Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

SerieWoordenaar. 

Chaotisch schiphol.

18:58, 22/5/2009  ..  0 comments  ..  Link

Ik word altijd stapelgek van mezelf. Ik ben nog maar een week terug van een maandje vakantie, en mijn kamer is een ontzettende rotzooi, en in mijn hoofd is het alweer een chaos. Ik was op vakantie bij mijn vader in Sint Maarten ( De nederlandse antillen ) die ik totaal 8 jaar niet meer had gezien. Elke dag zon, zee en strand, je kent het wel. Je nergens zorgen over maken, geen stress, geen gehaast, geen tijd te kort, lekker helemaal niks. Maar toen ik mijn koffer af moest geven op het Juliana airport ging het al mis.
De regen kwam met bakken naar beneden vallen, en verkoelde direct mijn huid dat alleen een mouwloos shirtje, een korte broek en een stel sleehakken bezat. Nadat we dan eindelijk mijn koffer hadden afgegeven waren we meteen al iemand kwijt die afscheid van me zou nemen, die achteraf gewoon ergens in een restaurantje was gaan zitten eten.
Eindelijk was het dan tijd om naar boven te gaan voor tassencontrole zodat ik eindelijk het vliegtuig in kon stappen richting familie, vrienden en mijn liefde. Ik moest mijn volgepropte tas met van alles en nog wat op de band gooien, laptop helemaal uit het koffertje ( daar kunnen ze toch ook doorheen kijken? ) en jawel, ik moest zelfs op blote voetjes door het alarm poortje. Tegen de tijd dat ik eindelijk mijn spullen weer bij elkaar geraapt had en mijn schoenen weer aan had gekregen mocht ik op zoek naar mijn gate. Gelukkig was het niet zo lang zoeken, in tegenstelling tot de heenweg. Terwijl er op internet stond dat ik om kwart voor 4 mocht instappen, moest ik wachten tot half 5. Toen ik eindelijk in het vliegtuig zat, waren we voor ik het wist alweer geland in curacao. En ook al had die o zo aardige mevrouw van KLM gezegd vóór ik op vakantie ging, dat ik in het vliegtuig mocht blijven zitten, moest ik toch nog verplicht het vliegtuig uit en binnen een half uur weer bij de gate terug zijn. ( welke gate, dat zeiden ze er natuurlijk weer niet bij en dat moesten we allemaal maar zelf uitvogelen. )  Maar tegen de tijd dat we wéér controle hadden gehad was en allang al een half uur voorbij, en toen ik bij de gate aankwam, moest ik alsnog bijna een uur wachten. Toen eindelijk na 10/11 uur gevlogen te hebben met ranzig vliegtuig voer en een vervelende man naast me, kwamen we eindelijk aan op schiphol. Ik belde al meteen enthousiast mijn moeder op dat ik er zo aan zou komen, maar dat had ik goed mis. Ik moest op mijn hoge ( wist ik veel ) nog dik een half uur ( ! ) lopen tot ik bij de bagage bandEN was en raakte al hevig in paniek. Want welke ban de 8 banden moest ik nou hebben! Ik zag het nergens aangegeven staan en belde maar weer mijn moeder op. Die hadden het ergens anders gevraagd en vertelde me dat ik bij band 18 moest staan, en jawel toen zag ik piepklein in een hoekje van het bord Sint maarten staan. Dus ik wachten, en wachten, en ik werd ontzettend ongeduldig. Uiteindelijk kwam mijn koffer na heel wat gezucht en ge-jezus als een van de laatste koffers op de band terecht. Ik dacht dat ik eindelijk naar buiten kon, was er wéér controle. Net alsof je met het plastic bestek van het vliegtuig iemand op het vliegveld er mee lek zou steken. Na bijna anderhalf uur nadat ik het vliegtuig uit was gestapt kon ik dan eindelijk naar vriendjelief en de rest toe. En ook al wist ik eerst bijna zeker dat ik meteen in de armen van mijn liefde zou rennen die ik zo had gemist, vielen mijn tranen al als eerste op mijn moeder schouder en toen die van mijn zus. ( Ik dacht dat ik nooit zou huilen om zulke dingen, dat deed mijn moeder toch alleen? ) Daarna drukte ik mijn lippen pas op die van Mark. Uitgeput en moe, omdat ik de hele reis niet had geslapen, zat ik eindelijk in de auto naar huis waar me een druk weekend stond te wachten.

1 ding weet ik wel zeker, ik ga NOOIT meer alleen vliegen! Het is zo saai, en als je daar in je eentje wat af staat te schelden omdat je niemand hebt waar je tegen aan kunt zeuren, staat toch een beetje raar.
Helaas moet ik 2 juni alweer het vliegtuig in stappen richting mijn vakantie in Turkije. Volgend jaar ga ik met de auto!



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Chaotisch schiphol.

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer