Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Esther op stap

Home - Profile - Archives - Friends

Aankomst Dakar

Posted on 10/2/2014 at 01:50 - 0 Comments - Post Comment - Link

Na een comfortabele vlucht kwam ik aan in Dakar. Ik daalde de vliegtuigtrap af en snoof de geur op die ik zo goed ken. Want of ik nou van dit land hou of niet, als je ergens zo intensief een tijd bent geweest, wordt het gewoon een stukje thuis. Zo voelt het dus ik voel me hier volledig op mijn gemak. Ik had in Brussel het visum niet opgehaald want, was mij verzekerd, dat heb je zo geregeld op het vliegveld. Enig vertrouwen heb ik wel in het systeem hier, dus ik gokte daarop. Maar toen ik iemand in de bus vertelde dat ik mijn visum nog moest regelen reageerde hij: Nou dan wens ik u nog een pretiige nacht... Ik liep naar de tent waar de visa worden uitgegeven en kreeg een nummer. Mooi dacht ik , dat kan nooit lang duren want ik was over het platform meteen naar de tent toegelopen. Nummer 8. Maar al gauw realiseerde ik me dat nummer 8 niet per definitie nummer 8 hoeft te zijn en op het moment dat ik dacht aan de beurt te zijn, schoot een man voor en de beambte keek me aan en zei: tja, kijk zijn paspoort ligt al bij mij. Met een paar anderen begon ik een beetje te sputteren tot ik me opeens realiseerde dat t knap stom was dat ik was vergeten hoe dit soort dingen werken. Natuurlijk tellen we niet logisch en op volgorde, hier werken andere systemen. Maar goed, via nummer 12, 11, 3 en 4 kwam ik dus...nummer 8. Mijn extra voelspriet ging uit en na het visum bekeek ik de enorme massa mensen die voor de douane stond te wachten en na een handigheidje omzeilde ik die massa en was binnen een paar minuten klaar. Corrupt? Ja, maar zo makkelijk is het en het kwam heel goed uit. Nu zit ik aan mijn wijntje in de hotelbar. Iets wat ik niet graag doe in een zeg maar westerse hotelbar, maar hier is het zalig, wijntje, beetje typen en om me heen keutelende medewerkers en een lekker muziekje.Ik ben op reis en ik voel het. Wat ik ook voel: muggen. Weloverwogen nam ik geen malariapillen mee want het is hier momenteel kurkdroog en met wind en dichtbij zee zijn er dan geen muggen. Deze hotelbar zal wel vochtig warm zijn overdag dus ik wordt momenteel geprikt. Niet lek, maar wel regelmatig. Op hoop van zegen.

Morgen stort ik me ergens in een winkelgebeuren, probeer een vrouw te bereiken die haar promotie onderzoek dreigt op te geven, het is de bedoeling dat ik haar motiveer het af te maken, en ik probeer iemand van de organisatie Gadec te treffen, dat is de organisatie onder welk hoedje ons project AMO (atelier mobile orthopedique) valt. Om kwart voor 5 sta ik weer met al mijn bagage op het vliegveld om de rest van het reisgezelschap, 4 andere bestuursleden van Stichting Kakaran, op te halen. We reizen dan met zijn vijven naar Mbour, daarover later meer.

Welkom terug Es, in dit dwaze maar toch best leuke land :).


Hosting door HQ ICT Systeembeheer