Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Mijn Mooie Vrouw

Intro : Gijsje komt in mijn leven

Posted in Unspecified

Zij was 15 toen ik haar in 1990 leerde kennen, ik ben nog steeds dertien jaar ouder. Wist k veel. Ze was mijn fan, de enige fan die ik in al die jaren dat ik heb opgetreden als gitarist in diverse bands ooit op deze manier heb beleefd. Ze stond de hele avond vooraan bij het podium, ging wat te drinken voor me halen als we even pauze hadden. Toen de zaal om half twee leeg was, was zij er nog. Ze vroeg mij om een handtekening. En toen ik haar later naar huis bracht wist ik niet wat te doen. In al mijn onschuld vroeg ik haar om een zoen, maar ze weigerde.
Een jaar later, op hetzelfde Koninginnebal in hetzelfde dorpje, was ze er weer. Ginnegappend met de meiden van haar voetbalteam, rondspringend op de maten van onze muziek, maar vooral een jaar ouder. Een jaar minder kind. Een jaar nog mooier.

Ze bleek niets van sex te weten, maar was in voor alles wat we samen maar konden verzinnen. Ze deed dingen met me die ik alleen maar uit 18+ films kende, films, die we "gewoon" samen in de videotheek gingen uitzoeken. Elk weekend was ik bij haar, en de sex leek niet op te kunnen. De spaarzame momenten dat zij mijn Amsterdamse flatje deelde kwamen we nauwelijks uit bed. En keer liet ze me in vijftien minuten twee keer klaarkomen, ik wist niet eens dat ik dat kon ...

 

Anno 2006 is dat ruim vijftien jaar geleden. Vandaag is er weer niks van gekomen. Voor de dertiende nacht op rij. Ik met er iets mee, ik word gek. Ik begin een weblog. Anoniem, want zo bekrompen is het hier nog wel.

 

De kop is eraf, ik ben moe. Ik ga je zien.

12:59 - 22/8/2006 - comments {1} - post comment


1. De Zeedijk

Posted in Unspecified

Het is september en we zitten aan het begin van de avond samen aan de zeedijk. Uit de talloze brieven die we elkaar inmiddels hebben geschreven heb ik kunnen opmaken hoe de vork in de steel zit. Wij schelen ruim dertien jaar en zij blijkt dus jonger dan ik me ooit had kunnen voorstellen. Dat geeft een heel andere dimensie aan haar weigering om te zoenen op de nacht van onze eerste ontmoeting. Ze had nog maar n keertje eerder met een jongen gezoend, maar leek nu graag een volgende stap te willen zetten. "T.z.t." werd een begrip in onze briefwisseling.

 

Op de een of andere manier voelde ik me dusdanig veel ouder (en meer door de wol geverfd) dan haar, dat ik niet goed wist hoe te reageren op haar onschuldige avances. Als ik naar mijn hormonenhuishouding had geluisterd, dan had ik al lang geprobeerd misbruik te maken van de situatie. Aan de andere kant is mijn openingszin nooit mijn sterkste kant geweest. En dan was er ook nog iets dat leek op verantwoordelijkheidsgevoel. Moest k nou degene zijn om haar alles bij te brengen wat sex betreft ? Moest k haar ontmaagden ? De eerste keer dat zij op haar slaapkamertje liefdevol haar hoofd tegen het mijne drukte ging er een kleine siddering door me heen. "Ze wil cht ..."

 

Nu is het dus september en zitten we aan het begin van de avond samen aan de zeedijk. We hebben haar ma verteld dat we naar het bluesfestival gaan in het dorpje verderop. Waarschijnlijk zijn we allebei hierheen gekomen met het idee dat het vanavond wel zal gaan gebeuren. Achterin de groene Ford Taunus van pa liggen mijn gitaar en een stretcher. Ik heb een lied voor haar gemaakt en wil dat ten gehore gaan brengen.

12:58 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


2a. Gijsje

Posted in Unspecified

De dageraad verraadt de tranen in je ogen

Je schrikt en slikt en kijkt alsof het niet zou mogen

 

Gijsje lacht; ze weet dat ik weer hier zal zijn

Gijsje huilt

 

De vrieskou bijt zich in mij vast als ik ga lopen

M'n witte adem in de lucht doet mij weer hopen

 

Gijsje zwaait, en groet me tot een andere keer

Gijsje huilt

12:57 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


2b. Gijsje (Jouw Naam)

Posted in Unspecified

Er kwam een einde aan de middag

Die eindeloos had moeten zijn

En toch maar twee minuten duurde

Van ongedwongen samenzijn

Ik zag je kamer, ik zag je kussen,

Ik zag het uitzicht uit jouw raam

Ik hoorde vogels, ik voelde vlinders

en toen hoorde ik jouw naam

 

We fietsten samen naar het afscheid

't Oranje zonlicht tegemoet

Ik maakte grapjes en jij moest lachen

En dat maakte heel veel goed

Ik bleef maar rijden, jij bleef maar rijden

Nee, ons trof geen enkele blaam

En aan het einde kwam de stilte

Want toen hoorde ik jouw naam

 

Je lippen zacht en je wangen blozend

De laatste woorden, niet echt bekwaam

En ook nu zwaai je nog naar me

Want toen hoorde ik jouw naam

 

12:56 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


Het Eethuis - De Aanloop

Posted in Unspecified

Ik twijfel niet aan de mate waarin ik haar laat doen wat zij wil. En m.n. haar contacten met diverse mannen tijdens haar activiteiten buitenshuis zijn voor mij absoluut geen bron van zorg. Zit ze als enige vrouw tussen mannelijke generatiegenoten in de drumband van Euterpe ? 's Goed. Gaat ze een week alleen met Theo naar Amerika ? OK. Heeft ze regelmatig 's avonds overleg met werkgroepjes van allerlei mannelijk pluimage ? Rien a la main.

 

Dacht ik.

Ik heb nu redenen om aan te nemen dat er iets enorm uit de hand aan het lopen is.

 

Een jaar geleden heb ik een e-mail adres voor Gijsje opgericht op hotmail. En aangezien zij sindsdien het wachtwoord niet meer heeft veranderd kan ik de inkomende meeltjes die zij ontvangt nog steeds allemaal lezen. Ik wéét dat ik het niet moet doen, maar nieuwsgierigheid en achterdocht zijn mij helaas niet vreemd.

Eén van de dingen die mij opvallen is dat ze haar uitgaande meeltjes niet bewaart. Nou moet je onder hotmail elke keer bewust een vinkje aanzetten om een uitgaand meeltje te bewaren, dus achteraf kan ik me voorstellen dat ze dat niet elke keer heeft willen doen. Misschien wíst ze niet eens dat het kon of hoe het moest, of wilde ze, om welke reden dan ook, die post gewoon niet archiveren. Destijds beschouwde ik het echter als een doelbewuste actie; zij hield er waarschijnlijk rekening mee dat ik haar meeltjes wel eens las, en wilde voorkomen dat ik zou zien wat zij allemaal verstuurde, en vooral ook aan wíe.

De binnenkomende meeltjes laten weinig aan de verbeelding over. En vooral de meeltjes van haar "vriendin" Cindy. In die periode was Cindy één van de vrijwilligers met wie zij elke donderdagavond een eethuis voor zgn. "handy's" (gehandicapten) runde in de Middelburgse Stromenwijk. Eén van de andere vrijwilligers ? Theo. En in de meelwisseling tussen Gijsje en Cindy wordt Theo uitgebreid besproken. En dan voornamelijk de gevoelens die Gijsje voor Theo aan het ontwikkelen is ...

 

22/5/2001 :

"Ben ook wel erg nieuwsgierig hoe het is om met iemand anders te zijn (...) en nu doet zich de gelegenheid voor dat iemand anders mij ook leuk vind(t)"

28/5/2001 :

"Als Bok er is ben ik echt bij hem. Als hij er niet is dan zijn mijn gedachten meestal bij Theo"

28/5/2001 :

"Donderdag ben ik niet op het Eethuis (...). Op zich baal ik als een stekker, want dan zie ik Theo niet. (...) Dan zie ik hem in ieder geval nog even voor mijn vakantie"

30/5/2001 :

"Ik moet hem nog even zien voor mijn vakantie.(Hoezo redelijk wanhopig!)"

14/6/2001 :

"In ieder geval zie ik Theo weer, want dat is al veel te lang geleden naar mijn zin. Ik had gehoopt dat alles door de vakantie een beetje bezonken zou zijn en dat was de eerste dag na thuiskomst ook wel zo, maar daarna is het weer net zo heftig teruggekomen."

15/6/2001 :

"Ik moet mezelf bij tijd en wijlen ook dwingen om (Theo's vrouw) recht in haar ogen aan te kijken en dat is voor mij niet altijd even makkelijk"

"Kan je zeggen dat het bij Theo en mij wat lichamelijkheid betreft vooral spannend is (...) Het voelt langs alle kanten geweldig om iemand in de buurt te hebben die je zo goed kent en je dan nog steeds aardig vindt ook !"

"Had gisteren inderdaad zelf ook het gigantische gevoel dat Theo en ik enorm om elkaar heen aan het draaien waren. Het voelde als vanouds. Zo veel mogelijk lichamelijk contact zoeken, zonder dat het al te veel opvalt. Geloof dat we allebei wel meer wilden, maar onszelf heeeeeeeeel bewust inhielden. (...) Ik heb echt op m'n handen moeten zitten (en Theo ook naar mijn idee)"

"Verder is er niets gebeurd, omdat we allebei zoiets hadden van dat kan niet. Ons verstand had duidelijk de overhand, al heeft het er wel even om gehangen...... Het was zonder meer spannend"

18/6/2001 :

"Als het Eethuis is weet ik zeker dat ik hem om de week zie. (...) Als ik de openstaande afspraken een beetje handig kan plannen, moet het toch allemaal wel goedkomen"

 

Cindy heeft niet geprobeerd Gijsje tegen zichzelf te beschermen. "Weet waar je mee bezig bent meid !" "Weet Bok wat je doet ?" "Houd je rekening met eventuele consequenties ?" Niets van dat alles. Ze kwam in de meelwisseling een beetje over als partner in crime. Het was een meelwisseling van twee giechelende, puberale meiden die het over hun eerste verkering hadden.

Waarom reageerde Gijsje niet, toen ik haar 's nachts een keer vroeg of ze me alles wel vertelde ? Of ze een schoon geweten had ? Of ze het me zou vertellen als ze met een ander naar bed zou gaan ? Waarom vertelde Gijsje dingen aan Cindy die ze niet met mij besprak ? Wist Cindy dingen die ík niet wist ? Wist Cindy wat er gebeurde en wat er gebeurd was ? Toen Gijsje Cindy meelde dat ze "op haar handen moest gaan zitten" als Theo in de buurt kwam kreeg ik het benauwd. Dit kon alleen maar fout gaan of was al eens uit de hand gelopen.

 

Ik móest het weten ....

12:55 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


Het Eethuis - De Avond

Posted in Unspecified

Een lekkere nazomerse donderdagavond. Rond vijven is Gijsje, zoals elke donderdagavond, vertrokken naar het Eethuis, om daar met een aantal vrijwilligers en deelnemers (door Cindy leuk als "handy's" gecategoriseerd) een gezamenlijke maaltijd te bereiden. Onder de vrijwilligers "vriendin" Cindy en "vriend" Theo. Ik sta doodsangsten uit.

 

Ik heb besloten dat vanavond de avond van de waarheid moet worden. Ik heb geen idee wat ik wil gaan doen, laat staan dat ik weet hoe ik het moet aanpakken, maar er móet gewoon iets gebeuren. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat er iets aan de gang is dat ik niet weten mag, daar zijn de meeltjes die Gijsje en Cindy uitgewisselen, zonder het met naam te noemen, te expliciet voor geworden. En dé manier om er achter te komen wordt dan helaas het bespioneren van je eigen vrouw ...

Ik wil ze op heterdaad betrappen, maar ze mogen mij natuurlijk niet zien, laat staan dat ze me mogen herkennen móchten ze me zien. Een joggingbroek, gymschoenen en een bodywarmer met capuchon worden de perfecte vermomming voor een gefrustreerde echtgenoot op het speurderspad. Ik voel me erg ongelukkig in deze kleding, maar goed, dat is wel een beetje in de sfeer van de hele avond. In het telefoonboek sla ik de plattegrond van Middelburg op om te kijken waar het Eethuis precies is en hoe ik daar komen moet. Het is iets heel anders dan ik me had voorgesteld. Het blijkt het gebouw te zijn van lagere school "t Springtij" aan de Piet Heijnstraat in de Stromenwijk, als zijstraat van mijn oude Westerscheldestraat. Nou, die weet ik nog wel te vinden. Met het lood in mijn schoenen haal ik mijn fiets uit de schuur en begin te trappen.

 

Ik zet mijn fiets achter de school, naast wat struiken in de Trompstraat. Wat nu ? Eerst maar eens een orienterend rondje wandelen, besluit ik. Want ik heb hier wel wat voetsporen uit het verleden laten liggen, echt bekend in de omgeving van de Piet Heijnstraat ben ik niet. Ik voel me bespottelijk, met mijn capuchon op mijn hoofd in dit mooie weer. Maar blijkbaar ben ik nu dusdanig anoniem dat ik rustig mijn gang kan gaan. Ik kom in elk geval vrijwel niemand tegen, en de mensen díe ik al tegenkom hebben niet de behoefte om mij aan te spreken.

Een kwartiertje later ben ik weer terug bij mijn fiets. Ik heb ze gezien, het clubje intimi, lekker kokkerellend en plezier makend. "Ik heb op mijn handen moeten zitten ... " galmt het de hele tijd in mijn kop. Echt waar, joh ? Is híj het nu voor jou ? Had ik dit kunnen zien aankomen ? Had ik meer achterdochtig moeten zijn ? Had ik dit kunnen voorkomen ? En wat moet ik nu ?

Nou, in elk geval eerst maar eens even wachten tot de schranspartij afgelopen is. Terwijl ik een beetje in de rondte rommel ontdek ik vanaf de parkeerplaats van mijn fiets een uitgesleten paadje in de bossages. Als ik dit spoor volg kom ik uit bij het hek rondom het schoolplein van 't Springtij, en vanaf hier heb ik een perfect uitzicht op wat ik de uitgang van het gebouw vermoed. Hier zullen ze straks wel naar buiten komen, en dan kan ik vanaf de eerste rang zien wat zich af gaat spelen. En dan krijg ik nóg een lumineus idee. Ik heb gezien dat Theo op de fiets is. Hij rijdt sinds een paar dagen rond op mijn oude fiets, en die herken ik natuurlijk uit duizenden. Die fiets heeft hij gestald in het fietsenhok. Als ik die fiets nu eens midden op het schoolplein zet, dan zullen ze ook dáár afscheid van elkaar moeten nemen. Leuke bijkomstigheid is, dat hij zich waarschijnlijk rot schrikt als hij ziet dat zijn fiets weg is. De wraak begint vormen aan te nemen ....

 

De eerste handy's beginnen weg te gaan. Er komen diverse vervoersvormen voorrijden en tijdens een van mijn rondjes rond het gebouw maak ik nog even een praatje met een chauffeur; hoe anoniem kun je zijn ? Hoe leuk zijn dochter die Kookclub toch wel vindt. Tsja, dat kan ik alleen maar beamen ... Als zij er net zoveel plezier aan beleeft als mijn vrouw, dan moet het inderdaad wel gigantisch zijn.

 

De zon begint me nu echt een beetje in de steek te laten. Ik loop aan de andere kant van het plaatselijke watertje en zie ineens Cindy het schoolplein verlaten. Er schieten tienduizend gedachten door mijn hoofd als zij in haar auto stapt en wegrijdt. Heeft zij Gijsje nog een dikke knipoog toegeworpen ? Heeft ze haar nog aangemoedigd ? Wie is/zijn er nu nog binnen ? Is dit het moment waarop Gijsje en Theo eigenlijk de hele avond hebben gewacht ? Is dit nu het moment waarop alles uit de klauw gaat lopen ? Gaat nu onze toekomst beslist worden ? Wat moet ik nou doen ?

12:54 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


Theo

Posted in Unspecified

Hoe lang ik Theo kende ? Ruim een jaar, denk ik, misschien twee. We waren allebei, naast onze reguliere banen, als part-time vrijwilliger betrokken bij groepsreizen van een reisbureau. We begeleidden groepen vakantiegangers in binnen- en buitenland, soms individueel, soms met collega's en soms samen.

 

We waren allebei getrouwd. Hij had twee tienerkinderen, mijn man en ik waren er nog niet uit of we kinderen wilden. Mijn man kende Theo, althans, had hem wel eens gesproken. Elkaars deuren platlopen was er niet bij, maar we waren al meer dan eens bij elkaar over de vloer geweest. Daarbij viel het me wel op hoe mijn man mij vertrouwde met Theo. Zonder over grenzen te gaan konden Theo en ik heerlijk geinen, en mijn man vond 't allemaal wel prima.

 

Theo was klein van postuur, had een guitig gezicht, gemillimeterd grijzend haar, brilletje, was prive-detective. Het was me opgevallen dat ik de laatste maanden steeds meer uit ging zien naar de periodieke bijeenkomsten die het reisbureau voor haar vrijwilligers organiseerde. Waarom ? Vanwege hem !

 

Die reis begeleidden we samen een groep vrijgezellen op een zogenaamde singles-reis.

Die avond was iedereen naar zijn of haar hotelkamer gegaan en zaten Theo en ik gezellig in zijn kamer de dag nog wat na te bespreken.

Die minuut had Theo een klapper met reisdocumenten opengeslagen op zijn bed en lag er een beetje doorheen te bladeren.
Die laatste vijf seconden voelde ik ineens de hormonen door mijn lijf gieren en klopte mijn hart in mijn keel zoals ik dat al lang niet meer had meegemaakt.
Die seconde hoorde ik mezelf aan Theo vragen : "Mag ik bij je komen liggen" ?
Eén seconde later had Theo zijn klapper dichtgeslagen en stak hij zijn armen naar mij uit.

 

P.S. : Om privacy-gevoelige redenen hoeven namen, gebeurtenissen en geslachten niet overeen te komen met de werkelijkheid.

12:53 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


24

Posted in Unspecified

Elke maandagavond gaat Gijsje oefenen bij Euterpe.

Dat houdt dus in dat ik één avond in de week alleen naar bed moet.

 

Elke dinsdagavond is er wel een aflevering van CSI Miami op TV.

Als Gijsje dan tenminste geen bestuursvergadering heeft.

Dat houdt dus in dat ik twee avonden in de week alleen naar bed moet.

 

Elke woensdagavond is er wel een aflevering van CSI New York op TV.

Als Gijsje dan tenminste geen evenementenvergadering heeft.

Dat houdt dus in dat ik drie avonden in de week alleen naar bed moet.

 

Elke donderdagavond is er wel een aflevering van Grijpstra en de Gier op TV.

Of ER. Of Bones.

Als Gijsje dan tenminste geen vrijwilligersvergadering heeft.

Dat houdt dus in dat ik vier avonden in de week alleen naar bed moet.

 

Vierentwintig weken lang is er elke vrijdagavond een aflevering van 24 op TV.

Of Baantjer. Of Morse.

Als Gijsje dan tenminste geen huisbezoek heeft.

Dat houdt dus in dat ik vijf avonden in de week alleen naar bed moet.

 

Elke zaterdagavond is er wel een herhaling van een CSI-variant op TV.

Of een herhaling van 24, of van Baantjer, of van ER of van Morse, of van Bones.

Als Gijsje dan tenminste geen cursus heeft.

Dat houdt dus in dat ik zes avonden in de week alleen naar bed moet.

 

Voor zondag weet ik even niks.

Maar er zal vast wel een reden zijn waarom ze zondag niet met mee mee wil gaan naar bed.

 

Na het journaal van acht uur is mijn avond dus wel zo'n beetje klaar.

Dus, arme, zielige, sexbehoeftige ik, ik ben alleen.

Alleen met alle pornosites op internet.

Met mooie, donkere vrouwen met grote tieten die gewillig alles laten zien.

Kon ik maar verder kijken dan mijn lul lang is ...

Of houd ik er gewoon teveel van om vroeg naar bed te gaan ?

12:51 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


Wensen

Posted in Unspecified

"O ja, joh ?"

"Heb je je vibrator gebruikt, en ben je klaargekomen ?"

"En heb je ook nog naar een sexfilm gekeken ?"

"Terwijl je jezelf aan het bevredigen was ?"

"Met je vibrator ?"

"O ja, joh ?"

"Wanneer heb je voor het laatst tegen me gelogen ?"

"Nog niet zo heel lang geleden, denk ik ..."

"Waarom bevredig je jezelf met een vibrator terwijl je naar een sexfilm kijkt ?"

"Waarom bevredig je jezelf niet met een vibrator terwijl je naar een sexfilm kijkt als ik erbij ben ?"

"Waarom kijk je ineens naar een sexfilm ?"

"Waarom gebruik je ineens een vibrator, waar toch al voor zo'n drie maanden stof op ligt ?"

 

Ik denk omdat je vanavond bij Tobi bent geweest.

Je zal het niet toegeven, maar vertrouwen kan ik je niet.

Je kunt ook hier, thuis, met hem overleggen, maar nee, met man en kinderen erbij ...

En omdat ik dat ding toch al voor je had klaargezet kon je daar mooi gebruik van maken.

Of misbruik, net vanuit welk standpunt je 't bekijkt.

 

Ik lijk wel gek, om te wensen dat je wat uitzoekt uit de Pabo-catalogus.

Omdat het MIJN wens is kies jij een vibrator uit in de Pabo-catalogus.

Vooral om stof te vergaren, het ding interesseert je niet.

Wat geef jij nou om een vibrator ?

Ik lijk wel gek, om te wensen dat je een sexy corselet koopt bij de Naron lingerieshop.

Omdat het MIJN wens is koop jij een corselet bij de Naron lingerieshop.

Vooral om stof te vergaren, je hebt 'm twee keer gedragen.

Wat geef jij nou om een corselet ?

Ik lijk wel gek, om te wensen dat je een sexfilm bestelt bij de Pabo.

Omdat het MIJN wens is bestel jij een sex-film bij de Pabo.

Vooral om stof te vergaren, ik bekijk 'm meer dan jij.

Wat geef jij nou om een sex-film ?

Wat geef je nou om sex ?

Waarom geef je zo weinig om sex ?

Waarom geef je alleen maar om sex om mij een plezier te doen ?

 

Bevrijdend, om zo te schrijven, wetend dat niemand het ooit lezen zal.

12:50 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


Gijsjes Wereld

Posted in Unspecified

Een jaar of wat geleden heb ik de term voor het eerst gebruikt : "Gijsjes Wereld".

De wereld waarin ons dagelijkse leventje zich afspeelt heet zo.

Het is een wereld waarin Gijsje de lijnen in ons dagelijkse leven bepaalt en waarin ik mezelf aan de zijlijn redden mag.

 

Gijsje's baan impliceert het draaien van onregelmatige uren.

Ze heeft drie vaste werkdagen, maandag, woensdag en donderdag, maar moet ook regelmatig 's avonds weg voor haar werk.

Zo heeft ze computercursussen gegeven aan MEE-cliënten, waardoor ze, ik meen tien, wekenlang 's avonds niet thuis kon zijn.

Eens in de zoveel tijd zit ze daarnaast nog in het Eethuis.

 

Gijsje mag graag vrijwilligerswerk doen.

Uit dat oogpunt zit ze in het bestuur van De Pit in Goes, een hele actieve vrijwilligersvereniging die te pas en te onpas activiteiten organiseert.

En wie is tijdens de te begeleiden activiteiten de meest enthousiaste vrijwilliger ?

 

Gijsje heeft een vriendinnenclubje, zie elders op deze blog voor verdere uitwijding.

 

Gijsje is actief lid van de drumband van muziekvereniging Euterpe, en zit ook in het bestuur.

Zodoende is ze elke maandagavond weg, oefenen.

Dit oefenen duurt van 19u30 tot 21u30, maar ze is zelden voor 23u00 thuis.

Eens in de zoveel tijd moet ze naar de bestuursvergadering, en ook de periodieke ledenvergadering wordt niet overgeslagen.

De bestuursvergadering volgt meestal op de oefening van de drumband, zodat ze, zoals ze zelf zegt, "niet nóg een avond weg moet".

Maar goed, die maandagavond is ze dus helemaal niet voor middernacht thuis.

 

Vrijdag 15 december 2006 was er op mijn werk een eindejaarsfeest.

Mijn vorige uitje (zonder Gijsje) was precies een jaar geleden.

Helaas stond er ook al iets gepland in Gijsjes agenda, zodat mijn eindejaarsfeest, dat om 16u00 aarzelend begon, er om 17u15 opzat.

 

Driehonderenvierenzestig dagen per jaar draait mijn leven om Gijsje en onze twee zoontjes.

Eén dag per jaar is het mijn dag.

Zondag 7 januari 2007 word ik 45 jaar.

Op zondag 7 januari 2007 geeft Euterpe een Nieuwjaarsconcert.

Zodat ik mijn verjaardag niet kan vieren op zondag 7 januari 2007, de dag waarop ik jarig ben, omdat Gijsje dan belangrijker zaken af te wikkelen heeft.

 

Vanmiddag behang uitgezocht voor de slappkamers van de jongens in ons nieuwe huis.

Míjn policy : één structuur in diverse kleurscharkeringen. Zo hebben we het in de Zuidsingel destijds ook gedaan. Eén structuur (een klein, onregelmatig werkje dat m.b.v. een sponstechniek aangebracht lijkt te zijn), beneden in licht bruin/geel met vertikale banen, op de overloop in licht bruin/geel zonder banen, op ónze slaapkamer in lichtblauw, op Noah's  slaapkamer in geel en op Machiel's slaapkamer in terra.

Wat vinden we bij de Decorette ? Eén schitterende structuur in verschillende mooie tinten, nog iets realistischer dan in de Zuidsingel. Alleen ontbreekt een blauwtint. In een blauwtint vinden we wél een andere structuur, met meer en minder opvallende vertikale banen. Die ook in alle andere kleuren beschikbaar is. En die de voorkeur van Gijsje heeft. Maar die ík minder mooi vind dat de eerste structuur. Voor het idee overleggen we nog even, maar het wordt tenslotte (uiteraard) de tweede structuur.

 

Gijsje wil graag voor direct na de verhuizing, als er nog geen keuken is, een goedkope koelkast van internet plukken. Ik vind op het prikbord van Zeelandnet een combinatie koelkast/combi-magnetron voor € 175,- . Lijkt mij perfect; koelen én maaltijden bereiden, c.q. opwarmen. Ik ga in onderhandeling met de aanbieder en betrek Gijsje als Cc-lezer bij de e-mailwisseling. Ik weet veel informatie over de spullen los te krijgen, een behoorlijke kostenvermindering te bewerkstelligen en ervoor te zorgen dat we de combinatie op de dag van de verhuizing kunnen komen ophalen. En precies op het moment dat alles in kannen en kruiken lijkt geeft Gijsje aan dat ze het niet ziet zitten.

 

Ik heb helemaal geen zin om me hier druk over te maken.

Het is alweer bijna 23u00 en ik zou liever liggen slapen.

Want 07u25 is voor de jongens nou eenmaal 07u25, of je nou blogt of niet.

Maar ik kan mijn kop weer eens niet stil krijgen; ik word er gek van.

 

Wil ze me nu pijpen omdat ze een slecht geweten heeft ?

12:49 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


De Meidenclub

Posted in Unspecified

Gijsje heeft sinds een jaar of wat een vriendinnenclubje. Vijf (en tijdelijk even vier, omdat er eentje voor een jaar of twee in het buitenland zit) meiden die allemaal werkzaam zijn of zijn geweest bij de regionale afdeling van de Sociaal Pedagogische Dienst. Ze kunnen het enorm goed met elkaar vinden, en ze spreken regelmatig af om bij elkaar te komen.

 

Wat heb ik daar nou tegen ?

Eigenlijk zou ik blij voor haar moeten zijn dat ze een paar vriendinnen heeft waar ze het zo goed mee vinden kan. En ergens ben ik dat natuurlijk ook wel, en ik gun haar van harte dat ze ook eens uit de huiselijke sfeer kan ontsnappen.

 

Maar waarom heb ik het er dan zo moeilijk mee ?

Ik denk, eerst en vooral, dat ik het clubje zie als concurrentie. In het clubje kan ze haar oude 'zelf' zijn; ongecompliceerd, lachen, leuke dingen doen, vrij zijn, kortom, alles doen zonder je maar érgens verantwoordelijk voor te hoeven voelen. De dingen doen die wíj tien jaar geleden ook deden, maar nu niet meer doen. Omdat we kinderen hebben, omdat we elkaar nu wel zo'n beetje kennen, omdat we ook elkaars minder leuke kanten kennen. Natuurlijk gaan wij ook nog 'regelmatig' uit; vooral naar het theater en af en toe naar een popconcert. En dan hebben we het ook fantastisch, maar dat ligt op de een of andere manier toch op een ander niveau.

In het verlengde daarvan ligt jaloezie. De vanzelfsprekendheid waarmee ze de rest van de wereld vergeet en naar Anoek (een van de meiden) rent als ze die tegenkomt vind ik beangstigend. Zolang Anoek zich in het gezelschap bevindt heeft Gijsje voor niemand anders aandacht. Ik weet ook niet of ze meer dan platonische gevoelens heeft voor Anoek. Zelf zegt ze van niet, ze heeft geen sexuele interesse in vrouwen, maar afgaand op haar gedrag wanneer Anoek in de buurt is zou ik er geen gif op in durven nemen. En aangezien de ervaring leert dat Gijsje niet altijd de waarheid spreekt zijn er momenten dat ik daar werkelijk bijna van in paniek kan raken.

En dan is er nog het punt van verantwoordelijkheid. Elk moment dat ík niet op mijn werk ben, ben ik thuis. Deels natuurlijk omdat ik verder nauwelijks tot geen activiteiten buitenshuis heb, maar deels toch ook zeker omdat ik vind dat ik bij mijn kinderen moet zijn. Niet dat ik me de hele tijd met onze zoons moet bemoeien, maar vanwege mijn overtuiging dat 'papa' er moet zijn als ze hem nodig hebben. Die 'vanzelfsprekendheid' gaat aan Gijsje helemaal voorbij.

Zou dat iets te maken kunnen hebben met onze opvoeding ? Mijn moeder was er, voor zover ik me dat herinneren kan, áltijd voor ons. Zij was destijds huismoeder, en als zodanig heeft ze wat mij betreft nooit gefaald. De ma van Gijsje had een baan, en Gijsje heeft vaak gezegd dat haar moeder er niet altijd was voor haar.

 

En heeft het er misschien ook niet mee te maken dat ik zélf niet zo'n vriendenclubje heb ?

Ben ik jaloers op haar omdat zij iets wel heeft dat ík niet heb ?

Maar ik heb er helemaal geen behoefte aan ...

 

12:48 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


Beautiful Big Black Boobs

Posted in Unspecified

Wat valt het toch weer enorm tegen.

 

"Ik ga maar naar bed, ik ben een beetje moe" ...

Ze heeft heel de dag het meest sexy truitje uit haar collectie aan.

Strak rond haar lijf, zodat je niet na hoeft te denken wat er precies waar zit, en een split tot bijna op haar navel.

Een strakke spijkerbroek met op elke kontzak een leuk werkje in metalen knopjes.

(Eigenlijk moet ik blij zijn dat ik haar alleen rond 6u45, 12u30 en tussen 17u30 en 21u00 even heb gezien.)

Ze wordt morgen 32, maar op mij heeft ze nog niets van haar uitstraling verloren.

"Ik ga maar naar bed".

"Ik ben een beetje moe".

 

Ze ligt tegenwoordig elke nacht naakt in bed, op een onderbroekje na, dan.

"Dat slaapt fijner", zegt ze.

Elke werkdag komt ze om 6u40 in het donker van de ochtend naakt langs me lopen als ik me sta aan te kleden op de overloop.

En elke ochtend is het al weer een beetje lichter buiten.

En binnen.

Ik zie haar elke ochtend naakt, mijn vrouw, met dat heerlijke warme, zachte, onbereikbare lijf.

 

Ik begin er steeds meer van overtuigd te raken dat ze niet weet wat ze me aandoet.

Als ze wist wat ze me aandeed zou ze dit niet doen, want ze kan me op geen enkele manier harder  tussen m'n oren treffen.

En tussen m'n benen ook niet, maar wat doet op een gegeven moment meer pijn ?

Dat ze geen sex met me wil, dat weet ik nou inmiddels wel.

Maar goed, aan lichamelijke behoeftes kun je wat doen.

Beautiful Big Black Boobs zat op internet.

Aftrekken kan iedere jongen zonder motorische stoornissen.

Maar lekker warm bij je eigen vrouw in bed liggen, aanraken, strelen, aaien, zoenen, wrijven, tongen, vingeren, beffen, pijpen, neuken, klaarkomen ...

Die behoefte is ontelbaar veel groter dan dat ene orgasme met Audree Jaymes op het beeldscherm.

En het gemis daaraan wordt elke dag een beetje erger. 

12:47 - 22/8/2006 - comments {0} - post comment


Description
Over hoe de mooiste vrouw die ik ooit tegen het rondborstige lijf ben gelopen uitgroeide tot een van de grootste frustraties in mijn leven
Home
User Profile
Archives
Friends
Recent Entries
- Intro : Gijsje komt in mijn leven
- 1. De Zeedijk
- 2a. Gijsje
- 2b. Gijsje (Jouw Naam)
- Het Eethuis - De Aanloop
Hosting door HQ ICT Systeembeheer