Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Een kijkje in het leven van Firegreen

Description

Een kijkje in mijn leven en gedachten...


My Links

» Home
» My Profile
» Weblog Archives
» Friends

In het geval dat je me herkent, stuur me een e-mail

Flashback op een week Salou

In de kerstvakantie waren Ln., een vriendin van mij, en ik al samen naar het reisbureau geweest om folders op te vragen. Londen leek mij echt ontzettend leuk maar vanwege de prijs zijn we daar toch niet heengegaan. Ln. kwam met het idee om toch maar voor een vakantie te gaan die vooral in het teken staat van uitgaan. Daar had ik nog niet aan gedacht. Mijn moeder ging naar het reisbureau, Thomas Cook, om daar wat dingen te bespreken voor onze vakantie. Het meisje dat haar hielp kwam al met Tenerife. Daar ben ik vorig jaar met mijn ouders geweest, dus toen kwam ze met Salou. Nadat ze aan Ln. en mij de boekjes had laten zien en wij overlegd hadden, is ze voor ons de vakantie gaan boeken op het reisbureau.

Het logo van Thomas Cook.

Op zaterdag 14 juli was het zover. Ik ging met Ln., een vriendin van mij, op vakantie. Om twee uur ‘s middags was Ln. al bij mij met haar vriend, Jm, omdat ze bij ons gingen warm eten.


Links van voor naar achter: Ln., Dj., en ik.
Rechts van voor naar achter: Jm. en mijn vader.

Voordat de taxi kwam gingen we nog even lekker wat drinken en nog even aan de eettafel zitten praten. Het wachten duurde best wel lang. Uit ongeduld was ik zelfs een paar keer van binnen naar buiten gereden in mijn rolstoel door de achtertuin.

De taxichauffeur zou ons vijf minuten van tevoren bellen, maar dat gebeurde niet. Gelukkig was hij netjes op tijd. Toen de taxi er was, nam ik afscheid van mijn ouders en mijn jongste zusje, Dj. Ln. nam afscheid van Jm.
We zaten nog maar net in de taxi en mijn ouders belden al. Omdat ik niet opnam belden ze Ln. om te vertellen dat ik mijn jasje vergeten was. Ln. en ik hadden dat allang opgemerkt maar we vonden het niet zo erg. Mijn ouders waren toen we ze eindelijk te pakken hadden gekregen al achter ons aan. We zijn bij een afslag de weg afgegaan zodat mijn ouders mijn jasje aan mij konden overhandigen. Daarna nam ik nog een keer afscheid van mijn ouders en gingen we weer verder op onze reis naar Amsterdam.
In de taxi hadden we gezellig zitten kletsen en ik had zelfs nog even muziek geluisterd op mijn iPod. Bij Shiphol aangekomen gingen Ln. en ik naar de balie van Thomas Cook, omdat we allebei geen idee hadden waar we ons moesten melden voor de begeleiding, die ik nodig heb om in het vliegtuig te komen. Zij verwezen ons door naar de incheckbalie van Transavia, onze vliegvaart maatschappij.


De ingang van Schiphol.

Bij hen konden we zowel inchecken als de begeleiding vragen. Toen onze koffers op de lopende band stonden en nadat er een label aan mijn rolstoel was vastgemaakt kregen we te horen dat we drie uur vertraging hadden. Wat baalden we. Gelukkig kregen we per persoon een bonnetje voor eten en drinken zes euro vijfentwintig, zodat we iets konden gaan eten omdat we zoveel vertraging hadden.
Vervolgens gingen we naar de douane. Zoals ik al wist ging het alarm omdat mijn rolstoel van metaal gemaakt is. Daarom moest ik gefouilleerd worden. Eerst werd er vriendelijk gevraagd of ik mee wilde werken. Dat wilde ik wel, want ik had helemaal niets te verbergen.
In het restaurant op de tweede verdieping aten we. Na het eten belde Jm. Ln. om te vertellen dat we al vier uur vertraging hadden. Ln. en ik gingen één van de beeldschermen opzoeken, waarop de vertrektijden stonden. Daar stond ook op dat we vier uur vertraging hadden. We baalden er behoorlijk van omdat we om anders om tien uur ‘s avonds zouden vliegen en dat werd twee uur ‘s nachts.
Om de tijd door te komen gingen we de winkeltjes in Shiphol bekijken maar zo leuk was dat niet, dus we gingen in de lounge zitten. Daar hadden we met de mensen die achter ons zaten gepraat, mijn tijdschriften gelezen en zijn we maar in onze puzzelboekjes gaan puzzelen. Ln. begon daar in haar boek over terrorisme. Op een gegeven moment had ik het gehad met stilstaan dus ik ben maar wat rondjes gaan rijden in mijn rolstoel in de lounge. Er stonden een aantal televisies aan op dezelfde zender namelijk CNN. Verder vond ik de jongen in het groene T-shirt van de jongens die achter ons stonden met inchecken wel knap. Helaas hadden zij een andere eindbestemming dan wij.
Om ongeveer één uur ’s nachts gingen we richting de gate. We moesten eerst even zoeken. Ik ben over de platte roltrappen heengegaan met mijn rolstoel. Dat vind ik leuker dan er langs rijden. Al snel werden we opgehaald om het vliegtuig in te gaan.


Het vliegtuig.

Vanwege de begeleiding mochten wij als eerste het vliegtuig in. Gelukkig gingen we via de slurf het vliegtuig in. Mijn rolstoel ging mee tot in het vliegtuig. We hadden een mooie plaats voorin zodat ik gewoon kon overstappen uit de rolstoel, dus ik hoefde niet gebruik te maken van het speciale stoeltje om, waarmee ik anders op mijn plaats gebracht zou worden.
Doordat er rijen van drie waren in het vliegtuig, kwam er een jongen, die er heel schattig uitzag, naast Ln. zitten. Tijdens de vliegreis, die ongeveer twee uur duurde, luisterde ik muziek op mijn iPod en probeerde ik een beetje te slapen.
Toen we geland waren op het vliegveld van Barcelona, duurde het een tijdje tot dat de lopende mensen eruit konden. Ze gingen met de trap naar beneden en werden daarna met een busje opgehaald. Ik raakte wel een beetje in paniek omdat ik nog niet eerder op een andere manier uit het vliegtuig in en uit het vliegtuig gekomen was dan door de slurf. Helaas duurde het wel lang voordat ik het vliegtuig kon verlaten. Gelukkig was het nergens voor nodig dat ik in paniek was omdat er twee mannen met een speciaal stoeltje aankwamen en me naar beneden tilden. Vervolgens werden we met een busje naar het vliegveld gebracht. Hij bracht ons ook naar de bagagebanden.
Daar aangekomen moesten we wachten op onze bagage, wat lang duurde. Gelukkig kwamen onze koffers vrij vlot en konden we vrij snel naar de uitgang.
Daar stonden allemaal mensen van reisorganisaties ons op te wachten. Onze hostes, Aq., van onze reisorganisatie Holland International, stond ons op te wachten. Toen de groep compleet was, gingen we naar de bus. Aq. had speciaal een bus met een lift geregeld zodat ik met rolstoel en al in de bus kon.


Het logo van Holland International.

Na ongeveer anderhalf uur waren we eindelijk bij ons hotel, Hotel California Garden. Wat mij als eerste opviel toen we in het hotel waren was dat het er erg luxe uitzag. We wisten wel at we in een luxer hotel terecht zouden komen door mijn handicap maar dit hadden we zeker niet verwacht. We gingen ons inchecken. Daarna moesten we de sleutel ergens anders ophalen. Vervolgens gingen we naar een hotelkamer. Daar aangekomen paste ik met mijn rolstoel op de millimeter door de deur. Het was zo ingericht dat ik met mijn rolstoel niet eens de badkamer in kon. Ln. versleepte de bedden zodat ik met mijn rolstoel naar de badkamer kon. De deurpost was te smal voor de rolstoel. Nadat we dat ontdekt hadden ging Ln. naar beneden om het te melden, omdat dit gewoon niet kon. Daar zeiden ze dat we tot acht uur moesten wachten. Inmiddels was het al bijna half acht. Omdat we de hele nacht al bijna niet geslapen hadden, gingen we toch maar wat proberen te slapen. Om acht uur ging Ln. weer naar beneden. De vrouw achter de balie zei dat het een kwartiertje zou duren. Toen we rond een uur of negen nog steeds niets gehoord hadden over onze hotelkamer, gingen we ontbijten. We voelden ons echt heel erg ellendig. Daarna voelden we ons al iets beter en gingen meteen terug naar onze rolstoel onvriendelijke hotelkamer. Om tien uur werden we eindelijk gebeld door de receptie. Daarna ging Ln. naar beneden om de sleutel om te wisselen. Nadat Ln. terugkwam, gingen we onze koffers naar de goede hotelkamer bergen. Toen we voor de deur van de hotelkamer stonden, zagen we meteen dat de deur veel breder in vergelijking met de deur van de vorige hotelkamer. Ook was de hotelkamer veel groter en ik kon zelfs zonder problemen in de badkamer komen. Door het eten, de hotelkamer en de prachtige omgeving vergaten we snel alle ellende.


Ln. en ik in onze hotelkamer.

Ln. in de hotelkamer.

Ik in de hotelkamer.

’s Ochtends gingen we verder nog even het centrum in. We hadden in een tassenwinkeltje een strandtas gekocht en in een kleine supermarkt hebben we tandenborstels gekocht. De mijne was ik namelijk vergeten.
De rest van de ochtend gingen we op een ligbed liggen bij het zwembad.
Zondagmiddag hadden we lekker wat bij het hotel gelegen en gezwommen. Ook hebben we een ijsje gegeten.
Om een uur of vier zijn we naar onze hotelkamer gegaan om toch nog even te gaan slapen. Eindelijk lagen we even onder de dekens.
‘s Avonds waren we weer het centrum ingegaan. De sfeer was ’s avonds anders dan ‘s ochtends. n het winkelcentrum hadden we flessen water gekocht.
In een restaurantje gingen we wat drinken. Daar overlegden we wat we voor uitjes gingen doen. De jeepsafari leek ons wel heel leuk. Toen we ons drinken ophadden gingen we terug naar het hotel.
Ln. zag op de terugweg een propper, die ik erg knap vond, Jl., van Flash back, de discotheek naast ons hotel. Flash back is de discotheek waar Costa! is opgenomen. Ik had gevraagd of de discotheek rolstoeltoegankelijk was. Dat wist hij niet en dat vroeg hij even aan één van zijn collega’s die vlakbij hem stond. Gelukkig was mijn rolstoel geen enkel probleem. We kregen een kaartje, waarmee we gratis toegang hadden in de discotheek tot half twee.
In het hotel gingen we in een soort lounge zitten. Daar besten we twee cocktails. Ik mocht uitkiezen welke van de twee ik wilde. Na het proeven ben ik voor de cocktail Sex on the beach gegaan.
Maandagochtend gingen we regelen dat we woensdag op jeepsafari zouden gaan bij Universal Holiday. De vrouw, die ons hielp, wisten niet of het praktisch was vanwege de rolstoel maar ze hebben het voor ons nagevraagd en het kon. De rest van de ochtend lagen we lekker bij het zwembad.

Het zwembad van het hotel.
’s Middags wilden we het liefste een taxi regelen om naar de markt te gaan, omdat we ’s ochtends hoorden dat er markt was. Toen we de taxi wilden gaan regelen kregen we te horen dat de markt al afgelopen was. We bleven bij het hotel om te gaan zwemmen.
Voordat we voor de eerste keer uitgingen, hadden we bij het barretje bij het hotel gezeten. Niet veel later gingen er twee Nederlandse jongens, Mt. en Jf. naast ons zitten. Ik moet eerlijk zeggen dat ze er goed uitzagen. We hadden met ze geklets over van alles en nog wat. Helaas gingen ze dinsdag alweer weg.
Tijdens het gesprek met Mt. en Jf. had Ln. voor mij geregeld met een man van het barretje dat ik kon proeven wat drank, zodat ik een beetje wist wat ik lekker vind. Ze had namelijk in de gaten dat die man haar leuk vond. Toen het tussen half twaalf en twaalf uur was gingen naar Flash back.


Ingang van Flash back.

Er was een speciale deur en een special paadje voor mensen in een rolstoel zoals ik. Toen we binnenwaren, leverden we ons toegangskaartje in. We kregen bonnetjes voor ieder een gratis cocktail en twee andere bonnetjes. Met die laatste twee bonnetjes kregen we één drankje gratis als we die inleverden als we twee bestelden. Daarna gingen we de discotheek in. De zaal zag er kleinschalig uit. Verder waren er zitkuilen met zitjes.
Het eerste wat we deden was de gratis cocktails proeven. Daarma gingen we dansen. Omdat ik de smaak te pakken had ging ik nog door met dansen toen Ln. even aan de kant ging zitten.
Vraag me niet hoe het voor elkaar had maar op een gegeven moment ging ik teveel naar rechts en gleed ik met rolstoel en ging ik met rolstoel en al onder een stang door. Met andere woorden ik viel in een zitkuil van ongeveer vijftig centimeter diep. De tafeltjes vielen om. Voordat ik me besefte wat er gebeurd was stonden er drie mensen van het personeel om me heen om me weer terug in mijn rolstoel te zetten. Eén pakte mijn rolstoel, een andere pakte mij en zette mij weer in mijn rolstoel en de laatste zette het tafeltje weer overeind. Ondanks dat Ln. me vaak gewaarschuwd had was ik toch gevallen. Ln. en ik gingen de zaal uit. Bij de ingang kwam ik even tot rust. Door mijn val wisten wel meteen alle bezoekers inclusief het personeel dat aanwezig was wie ik was.. Bij de ingang vroeg een man die me geholpen had, of het ging. Het ging wel weer. Toen ik weer rustig geworden was gingen we terug naar de zaal. Er zat nog steeds helemaal niemand in die zithoek.
Toen we op het punt stonden om weg te gaan, sprak Jl. ons aan. Hij kwam net de discotheek binnen. Ln. vertelde wat er gebeurd was. Zelf heb ik er ook nog iets over gezegd.
Dinsdagmiddag gingen we naar het strand. Aan het begin van het strand gingen we liggen. Omdat het heel warm was, gingen we na even op het strand gelegen te hebben weer terug gegaan naar het hotel om daar lekker te gaan zwemmen en zonnen.


Ln. op de boulevard.

Tijdens het zonnen bestelden we drinkijs, wat erg lekker was. Een half uur later kregen we zomaar van de man, die een oogje had op Ln., weer drinkijs.
’s Avonds gingen we weer naar het centrum. In het centurm zagen we Jl. en we wilden wel weer een kaartje voor gratis toegang van hebben maar hij was in gesprek dus we wachtten even. Toen hij ons zag, kregen we weer een kaatje. Verder hadden we nog even geklets over maandagavond.
In een winkeltje ging Ln. iets passen en ik ging ook een paar hemdjes passen. Mijn keuze ging uit naar een zwarte met wit en goud. Die heb ik dus gekocht. Ook hadden we water en eten gekocht voor de volgende dag.
Daarna gingen we weer terug naar het hotel. Daar was gezellig weer een optreden van een artiest.
Woensdagochtend werden we vroeg verwacht op de plaats waar we met de jeep werden opgehaald voor de jeepsafari. Ik mocht voorin zitten en Ln. en de andere mensen, die daar opgehaald werden, gingen achterin zitten. Ook ging mijn rolstoel achterin. Een paar minuten later waren we op de verzamelplaats. Ln. en ik kwamen bij een gezin in de auto, dat bestond uit vier mensen. Mijn rolstoel ging in een andere jeep. Onze chaffeur, Ec., had één van zijn hondjes meegenomen. Dat beestje gaat altijd met hem mee.
De eerste stop was bij een café van een dorpje. Eerst werden we voorgesteld aan onze gids. Onze gids was Rg.. In het café gingen we ons water opdrinke en we konden aangeven of we gebruik wilden maken van de lunch. Toen we weer in de jeep zaten gingen we een heel stuk rijden tot het tijd was voor de lunch. Voordat we het restaurant ingingen hadden we de mogelijkheid om witte, rode en zoete wijn te proeven. Ln. en ik hadden alleen de zoete wijn geproefd. Ik vond het niet lekker. Daarna mochten we het restaurant in. Wij kwamen bij de mensen die ook bij ons in de jeep zaten aan tafel.


De jeeps.


De Jeeps.
Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket

Ik en Ec. in de Jeep.
Na het eten gingen we weer terug naar de jeeps om verder te gaan met onze tocht. Om een uur of drie stopten we omdat de gidsen ons nog iets wilden laten zien. Omdat het voor mij niet helemaal praktisch was om daar met mijn rolstoel te komen bracht Ec. Ln. en mij al bij de bezichtigingen gebracht. Toen Rg. er uitleg bij gegeven had, gingen we naar een soort restaurantje om wat te drinken of een ijsje te eten. Daar kon ik niet komen met mijn rolstoel dus Jh., de Engelse gids en tevens de gids bij wie mijn rolstoel in jeep steeds ging, had mij bij het restaurantje gebracht. Daar hadden Ln. een ijsje gegeten. Daarna gingen we weer de jeeps in om naar het stuwmeer te gaan. Daar konden we gaan zwemmen, wat Ln. en ik niet gedaan hadden.


De zijkant van de kerk.

Daarna gingen we met de jeeps naar het stuwmeer. Daar konden we gaan zwemmen, wat Ln. en ik niet gedaan hadden. De gidsen waren voor mij water gaan halen zodat mijn voeten nat konden worden. Ik had het namelijk bloedheet. Daarna werd Ln. nat gegooid door de gidsen. De gidsen hadden er lol in, maar Ln. vond het niet echt leuk. Toen het tijd was om weer in de jeeps te gaan, werden we teruggebracht naar het hotel. Jh. reed achter Ec. aan omdat bij hem in de rolstoel in de jeep was. De laatste stop was om op de foto te gaan die gemaakt werd met een videocamera. Verder was er de mogelijkheid om de DVD te kopen, die van die dag gemaakt was. We hebben hem niet gekocht, omdat we hem te duur vonden.

Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Het uitzicht vanuit de Jeep.

’s Avonds gingen we lekker in onze hotelkamer liggen om wat uit te rusten van de heftige dag. Daarna gingen we gezellig bij het barretje zitten om wat te drinken en te kijken naar het avondprogramma.
Het avondprogramma vonden we niet zoveel aan omdat het vooral gericht was op kleine kinderen. We waren van plan om uit te gaan in Snoepy’s dus we gingen al snel richting de discotheek. Op weg naar de discotheek liepen we weer door de overdekte winkelstraat. Ln. kocht bij een winkelen een paar witte hoge haken.
De discotheek was nog niet open dus we gingen zitten in een bar daartegenover, CoolDown@Crocks. Er waren daar ontzettend veel Nederlanders. Het was daar Happyhour, wat betekedet dat het één halen, twee betalen was. Daar hebben we gebruik van gemaakt. Op een gegeven moment hoorden we dat er mensen naar Pacha, de discotheek waarvan we de vorige dag een flyer kregen. Niet lang daarna zaten Ln. daar met nog met z’n tweeën aangezien wij niet naar Pacha gingen.
Daarna gingen wij naar Snoepy’s. Ln. had één van de proppers aangesproken. Het was daar ook mogelijk om met mijn rolstoel naar binnen te gaan, maar de helling was wel erg stijl. Binnen gingen we eerst even zitten. Daarna gingen we de discotheek echt in. Het was nog erg rustig. De hele zaal hadden we bekeken. Langs de kant stonden we maar we gingen natuurlijk ook dansen. De muziek beviel me niet helemaal in die zaal. Het meisje, dat ons binnengelaten had, vroeg ons nog even we het vonden.
Er was zelfs een invalidentoilet in Snoepy’s.
In de andere zaal draaiden ze zeker weten mooiere muziek.
Toen het ongeveer half drie was, gingen we terug naar het hotel omdat we moe waren. De overdekte winkelstraat was erg mooi verlicht.
’s Middags gingen we zonnen en zwemmen.Ik heb erg lang gezwommen. Na het zwemmen en zonnen gingen we mini midget golven. Dat had ik nog nooit eerder gedaan. Het was erg leuk om te doen.
’s Avonds gingen we niet zoals gewoonlijk naar beneden om te eten. Voor de verandering gingen we uiteten. We gingen naar een leuk restaurantje op de boulevard. Het was erg gezellig. We aten op het terras.


Ln. en ik op het terras van het restaurant.

Toen we klaar waren met eten gingen we terug naar het hotel. Bij het hotel aangekomen gingen we bij het barretje zitten. Toen ik even naar de wc was, kreeg Ln. een gratis drankje. Ook kreeg ze de man die een oogje op haar had aan de telefoon. Zijn collega’s hadden hem namelijk opgebeld. Ze wilden dat we om één uur ’s nachts bij het hotel waren, maar dat waren wij niet van plan. Om ongeveer half twaalf gingen we naar boven om ons helemaal klaar te maken om uit te gaan. Daarna gingen we naar Flash back. Toen we het kaartje inleverden kregen we weer dezelfde bonnetjes. Toen we in de zaal waren gingen we eerst even dansen. Daarna gingen we onze gratis cocktails drinken. Tijdens het bestellen stond de man, die een oogje had op Ln. opeens voor onze neus. Hij wilde weten of Ln. hem leuk vond. Ze vertelde hem dat ze een vriend heeft. Het was precies dezelfde cocktail als de vorige keer. Daarna gingen we weer dansen. Op een gegeven moment zag Ln. allemaal mensen helemaal naar achteren lopen. Ze zei dat ze even ging kijken wat daar was. Daar was een terras en aan het terras grensde net als de zaal waar wij waren een andere zaal. Ze haalde mij nadat ze daar gekeken had op om daarheen te gaan. In de andere zaal draaiden ze andere muziek. Nadat we in die zaal geweest waren gingen we even lekker buiten zitten. Daarna gingen we weer terug naar de andere zaal. Tussen het dansen door zaten we ook uit te rusten.
Om kwart voor drie gingen we terug naar het hotel.
Vrijdagmiddag gingen we lekker bij het zwembad liggen.
’s Avonds gingen we onze koffers inpakken en bij het barretje zitten. Van de oude man, die daar werkte kreeg ik een gratis cocktail. De gratis coctail bij Flah back vond ik veel lekkerder.


Ik bij het barretje.

Voor tien uur zaterdagochtend moesten we uitgecheckt zijn. Toen we met onze koffers beneden waren, moesten we alleen onze sleutel afgeven om uit te checken. Onze koffers hadden we in een speciaal kamertje gezet.
Verder gingen we ’s ochtends souveniertjes kopen. Ln. hadeen riem gekocht voor Jm. Ik had armbandjes met magneetjes gekocht waar je ook een ketting van kunt maken gekocht voor mijn moeder en zusjes en ook één voor mezelf. Helaas kon ik voor mijn vader niets leuks vinden. Toen we weer bij het hotel waren begon het wachten op de bus. De dag duurde ontzettend lang. Gelukkig konden we nog wel lunchen in het hotel. ’s Middags heb ik nog een cocktail gedronken in de soort lounge van het hotel, waar een groot deel van de dag hebben doorgebracht.


Ik in de soort lounge van het hotel.

Helaas konden niet dineren in het hotel, dus we bestelden een broodje in het soort café van het hotel. Wat ons echt tegenzat was het weer. We konden niets meer gaan doen.
Om een uur of negen ’s avonds was de bus er eindelijk. Aq. haalde ons weer netjes op. Helaas ging ze niet mee naar het vliegveld maar haar collega, Hn. stond op het vliegveld. Bij de incheckbalie moesten we in de rij staan, terwijl we in Nederland als eerste mochten. Toen we aan de beurt waren, checkten we in. Hn. zorgde ervoor dat we begeleiding kregen. Hij sprak namelijk Spaans. Na een tijdje werden we opgehaald om door de douane te gaan. Ln. ging door het gewone hokje van de douane maar ik ging door een speciale deur.
Toen we door de douane heen waren, werden we in de vertrekhaal neergezet. We mochten nergens anders heengaan. Al snel kwam er een andere man aan. Van hem mochten we ook nergens anders heen. Het duurde wel even voordat we de begeleiding kregen zodat we aan boord konden. Toen het al de tijd was om aan boord te gaan, waren ze er nog niet ons te helpen. Ik raakte wel een beetje in paniek omdat er niet met ons werd gecommuniceerd. Toen we eindelijk werden opgehaald, werden we met een busje naar het vliegtuig gebracht. Toen we bij het vliegtuig waren, gingen eerst een man en een vrouw eruit. Die man zat ook een rolstoel. Toen mochten wij erin. Doordat we niet vooraan mochten kwamen we niet echt op praktische plaatsen te ziten. De stewardess zei tegen ons dat we het beste vooraan konden gaan zitten en de situatie voorleggen. Die mensen reageerden heel begripvol en gingen op de plaatsen zitten waar wij anders moesten zitten. Tijdens de vliegreis kletsten we gezellig met Sn. gepraat. Hij zat naast Ln. Verder luisterde ik nog wat muziek op mijn iPod en probeerde ik wat te slapen. Aan het einde van de vliegreis kletste ik nog even gezellig met Cs., een vriend van Sn. die op de rij naast ons zat. We gingen weer als laatste het vliegtuig uit. Gelukkig gingen we door het de slurf.
Weer op Schiphol aangekomen gingen we naar de bagageband. Helaas moesten we langer wachten op de bagage dan normaal, doordat er acht vliegtuigen tegelijkertijd geland waren. Toen de bagage eindelijk op de band was, hadden we gelukkig al vrij snel onze koffers. Toen we onze koffers hadden, liepen we toen we richting de uitgang liepen vrij snel mijn ouders tegemoet. Mij middelste zusje, Sh, die met Km. en haar ouders twee weken op vakantie was, was dezelfde nacht teruggekomen en zat al in de auto. Dj. zat nog in de auto.
Daarna gingen we de auto in. Toen we in Hr. waren zetten we eerst Ln. af en daarna gingen we naar huis.

Posted: 21:10, 30/7/2007
Comments (1) | Add Comment | Link

Snelle update

Wat is het lang geleden dat ik hier voor het laatst een logje geschreven heb. Het is even tijd voor een update.
De hertentamens, waar mijn vorige logje overging heb ik een beter cijfer op gehaald dan op de officiële toets. Helaas heb ik één van de cijfers maar met 1/10 punt verhoogd. Erg jammer maar het is niet anders.
Ook ben ik met mijn moeder naar een voorlichting van het Del Ferro Instituut in Amsterdam geweest. Eindelijk heb ik alle motivatie om van mijn spraakprobleem af te komen. Ik stotter namelijk. Van 1 t/m 10 augustus ga ik daar de tiendaagse cursus volgen. Ik vindd het erg spannend.
Mijn MacBook, laptop van Apple, ben ik ongeveer anderhalve maand kwijt geweest doordat hij kapot was. In de eerste instantie dacht ik dat alleen de harde schijf kapot was maar er bleek nog veel meer aan de hand te zijn. Vorige week vrijdag had ik hem pas terug.
Op school is het allemaal zijn gangetje gegaan. De laatste schoolweek heb ik samen met een ander meisje dat in havo 4 zat het profielwerkstuk gemaakt. De maanden daarvoor stonden in het teken van de voorbereiding naast het gewone schoolwerk. We wilden eigenlijk mijn laptop gebruiken op school tijdens het maken van het werkstuk, dus dat hadden we helemaal doorgegeven aan de man die de profielwerkstukweek organiseerde, maar dat kon helaas niet. Daarom kregen we elke dag een laptop van school te leen. Dat waren geen fijne dingen om mee te werken.
Helaas stond er bij ons onderwerp, van Florijn tot Euro,  geen begeleider dus we zijn naar mijn destijdse Management en Organisatie docent gegaan om te vragen of hij ons wilde begeleiden. Dat wilde hij gelukkig wel. Helaas is hij aan het einde van schooljaar met pensioen gegaan. Omdat ik hem heel erg gewardeerd heb, heb ik een sleutelhanger en een kaartje voor hem gekocht. Hij vond het erg leuk.
Of ik overging was afhankelijk van godsdienst, aangezien ik op een christelijke school zit. Dankzij de herkansingsmogelijkheid ben ik over naar havo 5. Dat betekent dat ik volgend jaar examen ga doen.
Mijn neefje, Pt. is jarig geweest. Hij is nu net als ik achttien jaar. Het was erg gezellig op zijn verjaardag. De zoon, Mr., en dochter, Mn.,  uit het eerste huwelijk van zijn vader, mijn oom dus, heb ik voor de eerste keer ontmoet. Met Mr. heb ik heel veel zitten praten. Hij is net als ik een Macgebruiker. Ik moet hem nog even mailen welke software ik wil hebben. Dan zet hij het speciaal voor mij op zijn server. Mn. is ook erg aardig.
Van de andere kant van de familie hebben we voor de eerste keer een familiedag gehad. Dat was erg gezellig. Zelfs mijn opa was er. Sinds begin april is hij opgenomen in een verzorgingstehuis. Toen ik voor de eerste keer bij hem op bezoek was met mijn vader en zusjes, Sh. en Dj., vond ik het erg moeilijk. Mijn neef, Et., heeft sinds kort een vriendin, Lz. Zij was ook gezellig mee. Normaal gesproken woont ze in Amerika, maar ze is hier nu nog steeds. Ze zou namelijk ongeveer drie maanden blijven. Toen ik Et. een paar dagen later opbelde omdat ik het e-mailadres van Lz. wilde hebben. Via sms was het namelijk niet goed doorgekomen.
Verder heb ik heel veel contact met mijn nichten, Ch. en Sn., die tegen eind april naar voorgoed naar Florida vertrokken zijn. Het contact is er voornamelijk via Yahoo!, een soort MSN. Ze zijn daar gaan studeren. In mei zijn ze aan hun studie begonnen. Hun ouders, Hs. en Tn., gaan zodra zij ook naar Amerika kunnen daar ook wonen.
Nu ben ik bezig aan het vijfde boek over Harry Potter. Het is voor mij de eerste keer dat ik ze in het Engels lees. Vandaag kreeg ik het laatste deel in handen. Om eerlijk te zijn bevalt het erg goed. Het is gemakkelijker dan ik verwacht had.
Vanochtend ben ik teruggekomen van een weekje Salou. Met een vriendin van mij, Ln., ben ik daar heen geweest. Het was in één woord geweldig. Later meer hierover.

Posted: 18:46, 22/7/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hertentamens

Even een logje over hoe mijn hertentamens vandaag gingen. Om 8:15 uur had ik Engels de meerkeuzevragen. Voor mijn gevoel is het veel beter gegaan dan de vorige keer. Om 15:00 uur had ik Nederlands letterkunde. Die toets was wel moeilijker dan de vorige maar ik denk ook dat ik die goed gemaakt heb.  Ik ben benieuwd naar mijn cijfers, maar dit is afwachten. Gelukkig telt het hoogste cijfer.
Vandaag zijn de examens begonnen. Volgend jaar heb ik rond deze tijd examens als alles meezit. Daar wil ik voorlopig nog even niet aan denken. Eerst ga ik er maar eens voor zorgen dat ik dit jaar overga.

Posted: 18:22, 16/5/2007
Comments (1) | Add Comment | Link

Woensdag herkansingen

Aanstaande woensdag heb ik de herkansingen van de afgelopen toetsweek. Momenteel ben ik erg druk bezig met de voorbereiding.

Posted: 18:30, 12/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Overgaan

Vandaag heb ik mijn cijferlijst in ontvangst genomen enik sta op overgaan op het vak waarop ik voldoende moet staan aan het eind van het jaar na. Ik had het veel slechter verwacht. Ik ben echt blij.

Posted: 14:49, 9/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Besef

Even een kort vervolg op mijn vorige logje. Het besef begint te komen nadat ik eerlijk gemaild heb wat ik wil! Ik ben zo blij.

Posted: 19:35, 6/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Gevoelens volgen

Dit is het vervolg van mijn logje verwarring. Ik heb mijn besluit genomen. Gewoon mijn gevoelens volgen is voor mij toch het gemakkelijkste. Heel voorzichtig probeer ik dat in eerste instantie te doen. Ik hield het namelijk gewoon niet meer vol om dat niet te doen. Gelukkig krijg ik er heel wat voor terug. Daar ben ik echt blij mee. Wat ik alsnog afvraag is waarom ik niet helemaal durf aan te geven wat ik wil. Nu ik daar zo over nadenk, denk ik dat ik nog steeds helemaal overdonderd ben. Dat wil zeggen dat het besef er nog niet is.

Posted: 15:41, 6/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

World of Warcraft (2)

De uitbreiding van World of Warcraft is erg leuk. Ik ben begonnen met een nieuw figuurrtje, één van de nieuwe rassen. Het is een Darnei Mage om precies te zijn  Vooral de nieuwe omgeving vind ik erg mooi. Verder weet ik gewoon weer hoe ontzettend leuk ik dit spel vind. Daaraan word ik steeds weer herrinderd tijdens het spelen.

Posted: 14:32, 6/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Verwarring

Ik weet het helemaal even niet meer. Vanmiddag heb ik een hele goede vriend van me gebeld om hem advies te vragen. Op zich ben ik het wel met hem eens. Zelf handelde ik ook al zo, maar waarom is het zo moeilijk om deze manier van handelen vol te blijven houden? Was er maar een middenweg. Het is of het één of het ander.  Voor mijn gevoel zou ik heel graag in het gedrag van de ander willen meegaan, maar het gaat gewoon tegen mijn principes in. Misschien is op zoek gaan naar een subtiele manier een oplossing. Ik weet het niet. Voor mij is het ook nog maar de vraag hoelang ik het volhoud om er toch niet helemaal op in te gaan. Ik weet ergens namelijk wel wat ik wil.....

Posted: 14:57, 4/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Examenstunt 2007

Ondanks dat de examenstunt 2007 op 20 april was, wil ik toch er toch even iets over vertellen. Op het grasveld achter de school hadden de examenkanidaten van havo en vwo een soort zeskamp georganiseerd. Het was de bedoeling dat de aanwezige leerlingen de leraren gingen aanmoedigen maar dat is niet gebeurd. Het was zo lachwekkend. Wat heb ik gelachen.
Natuurlijk heb ik ook al wat ideeën bedacht voor de examenstunt van volgend jaar. Dan heb ik namelijk als ik niet blijf zitten mijn havo-examen.
Verder wil ik alvast alle examenkanidaten heel veel succes wensen.

Posted: 12:14, 3/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Mijn gedachte van vandaag

Sinds dinsdag zit ik echt in een vreemde situatie. Misschien is vreemde ook wel niet het juiste woord, omdat ik het ook wel leuk en spannend vind. Degene door wie ik in deze situatie terecht gekomen ben is ontzettend eerlijk tegen mij. Dat waardeer ik heel erg, maar ik betwijfel of het voldoende is. Er is ook nog iemand anders die bij deze situaite betrokken is maar die weet er volgens mij nog niets van. Daarom is mijn gedachte hierover: je weet dat je niet eerlijk bent.

Posted: 10:53, 3/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

World of Warcraft (1)

Hierbij wil ik even vermelden dat Blizzard de 60-day Prepaid Game Cards van het computerspel World of Warcraft verbeterd heeft. Nu moet je met een muntje of een sleuteltje krassen om de opwaarderingscode te krijgen. Hiervoor moest je de strip eraf halen. Ik ben hier heel blij mee.
Gisteren heb ik de uitbreiding gekocht ondanks dat ik nog lang niet in level 60 ben. Ik ben heel benieuwd.

Posted: 10:15, 3/5/2007
Comments (1) | Add Comment | Link

Inspiratie

Ik heb meer dan genoeg inspiratie om te beginnen met het schrijven van een verhaal of zelfs wel meerdere. Helaas heb ik de tijd nog niet gevonden om te beginnen. De tijd heb ik misschien wel maar er gaan gewoon andere dingen voor op het moment.
Gisteren had ik ook geen tijd, terwijl ik vrij had. De docenten CKV zaten het niet zitten dat ik meeging naar Amsterdam op excursie vanwege mijn handicap. Ik zit namelijk in een rolstoel.
Vanavond heb ik er ook geen tijd voor. Ik moet nog met Nederlands bezig. Dat wordt nog wat. Gisteravond was ik er ook al druk mee bezig maar het was helemaas mislukt. Ik moet namelijk een hoorspel maken van het boek, Het Gouden Ei van Tim Krabé.

Posted: 08:49, 19/4/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer