Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Bertina ziekenhuis Home | Profile | Archives | Friends
Ziekenhuisperikelen

9/4 en klaar!!!!!9/4/2006

Zo, het zit er op! Vrijdag was dus de laatste bestraling. Eigenlijk is het allemaal wonderbaarlijk snel gegaan.

 

Om het te "vieren" is Bertina vanuit het ziekenhuis meteen doorgereden naar de Bijenkorf. Maar dat was achteraf misschien toch iets te zwaar, ze was erg moe toen ze thuiskwam. Aan de andere kant: ze heeft het toch maar mooi gedaan!

's Avonds zijn we samen gaan eten in een restaurantje in Katwijk. Was erg gezellig en het eten was heerlijk.

 

Over 3 weken moet ze terug komen voor controle bij de bestralingsarts, dr. Krol. Voorlopig dus even rust aan het front en tijd om te herstellen.

0 Comments | Permanent Link

6/4 echt de laatste loodjes6/4/2006

Zo, (te) lang niks meer laten horen .....

In ieder geval: nog maar 2x te gaan (vandaag en morgen) en dan is het klaar. Al is wel aangekondigd dat de bij-effecten nog zeker 1 1/2 a 2 weken kunnen doorwerken in het lichaam. Maar goed, dan is in ieder geval de dagelijkse rit achter de rug.

 

Vorige week is Bertina ook nog op afspraak geweest voor een reguliere controle, compleet met longfoto. Daar was gelukkig alles goed, dus dat is natuurlijk wel heel positief en een extra steuntje in de rug.

 

De wondirritatie en vermoeidheidsklachten zijn er nog wel, maar lijken in ieder geval niet meer erger te worden de laatste dagen.

Dus al met al: behoorlijk positief over deze laatste periode.

0 Comments | Permanent Link

26/3 en op tweederde (jaja rekenen lukt nog prima!)26/3/2006

Weer een week voorbij, het gaat uiteindelijk toch wel heel snel allemaal. Woensdag ben ik inderdaad een keertje mee geweest. Daar ben ik wel blij om, ook al valt er verder weinig aan te zien. Eigenlijk heb ik alleen een tijdje in de wachtkamer gezeten. Wel een beetje pech, want de volgende dag was Bertina's zus mee en toen kwam de verpleging zeggen dat de begeleider wel een keertje mee mocht om te kijken hoe het uitmeten etc. in z'n werk gaat.

 

Het is wel goed dat de finish in zicht komt. De wond van de operatie gaat flink irriteren en is zelfs weer een beetje open. Weliswaar oppervlakkig, maar toch. Bovendien worden de vermoeidheidsklachten steeds groter: Bertina gaat 's avonds ook vroeger naar bed dan eerst. Op lichamelijk vlak dus een lichte teruggang, die heel begrijpelijk is en te verwachten was. Op zich valt het allemaal nog relatief ontzettend mee, maar dat is misschien ook wel makkelijk praten als het niet jezelf betreft. Op geestelijk vlak gaat het uitstekend: Bertina blijft onverminderd positief. Het feit dat het einde van de bestralingen begint te naderen werkt natuurlijk ook mee. Ook met de kids gaat het prima, die zijn en blijven er heel goed onder.

0 Comments | Permanent Link

17/3 op de helft18/3/2006

Zo, ik schaam me wel een beetje. Veel te lang niks geschreven hier. Al moet ik zeggen dat het nog steeds hetzelfde verhaal is: er valt gewoon weinig nieuws te melden. Maar het feit dat we op de helft zijn is en blijft natuurlijk wel een mijlpaaltje.

 

Heel positief is dat de ontwikkeling m.b.t. de huid en het been is gestabiliseerd. De huidirritatie door de "verbranding" en het verzwakken van het been lijkt niet erger te zijn geworden de laatste week.

 

Over schamen gesproken: ik ben zelf nog altijd niet meegeweest. Het is natuurlijk ook nog geen probleem geweest: elke dag gaat er nog steeds iemand met Bertina mee. En eventueel zou ze in haar eentje ook nog kunnen, het autorijden gaat nog steeds heel goed. Bovendien valt er ook niet zoveel aan te zien omdat je er als begeleider toch niet bij mag. Maar goed, ik wil het toch eens ervaren en zien hoe het er aan toe gaat. Daarom ga ik a.s. woensdagochtend een keertje mee.

0 Comments | Permanent Link

9/3 hoogste tijd voor een update9/3/2006

Zo, tijdje niks gepost hier. Maar ja, wat valt er ook te zeggen als er niet veel veranderd in de situatie.

 

Op zich gaan de bestralingen best goed. Het ritme zit er aardig in en als er alleen bestraald hoeft te worden is het iedere keer snel klaar.  Helaas komt het nogal eens voor dat er schommelingen zijn in de dikte van Bertina's been (door vocht, belasting of wat dan ook). Het luistert allemaal zo nauw dat dan de strepen en rondjes die op haar been zijn getekend niet meer kloppen, en dan moet alles opnieuw gemeten en getekend worden in het ziekenhuis. Dat kost best wat tijd. Om de paar dagen teken ik 's avonds ook nog steeds alles opnieuw af, want ook die watervaste stift vervaagt behoorlijk snel.

 

Verder wordt het nu ook merkbaar dat haar been wordt aangetast door de bestraling. De huid wordt wat strakker en geirriteerd, en de spieren en het weefsel worden stijf. Het been gaat ook al zwakker aanvoelen. Volgens de arts is de kans ook reeel dat het op termijn niet meer verantwoord is nog zelf auto te rijden tot een tijd na het einde van de bestraling, dat zou een hele aderlating zijn.

 

Positief bekeken kun je zeggen: nog 1 dagje en we zijn op 1/3. Positief is ook het juiste woord voor de instelling van Bertina. Kan ik alleen maar bewondering en waardering voor opbrengen. Uiteraard is er heus weleens een dipje maar dat is echt zeldzaam.

0 Comments | Permanent Link

1/3 lekker afgesproken .....1/3/2006

Vanmorgen weer de dagelijkse gang naar het ziekenhuis. Vanwege de overvloedige sneeuwval reed m'n vader. Gelukkig wel op tijd gearriveerd, maar toen bleek dat ze daar de afspraak op vanmiddag hadden staan. (Logisch toch dat je dan 10.05u. op het afsprakenkaartje zet!)

Geluk bij een ongeluk: Bertina kon desondanks vrijwel meteen alsnog terecht omdat door diezelfde sneeuw een aantal andere mensen later of helemaal niet kon komen.

 

Het is wel duidelijk te merken dat het tot nu toe iedere keer iets inspannender wordt (vooral geestelijk dan): Bertina was na afloop behoorlijk vermoeid en heeft vanmiddag een hele tijd liggen slapen. Wellicht is het ook een kwestie van wennen en gaat het straks beter als ze helemaal in dat ritme zit.

0 Comments | Permanent Link

28/2 de gang zit er in28/2/2006

Vanmorgen ging Bertina alweer op voor de 2e bestraling. Ze reed zelf en haar moeder is meegegaan. Duurde nu allemaal veel minder lang, met een kwartiertje was het helemaal bekeken.

Toch is ze wel een beetje af van het idee dat het net zoiets is als bijv. boodschappen doen: gewoon iets wat je ergens die dag moet doen. Het gegeven dat het dag in dag uit terugkomt maakt het toch zwaarder dan ze in eerste instantie dacht. En het is natuurlijk ook niet kinderachtig wat ze daar met je doen, dus geestelijk heeft het ook een behoorlijke impact.

Maar voor alle duidelijkheid: ze is er prima onder en zeer vrolijk gestemd.

0 Comments | Permanent Link

27/2 eerste bestraling27/2/2006

Lange tijd niets geplaatst hier, er was ook niet zoveel te melden. Bertina voelt zich over het algemeen goed. Ze is soms wel moe, dat heeft ze wel al sinds de chemo’s van 4 jaar geleden maar is wel iets verergerd na de operatie. Lopen gaat echt onvoorstelbaar goed, en veel pijn heeft ze ook niet meer.

 

Bertina is nu net thuisgekomen van de eerste bestraling. Omdat we niet precies wisten hoe dat gaat en hoe ze zich na afloop zou voelen is er een goede vriendin meegegaan. Qua tijd viel het een beetje tegen: er moesten toch weer foto’s worden gemaakt en alles moest opnieuw gecheckt worden (wat vrijdag in principe toch ook al was gedaan). Maar goed, dat schijnt dan alleen 1x per 2 weken te moeten, de andere keren gaat het allemaal wel veel sneller. Door alle randverschijnselen werd het toch nog best een intensief gebeuren, maar het bestralen op zich viel erg mee. Autorijden na afloop is dan ook geen probleem, dus in principe kan Bertina zichzelf redden. In de praktijk zal het er toch wel op neer komen dat er meestal of altijd iemand mee zal gaan, maar dat kan dan ook haar moeder zijn die dus geen rijbewijs heeft.

 

Zal proberen wel weer regelmatiger iets te plaatsen nu de bestralingen zijn begonnen.

0 Comments | Permanent Link

17/2 scans gemaakt, 1e afspraak bekend17/2/2006

Vanmorgen is Bertina naar het ziekenhuis geweest om de scans te laten maken. Heeft een hele tijd geduurd, waarschijnlijk omdat er een defect was aan de apparatuur. Verder is het scannen van de knie altijd heel erg lastig vanwege de reflecties van het metaal van de prothese.

 

Verder is er meteen een afspraak gemaakt voor de 1e bestraling. Dit wordt gelukkig meteen al maandag 27 februari, om 13.30u. Die dag krijgen we waarschijnlijk ook meteen een schema voor de rest van de week, en hopelijk kunnen we dan voor de weken erna met het ziekenhuis overleggen over de tijden.

 

Verder gaat het eigenlijk erg goed thuis. Voor Bertina is het heel prettig dat ze weer mobiel is. Daarvoor was het ook nooit een probleem om iets te regelen maar het is natuurlijk veel fijner als je daar onafhankelijk in kunt zijn. Het lopen zelf gaat ook steeds beter en de wond geneest goed.

0 Comments | Permanent Link

14/2 bestralingstraject in gang gezet14/2/2006

Vanmorgen zijn we weer naar het ziekenhuis geweest, afdeling voorbereidende Radiotherapie heet dat met een mooie term. Dr. Krol is de behandelend arts gedurende de bestralingsperiode, een ontzettend aardige en meelevende man. Hij heeft eerst uitleg gegeven over hoe alles in z’n werk zal gaan. Daarna is hij ingegaan op Bertina’s specifieke situatie, met name aan de hand van de beschikbare foto’s. Hij heeft ons toch duidelijk gemaakt dat er wel degelijk rekening mee wordt gehouden dat er nog steeds kankercellen in de buurt van de snijvlakken zijn achtergebleven en dat dit niet zomaar “voor de zekerheid” is. De knieprothese die er zit maakt de zaak wat complexer, zowel bij de scans vooraf als bij de bestraling zelf. Maar dr. Krol ziet er wel been in dat het allemaal gaat lukken, dus wij hebben het volste vertrouwen. Overigens bleek dat deze arts aanwezig is geweest bij alle besprekingen, ook die m.b.t. de longscan. Hij bevestigde nogmaals dat de plekjes dus ook op de oude foto's van 4 jaar geleden te zien zijn. We wisten het al, maar zoiets kun je echt niet vaak genoeg horen!

 

Vrijdag gaat Bertina opnieuw naar het ziekenhuis (9.15u.) om scans te maken. Aan de hand daarvan gaan ze in het ziekenhuis de week daarna een soort "plan van aanpak" in elkaar draaien. Hoogstwaarschijnlijk start de bestraling dan in de week daar op volgend, elke werkdag gedurende 6 weken dus totaal 30x. De bestraling zelf neemt hooguit een paar minuten in beslag. Met alles er op en er aan sta je ongeveer in een kwartiertje weer buiten.

 

Aan de ene kant is het weer bijna 2 weken wachten, maar aan de andere kant is er nu duidelijkheid en dat is wel heel fijn. Verder is het ook belangrijk dat de operatiewond goed geneest voordat de bestraling start, dus die tijd is zeker niet weggegooid.

 

Als alles een beetje volgens plan verloopt leert een snelle rekensom dat we ergens half april helemaal klaar zullen zijn.

 

Heel positief is trouwens dat Bertina vandaag heeft geprobeerd om in haar autootje te rijden en dat ging prima. Lekker dus, geeft nu al een stukje vrijheid maar vooral ook mooi met het oog op de dagelijkse rit naar het ziekenhuis straks.

0 Comments | Permanent Link

9/2 afspraak gemaakt9/2/2006

Vandaag heeft het ziekenhuis gebeld voor een afspraak om het bestralingstraject door te spreken. Het wordt dinsdag om 10.45u.

 

Verder gaat alles best goed thuis, dus weinig te melden. Dit alles onder het motto: geen nieuws goed nieuws!

0 Comments | Permanent Link

7/2 toch weer kleine tegenvaller7/2/2006

Vanmorgen naar het ziekenhuis gegaan. Tot onze verbazing moest er voor de afspraak nog een foto van de knie worden gemaakt. Dat werd uiteraard weer ca. 5 kwartier wachten bij Radiologie. Gelukkig waren we daarna vrij snel aan de beurt bij de chirurg.

 

Hij vertelde dat er vrijdag overleg is geweest met o.a. de patholoog die het weefsel heeft onderzocht. Hoewel hij zelf als chirurg beoordeelt dat het technisch niet noodzakelijk is om na te behandelen, wil de patholoog daarin geen risico nemen en is daarom besloten om toch te gaan bestralen. Taminieau geeft overigens wel aan dat er weinig ruimte was om te “snijden” en dat hij dus gedwongen was vrij dicht bij de randen van de tumor te blijven. Dit is ook de reden om toch voor nabehandeling te kiezen, ook al denkt hij zelf nog altijd dat hij alles heeft weggehaald.

Hoe, wanneer, hoe vaak er bestraald gaat worden etc. is nog niet bekend. Het zal wel een periode zijn waarbij het elke dag plaatsvindt. Deze of volgende week worden we opgeroepen, dat zal waarschijnlijk een afspraak zijn om vooraf alles door te nemen. De chirurg heeft wel bij Radiotherapie het verzoek gedaan om er haast achter te zetten.

 

Overigens gaf hij nog aan dat ook na nadere bestudering is beoordeeld dat er geen longhaardjes aanwezig zijn.

 

Beetje gemengde gevoelens dus na afloop. We hadden natuurlijk gehoopt er nu helemaal vanaf te zijn, en dat er einde zou komen aan de onzekerheid. Anderzijds is dit nog altijd een scenario waar we een paar weken geleden alleen nog maar van hadden kunnen dromen.

0 Comments | Permanent Link

31/1 heel goed nieuws!31/1/2006

Om 8.30u. was de afspraak. We waren vroeg en prof. Taminieau ook, dus we konden al eerder naar binnen. Waar we al bang voor waren leek bewaarheid te worden. Hij begon met: "We hebben nog geen uitslag van de patholoog die de tumor onderzoekt." Dus wij hadden al het gevoel helemaal voor niks te zijn gekomen en weer een tijd in spanning te moeten afwachten. De prof. is nog wel gaan bellen om te kijken of er al meer bekend was, maar hij kreeg niemand te pakken.

Vervolgens zei hij - min of meer en passant - dat er nog wel goed nieuws was. Het blijkt dat wat op de longscan te zien is voor 99,9% zeker iets anders is dan uitzaaiingen. Door de ontwikkelingen in de apparatuur blijkt het heel moeilijk te zijn foto's van bijv. 4 jaar geleden te vergelijken met die van nu. Maar een Belgische hoogleraar die 1x per maand naar het LUMC komt is daarin gespecialiseerd. Hij heeft alle oude en nieuwe foto's uitvoerig bestudeerd en is tot de conclusie gekomen dat dezelfde plekjes er 4 jaar geleden ook al zaten. Dit kan van alles zijn: waarschijnlijk littekentjes o.i.d. Uiteraard zullen de longen de komende tijd extra in de gaten worden gehouden.

 

Afgesproken is dat we volgende week dinsdag weer naar de prof. komen, dan zal de uitslag van de patholoog er vrijwel zeker wel zijn. A.s. vrijdag zal er weer een bespreking zijn met de oncologe en zal alsnog bepaald worden wat er nu verder gaat gebeuren. In het allerslechtste geval zou er alsnog voor chemo kunnen worden gekozen, maar waarschijnlijker is dat het zal gaan tussen bestralen of helemaal geen verdere behandeling meer. Natuurlijk zal Bertina hoe dan ook voorlopig heel intensief worden gecontroleerd, maar dat is alleen maar een prettig idee in deze fase.

 

Dus: een beetje teleurgesteld dat er nog geen uitslag en volledige duidelijkheid is, maar wel een allesoverheersende opluchting en blijdschap over het feit dat er geen uitzaaiingen zijn!

 

Verder gaat het met de knie boven verwachting. De prof. wil de hechtingen nog even laten zitten en daar volgende week opnieuw naar kijken. Maar het lopen gaat echt geweldig: de krukken hebben bij het ziekenhuisbezoek daarnet niet eens de auto verlaten. En dat terwijl in het ziekenhuis een behoorlijk eind moet worden afgelegd.

 

Al met al dus een zeer positieve dag.

 

0 Comments | Permanent Link

26/1 gaat weer beter26/1/2006

Laatste dagen gaat het beter. Toch een kwestie van een beetje rustiger aan doen. Makkelijk gezegd natuurlijk.

 

Verder weinig te melden. Het weekend nadert dus het begin lekker op te schieten naar dinsdag.

0 Comments | Permanent Link

24/1 iets mindere dag24/1/2006

Kleine terugslag vandaag. Kon ook eigenlijk niet anders, het ging een beetje TE goed. Dan denk je dat je de hele wereld weer aan kan en gaat te veel doen. Dat is precies wat Bertina dus heeft gedaan: beetje te veel hooi op de vork ineens. Dus de wond doet weer wat meer pijn, vooral bij inspanning. En ze voelt zich ook gewoon niet helemaal goed, maar dat heeft denk ik voornamelijk met vermoeidheid te maken. Vanmiddag wel vrij lang gerust, maar dit soort moeheid los je daar niet zomaar mee op. Gewoon rustig aan doen dus.

 

De huisarts is vandaag nog langs geweest. Hij heeft ook nog contact gehad met het ziekenhuis. Daaruit is gebleken dat wat er te zien is op de longscan bestaat uit een plekje op een kliertje dat bij de longen zit en een plekje op de rechterlong zelf. Volgens de huisarts zou dat goed operabel moeten zijn, maar het is hem ook niet duidelijk wat ze nu precies verder willen gaan doen. Wel lekker om te weten dat de huisarts op de hoogte blijft van de gang van zaken en ons deze informatie doorspeelt, maar in dit geval maakt het de zaak er niet echt veel duidelijker op. Er zal niets anders op zitten dan hopen dat het snel dinsdag wordt.

0 Comments | Permanent Link

23/1 eerste nachtje thuis goed verlopen23/1/2006

Gaat heel goed thuis. Bertina is al redelijk mobiel en kan goed uit de voeten met 1 kruk. Traplopen gaat ook. Natuurlijk snel moe, daar moet ze wel rekening mee houden. Eerste nacht is goed verlopen.

 

Volgende week dinsdag is er weer een afspraak in het ziekenhuis met de chirurg. Waarschijnlijk horen we dan pas de uitslagen en het behandelplan. Voor die tijd verwachten we eigenlijk geen informatie meer te krijgen, ook i.v.m. een weekje vakantie van Taminieau. Het is natuurlijk ook zo dat eventuele behandeling toch nog niet gelijk had kunnen beginnen, na zo'n operatie is er altijd hersteltijd nodig. Wordt al met al weer een spannende week dus, dat afwachten blijft toch heel naar. Maar we blijven positief!

0 Comments | Permanent Link

22/1 naar huis22/1/2006

Bertina voelt zich goed en mag naar huis. Er moet alleen nog een arts komen kijken en we horen net dat deze pas om 13.30u. komt. Wel balen: iedereen was al startklaar. Maar goed, dat is even niet anders. Nog maar een paar uurtjes ......

0 Comments | Permanent Link

21/1 gaat beter vandaag21/1/2006

Gelukkig van de pijnstillers af sinds vanmorgen, en dat gaat goed. Ook de drain is nu weg. Alleen heeft Bertina nog steeds een behoorlijk misselijk gevoel, waarschijnlijk toch nog een uitvloeisel van al die medicatie. Maar ze klinkt een stuk beter over de telefoon. Het lijkt nu toch wel waarschijnlijk dat ze morgen(ochtend?) naar huis mag als het zich zo blijft ontwikkelen.

0 Comments | Permanent Link

20/1 helaas nog niet naar huis20/1/2006

Gisteravond en vannacht een flinke terugslag. Vreselijk veel pijn gehad, wat bestreden werd met van alles en nog wat. Zelfs morfine is er aan te pas gekomen. Bertina reageert vaak niet zo goed op medicijnen, dus dan wordt bijvoorbeeld opkomende misselijkheid weer bestreden met iets anders. Dat levert al met al een behoorlijk geestverruimende cocktail op. Toen ik vanmorgen belde was ze zo "stoned" als een garnaal, nauwelijk te verstaan over de telefoon.

 

Erg jammer natuurlijk dat ze niet voor het weekend naar huis kan, maar aan de andere kant ook wel weer een geruststellend idee dat ze nog volledig onder controle is daar. En ook praktisch gezien: als je de knie niet kunt belasten zonder heel veel pijn wordt het ook lastig met bijv. traplopen, naar het toilet gaan etc. Bovendien is een ziekenhuiskamer altijd wat rustiger dan je eigen huis, vooral met die 2 luidruchtige "hooligans" over de vloer. Zelf vond ik de volgende dag naar huis ook wel erg snel, het is toch een fikse ingreep geweest tenslotte. Wel een tegenvaller ook voor de jongens natuurlijk, maar het is nu eenmaal niet anders.

0 Comments | Permanent Link

19/1 operatie goed verlopen!!19/1/2006

Vanmorgen dus om 5 uur opgestaan. Bertina heeft vannacht niet zo heel best geslapen.

Iets na 6 uur waren we in het ziekenhuis. Er is geen bed vrij op Orthopaedie dus ze ligt tijdelijk op de aangrenzende afdeling, maar zal verhuizen zodra dat kan.

 

Om 7 uur op de operatietafel was toch een optimistische schatting van het ziekenhuis. Om 7.30 werd Bertina van de afdeling gereden. Omdat het allemaal toch een tijd zal gaan duren en we op 10 min. rijden van het ziekenhuis wonen heeft de verpleging voorgesteld dat ik gewoon naar huis zou gaan. Ze zullen proberen of de chirurg meteen na de operatie wil bellen hoe het gegaan is. En anders word ik in ieder geval gebeld door de afdeling als ik weer naar het ziekenhuis kan komen.

 

Dus afwachten nu ....

----------------------------------------

Operatie is goed gegaan. Bertina heeft de chirurg na afloop heel kort gesproken en het zat allemaal los en was dus goed weg te halen. Samen met de zuster mocht ik mee naar de uitslaapkamer om haar terug te brengen naar de afdeling, dat was wel erg fijn. Ze heeft een ruggenprik gekregen en was dus al helemaal bij. Erg blij natuurlijk dat het allemaal achter de rug is en positief verlopen is.

Dompertje is wel dat de chirurg heeft gezegd dat het nu op kweek wordt gezet maar dat de verwachting is dat er toch chemo nodig zal zijn voor de longen. Maar ja, daar gaan we ons later wel weer om bekommeren.

 

Eerste stap is in ieder geval gezet en goed ook!

-----------------------------------------

Vanmiddag vlak na het bezoekuur (gelukkig was ik er nog) kwam de chirurg nog een praatje maken. Hij was zeer tevreden met het verloop van de operatie, hoefde gelukkig ook minder ingrijpend te werk te gaan dan hij vooraf had ingeschat. Morgenochtend komt hij nog een kijkje nemen en als het dan nog zo goed gaat mag Bertina al naar huis! Geweldig nieuws dus.

Het verwijderde weefsel gaat op kweek. Volgende week horen we hier meer over maar hij benadrukte nogmaals dat ernstig rekening moet worden gehouden met chemokuur. Toch wel een tegenvaller eigenlijk. Maar goed, het belangrijkste is nu dat er snel duidelijkheid komt over de verdere behandeling. Nu weten we waar we voor vechten, maar het is wel beter om ook te weten waartegen.

0 Comments | Permanent Link

Page 1 of 2
Last Page | Next Page
Hosting door HQ ICT Systeembeheer