Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Dinter's way

Description




«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

nomnomnom

Ik wacht al sinds woensdag ochtend op een telefoontje van mijn aankomende behandelco÷rdinator en hij heeft nog steeds niet gebeld. Ik zou eigenlijk 3december naar die afdeling toegaan voor minimaal 12 maandjes maar het werd uitgesteld. Een oud groepsgenootje kwam in mijn plaats. Ik zou mijn overbruggingsperiode met nog 4 weken verlengen en op 2 januari komen. Ook dit werd weer uitgesteld en het was niet meer zeker of ik nog wel mocht komen. Op mijn vorige afdeling was ik veel drukker dan de rest maar dit kwam mede doordat mijn medicatie niet goed was ingesteld. Daarnaast had de hele groep het op mij gemunt omdat ik de jongste was en de meeste nogal jarloers waren omdat ik nog verder weggezakt was in mijn eetstoornis en dus veel dunner was. Op de nieuwe afdeling was iedereen drukker dus zou mijn gedrag niet opvallen, vooral niet omdat de vorige afdeling sowieso voor andere problematiek was dan dat ik had.. Ook was ik veranderd van medicatie in mijn overbrugging en was ik van het hyperactieve meisje ineens het doodstille meisje waar je geen woord uit kreeg. Dit hadden ze al wel gemerkt in de gesprekken die ik ondertussen had maar ze wilden en willen nogsteeds niet geloven dat dit ook zal blijven aanhouden als ik daar eenmaal op de afdeling ben. Toen werd de datum verzet naar 14 januari, toen bleek op deze datum nog een ander oud groepsgenootje opgenomen te worden.... Ik baalde enorm, ik wachtte al zolang. Op de eerst volgende plek zou ik nou ECHT komen, dus niet, via de twee oud groepsgenootjes hoorde ik dat er een plek vrij kwam waar toch weer iemand anders op is gezet. Ik heb nog een laatste gesprek gehad of ik echt wel opgenomen kan worden en dat kan dus wel en ik wordt opgenomen als 10de terwijl er normaal gesproken maar 9 plekken zijn. woensdag zou ik worden gebeld, uiteindelijk kreeg ik donderdag middag een mailtje dat ik volgende week maandag wordt gebeld door iemand of ik ergens misschien zou kunnen komen. terwijl hij had gezegd dat ik afgelopen dinsdag of uiterlijk komende dinsdag zou kunnen komen. Ik zie het er eigenlijk niet echt meer van komen. Na veel moeite had ik eindelijk zoiets van ja ik ga toch wel naar die *piep* afdeling. Ik zat op een relaxte afdeling waar we gewoon onze mobiel mochten hebben, internet hadden, zelf mochten koken, de stad in konden, therapie volgde, geen sancties stonden op "verslapen" (oftewel gewoon in bed blijven liggen totdat je besloot eens op te gaan staan) gewoon je vrijheden had. Woensdag avond bezoek mocht ontvangen. Ik kreeg dat dan wel nooit maar de mogelijkheid was er wel. Nu kom ik op een afdeling waar je niet zonder begeleiding naar buiten mag, geen mobiel, internet of tv mag. Zelfs de avonden al voor je zijn ingepland. Gewoon strenger dan de gemiddelde gesloten crisis afdeling. Daar hang je de hele dag wat rond. Praat wat met andere jongeren en krijgt vrijheden. Als je daar zin hebt om uit te slapen slaap je uit. ga je door de weeks om 11 uur naar je kamer en in het weekend om 12uur, mag je 's nachts zoveel roken als je wilt en de nacht gewoon op internet.. Zelfs dat is nog relaxt in vergelijking met de afdeling waar ik nu kom, en dat is normaal maximaal voor 1 of 2 maanden en dit gewoon voor minimaal 12!!!! En kijk, ik wil gewoon leven op mijn manier, niet op de manier die andere mij voorleggen, dat heb ik gewoon al te vaak moeten doen. iok heb het er gewoon mee gehad.

Posted: 14:37, 2/2/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Dinter's way

Nou laat ik me als aller eerste maar eens voorstellen. Ik ben dus Dinter, 18 lentes jong. Ik was altijd een ideaal kind, haalde de hoogste cijfers, was poeslief. Daarmee begon het gedonder. Onze gezinssituatie was niet geweldig, een 7 jaar oudere broer met adhd en autisme en een alcoholistische vader die zijn handjes niet goed thuis kon houden. Mijn ouders raakte in een scheiding en toen alles net tot rust kwam raakte ik ziek. Behoorlijk ziek. Ik raakte verlamd. Ik bleek ook PTSS te hebben, behoorlijk last van het trauma dus van al die keren dat hij mijn broer had geslagen en de rest natuurlijk. Ik was 12 en kwam in de psychiatrie terecht. Verder gedroeg ik me nogsteeds voorbeeldig. Ik wilde niemand pijn doen en alles perfect voor elkaar hebben. Niemand mocht last van mij hebben. Zo ging ik van Groningen tot Maastricht en van Amsterdam tot Middelburg weg om een goede behandeling te krijgen en bedachten ze na vijf jaar ineens dat ik misschien weleens een speciale variant van Borderline kon hebben. Na jaren alle woede op mezelf te hebben gericht ben ik kwaad, kwaad op alles en iedereen. Boeit het mij niet meer wat anderen van me denken. Of ze het wel eens zijn met wat ik doe en ga ik mijn eigen gang. Ik ben nu al 6 jaar van opname naar opname aan het schuiven en ik, ik heb er schoon genoeg van. Ze doen maar lekker wat ze willen en ik moet nog weer voor een jaar van huis weg maar ze doen maar lekker. Ik trek mijn eigen plan.

Posted: 14:58, 1/2/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer