zorgen maak, wat me misschien wel het logishte is. Ik wou dat ik wist hoe ik er mee om moest gaan.

Ik denk dat ik nu maar ga stoppen, wat ik kwijt wilde is eruit. Eindelijk, zwart op wit. Als ik langer doorga wordt het ongetwijfelt saai en eentonig. Of ik val vreselijk in herhaling, I don't know.

-Anniek Weber


Posted: 00:45, 5/9/2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Vakantie

Nou, het zit er weer bijna op voor mij. Na het weekend is de vakantie weer afgelopen. Ik ben dit jaar afgestudeert en heb nu 3 maanden kunnen genieten van mijn vrijheid. Ik heb weleenswaar een paar weken gewerkt maar mee vrije tijd dat me lief was. Ik denk dat vakantie altijd heel goed voor je is, en dan bedoel ik vooral de zomervakantie. Het is mooi weer en je bent altijd wat losser en alles lijkt makkelijker dan in de winterse kou.

Ik merk dat vooral als ik op een camping sta, het duurt misschien even tot je vrienden hebt of in een groep wordt opgenomen maar dan begint het pas echt. Je durft meer omdat je weet dat wat je ook doet, je ziet die mensen nooit meer terug. Je verlegt grenzen en je leert nieuwe dingen. (Nieuwe mensen uit andere plaatsen, andere gewoontes je kent het wel.) Heel goed voor je dus. Ik geloof dat vakantie altijd extra zelfvertrouwen geeft. Het leert je jezelf beter te kennen en meer persoonlijkheid te ontwikkelen. Het is de perfecte manier om helemaal los van de aarde en je problemen thuis te komen.

Als de vakantie dan over is, en je weer terug naar school moet, doe je dat dan met een goed gevoel. Je weet beter wie je bent en bent weer opgeladen met nieuwe moed. Misschien ken je al mensen, misschien sta je er alleen voor omdat je naar een nieuwe school gaat. Maar door gewoon jezelf te zijn kom je altijd op je plek. Als je je vakantie gebruikt om alles te doen wat je thuis niet durft maar wel wilt, dan groei je. Ja, ik heb altijd het gevoel dat ik groei in vakanties. Daarom ben ik er zo dol op.

-Anniek


Posted: 21:20, 4/9/2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer