Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Trainen voor de marathon van Berlijn 2015

Record (Inge)

09:38, 3/5/2013 .. 1 comments .. Link
Vorige week vrijdag (26/4) voor het eerst 5 km in één stuk gerend. Had ik natuurlijk meteen moeten bloggen, maar door de euforie totaal vergeten.
Mijn coach op vrijdag is Jan, voor Evy begint het weekend dus vroeg. De bedoeling was eigenlijk 2,5 km rennen, paar minuten lopen en dan weer 2,5 km.
Tot de rotonde (volgens manlief) is precies 2,5.....ammehoela, dat was dus "maar" 2,1. Op dat moment ging er een knop om, van balen (het is maar 2,1) naar: ik ga nu gewoon door tot ik 5 km heb gehad.
Coach keek af en toe opzij om te zien of zijn pupil al op instorten stond. Dat viel heel erg mee. Pas de laatste 500 meter op mijn wenkbrauwen, maar man o man wat voelde ik me super.

's Avonds toch naar insanity gegaan, want ook dat programma moet worden afgewerkt natuurlijk. Dat gaat ook steeds beter. Mijn conditie is echt vooruit gegaan, maar eigenlijk is het een lastige combinatie met rennen, want hersteltijd is wel erg kort. Vorige week had ik er rekening mee gehouden en woensdag en donderdag insanity rust genomen. Dat scheelde vrijdag een hoop.

Vandaag is het weer vrijdag en dat is gebombardeerd tot de "5km in één keer rendag"
Bij het opstaan zakte de moed me al in de schoenen. Ik was stijf, pijn in mijn rug, m.a.w.: Zeikerdje was in ieder geval klaar wakker
Gisteren een uur insanity-training gehad, dus was wel verklaarbaar, maar dan nog: afspraak is afspraak, dus om 8 uur in de startblokken (en in gedachten steeds herhalen: over een uur is alles voorbij)

Vorige week 36 minuten en die wilde toch verbeteren (tegen beter weten in) en PT Jan weet dat. Hij gaf het tempo aan en jaaaaaa: een minuut eraf gesnoept (en zelfs 170 meter meer gerend) Helemaal kapot, maar supergelukkig. Kan ik weer een tijdje op teren, al moet ik zeggen dat ik blij ben dan ik maandag met Evy mag.


Zagen (Leida)

08:38, 2/5/2013 .. 1 comments .. Link

Gisteravond begon het eigenlijk al. Ik lag in bed en dacht "Ik heb geen zin in lopen". Even voor de duidelijkheid: ik moest nog gaan slapen. Er zat dus duidelijk iemand aan mijn poten te zagen. Brad kan het niet zijn geweest. Die is is niet zo. Wie het wel was, weet ik niet. Ik heb hem (of haar) nog niet geïdentificeerd. Feit was wel dat hij of zij vanochtend nog niet was verdwenen. Sterker nog: het leek wel of hij of zij bovenop me lag. Ik moest er echt tegen vechten. En ja hoor, waar het vorige week echt super ging (!), was het vanochtend vreselijk! M'n tong op de schoenen. ZWAAR! Het goede nieuws is dat ik natuurlijk (nou ja...) wel ben gegaan en het programma heb afgemaakt. Evy begon nog over 'steigerungen' an het eind maar ik heb niet goed begrepen wat dat betekent :-). Ik was zo blij dat het klaar was. Vanavond ga ik met een stel vriendinnnen naar Swolgen. Daar zijn we vorig jaar gestopt met het Pieterpad en gaan we vanaf morgen weer twee routes lopen. Twee dagen 20 kilometer wandelen. Gek maar daar zie ik dan weer helemaal niet tegen aan. Misschien komt dat omdat er dan witte wijn met bitterballen op het menu staan aan het eind van de dag en dat natuurlijk op een zonovergoten terras. In ieder geval even twee dagen niet lopen. Ik ga moed verzamelen voor de volgende les met Evy en alles eens rustig overpeinzen de komende dagen. We overnachten in een oude pastorie. Dat draagt wellicht ook iets bij aan weer op het goede pad naar de vijf kilometer raken en misschien kan ik direct dan ook die 'duivelse' stemmetjes, die zeggen dat ik geen zin heb, uitdrijven. :-))))



Tegenwind (Leida)

20:50, 19/4/2013 .. 1 comments .. Link

Letterlijk gisteren. Les 15 met Evy met sterke tegenwind waar een heleboel zand in zat. Lekker voor m'n lenzen! Gelukkig kende ik de weg. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij zeggen dat toen ik de andere kant op rende, ik de wind mee had. :-)  Figuurlijk gezien geen tegenwind behalve dan mezelf. Ik heb nagedacht over de Freddies, Nicos, Tines van Inge en Jet maar die heb ik niet. Ik merk dat ik zelf zeur. Bang om het niet vol te houden; bang er bij neer te vallen; het kan toch niet goed zijn dat m'n hart zo hard klopt; ik voel me niet lekker als ik hardloop; ik word moe; m'n gewrichten!, ik kom neer als een olifant; te koud; geen zin....... Misschien moet ik me een Freddy gaan voorstellen die niet zeurt maar me aanmoedigt. Nee, geen Freddy, daar krijg ik toch een raar beeld bij. Ik bedoel eigenlijk meer een Brad of Stan of zoiets. In ieder geval zo'n goed uitziende, stoere man. Zoals die van de reclame van pepsi light (of is het cola?) en die het gras maait. En die me dan ook nog (uiterlijk is immers niet alles dames!) de hele dag lief, geduldig, positief, bemoedigend en coachend toespreekt (het masseren van zere kuiten zou ook fijn zijn). Terwijl ik dit zo opschrijf, denk ik dat ik er meteen maar mee begin. Klinkt goed toch? Kijken of het werkt. Gisteren had ik het met Inge er nog over dat het allemaal tussen de oren zit. En aangezien ik erin geloof dat je dat voor een groot deel zelf in de  hand hebt, probeer ik het maar 'ns met mijn adonis. Je bepaalt immers zelf of je een halfleeg of halfvol glas ziet? Ik laat weten of het helpt. Misschien kunnen jullie ook alvast je eigen adonis verzinnen? Gooi Freddy, Nico en Tine eruit! Zo'n stoere, positieve kerel is vast leuker. De grasmaaier is bezet hoor! En ja Jet, ik ga me ook inschrijven voor de 4Mijl. Met dank aan Brad. :-)

 



Time flies (Inge)

19:11, 17/4/2013 .. 1 comments .. Link
Ja, tijd vliegt inderdaad, maar voor mij gaat het nooit snel genoeg. Zondag begonnen met week 4 van Evy (les10) en vandaag toch tegen de stroom in. Je zou haast denken dat mijn sterrenbeeld vissen is. Dat rennen schiet niet op. Jaja, ik weet dat ik geduld moet hebben en dat het allemaal vanzelf komt, maar man o man wat duurt dat lang. Dus, vandaag geen Evy die zei wat ik moest doen, maar Jan die de toon zette. We (Yal liep ook mee) moesten 1 kilometer aan n stuk rennen. Volgens manlief gaat het nu nog niet om de snelheid, maar om het uithoudingsvermogen, de opbouw zeg maar. Dusssss, 1 kilometer rennen, toen 2 minuten wandelen, nog eens 1 kilometer rennen en weer 2 minuten wandelen. Tot slot 500 meter rennen, waarvan de laatste meters in de sprint. Eens kijken hoe ik me morgen voel. Vrijdag maar beslissen of het les 12 wordt van Evy of les 2 van Jan.

Terugblik week 3 (Inge)

08:29, 14/4/2013 .. 1 comments .. Link
Wat een zware week was dit zeg. Insanity-training is loodzwaar, maar wat voel je je heerlijk na die tijd. Euhhh, de volgende morgen trouwens niet hoor :-)
Ik vind het een beetje lastig om de traningen te plannen, want gerend moet er natuurlijk ook, want daar is het uiteindelijk allemaal om begonnen.
Normaal gesproken maandag, woensdag, vrijdag rennen. Nu begin ik op zondag. Eerst om 10 uur uurtje spinning voor de conditieopbouw en dan alweer les 10 van Evy.

Maar ik dwaal af. Terugblikken is wat ik wilde. Maandag, dinsdag en donderdag de intervaltraining afgewerkt, zondag, woensdag en vrijdag les 6 t/m 8 Evy. En het moet gezegd: het gaat steeds beter met Pietertje. Gisteren was mijn rustdag en hebben Jan en ik dik 10 km door Den Haag gewandeld. Was eigenlijk niet de bedoeling, we dachten: een tram nemen kan altijd.

Vrijdagavond een etentje gehad in Utrecht. Collega Han vierde zijn 25jarig ambtsjubileum. Erg gezellig en uiteraard kwam onze uitdaging ter sprake. Peter R. vertelde dat hij ook altijd heeft gerend en dat daar een beetje de klad in was gekomen. Hij wilde o zo graag de zaak weer oppakken, want zijn droom was ooit een keer de halve marathon van Enschede lopen (hij woont daar om de hoek)
Dit weekend is de halve van Enschede, dus afgesproken om hem in 2014 te gaan doen. Voor mij (en ik hoop ook voor Jet) een goede oefening voor de marathon en in denk dat een jaar voorbereidingstijd ruim voldoende moet zijn. En uiteraard gaat Jan ook.

Verder weinig te vertellen, want naast werken en sporten doe ik  momenteel bitter weinig.  Vroeg naar bed, maar wat is dat heerlijk na een slaapstoornis van ruim 12 jaar.


Insanity en mijn "Freddy"(Inge)

08:36, 10/4/2013 .. 1 comments .. Link

Ik had Leida beloofd een stukje te schrijven over mijn ervaring met Insanity. Het is nu woensdag en maandagavond al de eerste les gehad. Kun je nagaan hoe zwaar het was, want ik had daarna de puf niet meer om te bloggen.

Het was killing! Maandagavond gestart met een fittest van een half uur. Dan ga je echt helemaal stuk, dus gistermorgen geradbraakt opgestaan. Leuk! Vooral het vooruitzicht dat je 's avonds weer mag. Nou dacht ik toch echt dat je minimaal 4x per week een half uur training had, schijnt het gewoon een half uur tot een uur te duren. Alleen de fittest is een half uur. Mijn lief vroeg of ik spijt had van mijn aanmelding. Spijt? Nee, natuurlijk niet. Ik heb alleen spijt van dingen die ik niet heb gedaan en die 8 weken zijn zo om, toch???

Dan nu mijn "Freddy". Ik heb er meer en die zijn knap irritant. Zo heb je Zeikje (is een jankerd) en de onafscheidelijke tweeling Nico en Tine. Zeikje zorgde er voor dat ik lekker op de bank bleef zitten/hangen, want van beweging krijg je alleen maar last van je rug. Nico en Tine waren mijn allerbeste vrienden. Ik heb ze weleens weggestuurd, maar echte vrienden blijven proberen en komen telkens terug. Hoeveel ik ook van ze hou, het is nu echt over met de liefde. Ik wil zo ontzettend graag die marathon gaan uitlopen en helaas kan ik dat niet aan met de tweeling. Ze hebben mijn lichaam al verlaten, mijn geest nog niet.

Tja en dan staat Zeikje ineens alleen. De hulp van Nico en Tine is weg, klagen over rugpijn wordt gewoon genegeerd. Alleen 's avonds in bed hoor ik haar zachtjes kreunen, want wat heeft ze het zwaar. Best wel zielig, maar het is nu tijd om nieuwe vrienden te maken. Vrienden die ervoor moeten zorgen dat ik niet opgeef en me heel veel energie gaan geven. De namen schieten me nog niet te binnen, maar dat komt vast omdat ze er nog niet zijn, in ieder geval nog niet zo nadrukkelijk als Zeikje, Nico en Tine.

 



freddy

21:30, 8/4/2013 .. 1 comments .. Link
Heb jij ook zo'n Freddy in je hoofd wonen? De hele winter, elke dag, zeurde hij in mijn hoofd. Elke dag nam ik me vol goede moed voor een rondje te gaan hardlopen, op de fiets naar het werk te gaan. Maar elke dag had Freddy wel een excuus, te koud, te moe, te druk en morgen is er weer een dag. " Je kunt best ook morgen gaan". Dag in, dag uit. En hoe langer de winter duurde hoe vervelender ik me begon te voelen. En toen was er toch er ineens daar het moment dat ik tegen Freddy zei dat ie naar de hel kon lopen. Dat ik er genoeg van had, dat er iets moest gebeuren, een marathon misschien?

Zat dat plan niet al heel lang in mijn hoofd, was dat niet een doel wat ik ooit nog eens wilde behalen? Al zo vaak aan de kant geschoven als onhaalbaar, veel te ver, veel te veel training, veel te veel inspanning? En zou ik niet apetrots zijn als ik dat zou kunnen volbrengen?

Ik heb Freddy nog nooit gezien, ik stel m mij voor als een klein geboggeld onoogelijk mannetje. Zo'n 1 waar je nooit mee gezien wil worden. Hij woont in mijn hoofd en lult de hele dag tegen me, weet wat goed voor me is, kan me vertellen wat ik allemaal nog moet doen, hoe ik me moet kleden, moet gedragen. Hij heeft 100 en 1 adviezen, tips, trucs en barst van de oordelen. T is de meest vervelende man die ik ken, mannetje eigenlijk. Hij zeurt en hij zanikt en ik haat mensen die zeuren. Hij is alles wat ik niet wil zijn. En precies dat mannetje heeft mijn hoofd uitgezocht als woonplaats. Hoe is dat toch mogelijk? Ik wil dat ie weg gaat, op rot, eens een tijdje bij iemand anders gaat wonen. Ik ben m zo zat!
Hij woont er al heel lang, zo lang ik me kan heugen en hij weigert te gaan.

t zou misschien allemaal niet zo heel erg zijn als Freddy en ik t maar eens eens waren met elkaar. Misschien dat wij dan wel samen zouden kunnen leven. Als we vriendjes waren, samen dezelfde kant uit wilden. Maar we zijn het NOOIT eens, het is altijd hij tegen mij. Als ik wil hardlopen wil hij liever op de bank zitten. Als ik links wil, wil hij rechts. Hij is altijd dwars, weet t altijd beter en het allerergste is, hij krijgt veel te vaak zijn zin. Als hij liever morgen wil hardlopen, dan gaan we morgen. En als hij morgen toch liever overmorgen wil hardlopen gaan we overmorgen.

Maar die avond, toen ik in mijn bed, langzaam maar zeker weer begon te dromen over die marathon en zo genoeg had van Freddy, toen heel even, had ik m z'n mond gesnoerd. Ik heb 's ochtends de fiets genomen, ondanks alle verweren van Freddy en heb bij Inge en Petra mijn beklag gedaan over Freddy. Dat ik er zat van was dat hij altijd de baas speelde, dat ik de hele winter niet verder was gekomen dan denken over hardlopen, dat hij me elke dag had overtuigd dat morgen echt een betere dag was om te gaan. Dat ik een lamlendige slappe zak was die maar niet in staat was om Freddy de mond te snoeren en gewoon te gaan.

Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik ben elke keer verbaasd dat als ik eindelijk openheid van zaken geef dat ik dan niet de enige blijk te zijn. Dat iedereen zo zijn eigen Freddy heeft die hem of haar hetzelfde gevoel geeft. Wat een opluchting! Misschien zijn we dan wel samen in staat om Freddy te verslaan. Om te zeggen: "jij preekt maar lekker, maar ik luister niet naar je". Ga jij maar lekker op de bank zitten maar ik doe ff een rondje. Als Freddy dan weigert om te verhuizen kan ik m misschien hier de mond mee snoeren", in ieder geval zo lang we nog geen vrienden zijn.

En dus... smeden we in een luttele 10 minuten een plan, een plan met haalbare overzichtelijke doelen, die ons in 2015 over de finish in Berlijn moet helpen. Leida deed nog een dappere poging zich achter een kast te verschuilen, ze hoorde ons wel maar dacht waarschijnlijk, net als Freddy, als ik me niet roer kan ik hier wellicht aan ontkomen. Helaas Leida....

Soms weet ik eerlijk gezegd niet of Freddy nu zo lui is of dat ik dat ben, wie wat zegt tegen wie. Misschien doet het er ook niet zo veel toe aangezien we elkaar hoe dan ook tegenspreken. We willen nooit hetzelfde, maar soms wint de ander. Die ander is namelijk enorm gevoelig voor competitie. Zodra hij uitgedaagd wordt denkt hij maar 1 ding: ' ik ga dit langer volhouden dan jij". Het gaat mij niet gebeuren dat ik t onderspit delf, nooit! Als mijn strijdlust wordt aangewakkerd, mijn trots en eergevoel een rol gaan spelen, dan heeft Freddy t omkijken. Ik hoor zijn smoesjes nog wel, z'n gezeur en gezanik, maar dan ineens lukt t me wel ondanks al zijn gepreek te gaan. Ik doe gewoon mijn kleren en mijn schoenen aan, neem Evy mee, en ga. Want t gaat mij niet gebeuren dat ik hier als eerste ga opgeven.... Als Freddy en ik alleen zouden zijn zou Freddy denk ik heel snel weer van mij winnen. Maar Freddy komt niet alleen mij tegen maar ook Inge van Diest en Leida Berndt en dat is te moeilijk voor Freddy.

Hij lult wel door hoor, maak je geen zorgen, hij heeft altijd wel een praatje. Want als ik dan buiten loop, 's ochtends vroeg in de kou, dan gaat ie gewoon mee. Vindt ie t toch wel koud, zijn de eerste minuten wel heel zwaar met zo'n lichaam wat op gang moet komen. Vraagt ie wel steeds of we er al bijna zijn, als een zeurend kind op de achterbank op weg naar Frankrijk die bij Assen al vraagt of t nog ver is. Nee, hij geeft niet zo maar op! We zijn nog lang geen vrienden, er is nog geen enkele toenadering. We lopen dan wel samen, maar hij wil nog steeds iets anders dan ik.

Ik weet niet of Inge ook zo'n Freddy heeft, maar ik denk dat ze bezig is om m om te brengen. Om m voor eens en altijd de mond te snoeren. En dan moet ik eerlijk zeggen...., dan wint mijn Freddy t soms toch weer van mij. Of misschien doet mijn Freddy wel een poging verstandig te zijn. Ik denk nl stiekem wel eens dat Inge's Freddy een poging doet haar een blessure te bezorgen zodat zij, in plaats van haar Freddy, t loodje legt. En dat zou jammer zijn..., want ja.... langer lopen dan iemand die een blessure heeft is toch minder leuk dan iemand die ermee stopt omdat ze de motivatie niet meer heeft. Je kan er niets echt iets van zeggen van zo'n blessure, daar kan je eigenlijk niets aan doen. Je houdt t dan wel langer vol maar krijgt niet de glorie waar je eigenlijk zo van droomt. T klinkt niet echt lekker als je zegt dat je gestopt bent met hardlopen omdat je maatje een blessure heeft. Haar ondergang is eigenlijk automatisch jouw ondergang. Je weet op voorhand wel dat met de ondergang van je maatje Freddy weer van jou wint want trots en eergevoel dat is wat je gaande houdt. Niets meer en niets minder.

Er zijn 1000 en 1 reden om in beweging te komen en te zijn, dat weten we allemaal. Maar je doet t niet, je bent die slappe zak die Freddy niet weet te bestrijden en te bedwingen in je eentje. Je hebt iemand nodig die dat samen met jou doet. Ik ben er niet trots op maar het is niet anders! En eigenlijk maakt t me niet zo veel uit, linksom of rechtsom, les 8 van Evy is aantocht!

En..., zoals iemand ooit zei: "Ik voel me altijd goed als ik ben gegaan en ik voel me nooit goed als ik niet ben gegaan". Dus Freddy, maak je borst maar nat!
En ik hoop Freddy, ik hoop echt met heel mijn hart dat er een dag komt dat jij tegen mij zegt: "Zullen wij nog ff een rondje hardlopen?". Ik haat je maar ik beloof je dat ik je altijd een tweede kans zal geven.

Impact (Leida)

21:22, 6/4/2013 .. 1 comments .. Link

Raar dat een simpele, snelle, als het ware tussendoor gemaakte afspraak tussen collega's zo'n impact kan hebben. In mijn geval kun je wel spreken van een revolutionaire verandering in gedrag. Daar waar ik altijd heb gevonden dat gegevens over mij en wat ik vind, doe en waar ik mee bezig ben niet op het net thuis hoort, was ik binnen een week na gemaakte afspraak op Facebook en ik blog! En het effect dat het heeft op mijn rengedrag! Ik was al eerder begonnen met Evy maar de winter kwam er tussendoor en dus weer terug bij af. Mijn motivatie om te gaan rennen was echter een stuk minder dan nu. Na een lange dag kwam het er niet meer van en bij het minste pijntje of gevoel van moeheid, regen kon ik ook best nog de volgende dag gaan rennen of in het weekend dat ging komen. Maar dan nu! Gisteren na een lange autorit naar Rotterdam en Delft zat ik op de terugweg naar huis op hete kolen in een file bij Hattemerbroek omdat ik persé nog wilde rennen. En zo waar geschiedde! Vanuit de auto in de sportkleren en gegaan!

En waarom deze plotselinge verandering in gedrag? Tsja.....ik wil niet achterblijven bij de rest. Stel je voor dat ik ons doel niet red! (Die van mij is trouwens vijf km volhouden. Ik ga niet voor de marathon in Berlijn.) En dat ik in het bijzijn van de anderen het niet haal. Dat mag natuurlijk niet gebeuren. Als je alleen met Evy loopt en halverwege opgeeft, heeft niemand het door, dus ga je niet op je gezicht. Je zou denken dat ik als achtenveertigjarige inmiddels wat standvastiger in het leven sta. En me niet meer zo laat meeslepen of beïnvloeden. Beetje kinderachtig misschien. Maar deze week was ik bij een presentatie van Ruud Veltenaar en ik moet ineens denken aan een mooie zin die hij gebruikte. Ik kan hem hier mooi gebruiken. Vergeet ik hem niet en blijkbaar is dit ook een beetje op mij van toepassing. Weet niet meer precies hoe hij het zei maar het ging erover dat hij het iedereen gunt om oud te sterven met een jonge geest. Ik zoek het nog wel 'ns op.

En het heeft natuurlijk nog een prachtig positief effect. Eentje die ik heel goed kan gebruken. Het stimuleert enorm om van die bank af te komen. En dat dank ik natuurlijk aan mijn lieve, nu ook rennende collega's! Dank! Vooral Inge! Met je tomeloze energie! Insanity training! Ik ben natuurlijk alleen maar jaloers want dat breng ik niet op. Succes! Vertel je in je volgende stuk hoe het gaat?

Ja en dan natuurlijk nog het lopen want daar heb ik het nog niet over gehad. Het gaat wel goed . Mijn zoon zegt dat ik niet tot het uiterste ga en dat dat wel moet omdat het anders geen zoden aan de dijk zet. Ik moet me uitputten. Mijn lief zegt het ook. M'n grenzen opzoeken. Dus met m'n tong op de schoenen thuiskomen. Werk ik aan. Kan ik eerlijk gezegd nog niet opbrengen. Voelt niet goed! Ik ben heel dankbaar met de beginlessen van Evy begonnen omdat ik weet dat drie minuten lopen niet zo lang duurt als tien minuten. En ik hoop stiekem dat het nog heel lang duurt voordat Evy zegt dat we gaan starten met tien minuten lopen en daar fris en fruitig achteraan roept: Komaan, je kunt het!

 

 

 

 



Het begin

10:20, 5/4/2013 .. 0 comments .. Link
21 maart 2013, start van de lente en einde van het geklaag. Wij (Jet, Leida, Petra en ik) zaten zoals gewoonlijk een potje te klagen op kantoor over onze enorme luiheid. In ons hoofd deden we veel aan sport en plannen genoeg, maar tot echte actie kwam het niet. Jet had er helemaal de balen van en dacht dat zij de enige was. Bijval bleef niet lang uit, want we zaten er allemaal hetzelfde in. Hoe mooi zou het zijn om te gaan rennen en en ook vol te houden? Gedeelde smart is halve smart, dus meteen maar een plan de campagne gemaakt. 3x per week rennen (joggen, voortslepen) m.b.v. Het programma van de Belgische Evy. Eerste doel: de ladiesrun van 5 km op 9 juni 2013. Dus als we zouden beginnen in de week van 1 april, redden we het net. Om de wind eronder te houden direct maar een strafsysteem bedacht. Niet rennen, 5 euro in de pot. Op 25 maart heb ik meteen de stoute schoenen aangetrokken en ben gestart met de lessen. Ik had ' s middags goede schoenen gekocht bij Runnersworld en ongeduldig als ik ben meteen maar begonnen. Pff, dat viel knap tegen 's avonds om half 8 na een paar wijntjes. Die had ik achterovergeslagen om te vieren dat ik in ieder geval goed materiaal had. Dat was dus meteen een goede les: geen drank voor het rennen. Vandaag begin ik met mijn blog, die ik de komende 2,5 jaar probeer bij te houden. Einddoel is namelijk niet 5 km, maar de marathon van Berlijn. Even niet aan denken nu, stapje voor stapje. Ik ga nu genieten van mijn sportvrije weekend. Les 6 net gelopen en van Evy mag je dan 2 dagen genieten van je rust. Dat ga ik zeker doen.

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Record (Inge)
Zagen (Leida)
Tegenwind (Leida)
Time flies (Inge)
Terugblik week 3 (Inge)

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer