29/9/2011 - GESLAAGD!!!

Ha daar ben ik weer....

Het duurde even hè? Ondanks dat ik vorige keer zo expliciet schreef dat je voor het bloggen gewoon tijd moest maken, heb ik die tijd toch besteed aan leren. Met succes!

Het gehandicapten konvooi verliep prima; Ik heb mijn zus mooi op tijd kunnen opvangen en wist meteen in welke vrachtauto zij zou zitten. Dat brengt een heleboel rust. Het contact met de chauffeur en met de eigenaar van de vrachtauto was bijzonder prettig en met het prachtige weer heeft dit geleid tot een fantastische dag. Ondanks dat het bij terugkomst in Boxmeer regende! Heel bijzonder moment was toch wel ;

 Juist toen de vrachtauto waarin Jeanine zat door het sluiten van de spoorweg overgang in de rij moest wachten stonden zij zo goed als stil vlak voor ons ouderlijk huis. Natuurlijk stond ik met mijn camera in de aanslag en heb ik ons mam en Jeanine beiden al zwaaiend naar elkaar op de foto vereeuwigd.

De rest van de week heb ik heel veel energie gestoken in CAE en AED en EHBO. De eerste is het engels wat toch heel erg zwaar is. Gelukkig ben ik niet de enige die het erg moeilijk vind en ik ben blij dat ik wel telkens mijn huiswerk af heb. Ook al heb ik niet altijd de opdracht begrepen, maar ik laat wel zien dat ik er hard voor werk. Vooral de zakelijke brief in het engels schrijven was een hele kluif....

Vandaag was het een belangrijke dag wat betreft AED en EHBO. Sinds 1- september zijn de richtlijnen aangescherpt en zijn er veranderingen van kracht. Vandaag was het D-Day! Na een bijzonder slechte nacht ben ik vanmorgen begonnen 'op de weijer' met een kopje koffie! Niet zo vreemd zou je denken, maar voor degenen die mij niet zo goed kennen; Ik lust geen koffie! Ik ben een theedrinker. Maar nu voelde ik dat ik energie nodig had en hoopte dat ik vandaag niet zou blunderen.

Mijn collega's zagen vanmorgen al  dat ik nerveus was, dat het dus niet nodig was en dat het wel goed zou komen en je kent het wel. Ik kon wel janken van de spanning...Een van deze collega's geeft zelfs faalangst training en gaf ter plekke tips hoe ik moest denken en zó denk ik ook maar; ik ben een èchte denker en weet altijd twee senario's dus ; Wat als .....

Ik weet echt wel wat ik moet doen hoor maar vandaag moest ik presteren. Ik moest aan een examen commissie bestaande uit twee artsen, een docent tevens verpleegkundige en twee lotussen laten zien wat ik zou doen als zich een calamiteit zou voordoen. Vooral het reanimeren werd zwaar beoordeeld maar daar was ik niet zo bang voor. Dat is bijna routine. Ik had wel de helderheid om met een van de artsen in gesprek te gaan over de ICD van mijn schoonvader. De AED zit bij hem namelijk ingebouwd en dan heet het ICD. Er zit een kans in dat ik hem ooit in een vreselijk moment aantref en dan weet ik gelukkig nog steeds precies wat te doen. Ook de lotussen kregen mij niet van slag en ik heb mijn diploma dan ook echt verdiend!!!

Nu is het allemaal achter de rug en ben ik gediplomeerd EHBO-er met AED en ik hoef alleen maar op herhaling om de geldigheid van mijn diploma te houden maar ik hoef nooit meer EHBO-examen te doen. Ik voel me honderd kilo lichter. Ik zorg er uiteraard wel voor dat ik die herhalingen niet mis!!!! En om het te vieren gaan we zo meteen barbecuen. Dan kan die honderd kilo er weer aan.....

Ik heb het verdiend.