Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

it's my story, my life!

Eerste blog, waarschijnlijk de heftigste die er gaat komen.

09:19, 3/6/2008 .. 1 comments .. Link

Dat het leven niet altijd over rozen gaat dat kan iedereen je wel vertellen. Maar als je er een puinhoop van maakt, hoe ruim je dat dan weer op? En wat als je zelf niks aan die puinhoop kan doen?Ja mijn leven staat op dit moment op zijn kop, en dat gaat voorlopig niet beter worden. Wat er is gebeurd? Ja dat zal hier te lezen komen te staan.

Zaterdagmiddag: Wekenlange spanning in huis, manlief praat niet met me en probeert me te ontwijken. als ik vraag wat er is komt er niks uit. Om gek van te worden en een zeer ongezellige situatie.

Zaterdag ontploft de bom bij mij en ik ben het zat, het gaat zo niet meer. Ik moet weten wat er is. Ik kan er niet tegen als iemand als een ijsblokje naast me ligt, iemand me negeert, degene waarvan ik hou. Waarom doe je zo, vraag ik hem, waarop er weer geen antwoord komt. In mij hoofd beginnen alarmbellen te rinkelen en ze stoppen er ook niet meer mee. Ik wil weten waarom je zo tegen mij doet zeg ik nog een keer. Hij wil weg lopen maar dit keer laat ik het niet toe, het kan zo niet verder, ik wil zo niet verder! Ik moet het weten, op deze manier kan ik niet leven, op deze manier wil ik niet leven. Na lang aandringen komt het eruit. Ik wil niet meer met je verder zegt hij. Pats boem het voelt als een klap in mijn gezicht, terwijl ik het eigenlijk voelde aankomen. Tranen beginnen te vloeien en even staat de tijd helemaal stil. Hij loopt weg en laat me alleen achter, daar zit ik dan alleen met nog steeds de tranen die maar blijven prikken achter mijn ogen. Het lijkt wel of de wereld vergaat, daar zit je dan met je 2 kindertjes wetende dat je er vanaf nu alleen voor staat. Na lang denken en veel tranen mijn moeder gebeld, ik moet gewoon weer even met beide benen op de wereld worden gezet. Na 2 minuten stond ze al voor mijn deur en heeft me weer een beetje bij mijn positieven geholpen.  Hij kwam ook nog even langs om zich klaar te maken om te gaan werken, en durfde ons geen van tweeen aan te kijken. Ik zeg: ik wil je voorlopig niet meer zien , het doet me teveel pijn. Waarop hij antwoord : vanaf maandag slaap ik ergens anders. Shit denk, ik dus ik moet nog twee dagen tegen hem aankijken dat red ik niet. waarop mijn moeder me uitnodigde om de zondag bij haar gezin door te brengen voor wat afleiding en dergelijke. De kinderen daar moest hij dan maar oppassen.

Zondag: De hele dag met mijn ouders opgetrokken. Het verbaasd me hoe ik het op het moment van me af kan zetten. Maar ja ik heb nog niet alleen gezeten, wat gebeurt er dan. Wat gaan de hersentjes dan voor rare spinsels maken. 's Avonds heerlijk met ze uit eten geweest waarbij een wijntje erg goed smaakte. Maar ja op een gegeven moment moet je toch weer naar huis, en dat met eigenlijk een wijntje teveel op. Dus ja het moet maar. Dus ik naar huis toe, en hij zit daar met een vriend op de bank tv te kijken, en ik kan het niet laten en zeg: He heeft hij het je al verteld? Vriend: Nee, wat? Ik: Hij gaat weg, hij gaat ons in de steek laten. Toen was er een stilte. Vriend staat op en zegt ik ga naar huis waarop hij weg gaat. Tja en toen zaten we dus met elkaar opgescheept. Ik zeg; morgen ben je weg, ik kan je even niet meer zien. hij: oke. Niet meer en niet minder. Daarna ben ik maar gaan slapen.

Maandag: Wakker geworden slecht geslapen, voel me rot en alleen. De oudste moet naar school en ik zet hem onder de douche en ga naar beneden met de andere. Hij is ongelooflijk maar waar zijn spullen aan het pakken. We zeggen geen woord tegen elkaar en het blijft stil. Hij zet de spullen in zijn auto en rijd weg. Het is afgelopen het is klaar. Niks is er meer gezegt, niks heb ik van hem nog gehoord. De rust in huis is enorm, de muren komen op me af. Toch op een of andere manier voel ik me redelijk goed.  's Avonds kan ik het niet laten en stuur hem een sms waar hij slaapt en hij blijkt bij een vriend te slapen.  Dus dat zit wel goed. Toen moest ik het nog even tegen de kinderen vertellen en die namen het gelukkig nogal makkelijk op.  Later op de avond komen de muren op me af, kan me draai niet vinden en loop maar rondjes door het huis, tranen beginnen weer te prikken, maar ik wil niet huilen, ik moet door gaan! De onweer nadert ook ons huis, en laat ik nou een scheiterd zijn en er ernorm bang van zijn. De oudste van de kinderen begint te roepen Maaaamaaaaa. Met alle moed die ik heb ga ik naar hem toe. Hij is bang, ik ben bang, maar ik mag hem niet laten merken dat ik ook bang ben, want dan denkt hij dat er een reden is om bang te zijn. Ik ga bij hem zitten en zeg tegen hem dat hij niet bang hoef te zijn, dat we samen zijn en dat we het wel redden. Vroeger deed hij dit soort dingen omdat ik weg kroop met onweer, maar nu moest ik het zelf doen. En ik heb het gedaan, ik heb de angst voor de onweer overwonnen voor mijn kind, het kon ook niet anders want ik ben maar alleen. Alhoewel alleen er zijn natuurlijk nog twee geweldige jongens in mijn leven , die me sterk houden, waarvoor ik door het vuur ga. Samen komen we er wel, samen staan we sterk. overdag ben ik sterk, maar 's avonds dat hoeft het niet meer en zit ik daar zielig in mijn eentje te sippen, loop mijn rondjes door het huis. Maar ik weet dat ook dit over gaat, en dat ook ik weer gelukkig ga worden. Maar het word een moeilijke tijd.



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Eerste blog, waarschijnlijk de heftigste die er gaat komen.

Friends

marcus
Hosting door HQ ICT Systeembeheer