11/9/2011 - Excursie

Zoals vorige week beloofd volgt hieronder het reisverslag van de jaarlijkse excursie met de buurtvereniging.

Jammer dat de bus maar half gevuld was want het werd een erg mooie dag. Hopelijk denken de mensen niet : Ik ga niet mee want ik lees het wel in het buurtboekje....Ik probeer het wel te verwoorden maar de sfeer moet je toch zelf proeven om te weten hoe het was.

Op zaterdag 10 –september vertrokken wij om 08:00 uur vanaf Henriette en Pepe met de bus richting Noord wolde. De groep was ruim voor het arriveren van de bus al helemaal compleet. Het was dan ook maar een hele kleine groep deze keer maar wel heel gezellig. Het werd een dag met ‘kadootjes’. De chauffeur stelde zich voor als Jaap en hij wist onderweg vanalles te vertellen over waar we reden en wat daar bijzonder was. Wij reden ter hoogte van Zwolle waar heel duidelijk het kantoor van ABN-AMRO aan de snelweg zichtbaar was. Vroeger was een kerktoren juist het kenmerk van een dorp of stad maar inmiddels hebben de grote kantoorpanden meer invloed op het imago.

Wij reden langs het kanaal dat gegraven werd om turfstekers hun boten te laten trekken. Zo kwamen wij in Frederiksoord. Hier stonden luidsprekers aan de kant van de weg opgesteld en er stonden overal tafels en stoelen aan de weg. Het bleek dat hier heel binnenkort een bloemcorso langs zou trekken want niet lang hierna moesten we stoppen voor een prachtige praalwagen die ergens moest gaan opstellen.Dat was het eerste ‘kadootje’ van deze dag. Omdat Jaap al snel in de gaten had dat er achter deze wagen nog een aantal praalwagens reden zette hij de bus stil er zei dat we gerust even naar buiten konden om het geheel van dichterbij te bekijken. Helaas waren er ook verkeersregelaars die de grote bus hadden zien staan wachten en lieten de andere praalwagen wachten zodat de bus (en het daarachter komende verkeer) er door kon....Wij weer supersnel de bus in natuurlijk! Wij gingen door naar Noordwolde naar het vlechtmuseum. In eerste instantie leek het een beetje een saai en ouderwets onderwerp. Wij werden ontvangen met koffie en een sneetje ‘kerststol’ het was geen kerststol natuurlijk maar wij konden maar weinig verschillen benoemen....Toen kwam Jenni zich voorstellen als onze gids. Een dame op leeftijd die vroeger in het onderwijs zat en nog duidelijk de leerlingen bij de les heeft! Ze vertelde over het gebouw dat vroeger dienst deed als vlechtschool en ook als huishoudschool en MAVO nog dienst heeft gedaan. Ze vertelde over de achitectonische ontdekkingen die boven water kwamen toen de oude school een museum werd.

Wereldwijd zijn verschillende vlechttechnieken terug te vinden, elke vlecht(st)er heeft in het verleden zijn eigen manier van vlechten ontwikkeld afhankelijk van het voorhanden zijnde materiaal, elk materiaal heeft zijn speciale eigenschappen en wijze van verwerken. Het is interessant om te zien dat gemeenschappen in heel afgelegen gebieden eigen technieken hebben ontwikkeld samenhangend met hun materiaal en levensstijl. Deze gevlochten objecten kunnen grofweg onderverdeeld worden naar de toepassing van drie hoofdtechnieken, hoewel er natuurlijk ook weer veel objecten zijn waarin een combinatie van deze technieken wordt gevonden of waar vlechttechnieken worden gecombineerd met andere textiele technieken.

In Nederland is wilgenteen het meest gebruikte vlechtmateriaal voor de traditionele mandenvlechter, meestal afkomstig uit een Nederlands griend. Zo zat er ook een vrijwillgger een werstukje te vlechten dat uiteindelijk een mandje zou worden. Hij zou er wel twee uur over doen om zo’n mandje af  te krijgen en dan weet je dat er ook een behoorlijk prijskaartje aan zou hangen.De moderne vlechter haalt zijn/haar materiaal overal vandaan en experimenteert er vrij op los.

Vlechtmateriaal is niet meer breed voorhanden; met het verdwijnen van de ambachtslieden verdwijnen ook de verkooppunten van vlechtmaterialen. Handelaren leveren vooral wilgenteen en rotan vlechtmaterialen. Toen gingenwij naar een zaal waar allerlei gevlochten voorwerpen stonden. Nou ik verbaasde me wel over de diversiteit van wat er tentoongesteld was. Nou zijn stoelen en manden en hoedjes wel gewoon maar gevlochten schoenen, rammelaartjes en zelfs een gevlochten fiets.....dat had ik nog nooit eerder gezien. Het was wel erg leuk dat “de stoel” van Rick Felderhof hier ook tussen de museumstukken stond.

Toen kregen wij een presentatie van het vlechten in een oud praktijklokaal. Als je weet dat het hout een beetje vochtig moet zijn om te kunnen verwerken en dat er cursisten hard aan het werk waren geweest om een eendenkorf te vlechten (en nu even gingen pauzeren) dan kun je  je misschien wel voorstellen hoe het er in dat lokaal rook. Ik persoonlijk houd meer van chanel nr 5....De presentatie was een hoorspel dat heel leuk in elkaar gezet was en daarna gingen wij via de winkel naar de bus.

Onderweg naar het lunchadres vertelde Jaap over de kleine boerderijtjes die door de maatschappij van weldadigheid in Wilhelminaoord waren gebouwd voor de landlopers in die tijd.

In het hof van Dwingeloo hebben wij genoten van een overheerlijke lunch. Wij kregen een heel goed gevulde groentensoep en diverse luxe broodjes en ook aan het beleg kwamen wij niets te kort. Wij kregen zoveel koffie en thee als wij wilden en ook de melk, karnemelk of jus d’orange konden wij onbeperkt zelf pakken. Toen werd ook nog eens een kroket geserveerd die zo groot was als een frikandel en met een goed gevulde maag konden wij even door Dwingeloo lopen. Hier was zojuist een kunstmanifestatie begonnen. Het tweede ‘kadootje’ van die dag. Er was een podium voor cabaret en zang maar ook veel verschillende standjes waar kunstenaars hun kunstwerken tentoonstelden.Er waren standjes waar een kunstenares een hoofd aan het kleien was. En een aantal standjes met al dan niet herkenbare schilderkunst. Er was een kaarsen standje en een standje van een houtbewerker.Het was erg leuk om met zo’n prachtig zonnig weer een indruk te krijgen van wat mensen in hun vrije tijd zoal bezig houdt.

Jaap onze chauffeur haalde ons hier op en toen reden wij naar Ruinerwold naar een ijsboerderij.

De Drentse Koe is een echt boerenbedrijf in Ruinerwold. Op de boerderij is een Melkveebedrijf gevestigd, dat beheerd wordt door Erik en Lydia van der Linde. Hun 70 koeien worden gemolken met een melkrobot. Erik heeft ons laten zien hoe dat melken in zijn werk ging terwijl er een koe in de robot stond. Koeien kunnen gewoon vrij in en uit de robot lopen als zij voelen dat zij gemolken moeten worden.Van een gedeelte van de melk maakt Lydia al sinds 1999 heerlijke “Drentse Koe IJs". Terwijl zij liet zien hoe je ijs moet maken konden wij een smaak kiezen en dat werd boerenjongens ijs. De ruimte rook naar een combinatie van zuivel en ontsmettingsmiddel. Niet echt lekker in combinatie met het warme weer. Het ijs wordt verkocht op campings, in restaurants, vanuit de ijscokar, maar toch veelal in de boerderij zelf. Naast de boerderij is een speeltuin aangelegd met een "boerenthema". Bij vertek mochten wij een ijsje van drie bolletjes uitkiezen. Héérlijk, maar omdat wij nog de demonstratie van Erik hadden gevolgd moest ik mijn ijsje wel in de bus opeten. Daar was Jaap niet echt enthousiast over maar hij wilde ook niet langer wachten omdat wij ook op tijd moesten zijn voor het dineradres.

Vlakbij Hoenderloo gingen wij weer naar restaurant de Ruggestee. Dit restaurant hadden wij vorig jaar ook bezocht. Het eten was erg lekker en het kwam in porties zoals wij eigenlijk alleen van v.d. Westelaken gewend zijn....In grote hoeveelheden! Met een goed gevulde maag zijn wij weer ingestapt. Wat vorige keer niet verteld is was dat er vlakbij dit restaurant een golden Tulip Hotel is met een voetbalveld dat door het nederlands elftal altijd gebruikt wordt vlak voor grote en belangrijke wedstrijden. En inderdaad herkende ík zelfs de poort van het hotel uit de bladen en de media. Dat was het laatste ‘kadootje’.

Het was een hele leuke dag en leerzaam en interessant en zeker niet saai ondanks dat ik daar aanvankelijk wel een beetje bang voor was.

Dus volgend jaar graag weer!

Liefs Claudia Hendriks