11/5/2012 - I'm making progress

Ja, ik weet het! Ik heb al lang niets meer geschreven. Ik heb het een beetje laten gaan omdat ik nu héél veel tijd en energie steek in het engels. Dat hoeft nergens voor dat weet ik wel, maar ik ga binnenkort op examen en daar wil ik van kunnen zeggen dat ik er alles aan gedaan heb om het te kunnen halen. Ook al weet ik dat ik het zeer waarschijnlijk niet kán halen, omdat het niet normaal is dat je na de MAVO de HAVO en VWO overslaat om vervolgens na 25 jaar examen te gaan doen op universitair niveau.

Toch kreeg ik verleden week de complimenten van mijn juf en mijn collega's dat ik zo enorm vooruit gegaan was. Het werpt zijn vruchten dus wel af maar of het binnenkort ook voldoende zal zijn....

In gedachten stel ik mij wel het verlossende telefoontje naar mijn moeder voor. Dromen mag hè? Nu kan dat nog. Eerst nog maar eens wat oefenen.

Liefs Claudia

29/4/2012 - Efteling vanaf de pagode

29/4/2012 - Bloggen op de website

Zoals je hebt gemerkt houd ik tegenwoordig ook een eigen website bij. Deze wordt erg goed bezocht en ik krijg leuke reacties hier op.

Hieronder zie je een foto die 5 minuten later zelfs al op facebook stond.

Het was een mooie dag. Maar dat lees je wel op mijn website.

Nadat wij terug kwamen kon ik meteen door naar het volgende feestje: Bij klooster Elsendaal was een receptie van een ex-collega waarvoor ik was uitgenodigd. Ik wist vantevoren niet of ik iedereen op tijd uit het sprookjesbos kon jagen maar dat is toch wel gelukt. En daarom heb ik nog heel gezellig met een aantal ex-collega's kunnen praten. Het voelde weer heel erg vertrouwd en vooral het onderwerp dat ik na bijna 4 jaar weg te zijn, nog steeds de stem van Nutreco ben doet mij erg goed. De receptie duurde uiteraard veel te kort maar ik ben blij dat ik nog aardig op tijd was. Morgen is het koninginnedag. Weer fijn kinderschminken dit keer met o.a. Cecile.

Leve de koningin!!! Hoera! Hoera! Hoera!

Liefs Claudia

14/4/2012 - Kusje

Zo kijk ik even een stukje terug en lees ik dat een paar schatjes uit "mijn" (klas JN3B) ook mijn blog hebben gelezen!

Waarschijnlijk zitten ze dan tijdens de les niet te doen wat ze moeten doen.....!!! Maar omdat ze zo'n lief stukje schrijven zal ik het door de vingers zien! Lees de reactie maar op 12 maart  maar een stukje wil ik even herhalen:

een kusje van laurens
een kusje van sam
een kusje van koen
een kusje van maxime
een kusje van jannes
een kusje van maik
een kusje van loes
of gewoon een kusje van iedereen

Dus lieve allemaal:  een kusje terug! Eens kijken hoe lang het duurt  voordat jullie dit zien! En of het dan weer onder schooltijd is.... Pas op hè! Dan speel ik wéér de bitch.

Eigenlijk weet ik ook wannneer dit gedaan is. Toen de website van het thema hotel gemaakt moest worden natuurlijk!

Anderen kunnen zich dat misschien niet voorstellen maar soms ben ik ècht wel streng. Wij moeten ons als personeel net zo goed aan de regels houden en kan ik niet zomaar alles toe laten. Dat doe ik ook niet en dan vind ik het  vervelend dat ik bijv. mijn verhaal niet kan vertellen omdat er stoorzenders in de weg zitten. Maar ondanks dat er in deze klas èchte stoorzenders zitten is het wel 'mijn' klas. Ook al is het de klas van mijn collega Henk.

En nou DOORWERKEN !!!!

Heel veel liefs

Claudia

9/4/2012 - 511

Inmiddels is dit het 511de stukje tekst op mijn blog! En nog te bedenken dat er op de andere twee (mijn afvalrace en schminkblog ook nog samen 150 stukjes staan.) Die laatste twee worden eigenlijk zelden bij gehouden. Vooral ook omdat er bijna geen foto's op kunnen.

Toch vond ik het tijd worden voor meer: Jaren geleden heb ik voor ons mam een website gebouwd en ik vond het heel bijzonder dat ik dat zelf kon! Nu ben ik er inmiddels achter dat het helemaal niet meer zo bijzonder is. Het kan via een hele gemakkelijke weg en die heb ik gisteren dus maar even gebouwd. Met veel foto's. En omdat ik nog bezig ben met bouwen, is het misschien leuk om wat vaker te kijken op mijn site want daar ga ik ook mijn blog op bijhouden en foto's plaatsen.

Kijk maar even op: www.Claudia1967.nl   Ik heb in één dag wel al héél veel bezoekers gehad en dat terwijl ik zelf vind dat mijn leven helemaal niet zo spannend is.

En natuurlijk mag je ook een berichtje achterlaten.

Liefs Claudia

8/4/2012 - nog meer te zien

Soms vind ik mijn blog een beetje saai. Ik schrijf regelmatig een stukje over wat ik heb gedaan en wat er is gebeurd maar of het ook leuk is om te lezen...? Dat laat ik maar aan anderen over. Ik denk dat het leuk is om er ook wat foto's bij te zien en dat is op deze blog wat lastiger. Het kán wel maar dat kost ruimte en soms moet je dus foto's verwijderen om nieuwe te plaatsen. Een hoop werk en weinig zinvol want je raakt ergens anders je foto kwijt.

Ik ben dus bezig met iets nieuws.

Nog even geduld a.u.b.

Liefs Claudia

25/3/2012 - de tijd vliegt

Het gaat me allemaal een beetje te snel tegenwoordig. De maandag is nog maar net begonnen of de vrijdag is al weer voorbij. Het gaat me allemaal een beetje te snel allemaal.

Ja, ik heb het druk! Vooral met nee zeggen! Goed hè? Ik heb elke minuut nodig om engels te leren. niet dat ik de illusie heb dat ik ga slagen in juni maar om dan te kunnen zeggen dat ik er ècht alles aan heb gedaan om het te proberen. Intussen heb ik een engels boekje gelezen en vond ik het zo leuk dat ik twee  vervolgboekjes van dezelfde schrijfster heb besteld. Nu de tijd nog vinden want hoe meer lessen ik heb gehad hoe meer ik te herhalen heb. En dan heb ik ook nog gewoon mijn werk. Met de inschrijvingen vorige week hebben we weer héél veel leerlingen meer dan vorige jaar. Net als vorig jaar dus zijn we weer gegroeid. Probleem is dan dat de nieuwe school weer te klein is. Zelfs na de aanpassing van vorig jaar. .....

Binnekort is de gouden bruiloft van mijn schoonouders. eef moet nog in een nieuw pak en wellicht gaat dat vanmiddag gebeuren: Het is koopzondag in Boxmeer.

Liefs Claudia

4/3/2012 - Vrije week

Op carnavalsdinsdag ben ik niet meer weg geweest. Ik had me voorgenomen om veel te slapen in de vakantie en wanneer ik wakker zou zijn om dan op de bank verder te gaan. Ook dat is niet gelukt. Ik ben eke dag weer op tijd opgestaan en heb allerlei huishoudelijke werkzaamheden verricht. Geen enkele dag heb ik benut om daadwerkelijk uit te rusten. Ik heb wel wat tijd gestoken in het lezen van mijn engels boekje. Ik kan goed volgen waar het over gaat en het wordt steeds leuker. Ik heb inmiddels besloten om ook het vervolg van dit boekje te bestellen. Begin juni doe ik in Utrecht examen Cambridge engels. Ik maak me geen illusies en geloof niet dat ik hiervoor kan slagen maar ik wil wel kunnen zeggen dat ik er alles aan heb gedaan om het te proberen. Ik ben er aan begonnen omdat ik het leuk vind en het is wel handig wanneer ik straks leerlingen krijg in TTO VMBO. ( Twee Talig Onderwijs Voortgezet Middelbaar Beroeps Onderwijs) Op vrijdag en zaterdag ben ik het decor van de pronkzitting gaan opruimen en daarna op zaterdagmiddag met mijn zusje gaan winkelen.

We zijn naar de fotograaf geweest om een pasfoto te laten maken voor op haar nieuwe begeleiderspas. Deze pas is bedoeld om haar begeleider gratis met het openbaar vervoer te laten reizen. Maar haar motoriek laat het met het fotograferen nogal eens afweten; Wanneer er gevraagd wordt om iets naar beneden te kijken dan is dan voor haar net wat verder dan voor de fotograaf. Dat geldt ook voor het feit iets naar opzij te kijken....het levert voor mij dan wel een lachwekkende situatie op, telkens weer. Toch is het uiteindelijk gelukt en de arme fotograaf was blij dat het achter de rug was. Daaruit bleek wel weer dat je inderdaad veel geduld moet kunnen opbrengen wanneer je met haar op stap gaat, wat je ook gaat doen. Wij zijn bij Vögele gaan winkelen en zoals altijd lukt het ons daar elke keer weer. In de aanbieding hebben wij vanalles gekocht wat haar leuk staat en goed past. Daarna zijn wij naar de schoenenreus geweest en daar heeft ze "instap slippers"gekocht. Ik wist in eerste instantie niet wat zij daarmee bedoeldde en ik dacht dus dat ze badslippers wilde hebben maar het bleken gewone slippers te zijn. Die heeft ze nu dus ook, maar omdat we al een week verder zijn kan ik al melden dat ze al gesneuveld zijn. Dat is nou eenmaal haar handicap. Tot de volgende keer dat we gaan winkelen zal ze het weer zonder "instapslippers" moeten doen.

Diezelfde avond had Cecile haar examenfuif. De garage was compleet omgetoverd tot feesttempel en de jeugd heeft het tot in de late uurtjes gezellig gehad. Op de zondag daarna mocht ze het resultaat daarvan ook zelf weer opruimen en dat heeft tot in de avond  geduurd.

Toen was het weer maandag en begon het normale leven weer. Heerlijk naar school en gezellig met de jeugd de vakantie bepraat en weer aan het werk voor hun toekomst.

Inmiddels heeft Eef zijn verjaardag gevierd en hebben we nog een groot feest in het verschiet. Mijn schoonouders zijn volgende maand 50 jaar getrouwd. De kaarten zijn al gedrukt en ik zal ze binnenkort gaan schrijven. Mijn planning was om er dit weekend aan te beginnen omdat ik tijdens mijn huiswerk engels niet continu geconcentreerd kan zijn. Dan kan ik na elke oefening even wat anders doen en een paar enveloppen schrijven is daar dan één van. Zaterdagavond had ik een verjaardag vanonze voormalige overbuurman en was ik de hele avond niet thuis. Maar zo ben ik ook nog huisvrouw en ik vind het belangrijker om de was en het huis aan kant te hebben dan die enveloppen schrijven. En aangezien ik thuis alles zelf moet doen ben ik nog niet aan de enveloppen begonnen. Gelukkig heeft Eef wel net spaghetti gekookt, eigenlijk denk ik dat dit ook kwam naar aanleiding van mijn opmerking vandaag ( zondag) om 17:15 uur; Zo Eindelijk, mijn weekend kan beginnen! Mijn huiswerk is af, ik heb de foto CD van de pronkzitting opgehaald, ik heb de badkamer gepoetst, we hebben de hond uitgelaten, de was is opgevouwen, de wasmachine staat aan, de was is gestreken....nu kan ik iets voor mezelf gaan doen! En dus kan ik weer heel even bloggen.

Ik had gehoopt dit weekend te gaan kijken voor mooie nieuwe kleren maar ik heb inderdaad andere prioriteiten gesteld. Eigenlijk denk ik dat ik ook alleen maar tegen Carola hoef te vertellen hoe ik het ongeveer wil hebben en dat ik daar dan volledig op kan vertrouwen, maar dat komt later nog.

Liefs Claudia

20/2/2012 - carnaval 2012

Op vrijdag middag begon de carnaval een beetje triest. Op school zijn de feestelijkheden afgelast nadat een jongen uit Boxmeer voor de trein is gestapt. Hij zat niet bij ons op school maar veel leeftijdsgenootjes kenden hem wel. Wij vonden het niet gepast om dan feest te vieren in een ruimte met uitzicht op de school waar hij zat en met uitzicht op het spoor.

Daardoor kreeg ik wel tijd om mijn lokaal goed op te ruimen en om op tijd te komen voor de diploma uitreiking van Cecile. Deze was nogal proffessorisch in elkaar gezet maar het waren dan ook maar 3 leerlingen die geslaagd waren. Toen kon de carnaval beginnen maar Eef kreeg problemen met zijn rug. 's Middags was er loting van de beddenrace en als jurylid moet je daarbij aanwezig zijn, maar ik heb me vergist in de tijd en was hiervoor dus te laat. Jammer maar dat loten lukte dus ook zonder mij.  Ik ben niet naar de lichtjesoptocht gegaan. Ik kon er natuurlijk voor kiezen om dan met anderen de lichtjesoptocht te gaan kijken maar ik wist dat ik me dan ook niet erg prettig zou voelen en zoals ik al vaker zeg; samen uit samen thuis.

De carnaval begon dus voor mij op zondagochtend met de beddenrace en de skelterrace. Het was erg leuk om te doen en voel me daar ook nuttig in. 's Middags was de optocht en die was mede door onze overburen goed bezet. Doordat beide ouders in een groep meeliepen en één zoon jeugdboer is en de andere de prins persifleerde vielen zij allemaal in de prijzen! GOED GEDAAN PAUL, KARIN, JOEY en MITCHELL! 's Avonds ben ik niet meer weggeweest. Ik wilde fris en fruitig aan de metworst beginnen en dat is goed gelukt met worstenbroodjes en thee lekker ontbeten,  en ik ben met Donna nog even gaan fietsen voordat ik naar Petra toe liep om samen naar het vortums veld te gaan. Eef ging met een groep naar Moeke Tiese, drinken....

Ik liep lekker in de zon richting Petra toen ik bij een gewonde man uitkwam; Een oudere man lag op de grond en het was duidelijk geen toneelspel. Mijn verse EHBO diploma moest nu worden bewezen. De man was goed aanspreekbaar maar kon met geen mogelijkheid meer omdraaien of opstaan. Hij was in de mensenmassa over een obstakel gestruikeld waarschijnlijk een fiets of een wagentje en daarbij op zijn linkerzij gevallen. Hij heeft het horen kraken zelfs, wat mij deed  vermoeden dat hij mogelijk een heup gebroken kon hebben. Meer dan 112 bellen en de man op zijn gemak stellen en er voor zorgen dat hij niet afkoelt op de koude straat en dat hij per ongeluk op zijn rug zou draaien kon ik niet doen. Alhoewel; Ik heb hem naar huis met zijn vrouw laten bellen. Hij werd door de ambulance opgehaald en toen kon ik naar Petra. Daar kreeg ik last van de adrenaline en begon nogal te trillen maar het voelde goed om de man ècht geholpen te kunnen hebben ook al was ik niet de enige EHBO-er.

De eerste rit heb ik gemist. De rit waarin Kevin uitviel dus ook. Gelukkig waren er dit jaar zoveel ruiters dat ik meerdere favorieten had. En twee daarvan zaten in de finale en één daarvan zat in de finale van de knollenrit. Helaas is geen van mijn favorieten koning geworden maar het prachtige weer en mijn goede daad van eerder vanochtend en de kwalti'tijd' met Petra maakten mijn dag toch goed. Bij terugkomst heb ik een grote pan met groentensoep gemaakt en twee grote pannen met boerenkoolstamppot en twee schalen met warme pudding gemaakt. Bij één van die schalen heb ik hulp gehad van mijn nichtje Jamie. We hebben er met een man of 12 heerlijk van gegeten en voor de meesten was dit weer een bodem om verder te gaan in het feestgedruis. Eef is op de bank terecht gekomen en zoals gewoonlijk is dit dan ook het verloop van de rest van de dag. Met veel geluid maakt hij duidelijk dat het niet uitmaakt of je het tropisch regenwoud omzaagt of een jungle of het Brestbos; Met dit geluid is elke boom hetzelfde en ik wacht gewoon tot de buren een keer aanbellen met de vraag of het misschien wat zachter kan......Ik probeer namelijk dan ook nog wat t.v. te kijken want lezen lukt zo niet.....Maar dat hoort ook bij carnaval!

Morgen is het dinsdag. Boerenbruiloft in Sambeek. Ik heb geen plannen maar dat is wel vaker zo...

Je leest het de volgende keer

Liefs Claudia

12/2/2012 - Melinda

Dit weekend ben ik met ons mam naar de verjaardag geweest van mijn peettante.

Heel vroeger, toen ik dus nog ècht jong was ging ik daar altijd op vakantie want mijn peetoom en peettante hebben twee dochters van mijn leeftijd en ik deed niets liever dan dáár op vakantie gaan. Helaas was het altijd maar van korte duur want zo gauw als ik daar was, kreeg ik keelpijn en het duurde dan maar een dag of twee misschien drie en ik kon met hoge koorts worden opgehaald. Wel zonde want ik had het er altijd reuze naar mijn zin. Ik weet ook nog goed dat mijn peettante altijd een pot drop in de keuken had staan en dat wij daar dan wel eens iets uit mochten pakken. En dat wij 's avonds wanneer we gingen slapen een fles limonade naast het bed hadden staan voorals we dorst hadden. Dat was bij ons thuis nooit!

Het was ook tijdens één van deze vakanties dat ik voor het eerst echt verliefd werd. Als ik daar nog aan terug denk......

Ik bewonder mijn peetouders; Ondanks dat beiden de pensioengerechtigde leeftijd al ruim gepasseerd zijn, beheren zij nog ieder hun eigen zaak! Ik denk dat wanneer je in deze tijd de energie nog kunt opbrengen om een eigen zaak te beheren dat het van een sterk karakter getuigt en van doorzettingsvermogen en van liefde voor de zaak natuurlijk! Dat geldt trouwens ook voor mijn vader.

Hun twee dochters zijn Monique en Melinda en waarschijnlijk door de vakanties heb ik hen altijd als lievelings nichtjes gezien. Gewoon gezellig.

Monique heeft een dochter en Melinda heeft een zoon, leuk; Zo gelijk als dat het in dat gezin verdeeld is. Monique was 's middags al naar mijn tantes verjaardag geweest en heb ik haar dus niet gesproken maar Melinda dus wel. KEI GEZELLIG. Het leuke van Melinda is dat zij verkering kreeg met Ferry Maas en dat zij hun zoon Brian hebben genoemd. Wie de zanger Brian Ferry kent begrijpt dat ik de kerstkaart naar hen altijd alsvolgt adresseer; 

Aan Brian Ferry en Melinda Maas. Alsof Melinda Maas getrouwd is met de zanger Brian Ferry. Leuk gevonden hè? Of zou Melinda haar man hierop hebben uitgezocht? Vast niet!

Ze heeft de foto's laten zien van hun prachtige carnavals outfit en het was zo gezellig dat ons mam en ik totaal de tijd vergaten. Het was zelfs zó erg dat wij tegen alle gebruiken in, als laatste naar huis gingen!

Dat heeft ook wel een beetje te maken met de stilstaande klok die er hing, wij kwamen er pas rond 23:45 uur achter dat de klok niet op 22:05 maar op 23:05 stond....en toen moesten wij nog naar huis!

Maar ach, een keertje lekker laat op zaterdagavond ; voor sommigen heel gewoon maar voor ons mam en mij wel bijzonder.  

En bij deze doe ik zoals beloofd de groetjes aan Melinda.

Liefs Claudia

8/2/2012 - Elfstedentocht

Onderstaand stukje heb ik 6 jaar geleden al in mijn blog gezet maar i.v.m. de elfstedenkoorts van dit moment haal ik het nog maar eens naar boven. En doe ik meteen de groetjes aan Marleen!

• 19/11/2006 - van Benthem op 1 -> Angenent op 2

3/2/2012 - nog meer....?

Hoeveel kan een mens hebben?

Wat een turbulente weken....

In de week van de staking was het erg druk op school. Ik heb toen ook een dag extra gewerkt zodat ik op de maandag daarna er voor Emmy kon zijn. De week was lekker druk en net niet teveel. In het weekend waren de pronkzittingen, en iedereen die ze heeft gezien weet dat het absoluut fantastische avonden waren. Een feest om erbij te horen. Vermoeiend maar ook erg gezellig. Ik wist dat alleen de operatie van Emmy nog kwam en dat ik dan rust zou hebben maar ik wist toen nog niet dat mijn kleine wereldje op zijn kop kwam te staan.

Onze Jack was al aan het vermageren en op de ochtend van de tweede pronkzitting ben ik toch met hem naar de dierenarts geweest. Aanvankelijk dacht ik dat hij last had van wormen. Maar toen ik  een monstertje van zijn urine had ingeleverd was er van alles te zien dat niet klopte. Eiwit en bloed in de urine bijv. Dus wellicht een blaasontsteking...antibiotica dus. Daarna  (ongeveer een week)zouden ze weer een keer testen. Op maandagochtend vertrok Eef naar zijn werk en is Jack ,zoals wel vaker, naar buiten gegaan om even te struinen'. s' Middags kwam ik nogal gespannen terug van de operatie van Emmy. Haar keelamandelen zijn geknipt en ik was erbij toen zij in slaap gebracht werd. Dat was heftig!!!! Voor haar heb ik me heel koel opgesteld en zij heeft weinig gemerkt van mijn bezorgdheid maar toen haar ogen achter in haar oogkassen rolden, rolden bij mij de tranen over de wangen. Ik was erbij toen zij drie kwartier later weer wakker werd en alles was goed gegaan. Ik verwachtte dat ze zou zeggen; 'hoi mam' of 'ik ben weer wakker' maar nee hoor; GEEF MIJ ASJEBLIEF MIJN MAKE-UP!!  was het eerst wat ze zei....

In het ziekenhuis sprak ik Ans nog heel snel. Ans is mijn ex-collega, vriendin die momenteel ook genoeg zorgen aan haar hoofd heeft. En als je dit leest Ans: Heel veel sterkte! 

Blij dat er een periode van rust zou aanbreken ben ik met Cecile naar huis gereden om een boterham te eten maar die had ik nog niet ontdooit of de dierenarts belde op. Jack was gevonden op de grote straat. Hij zat er aan de kant van de weg een beetje versuft te kijken en een mevrouw heeft hem naar onze dierenarts gebracht. Hij was inderdaad nog niet naar binnen gekomen maar ècht vermist was ie nog niet. Wat ben ik blij dat onze dieren gechipt zijn. Anders hadden wij hem misschien nooit terug gehad. Jack was al sterk vermagerd en dus hebben wij een bloedonderzoek laten doen ook al was hij twee dagen eerder al aan de antibiotica gegaan. Je weet maar nooit. Toen werden wij bij de dierenarts geroepen en  ik dacht al aan zijn stem te horen dat het een slecht nieuws bericht werd. Ik hield er al stiekem rekening mee dat het geen goed nieuws zou zijn maar dat zijn vooruitzichten helemaal nihil waren had ik niet ingecalculeerd. Toen gingen mijn gevoel en verstand met elkaar ingevecht, huilen. Mijn gevoel won het want ik dacht aan Emmy en dat ik in het ziekenhuis aan haar zou moeten vertellen dat we Jack hadden moeten laten inslapen. NIET DUS !!!! Dus kreeg Jack een infuus en héél misschien zou een kleine hoeveelheid van zijn nieren het kunnen overnemen àls er nog wat functioneerde maar de kans was wel héél erg klein. Janken....maar van het infuus knapte hij wel een beetje op en toen wij hem 's middags weer ophaalden leek het alsof hij weer bijna de oude was. Schijn bedriegt! Hij at al lang niet meer en ook het water kon hij niet meer verdragen. Toen Emmy woensdag uit het ziekenhuis kwam wist zij inmiddels wel 'hoe de vlag erbij hing' en dat wij binnenkort toch definitief afscheid zouden moeten nemen.

21/1/2012 - Geluid aan!

Hier onder staat een link naar een uitzending van Giel Beelen. Handig voor als je niet goed weet waarom ik ga staken en Jan Verweij niet begrijpt

http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fomroep.vara.nl%2Fmedia%2F84503&h=8AQH_gliQAQGCkimRMh3BJVtRkqJy8jWxYyUprkkBcULFgw

Liefs Claudia

21/1/2012 - Ik ga staken!!!

Ik staak!!

Ik geef gehoor aan de oproep om te gaan staken donderdag a.s. Ik ga ook demonstreren! Want ik ben het niet eens met het nieuwe onderwijsplan . Jarenlang is het goed gegaan en in één keer moet het roer maar om omdat de PVV ook een beetje tegemoet moet worden gekomen. Lariekoek! Laat ze iets verstandigers verzinnen om te bezuinigen. Om alles terug te brengen naar de tijden van lang geleden is niet van deze tijd. Ophok uren voor leerlingen is niet de oplossing en meer werken voor minder geld ook niet.

Eigenlijk wilde ik niet gaan staken omdat ik het te druk had........stom hè! Ik moet nog veel leren, maar zover ben ik al!

Net als Jan:

door Jan Verweij
Dit jaar geef ik voor het 32e jaar les op een middelbare school. Alles bij elkaar opgeteld heb ik meer dan vijftig jaar ervaring met ons mooie onderwijs; kleuterschool, lagere school, middelbare school, universiteit, later docent op de middelbare school en universiteit. Méér dan een halve eeuw ervaringsdeskundigheid. Wat ik vooral leerde: het is nú niet goed, maar morgen wordt het allemaal beter. Als we maar naar onze (nieuwste) minister luisteren! Terwijl iedereen onderwijsinstituten als Eton en universiteiten als Oxford om hun kwaliteit prijst (waarom zou dat zijn?), vinden wij dat onderwijs gebaat is bij grondige veranderingen. Jaarlijks. Iedere, ja iedere verandering is op voorhand een verbetering. Zo ging het, zo zal het helaas blijven.

Onze minister heeft weer zitten denken. En ja: er is weer een ei van Columbus gevonden. Jaren geleden heeft het ministerie al bedacht dat 12 weken vakantie in het onderwijs een moeilijke rekensom oplevert en heeft dus een volledige baan in het onderwijs bepaald op 1660 uur. Te vullen in 40 weken. Pas nu is men gaan rekenen: 1660 gedeeld door 40 is toch wel wat veel. Weet je wat? We maken van die 40 weken 41, dan hebben we een acceptabele uitkomst: 1660 gedeeld door 41 is immers minder! Ja, goed idee: zo werken de leraren één week langer, dus globaal minder hard, dus daar zullen ze allemaal wát blij mee zijn en hebben we weer wat nieuws. Zeker, heel slim van deze minister!

Volgende week gaan duizenden leraren staken. Ze zijn het zat. Ze zijn ideeën met een diepgang van een kano zat en ze schamen zich.

Omdat ik zelf óók niet zo heel slim ben, wil ik ook minister worden. Ik heb voor werkelijk alles een oplossing, ik kijk namelijk óók alleen maar naar de uitkomst op korte termijn. Zo ga ik als minister van verkeer regelen dat we voortaan allemaal niet om 8 maar om 5 uur ‘s ochtends gaan werken, dan zijn er geen files meer om 8 uur. Opgelost!

Veiligheid? Laten we voortaan ook altijd iemand met een bom meesturen in een vliegtuig; de kans dat er twee mensen met een bom zijn, is namelijk nul: nog nooit gebeurd! Dus hoeven we niet meer te controleren en dat scheelt weer tijd en geld. Weer een probleem opgelost. En ik heb nog meer!

Heel onderwijsgevend Nederland staakt. Nee, niet alleen om die ene week die we zomaar moeten inleveren ( o, wat ben ik toch blij), maar om ons Jip & Janneke-ministerie. Ik schaam me echt voor mijn minister. Ik staak donderdag zeker. Nota bene: even heb ik gedacht om alle klinkers weg te laten, dan is deze brief korter ( nog best te lezen, minister) en dus makkelijker te plaatsen. Hé ….. alweer een goed idee! Zo zijn de kranten dunner! En boeken ook! Kunnen leerlingen dus ook méér boeken lezen bij een gelijk aantal pagina’s! Ik ga haar meteen mailen! Zl z brljnt vndn!

Jan Verweij is docent Filosofie aan het Sint- Odulphuslyceum in Tilburg.

7/1/2012 - Depri, verdrietig of gewoon niet zielig doen?

Op facebook schreef ik al : het moet geen trend worden; Alweer een uitvaart in de vakantie. Ik heb een heerlijke vakantie gehad en eigenlijk alles kunnen doen wat ik wilde doen. Behalve heel veel lezen. Maar toen ik verleden week in de krant een overlijdensbericht zag schrok ik me rot. Ik wist al heel lang dat Wilma ziek was en zelfs haar eerste knobbeltje 10 jaar geleden 'meegemaakt' en ik wist dat het heel slecht met haar ging. Toen ik haar een paar weken geleden een kaartje stuurde heb ik daar ook rekening mee gehouden maar toch komt zo'n overlijden hard aan. Ze stierf 5 minuten voor de jaarwisseling. Zij is dus met de vuurpijlen mee omhoog gegaan. Zo stel ik mezelf dat maar voor. 22 jaar hebben wij samengewerkt onder de zelfde leidinggevende. Een aantal jaren daarvan zelfs samen op de postkamer. Zij is beter af en hoeft niet meer verder te lijden maar als je nog maar net 1 maand 60 jaar bent, vind ik het veel te vroeg. Zij was al net zo lang weg bij Nutreco als ik maar zij om te herstellen van chemokuren en preventieve behandelingen en nabestralingen...Ik word hier verdrietig van. Kan hier niet zo goed tegen ook al weet je dat het leven eindig is en dat haar een hoop ellende bespaard is gebleven maar de wetenschap dat er alweer iemand is die je definitief nooit meer zal tegenkomen doet gewoon pijn.

Dan is de crematie ook nog op de sterfdag van Bud. Wie niet weet hoe dat zat; Bud overleed op 44 jarige leeftijd na een hele heftige strijd tegen kanker. Hij was een hele goede vriend van ons. Wij waren vrienden voor het leven.

Ik ben de hele dag in gedachten geweest bij zijn vrouw Marijke en ergens tussen de depressieve buien in heb ik haar even een smsje gestuurd dat ik ingedachten bij haar was. Ik ben maar een heel eind gaan lopen met Donna nadat ik besefte dat een pak koekjes en een bus pringels ook niet echt werkte.

Toen ik thuis kwam had Emmy een bosje tulpen op tafel gezet. Toch een beetje lente in huis. Het leven gaat toch gewoon door en je moet er zelf wat van maken. Ik moet niet gaan zitten kniezen en verdrietig gaan zitten zijn. Daar wordt niemand vrolijk van. Ik ben niet zielig! Ik ben dankbaar dat ik hen heb mogen kennen en dat ik ook onderdeel was van hun leven. Ik heb er toch ook mooie herinneringen aan???!!!!

Ik moet niet zielig gaan zitten doen maar weten en beseffen dat het leven ook een feest kan zijn. Dus ga ik vanavond gezellig naar de blèraovend. Het Sambeekse liedjesbal. Ik ga altijd alleen dus vind ik het leuk dat ik in de jury mag zitten. Altijd goed zicht en prima geluid en gezellige mensen om mij heen. Laat dat laatste vooral altijd zo houden! Zo'n simpel bosje tulpen vrolijkt mij dus toch wel op...

Vanavond ga ik een feestje bouwen om het leven te vieren!

Liefs Claudia

3/1/2012 - Waar een kleine school groot in kan zijn!!!

Het gelegenheidskoor van Boxmeers Vocaal Ensemble en leerlingen en docenten van Metameer.

Directeur Berita Cornelissen maakt het eindbedrag van de jenaplanschool bekend, terwijl de confettie in de rondte vliegt.

Rector Herman Vullings noteert het enorme eindbedrag van 32.250 euro op de megacheque.

Leerlingen Metameer halen 32.250 euro op

  vrijdag 23 december 2011 | 14:43 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 23 december 2011 | 16:46

Tekstgrootte

Het Boxmeers Vocaal Ensemble, aangevuld met scholieren, steunt de actie met een optreden op de jenaplanschool. foto Henk Baltussen

BOXMEER/ STEVENSBEEK - De Serious Request- actie van scholengemeenschap Metameer heeft 32.250 euro opgebracht. Het bedrag, dat vrijdagmiddag op de jenaplan-afdeling in Boxmeer bekend werd gemaakt, werd bijeengebracht door de leerlingen in Boxmeer en van de twee locaties in Stevensbeek.

Zie ook:

• Moeder en Kind haalt 9.000 euro binnen voor Serious Request

Jenaplan zamelde 17.288 euro in, de scholen in Stevensbeek waren goed voor 14.733 euro. De schooldirectie vulde met ruim 200 euro het bedrag aan tot de uiteindelijke 32.250 euro. Meteen na het bekend worden van het bedrag stapten twee klassen van de jenaplanschool in de bus om het geld hoogstpersoonlijk in Leiden bij het Glazen Huis af te leveren.

2/1/2012 - Gelukkig nieuwjaar!

Wat klinkt het cliché maar het is wel echt zo;

Gelukkig nieuwjaar!

Elk jaar wensen wij elkaar het beste toe maar je kan ook overdrijven. Even heel kort door de bocht;

We sturen een kaartje, bellen om middernacht, tweeten op twitter, zetten een bericht op facebook en komen op nieuwjaarsadg ook nog even langs....En dan te bedenken dat hyves bijna niet meer gelezen wordt, anders zou ik die ook nog noemen.

Ik zal wel niet de enige zijn en inderdaad ga ik niet bij iedere twittervolger of facebook vriend op de koffie maar van al die beste wensen is wel alles oprecht en daarom ga ik mij er niet druk om maken.

Onze kerst was lekker rustig; Wij gaan niet meer naar de kerk. Tenzij het voor iemands avondwake of begrafenis is. Dus om nu naar de nachtmis te gaan, uuuuuuuuh nee! De katholieke kerk heeft een aantal jaren geleden al behoorlijk afbreuk gedaan in ons gezin toen wij met de voorbereidingen van het vormsel van Emmy in de weer waren. Eef voelde zich beledigd door een opmerking van onze eigen pastoor over mij. Die had ik overigens zelf niet gehoord en ik zou me er ook niet aan storen maar ik begrijp Eef zijn gevoel. De laatste maanden is de kerk al niet bepaald gunstig in beeld en nu snap ik eigenlijk niet dat ik er ooit bij heb willen horen. Maar ja je krijgt het in je opvoeding mee zoals dat beloofd was en zoals wij zelf beloofd hebben. Onze ouders wisten ook niet beter. Maar wij breken onze belofte en zelfs de begrafenis hoeft van ons niet via de kerk! Eef en ik zijn naar het Kerstconcert geweest van semper unitas en wat voor een ander de nachtmis is, is voor ons het kerstconcert van semper unitas. Als ik er niet bij ben geweest is de kerst nog niet begonnen. Pas tijdens het concert krijg ik een kerstgevoel, het samenzijn, het er voor elkaar zijn. De kinderen vinden het niks, net als dat zij de kerk niks vinden, dus daarin is voor hen geen verschil. We zijn bij mijn schoonouders gaan gourmetten en dat was heerlijk al was het de derde keer achtereen. Want elke vrijdag voor kerst gaan wij gourmetten en op zaterdag is het restant aan de beurt en dit jaar viel het zodanig dat 1ste kerstdag er meteen achteraan kwam. Deze keer waren wij bij mijn schoonouders uitgenodigd. 2de kerstdag zijn we even op de koffie geweest bij mijn ouders en zonder het zo afgesproken te hebben waren onze kinderen met hun vriendjes met het avondeten thuis. En hebben wij met ons 6sen lekker gewoon gegeten maar wel gezellig. De jaarwisseling was erg gezellig en omdat ik normaal alleen het tweede weekend van oktober alcohol drink (met de buurt), had ik nou zin om toch eens met Eef mee te drinken. Cecile had voor mij een fles malibu gekocht en het was duidelijk dat die erg goed bevalt. Ik had trouwens ook geen hoofdpijn !!!!

 De vakantie bevalt heel goed; ik krijg het idee dat ik echt tot rust kom en thuis krijg ik ook al vanalles opgeruimd. Omdat het 2 januari is wil ik de kerstboom nog niet meteen wegdoen maar de rest van de versieringen is wel al op zolder terug. Ik ben van plan om elke vakantiedag op tijd op te staan en elke pauze op de tijd te nemen op de zelfde tijd als wanneer ik aan het werk zou zijn. Zo houd ik ritme en kan ik heel veel doen waar ik normaal niet aan toe kom. Vandaag: om 08:00 uur al de ketelmonteur ontvangen...we hadden een lekkage op het ketelhuis, het dressoir is opgeruimd, Donna flinke afstand laten lopen, en alle diploma's en certificaten ( ook strik en tafeltjes diploma) uitgezocht voor ieder van ons. Ook heb ik de was al bijna helemaal aan kant maar dat kan ik wel 5 keer in de week zeggen. Het hoort er toch bij. En mijn engels huiswerk is af! Maar de opdracht een boekje te lezen en naar de BBC te kijken tel ik daar niet bij.

Kan ik nu weer verder met opruimen, of zal ik aan het eten gaan beginnen?????

Xienogwel

Liefs Claudia

21/12/2011 - even de hond uitlaten.....

Wat een dag!

Lekker even uitslapen en dan het hele programma afwerken zoals ik dat in gedachten had voor een vrije woensdag....het liep een beetje anders!

Als eerste ga ik maar een kort rondje met de hond wandelen want ik heb ook al uitgeslapen en daar gaat net te veel tijd in zitten. Dus daarna even de digitale camera voor Jeanine regelen de knuffels opruimen meteen boodschappen doen en etc.

Toen ik terugkwam van het rondje wandelen kon ik het huis niet meer in. Ik was de sleutels onderweg verloren. Gelukkig had ik maar een kort rondje gelopen vanwege het 'tijdsgebrek' maar hier ging weer tijd inzitten....Dus nog maar een rondje lopen. Daar denkje dan dat je de sleutels wel móet zien liggen maar nee hoor....dus liggen ze zéker ergens achter het huis! Ik zal ze wel uit mijn zak hebben laten vallen toen ik vertrok maar nee hoor.....!!! Paniek sloeg me om de oren! Hoe kan dat nou???? Ze moeten toch ergens zijn? En hoe langer ik ze kwijt ben hoe meer kans dat iemand ze heeft gevonden en ze weg brengt. Waar naar toe? Eerst naar het huis van de vinder en met een beetje geluk misschien vandaag naar de politie of gaat ie dan naar de kringloopwinkel want daar liggen tegenwoordig de gevonden voorwerpen. Weet de vinder dat ook? Is dat eigenlijk nog steeds zo, of geldt dit niet voor sleutels? Niet in paniek raken!!!! Naar ons mam rijden voor de reservesleutel, heeft ons mam wel een sleutel van ons huis? Volgens mij niet.... Shit....Ik kan niet eens weg; Mijn tas ligt binnen en ik kan er niet in zonder sleutels. Help ik word helemaal gek !!! PANIEK!!!! Niet doen: Nog een rondje lopen, maar dan zonder hond dan kan ik me helemaal concentreren op wat er op de straat ligt. Tegen de richting in lopen deze keer. Ik kom nog buurtbewoners tegen maar ook zij hebben niets gezien, ik word verdrietig. Ik kan hier niet goed tegen. Mijn hele programma ligt in puin. Halverwege kom ik een buurtbewoonster tegen, die ook niets gezien had,  maar toen zij twee meter verder liep vroeg ze of de sleutels die daar op straat lagen de sleutels waren die ik bedoelde.....Ik was daar net geweest....niet gezien en jawel; Dat waren mijn sleutels. Overreden door waarschijnlijk een zwaar beladen vrachtauto maar ik had ze terug!

Kon ik er nu wel in? De sleutels waren behoorlijk gehavend en gelukkig had ik de kracht om er toch een tegendraai aan te geven en op den duur pastte het ding in het sleutelgat en ik kon naar binnen! Ik kon wel janken zo blij als ik was!

Volgende keer zal ik wel vertellen hoe mijn kerst was!

Liefs Claudia

13/12/2011 - Kerstwinkelen met Jeanine

Jeanine en ik hebben heerlijk gewinkeld! Als eerste zijn we bij de fotograaf langs geweest voor een digitale fotocamera voor haar. Ik had al een beetje uitgezocht welke eventueel geschikt zouden kunnen zijn, maar die liggen dan net niet op voorraad. Toch wilde hij ons een paar mogelijk geschikte modellen niet onthouden en dus liet hij ons een camera zien waarvan ik dacht ; Nou dat weet ik zo net nog niet. Jeanine wist al meteen héél zeker dat ze deze wilde maar dat is aleen maar om het 'hebben' zelf niet dat ze er mee om kan gaan. Dus opperde ik dat er een geheugenkaartje in moest zodat ze het ding kon proberen. Zo gezegd, zo gedaan! Ze probeerde een foto te maken en toen verwachtte ik al meteen dat ie op hufterig gedrag getest ging worden. Ze smeet hem nog net niet tegen de muur maar haar geduld was eigenlijk al op voordat ze de camera in handen had. Wij zijn zonder camera de deur uit gegaan en ik word eind van de week gebeld wanneer er andere modellen binnen zijn. Wellicht ook hufterproof. Anders wordt het toch tegen de zin van de leiding een kindercamera op batterijen...Daarna zijn wij naar Nijmegen gegaan en daar zijn wij weer goed kunnen slagen. Wij hebben zelfs een paar goede en mooie schoenen kunnen vinden! Van de pedicure moet Jeanine alleen maar Wolky's dragen ( ik denk dat ze daar aandelen van heeft....) maar over het algemeen vind ik het model niet zo fraai. Maar nu hadden wij een paar héle mooie gevonden van het juiste merk. Ik was nog blijer dan Jeanine zelf! Wij hebben ook nog een paar jurkjes en een legging gevonden en het gebruikelijke; sokken en ondergoed en sloffen en alweer badslippers

 Ik ben in een nieuw engelstalig boekje begonnen en het leest 'heerlijk' weg. Ik lees hele alinea's zonder na te hoeven denken waar het eigenlijk over gaat. Ik begin het nog leuk te vinden ook! Ondanks dat ik vandaag voor het eerst ontdekte dat de lettertjes wel erg klein worden.

De kerstboom staat inmiddels; ik heb hem van de zolder gesjouwd terwijl ik de pietenspullen heb opgeruimd en ik heb hem opgetuigd en heb het idee dat ik nog nooit eerder zo'n mooie boom had staan! Gek hè? Ik heb al jaren een kunstkerstboom! Maar de bijna opgeruimde zolder staat weer op z'n kop met lege kerst spullen dozen, maar voor je het weet is het kerstvakantie en kan ik weer tijd maken om te gaan opruimen.

En me langzaamaan voorbereiden op de pronkzittingen. Afgelopen zaterdag is de nieuwe prins bekend gemaakt: Prins Antwan d'n Urste. Het was een hele gezellig avond! Het word een héle leuke carnaval met hem voorop en ik verbaasde me er eigenlijk over dat hij nog niet eerder prins was geweest.

Maar voordat het allemaal zover is heb ik vast wel weer wat te vertellen!

Liefs Claudia

9/12/2011 - Sinterklaas en Kerst

De sint is de deur uit maar toch heb ik nog zwarte pieten geschminkt terwijl de kerstboom al staat.... Totaal tegen mijn principes in maar toch.

Op school is het gigantisch druk. Onlangs hebben wij de oudercontactavonden gehad en in diezelfde week waren er leerlingen die gingen koken voor gasten. Dan moet je niet ook nog een sinterklaasfeest willen houden voor alle brugklassers. Dus is het feest een week verzet. Helaas is de sint dan wel al een halve week weg maar het ging nou eenmaal niet anders. Toen waren er twee meisjes uit de derde klas die heel graag zwarte piet wilden spelen. Nou die ga ik niet teleurstellen en wijk ik van mijn principes af. Uiteraard heb ik er heel duidelijk bij verteld dat zij niet buiten de school mochten komen en zich niet verder mochten laten zien dan alleen aan de brugklassers.

Ze hebben de grootste schik gehad!

Maar nu wordt het echt tijd voor de kerst en heb ik telkens met het opruimen van het sinterklaasgerei wat van de kerstspullen naar beneden genomen. Er hangen al lichtjes in de boom buiten en binnen  in de kamer hangen al de eerste kerstkaarten aan een draadje. De boom komt binnenkort wel. Maar niet op zaterdag. Dan is het weer tijd voor mijn zusje. Aanvankelijk zouden Cecile en Emmy ook meegaan winkelen maar het werk laat het niet toe. Dus gaan Jeanine en ik met z'n tweetjes. Al maanden heeft ze het over een digitale fotocamera, je moet er wel kleurenfoto's mee kunnen maken........Hoe gewoon het inmiddels voor ons geworden is....Ik vind het belangrijk dat het apparaat hufterproof is en haar verzorgers vinden het belangrijk dat er geen batterijen in horen te zitten maar met een accu op te laden is.

Had ik al verteld dat mijn engels helemaal is ingezakt? Er zijn een aantal lessen tussen uit gevallen omdat het op school te druk is met andere zaken. Op 5 december was ik zelf erg druk maar toen was er gelukkig ook geen engelse les. Inmiddels weet ik ook waarom ik het niveau zo lastig vind.

 Dit niveau sluit aan op 6 VWO. Het wordt niet gemakkelijk om de hele HAVO en Atheneum over te slaan terwijl het ook nog eens 25 jaar geleden is dat je engelse les had. Dat denk ik niet alleen, dat weet ik wel heel zeker! Toch houd ik nog goed stand tussen mijn collega's en soms maak ik lesjes compleet foutloos maar soms maak ik ook lesjes met heel veel fouten en dat frustreert dan ook nog. Ik wil graag voldoendes halen dus.....vind ik mezelf niet goed genoeg. Ik heb engelse leesboekjes gekocht en lees met regelmaat een paar engelse bladzijdes. Niet zo heel veel hoor want ik ben ook wel eens te moe.

Alweer, nog steeds.....gek hè? Mijn leidinggevende zei mij al dat ik zo heel veel doe. Gelukkig wordt het op school wel gezien en dat ik thuis dan ook nog echtgenote, huisvrouw en moeder wil spelen die zich ook nog ontwikkelt en vrijwilligerswerk doet ( Pietencentrale, SamSam) is alleen maar omdat ik het graag doe. Net als het geld inzamelen voor het goede doel; SERIOUS REQUEST  Op school zamelen wij zoveel mogelijk geld in om geld op te halen voor dit doel. En de beste klas mag het geld in Leiden in de uitzending doneren in het glazen huis en toen dacht ik meteen: kerstschmink workshops geven en broodjes fricandellen verkopen in de pauzes etc. Maar ik zal het aan de leerlingen overlaten en alleen de ideën overdragen. En dan helpen natuurlijk..............

Liefs

Claudia