De stand van zaken in mijn strijd tegen de kilo's

Nou is het dus al bijna een jaar geleden dat ik zo klaagde over mijn gewicht. Nou ik ben inderdaad weer goed afgevallen; 3 kilo's! in een héél jaar!!

Ik ga tegenwoordig elke week 1 uur wandelen buiten de normale rondjes met Donna verder kom ik niet, ik snaai en snoep en op school proef ik regelmatig wat lekkers. Het schiet voor geen meter op.

Misschien moet ik hier wat vaker schrjven hoe het gaat. Misschien is dit wel een nieuw begin dus.

Zojuist heb ik 6 sneetjes roggebrood met boter en hagelslag gehad. Heerlijk maar ik hoorde laatst dat rogge brood ontzettend slecht is voor de lijn. Nou èn? Denk ik op dat moment en nu denk ik shit...had ik maar 2 sneetjes gepakt. En zo gaat het maar door. Ik weet nogniet wat we vanavond gaan eten, ik durf er nog niet aan te denken.

liefs Claudia

Onderstaand stukje heb ik 6 jaar geleden al in mijn blog gezet maar i.v.m. de elfstedenkoorts van dit moment haal ik het nog maar eens naar boven. En doe ik meteen de groetjes aan Marleen!

• 19/11/2006 - van Benthem op 1 -> Angenent op 2

Hoeveel kan een mens hebben?

Wat een turbulente weken....

In de week van de staking was het erg druk op school. Ik heb toen ook een dag extra gewerkt zodat ik op de maandag daarna er voor Emmy kon zijn. De week was lekker druk en net niet teveel. In het weekend waren de pronkzittingen, en iedereen die ze heeft gezien weet dat het absoluut fantastische avonden waren. Een feest om erbij te horen. Vermoeiend maar ook erg gezellig. Ik wist dat alleen de operatie van Emmy nog kwam en dat ik dan rust zou hebben maar ik wist toen nog niet dat mijn kleine wereldje op zijn kop kwam te staan.

Onze Jack was al aan het vermageren en op de ochtend van de tweede pronkzitting ben ik toch met hem naar de dierenarts geweest. Aanvankelijk dacht ik dat hij last had van wormen. Maar toen ik  een monstertje van zijn urine had ingeleverd was er van alles te zien dat niet klopte. Eiwit en bloed in de urine bijv. Dus wellicht een blaasontsteking...antibiotica dus. Daarna  (ongeveer een week)zouden ze weer een keer testen. Op maandagochtend vertrok Eef naar zijn werk en is Jack ,zoals wel vaker, naar buiten gegaan om even te struinen'. s' Middags kwam ik nogal gespannen terug van de operatie van Emmy. Haar keelamandelen zijn geknipt en ik was erbij toen zij in slaap gebracht werd. Dat was heftig!!!! Voor haar heb ik me heel koel opgesteld en zij heeft weinig gemerkt van mijn bezorgdheid maar toen haar ogen achter in haar oogkassen rolden, rolden bij mij de tranen over de wangen. Ik was erbij toen zij drie kwartier later weer wakker werd en alles was goed gegaan. Ik verwachtte dat ze zou zeggen; 'hoi mam' of 'ik ben weer wakker' maar nee hoor; GEEF MIJ ASJEBLIEF MIJN MAKE-UP!!  was het eerst wat ze zei....

In het ziekenhuis sprak ik Ans nog heel snel. Ans is mijn ex-collega, vriendin die momenteel ook genoeg zorgen aan haar hoofd heeft. En als je dit leest Ans: Heel veel sterkte! 

Blij dat er een periode van rust zou aanbreken ben ik met Cecile naar huis gereden om een boterham te eten maar die had ik nog niet ontdooit of de dierenarts belde op. Jack was gevonden op de grote straat. Hij zat er aan de kant van de weg een beetje versuft te kijken en een mevrouw heeft hem naar onze dierenarts gebracht. Hij was inderdaad nog niet naar binnen gekomen maar ècht vermist was ie nog niet. Wat ben ik blij dat onze dieren gechipt zijn. Anders hadden wij hem misschien nooit terug gehad. Jack was al sterk vermagerd en dus hebben wij een bloedonderzoek laten doen ook al was hij twee dagen eerder al aan de antibiotica gegaan. Je weet maar nooit. Toen werden wij bij de dierenarts geroepen en  ik dacht al aan zijn stem te horen dat het een slecht nieuws bericht werd. Ik hield er al stiekem rekening mee dat het geen goed nieuws zou zijn maar dat zijn vooruitzichten helemaal nihil waren had ik niet ingecalculeerd. Toen gingen mijn gevoel en verstand met elkaar ingevecht, huilen. Mijn gevoel won het want ik dacht aan Emmy en dat ik in het ziekenhuis aan haar zou moeten vertellen dat we Jack hadden moeten laten inslapen. NIET DUS !!!! Dus kreeg Jack een infuus en héél misschien zou een kleine hoeveelheid van zijn nieren het kunnen overnemen àls er nog wat functioneerde maar de kans was wel héél erg klein. Janken....maar van het infuus knapte hij wel een beetje op en toen wij hem 's middags weer ophaalden leek het alsof hij weer bijna de oude was. Schijn bedriegt! Hij at al lang niet meer en ook het water kon hij niet meer verdragen. Toen Emmy woensdag uit het ziekenhuis kwam wist zij inmiddels wel 'hoe de vlag erbij hing' en dat wij binnenkort toch definitief afscheid zouden moeten nemen.

Hier onder staat een link naar een uitzending van Giel Beelen. Handig voor als je niet goed weet waarom ik ga staken en Jan Verweij niet begrijpt

http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fomroep.vara.nl%2Fmedia%2F84503&h=8AQH_gliQAQGCkimRMh3BJVtRkqJy8jWxYyUprkkBcULFgw

Liefs Claudia

Ik staak!!

Ik geef gehoor aan de oproep om te gaan staken donderdag a.s. Ik ga ook demonstreren! Want ik ben het niet eens met het nieuwe onderwijsplan . Jarenlang is het goed gegaan en in één keer moet het roer maar om omdat de PVV ook een beetje tegemoet moet worden gekomen. Lariekoek! Laat ze iets verstandigers verzinnen om te bezuinigen. Om alles terug te brengen naar de tijden van lang geleden is niet van deze tijd. Ophok uren voor leerlingen is niet de oplossing en meer werken voor minder geld ook niet.

Eigenlijk wilde ik niet gaan staken omdat ik het te druk had........stom hè! Ik moet nog veel leren, maar zover ben ik al!

Net als Jan:

door Jan Verweij
Dit jaar geef ik voor het 32e jaar les op een middelbare school. Alles bij elkaar opgeteld heb ik meer dan vijftig jaar ervaring met ons mooie onderwijs; kleuterschool, lagere school, middelbare school, universiteit, later docent op de middelbare school en universiteit. Méér dan een halve eeuw ervaringsdeskundigheid. Wat ik vooral leerde: het is nú niet goed, maar morgen wordt het allemaal beter. Als we maar naar onze (nieuwste) minister luisteren! Terwijl iedereen onderwijsinstituten als Eton en universiteiten als Oxford om hun kwaliteit prijst (waarom zou dat zijn?), vinden wij dat onderwijs gebaat is bij grondige veranderingen. Jaarlijks. Iedere, ja iedere verandering is op voorhand een verbetering. Zo ging het, zo zal het helaas blijven.

Onze minister heeft weer zitten denken. En ja: er is weer een ei van Columbus gevonden. Jaren geleden heeft het ministerie al bedacht dat 12 weken vakantie in het onderwijs een moeilijke rekensom oplevert en heeft dus een volledige baan in het onderwijs bepaald op 1660 uur. Te vullen in 40 weken. Pas nu is men gaan rekenen: 1660 gedeeld door 40 is toch wel wat veel. Weet je wat? We maken van die 40 weken 41, dan hebben we een acceptabele uitkomst: 1660 gedeeld door 41 is immers minder! Ja, goed idee: zo werken de leraren één week langer, dus globaal minder hard, dus daar zullen ze allemaal wát blij mee zijn en hebben we weer wat nieuws. Zeker, heel slim van deze minister!

Volgende week gaan duizenden leraren staken. Ze zijn het zat. Ze zijn ideeën met een diepgang van een kano zat en ze schamen zich.

Omdat ik zelf óók niet zo heel slim ben, wil ik ook minister worden. Ik heb voor werkelijk alles een oplossing, ik kijk namelijk óók alleen maar naar de uitkomst op korte termijn. Zo ga ik als minister van verkeer regelen dat we voortaan allemaal niet om 8 maar om 5 uur ‘s ochtends gaan werken, dan zijn er geen files meer om 8 uur. Opgelost!

Veiligheid? Laten we voortaan ook altijd iemand met een bom meesturen in een vliegtuig; de kans dat er twee mensen met een bom zijn, is namelijk nul: nog nooit gebeurd! Dus hoeven we niet meer te controleren en dat scheelt weer tijd en geld. Weer een probleem opgelost. En ik heb nog meer!

Heel onderwijsgevend Nederland staakt. Nee, niet alleen om die ene week die we zomaar moeten inleveren ( o, wat ben ik toch blij), maar om ons Jip & Janneke-ministerie. Ik schaam me echt voor mijn minister. Ik staak donderdag zeker. Nota bene: even heb ik gedacht om alle klinkers weg te laten, dan is deze brief korter ( nog best te lezen, minister) en dus makkelijker te plaatsen. Hé ….. alweer een goed idee! Zo zijn de kranten dunner! En boeken ook! Kunnen leerlingen dus ook méér boeken lezen bij een gelijk aantal pagina’s! Ik ga haar meteen mailen! Zl z brljnt vndn!

Jan Verweij is docent Filosofie aan het Sint- Odulphuslyceum in Tilburg.

Op facebook schreef ik al : het moet geen trend worden; Alweer een uitvaart in de vakantie. Ik heb een heerlijke vakantie gehad en eigenlijk alles kunnen doen wat ik wilde doen. Behalve heel veel lezen. Maar toen ik verleden week in de krant een overlijdensbericht zag schrok ik me rot. Ik wist al heel lang dat Wilma ziek was en zelfs haar eerste knobbeltje 10 jaar geleden 'meegemaakt' en ik wist dat het heel slecht met haar ging. Toen ik haar een paar weken geleden een kaartje stuurde heb ik daar ook rekening mee gehouden maar toch komt zo'n overlijden hard aan. Ze stierf 5 minuten voor de jaarwisseling. Zij is dus met de vuurpijlen mee omhoog gegaan. Zo stel ik mezelf dat maar voor. 22 jaar hebben wij samengewerkt onder de zelfde leidinggevende. Een aantal jaren daarvan zelfs samen op de postkamer. Zij is beter af en hoeft niet meer verder te lijden maar als je nog maar net 1 maand 60 jaar bent, vind ik het veel te vroeg. Zij was al net zo lang weg bij Nutreco als ik maar zij om te herstellen van chemokuren en preventieve behandelingen en nabestralingen...Ik word hier verdrietig van. Kan hier niet zo goed tegen ook al weet je dat het leven eindig is en dat haar een hoop ellende bespaard is gebleven maar de wetenschap dat er alweer iemand is die je definitief nooit meer zal tegenkomen doet gewoon pijn.

Dan is de crematie ook nog op de sterfdag van Bud. Wie niet weet hoe dat zat; Bud overleed op 44 jarige leeftijd na een hele heftige strijd tegen kanker. Hij was een hele goede vriend van ons. Wij waren vrienden voor het leven.

Ik ben de hele dag in gedachten geweest bij zijn vrouw Marijke en ergens tussen de depressieve buien in heb ik haar even een smsje gestuurd dat ik ingedachten bij haar was. Ik ben maar een heel eind gaan lopen met Donna nadat ik besefte dat een pak koekjes en een bus pringels ook niet echt werkte.

Toen ik thuis kwam had Emmy een bosje tulpen op tafel gezet. Toch een beetje lente in huis. Het leven gaat toch gewoon door en je moet er zelf wat van maken. Ik moet niet gaan zitten kniezen en verdrietig gaan zitten zijn. Daar wordt niemand vrolijk van. Ik ben niet zielig! Ik ben dankbaar dat ik hen heb mogen kennen en dat ik ook onderdeel was van hun leven. Ik heb er toch ook mooie herinneringen aan???!!!!

Ik moet niet zielig gaan zitten doen maar weten en beseffen dat het leven ook een feest kan zijn. Dus ga ik vanavond gezellig naar de blèraovend. Het Sambeekse liedjesbal. Ik ga altijd alleen dus vind ik het leuk dat ik in de jury mag zitten. Altijd goed zicht en prima geluid en gezellige mensen om mij heen. Laat dat laatste vooral altijd zo houden! Zo'n simpel bosje tulpen vrolijkt mij dus toch wel op...

Vanavond ga ik een feestje bouwen om het leven te vieren!

Liefs Claudia

Het gelegenheidskoor van Boxmeers Vocaal Ensemble en leerlingen en docenten van Metameer.

Directeur Berita Cornelissen maakt het eindbedrag van de jenaplanschool bekend, terwijl de confettie in de rondte vliegt.

Rector Herman Vullings noteert het enorme eindbedrag van 32.250 euro op de megacheque.

Leerlingen Metameer halen 32.250 euro op

  vrijdag 23 december 2011 | 14:43 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 23 december 2011 | 16:46

Tekstgrootte

Het Boxmeers Vocaal Ensemble, aangevuld met scholieren, steunt de actie met een optreden op de jenaplanschool. foto Henk Baltussen

BOXMEER/ STEVENSBEEK - De Serious Request- actie van scholengemeenschap Metameer heeft 32.250 euro opgebracht. Het bedrag, dat vrijdagmiddag op de jenaplan-afdeling in Boxmeer bekend werd gemaakt, werd bijeengebracht door de leerlingen in Boxmeer en van de twee locaties in Stevensbeek.

Zie ook:

• Moeder en Kind haalt 9.000 euro binnen voor Serious Request

Jenaplan zamelde 17.288 euro in, de scholen in Stevensbeek waren goed voor 14.733 euro. De schooldirectie vulde met ruim 200 euro het bedrag aan tot de uiteindelijke 32.250 euro. Meteen na het bekend worden van het bedrag stapten twee klassen van de jenaplanschool in de bus om het geld hoogstpersoonlijk in Leiden bij het Glazen Huis af te leveren.

Wat klinkt het cliché maar het is wel echt zo;

Gelukkig nieuwjaar!

Elk jaar wensen wij elkaar het beste toe maar je kan ook overdrijven. Even heel kort door de bocht;

We sturen een kaartje, bellen om middernacht, tweeten op twitter, zetten een bericht op facebook en komen op nieuwjaarsadg ook nog even langs....En dan te bedenken dat hyves bijna niet meer gelezen wordt, anders zou ik die ook nog noemen.

Ik zal wel niet de enige zijn en inderdaad ga ik niet bij iedere twittervolger of facebook vriend op de koffie maar van al die beste wensen is wel alles oprecht en daarom ga ik mij er niet druk om maken.

Onze kerst was lekker rustig; Wij gaan niet meer naar de kerk. Tenzij het voor iemands avondwake of begrafenis is. Dus om nu naar de nachtmis te gaan, uuuuuuuuh nee! De katholieke kerk heeft een aantal jaren geleden al behoorlijk afbreuk gedaan in ons gezin toen wij met de voorbereidingen van het vormsel van Emmy in de weer waren. Eef voelde zich beledigd door een opmerking van onze eigen pastoor over mij. Die had ik overigens zelf niet gehoord en ik zou me er ook niet aan storen maar ik begrijp Eef zijn gevoel. De laatste maanden is de kerk al niet bepaald gunstig in beeld en nu snap ik eigenlijk niet dat ik er ooit bij heb willen horen. Maar ja je krijgt het in je opvoeding mee zoals dat beloofd was en zoals wij zelf beloofd hebben. Onze ouders wisten ook niet beter. Maar wij breken onze belofte en zelfs de begrafenis hoeft van ons niet via de kerk! Eef en ik zijn naar het Kerstconcert geweest van semper unitas en wat voor een ander de nachtmis is, is voor ons het kerstconcert van semper unitas. Als ik er niet bij ben geweest is de kerst nog niet begonnen. Pas tijdens het concert krijg ik een kerstgevoel, het samenzijn, het er voor elkaar zijn. De kinderen vinden het niks, net als dat zij de kerk niks vinden, dus daarin is voor hen geen verschil. We zijn bij mijn schoonouders gaan gourmetten en dat was heerlijk al was het de derde keer achtereen. Want elke vrijdag voor kerst gaan wij gourmetten en op zaterdag is het restant aan de beurt en dit jaar viel het zodanig dat 1ste kerstdag er meteen achteraan kwam. Deze keer waren wij bij mijn schoonouders uitgenodigd. 2de kerstdag zijn we even op de koffie geweest bij mijn ouders en zonder het zo afgesproken te hebben waren onze kinderen met hun vriendjes met het avondeten thuis. En hebben wij met ons 6sen lekker gewoon gegeten maar wel gezellig. De jaarwisseling was erg gezellig en omdat ik normaal alleen het tweede weekend van oktober alcohol drink (met de buurt), had ik nou zin om toch eens met Eef mee te drinken. Cecile had voor mij een fles malibu gekocht en het was duidelijk dat die erg goed bevalt. Ik had trouwens ook geen hoofdpijn !!!!

 De vakantie bevalt heel goed; ik krijg het idee dat ik echt tot rust kom en thuis krijg ik ook al vanalles opgeruimd. Omdat het 2 januari is wil ik de kerstboom nog niet meteen wegdoen maar de rest van de versieringen is wel al op zolder terug. Ik ben van plan om elke vakantiedag op tijd op te staan en elke pauze op de tijd te nemen op de zelfde tijd als wanneer ik aan het werk zou zijn. Zo houd ik ritme en kan ik heel veel doen waar ik normaal niet aan toe kom. Vandaag: om 08:00 uur al de ketelmonteur ontvangen...we hadden een lekkage op het ketelhuis, het dressoir is opgeruimd, Donna flinke afstand laten lopen, en alle diploma's en certificaten ( ook strik en tafeltjes diploma) uitgezocht voor ieder van ons. Ook heb ik de was al bijna helemaal aan kant maar dat kan ik wel 5 keer in de week zeggen. Het hoort er toch bij. En mijn engels huiswerk is af! Maar de opdracht een boekje te lezen en naar de BBC te kijken tel ik daar niet bij.

Kan ik nu weer verder met opruimen, of zal ik aan het eten gaan beginnen?????

Xienogwel

Liefs Claudia

Wat een dag!

Lekker even uitslapen en dan het hele programma afwerken zoals ik dat in gedachten had voor een vrije woensdag....het liep een beetje anders!

Als eerste ga ik maar een kort rondje met de hond wandelen want ik heb ook al uitgeslapen en daar gaat net te veel tijd in zitten. Dus daarna even de digitale camera voor Jeanine regelen de knuffels opruimen meteen boodschappen doen en etc.

Toen ik terugkwam van het rondje wandelen kon ik het huis niet meer in. Ik was de sleutels onderweg verloren. Gelukkig had ik maar een kort rondje gelopen vanwege het 'tijdsgebrek' maar hier ging weer tijd inzitten....Dus nog maar een rondje lopen. Daar denkje dan dat je de sleutels wel móet zien liggen maar nee hoor....dus liggen ze zéker ergens achter het huis! Ik zal ze wel uit mijn zak hebben laten vallen toen ik vertrok maar nee hoor.....!!! Paniek sloeg me om de oren! Hoe kan dat nou???? Ze moeten toch ergens zijn? En hoe langer ik ze kwijt ben hoe meer kans dat iemand ze heeft gevonden en ze weg brengt. Waar naar toe? Eerst naar het huis van de vinder en met een beetje geluk misschien vandaag naar de politie of gaat ie dan naar de kringloopwinkel want daar liggen tegenwoordig de gevonden voorwerpen. Weet de vinder dat ook? Is dat eigenlijk nog steeds zo, of geldt dit niet voor sleutels? Niet in paniek raken!!!! Naar ons mam rijden voor de reservesleutel, heeft ons mam wel een sleutel van ons huis? Volgens mij niet.... Shit....Ik kan niet eens weg; Mijn tas ligt binnen en ik kan er niet in zonder sleutels. Help ik word helemaal gek !!! PANIEK!!!! Niet doen: Nog een rondje lopen, maar dan zonder hond dan kan ik me helemaal concentreren op wat er op de straat ligt. Tegen de richting in lopen deze keer. Ik kom nog buurtbewoners tegen maar ook zij hebben niets gezien, ik word verdrietig. Ik kan hier niet goed tegen. Mijn hele programma ligt in puin. Halverwege kom ik een buurtbewoonster tegen, die ook niets gezien had,  maar toen zij twee meter verder liep vroeg ze of de sleutels die daar op straat lagen de sleutels waren die ik bedoelde.....Ik was daar net geweest....niet gezien en jawel; Dat waren mijn sleutels. Overreden door waarschijnlijk een zwaar beladen vrachtauto maar ik had ze terug!

Kon ik er nu wel in? De sleutels waren behoorlijk gehavend en gelukkig had ik de kracht om er toch een tegendraai aan te geven en op den duur pastte het ding in het sleutelgat en ik kon naar binnen! Ik kon wel janken zo blij als ik was!

Volgende keer zal ik wel vertellen hoe mijn kerst was!

Liefs Claudia

Jeanine en ik hebben heerlijk gewinkeld! Als eerste zijn we bij de fotograaf langs geweest voor een digitale fotocamera voor haar. Ik had al een beetje uitgezocht welke eventueel geschikt zouden kunnen zijn, maar die liggen dan net niet op voorraad. Toch wilde hij ons een paar mogelijk geschikte modellen niet onthouden en dus liet hij ons een camera zien waarvan ik dacht ; Nou dat weet ik zo net nog niet. Jeanine wist al meteen héél zeker dat ze deze wilde maar dat is aleen maar om het 'hebben' zelf niet dat ze er mee om kan gaan. Dus opperde ik dat er een geheugenkaartje in moest zodat ze het ding kon proberen. Zo gezegd, zo gedaan! Ze probeerde een foto te maken en toen verwachtte ik al meteen dat ie op hufterig gedrag getest ging worden. Ze smeet hem nog net niet tegen de muur maar haar geduld was eigenlijk al op voordat ze de camera in handen had. Wij zijn zonder camera de deur uit gegaan en ik word eind van de week gebeld wanneer er andere modellen binnen zijn. Wellicht ook hufterproof. Anders wordt het toch tegen de zin van de leiding een kindercamera op batterijen...Daarna zijn wij naar Nijmegen gegaan en daar zijn wij weer goed kunnen slagen. Wij hebben zelfs een paar goede en mooie schoenen kunnen vinden! Van de pedicure moet Jeanine alleen maar Wolky's dragen ( ik denk dat ze daar aandelen van heeft....) maar over het algemeen vind ik het model niet zo fraai. Maar nu hadden wij een paar héle mooie gevonden van het juiste merk. Ik was nog blijer dan Jeanine zelf! Wij hebben ook nog een paar jurkjes en een legging gevonden en het gebruikelijke; sokken en ondergoed en sloffen en alweer badslippers

 Ik ben in een nieuw engelstalig boekje begonnen en het leest 'heerlijk' weg. Ik lees hele alinea's zonder na te hoeven denken waar het eigenlijk over gaat. Ik begin het nog leuk te vinden ook! Ondanks dat ik vandaag voor het eerst ontdekte dat de lettertjes wel erg klein worden.

De kerstboom staat inmiddels; ik heb hem van de zolder gesjouwd terwijl ik de pietenspullen heb opgeruimd en ik heb hem opgetuigd en heb het idee dat ik nog nooit eerder zo'n mooie boom had staan! Gek hè? Ik heb al jaren een kunstkerstboom! Maar de bijna opgeruimde zolder staat weer op z'n kop met lege kerst spullen dozen, maar voor je het weet is het kerstvakantie en kan ik weer tijd maken om te gaan opruimen.

En me langzaamaan voorbereiden op de pronkzittingen. Afgelopen zaterdag is de nieuwe prins bekend gemaakt: Prins Antwan d'n Urste. Het was een hele gezellig avond! Het word een héle leuke carnaval met hem voorop en ik verbaasde me er eigenlijk over dat hij nog niet eerder prins was geweest.

Maar voordat het allemaal zover is heb ik vast wel weer wat te vertellen!

Liefs Claudia