Beetje autobiografische tekst...
Je word geboren in de hippe jaren tachtig
Na 9 maanden zien 2 blauwe ogen de wereld, prachtig
Opgroeien in een klein dorp,veilig, bekenden overal
Tot de eerste schooldag voelt als een terreuraanval
Je bent te dik, te lelijk je hoort er niet bij
Klinkt zo standaard al die fucking bangmakerij
Je word ouder, benen om weg te rennen
Maar nee je bent gewend om je te laten jennen
Je kijkt van bovenaf toe hoe je daar staat, niet weggaat
Angst om te verliezen wat je hebt, dat iedereen je verlaat
Een kind onveilig op school, zonder al die pret en jool
Een glimlach van een kind weggegooid in het riool
Laat het stoppen, hou eens op, kappen nou
Nee… al die woorden.. die je zo graag wou
Ander dorp, nieuwe mensen, vol met wensen
Verlegen op een nieuwe stoel, denkend aan wat je ze toewensen
Beschadigd om ongestoord te spelen,
Altijd denken aan wat je ze nu weer gaan afstelen
Wanneer houd het op, wanneer krijgen ze die strop
De stop waar met koeienletters op staat: hou op!
Nooit houden ze op, altijd maar jennen, schelden
Tot de dag dat er mensen bij je ouders aanbelden
Je kind ligt midden op de weg, van de fiets afgeduwd
Afvragend waarom alle happiness steeds word teruggeduwd
Je word groter, staat op eigen benen
Maar toch weer dat ene, je denkt het zit in je genen
Je kan er niks aan doen, dat deze wereld je uitkotst
Dat er steeds weer met een elleboog tegen je word aangebotst
Dat ze voor je gaan staan met een mes, tijdens de les
Geen mens doet het iets, het is allemaal een aandachtsproces
Thuiskomen met een blauw oog, gebroken ziel
Kind, wat erg voor je! Dat zij je weer aanviel
Nooit gevraagd naar gevoelens, naar de echte pijn
Het komt allemaal wel goed, laat het nog maar even zo zijn
Niet meer gaan, nooit meer naar die school
Je kan toch niets meer dan een simpele mongool
Niet meer rondlopen in de stad, wat je had
Wat je had, bestaat niet meer, je zit in een gat
Kom eruit, start opnieuw, sta sterker in je schoenen
Laat ze zien dat je meer kan dan zij bedoelen
Kijk terug op een tijd die er gelukkig niet meer is
Loop door de straat met opgeheven hoofd, en laat die dis
Laat zie zijn voor wat het is, het is niets
Het is onwetendheid van de mens
Je hebt nu nog maar 1 wens
Niet gekrenkt worden omdat je broer een crimineel was
Dat zij allemaal roepen : weet je wat ik in de krant las
Ze snappen er geen bal van, laat ze maar denken
Probeer niet in te gaan op sletjes die je wenken
Laat het los, laat het gaan
Morgen een nieuwe dag, lekker rustig opstaan
Zonder eraan te denken, wat zij allemaal deden
Wat zij deden, heel gedreven zonder enige reden
Je staat sterker in je schoenen
Laat hun die vieze bende allemaal opboenen
| 
