Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Mijn ''Soort Van'' Dagboek 

Ownee!!

09:54, 11/12/2007  ..  0 comments  ..  Link

Dinsdag 11 december.

Het weekend was erg geslaagd, ondanks de voorgaande dingen, heeft ie alles goed gemaakt haha, nogal! ;) een super weekend, mn zwager is terug uit afghanistan maar is niet meer de oude. Hij heeft veel meegemaakt maar kan er nog niet overpraten, wij hier in huis weten gewoon, wat voor dingen we wel en niet kunnen vragen, maar mensen uit de omgeving willen meer weten. Maar hij is daar niet klaar voor. (Wat logisch is) We zijn allang blij dat hij heel terug is gekomen, en dat als hij iets kwijt wil, hij er zelf wel mee komt. Beetje bij beetje komt zijn humor weer terug, maar hij is sn8s erg bang voor vuurwerk en ligt stijfuit van angst. Raar.. Maar begrijpelijk.

Gisteren, stage. Wat een drama! Ik was alleen buiten met groep 1 & 2. Totdat een meisje ruzie kreeg met een jongetje, ze wou haar grote broer er wel even bij halen. En denk je dat ik haar tegen kon houden?! haha. Maar toch is het goed gekomen. Alleen vond ze sorry toch nog net niet genoeg, later liepen ze weer met z'n twee te klieren. (Kinderen zijn zo leuk, het 1ne moment is het oorlog, het andere moment zijn ze het weer vergeten)

Wat zou ik graag weer even me kinds willen voelen, weinig idee van de realiteit, weinig verplichtingen, en me even wegstoppen in mijn eigen fantasie wereldje, maar hoe ouder je word, hoe minder dat gaat.

Smidddags.. Voelde ik me erg misselijk, en buikpijn en shit. Lastig, ik heb maar een tostie gegeten maar dat had niet veel zin, het kwam er net zo hard weer uit. Buikgriep? Dat moet wel, het dwaalt rond. Ik heb alleen op 1 beschuitje geteerd omdat de rest niet bleef zitten.

Vandaag, ben ik dus thuis. Ik voel me verrot. Maar eigenlijk moet ik een beetje van de rust genieten, want het komt niet vaak voor dat ik zomaar even thuis ben. Al voel ik me ellendig, en ben ziek. Toch is het wel een beetje fijn om even thuis te zijn. Maar het begint me al gauw te vervelen.

10:03                 Carmen



Gisteren, vandaag en het weekend?

21:27, 7/12/2007  ..  0 comments  ..  Link
Gisteren:                     Donderdag 6 December 2007.

Donderdag, not much 2 say about donderdagen.. Ik haat ze, hou er niet van, en zou ze zo laten verdwijnen als ik het kon. Maar vandaag.. Was het heerlijk rustig, Met de auto naar school. Met de auto terug, de lessen gingen snel, en het was allemaal zo voorbij. Ik heb het gevoel ofdat ik het iets minder druk krijg met school. maar misschien is dat omdat ik het mezelf ook rustiger maak. Dat is ook nodig, want anders word ik gek! Morgen maar 2 lessen, wappen en muziek. Zo van af! En dan komt mn vriend eindelijk weer bij me.

Vandaag:                   Vrijdag 7 December 2007.

Vandaag, eindelijk weer vrijdag! De dag waar k van maandag tot donderdag weer naar uit kijk. Mn vriend komt weer, en dit helaas nu nog maar van Vrijdag tot Zondag aaf. Omdat hij moet werken en ik mijn stage en school heb. Vandaag werden we naar het station gebracht omdat mn vader een beetje medelijde had dat we in dit weer met de fiets naar het station zouden moeten. Heerlijk! 2 Lessen, daarna gauw naar huis, en me lekker optutten om foto's te maken. Voor de kerst wil ik graag een super mooie foto voor mn vriend maken en hem inlijsten, daarbij een boxer (Disney) Sokken, (Tja hij vind ze leuk?) En een ketting met mn naam. De foto's zijn niet echtgelukt. maar voelde me er ook niet echt prettig bij. Een andere keer maar weer proberen dan :) Tis nu inmiddels

Perfect?

15:20, 5/12/2007  ..  0 comments  ..  Link

Vandaag, een perfecte dag? Of zal ik het anders noemen? Na al die dagen die tegen zaten, nu eindelijk eens een lekker relaxede dag. Ik kon kiezen om naar stage te gaan  (Sinterklaas te vieren) van half 9 tot 10. Of op school te zitten van kwart voor 9 tot kwart over 2. En daarna pas tegen 3uur thuis te zijn omdat ik met de trein moest. STAGE! ten 1ste gaan de dagen veel sneller voorbij, het is leuker, en ik ben eerder vrij, Ik kwam vanmorgen aan, en zag de kinderen al binnenlopen. Ze deeden allemaal hun eigen gemaakte muts op, en ik kreeg van een kind een vriendenboekje want alle juffen en meesters moesten hier in schrijven. Maandag kom je weer toch zei hij tegen me. Dan krijg ik hem maandag terug. Wijs! voor een joggie van 5. De meeste kinderen daar weten de dagen niet eens.

Sinterklaas kwam aan in een dure sportwagen, zonder dak nog wel. De kinderen hadden natuurlijk alleen maar oog voor sinterklaas terwijl ik de wagen zat te bewonderen. Een prachtig ding. Maar alleen een droom natuurlijk, onbetaalbaar zo'n ding. Na heel wat zingen, foto's met sinterklaas en de pieten, de Cadeautjes, Thee, en gedoe. Was het zo 10uur. Het liep wat uit naar kwart over. Half 11 was ik thuis. Heerlijk! Achter de Pc wegkruipen. Daarna lekker eten, en even rustig de sportschool in om te trainen en te ontspannen van de stress van de afgelopen dagen. (Trouwens ook niks meer van die Daisy terug gehoort. Mijn woorden waren oprecht, feitelijk en waarschijnlijk goed genoeg om haar gedreig en gedoe te stoppen)

Deze dag was eigenlijk best perfect, Mn vriend en ik zijn nog samen. Ik had een korte dag, die ook nog eens leuk was. En genoeg tijd over voor mezelf, maar als ik eraan denk dat het morgen donderdag is (De naarste dag van de week voor me) Vervaagd het perfecte gevoel steeds meer. Vanavond een stapel huiswerk voor morgen, Maar aag, Het is zo weer vrij, en dan zie ik mn vriend weer.

Ow trouwens, wat ook heel erg belangrijk is! mijn Zwager komt van vrijdag op zaterdag nacht (Waarschijnlijk) weer terug vannuit Afghanistan. Waar we echt aan toe zijn. Hij heeft er heel wat mee gemaakt. En zou eigenlijk helemaal niet heen mogen. Omdat hij al een kort londje had voor hij heen ging. Maar helaas kwamen de Psychologen daarmee aan toen hij al daar zat. Afscheid was moeilijk, maar nu eindelijk naar 4,5 maand! komt hij terug. Kan niet wachten om een lekker potje te janken van blijdschap. Want de tranen die de laatste tijd vallen, zijn alleen maar van ellende.

Carmen                                                          Woensdag 5 December 2007                15:32



Weer een Rotdag?

20:08, 4/12/2007  ..  0 comments  ..  Link

Vandaag, wat moet ik daar overzeggen? Het begon eigenlijk allemaal gisteravond, (Maandag 3 December) iedereen kent hyves wel. Ik had voor mijn vriend een hyves aangemaakt en bewerkt zoals hij me had gevraagd. Ik log me afentoe op zijn account in om wat lieve berichten achter te laten of wat te veranderen. Maar ik zag 2 vrienden uitnodigingen bij hem staan. 1 van een Daisy en van de vrouw van zijn broer. Beide heb ik ze geaccepteerd omdat ik dacht dat Daisy een nichtje van hem zou kunnen zijn. Ze had een bericht achter gelaten dat ze ging verloven en vroeg waar hij uithing. Later belde mijn vriend me op. Ik zei hem dat Daisy een bericht achter had gelaten en hij even moest kijken. Waarop ik de reactie kreeg, ik wil haar niet spreken zeg dat ze me met rust moet laten. Ik snapte het niet, en vroeg we zie was. Hij legde uit dat ze haar emailadres via zijn neef had gekregen en een paar keer met haar had gepraat via en msn en alleen maar op de cam had gezien. Waarop zei antwoorde dat dat niet zo was. Wie haalde me dan op in die rooie auto op sloterdijk had ze gezegd' .. Ik vroeg hem hoe dit kon en hij zei dat ze loog en hij haar zijn auto had laten zien op de cam. Maar later kwam ik erachter dat dit leugens waren. Hij heeft een keer met haar afgesproken zei hij. Als vrienden, om even de stad in te gaan. Meer niet, Maar dat tijdens de rit naar de stad de auto begon te roken en het begaf, hij had haar gezegd naar huis te gaan omdat het toch niks meer zou worden om de stad in te gaan. Zei vertelde me hetzelfde via hyves en zei dat er verder niks was gebeurd. Ik was behoorlijk pissed, hij had gelogen. En het kwam hard aan. Al was het in de tijd dat ik nog niks met hem had, toch al gaf hij veel om mij en ik om hem. Maar, ik vraag me nog steeds af waarom hij afsprak met haar. Hij is helemaal niet zo, en zij zei dat ze toen al een vriend had. Ik wou hem niet meer spreken maar hij belde naar mn huis. Mijn moeder vertelde hem het zelf maar uit te praten met me, en zei mij dat ik het ook moest uitpraten. Na een poos kwam ik ermaar op dat ik toen die tijd niks met hem had, dus het hem eigenlijk niet moest kwalijk nemen dat hij had afgesproken maar alleen dat hij had gelogen daarover. Hij beloofde me nooit meer tegen me te liegen.

Dinsdag 4 December 2007

Vanochtend had ik geen zin in school, en had veel moeite om uit mijn bed te komen. Er zat iets niet lekker. Dat voelde ik gewoon. Ik dacht erover na om me ziek te melden en lekker in bed te blijven. Maar dat ging niet door, want ik had voor morgen 5 December (Sinterklaar) afgesproken dat ik op stage zou komen om het mee te vieren. ( Ik loop trouwens stage op een bassischool in groep 2) Dus ik ging maar naar school. Toen ik later op de hyves van mij vriend keek zag ik een bericht staan. Dat ik zielig was, en dat mijn vriend loog en dat hij moest uitkijken omdat ze anders de dingen die gebeurd waren zou vertellen. En ook dat ze er foto´s van had. Ik geloofde nog steeds mijn vriend. Hij was diegene die me had beloofd nooit meer te liegen. Ik liet dus een kwaad bericht achter dat ik die foto´s wel eens zou willen zien en dat ik ze ook aan haar vriend zou laten zien omdat ze toen ook een vriend had. Daarna heb ik mijn vriend verteld wat er aan de hand was op zijn hyves. En tot mijn grootste schrik hoorde ik hem zeggen dat er iets van klopte van die foto´s en dat hij het me zou uitleggen. Ik hield het bijna niet meer, tranen voelde ik aan komen. Maar gelukkig zat mijn beste vriendin naast me. Ik heb me compleet voor lul gezet in het computer lokaal op school omdat ik tegen hem schreeuwde aan de telefoon en later naar buiten ben gelopen, en schreeuwde dat hij het me ´godverdomme´ moest vertellen wat er gebeurd was. Ik ging al van het ergste uit, dat ze sex hadden gehad en zij er foto´s van zou hebben. Maar dat was niet zo, hij vertelde me dat hij zich had ´afgetrokken´ achter de cam voor haar. En dat hij er ontzettend veel spijt van had. En het nooit had moeten doen omdat hij ook al om mij gaf. Het verminderde de pijn, omdat ik van ergere dingen uitging. Maar weer had hij gelogen. Ik weet niet wat er door mijn hoofd spookt vandaag: We hadden toen nog niks, en ik kan dan moeilijk zijn vrijheid afnemen. Ik vond het niet erg wat hij had gedaan maar wel dat hij had gelogen. Maar toch weet ik nog niet helemaal zeker of ik wel moet geloven dat er niks is gebeurd tijdens de afspraak. Een stukje vertrouwen is in hem weg, vooral omdat ik dacht hem zo goed te kennen dat hij nooit zoiets zou doen. Zo kende ik hem niet. Maar toch.. ik kan niet zonder hem. Hij heeft mijn leven gered voor enkele jaren terug, zonder hem zou ik er niet meer zijn. Ben ik nu dom om hem te vergeven en hou ik me nu vast aan iets.. wat mij geeft wat ik nodig heb?

Carmen.               Dinsdag 4 December 2007                 20:29



Wie Ben ik? En Waarom een Blog?

20:58, 3/12/2007  ..  0 comments  ..  Link

Wie ben ik?

Geen moeilijk vraag, of toch eigenlijk wel? Nou laat ik het zo uitleggen: ik ben Carmen, 16 jaar en word in april 17. Ik woon in Drenthe en heb sinds een half jaar een vriend die 7 jaar ouder is dan mij. (binnenkort word hij 24) Mensen zullen zich nu afvragen, Keuren haar ouders dat goed? Ja! gelukkig wel. Ik ken hem al 4 jaar lang (wel via internet) De meeste mensen spelen een rol op het internet. Daar moet je vooral mee oppassen! Maar deze jongen.. Heeft veel voor me betekend. En gelukkig speelt hij een steeds grotere rol in mijn leven. Ik heb vorig jaar mijn KB (VMBO / MAVO) Diploma in een makkie gehaald en ben daarna begonnen met de opleiding SPW. Waar ik het behoorlijk zwaar mee heb.
En daarop gelijk het antwoord:

Waarom een Blog?

Zoals ik dus al vertelde, ik ben begonnen met de opleiding SPW, waar ik het behoorlijk zwaar mee heb. VEEL huiswerk, lange dagen. en alleen maar verplichtingen. Ik wil hier mijn woordje kwijt kunnen, en kunnen vertellen hoe ik mij voel. Of er mensen belang bij hebben? Dat weet ik niet. Maar tips, ervaringen, of reacties stel ik zeer op prijs. Eingelijk was de opleiding SPW niet mijn 1ste keuze, ik droomde er altijd van om naar een kunstacedemie te gaan, ik hou super veel van tekenen, ontwerpen, zingen, schrijven, lezen en hou ervan om me helemaal uit te leven op mijn fantasie en zo creatief te werk te gaan. Maar omdat het een pokke eind weg was en ik niet op kamers mocht van mijn ouders, was SPW mijn 2de keuze. Op mijn VMBO opleiding heb ik stage gelopen op een bassischool in groep 1 en dat is mij erg goed bevallen. Vandaar dat ik maar besloot om SPW te gaan doen. Eerst kwam het kamp. Waar ik erg tegen op zag vanwege vroegere problemen. Maar ik vond dat ik me niet zo moest aanstellen en het is dan ook echt een super tijd geweest. Nieuwe mensen leren kennen, en veel gelachen. Gelachen? Ik kan me niet meer herrineren wanneer ik dat voor het laatst echt heb gedaan? Sinds de opleiding begon. Eerst leek alles leuk en aardig. Totdat ik weekelijks om 7uur mijn bed uit moest, de trein moet halen, en dan tegen 5 uur thuis kom (wat ook nog eens etens tijd is bij ons) en dan gelijk moet eten. Daarna mijn taken uitvoeren > Afwassen > Honden uitlaten > tot een uur of 10 achter de pc zit om mijn huiswerk te maken. En als je dat dagelijks uitvoert. krijg je echt het gevoel waar je het voor doet?

Voor wie doe ik het? Mezelf, ik wil iets bereiken. Mensen zeggen altijd dat ik geen opgever ben, en dat ben ik ook zeker niet van plan. Maar mijn hoofd vertel me steeds weer, ik wil niet meer, ik wil geen verplichtingen, ik wil tijd voormezelf, ik kan dit niet volhouden dagelijks. Totdat ik thuis kom en in tranen uitbarst omdat ik het allemaal even niet meer zie zitten. Dat is nu 1x voor gekomen, en normaal gesprokken ben ik heel goed in het achterhouden van mijn gevoelens in een thuissituatie. Alleen mijn vriend weet hoe ik me over bepaalde dingen voel. Maar ik hield het niet meer. En nog steeds, Vind en voel ik me door de weeks een hondje die maar doet wat van haar verwacht en gevraagd word.

Maar opgeven? Nee.. Ik denk niet dat dat erin zit. Al ga ik dagelijks met tegenzin mijn bed uit. En ik elke avond wel in huilen kan uitbarsten. Ik wil iets bereiken. En op een andere manier gaat dat moeilijk lukken.

Carmen.                                 Maandag 3 December 2007 21:12



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Ownee!!
Gisteren, vandaag en het weekend?
Perfect?
Weer een Rotdag?
Wie Ben ik? En Waarom een Blog?

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer