Op mijn 42ste kwam ik de moeder van ons kind tegen. Zij veinsde een (latex) condoomallergie om zo geen condoom of vrouwencondoom (dat van polyurethaan wordt gemaakt) te gebruiken. Zij raakte bewust en zonder overleg zwanger. Meerdere weken nadat zij dat wist, vertelde zij het kind te houden ongeacht mijn gevoelens of ideeën daarover. Op dat moment had er toch op z'n minst een lichtje bij mij moeten gaan branden! Maar nee hoor... ik was te netjes te eerlijk en verrukt over mijn onverwachte vaderschap. Kort daarna heb ik haar ten huwelijk gevraagd, daar moest zij over nadenken.
Terugkijkend blijkt dat de aanstaande moeder van ons kind deze 'kans' gaandeweg opportuun in haar toekomstplannen heeft ingepast. Ik had niets door en te goeder trouw betaalde ik vervolgens gewillig aan alles mee, wij kochten zelfs een huis waar ik buitengewoon veel tijd en energie in heb gestoken. Nadat alles gekocht, betaald, geregeld en verbouwd was, ben ik na een niet al te lange periode 'vrijwillig' ons huis uitgegaan. (Anneke dreigde mij met een kortgeding, om mij uit onze woning te laten zetten.) Voorgaande in de context van haar scheidingswens die zij inmiddels juridisch vorm had gegeven. Ik heb, zolang de situatie het toeliet, uitzonderlijk mijn best gedaan de scheiding te voorkomen. Als antwoord daarop kreeg ik slechts tegenwerking, verwijten en beschuldigingen, hetgeen haar opzet in deze zaak verduidelijkte. Daarbij komt dat zij pertinent een eigen advocaat wilde, terwijl ik - denkend vanuit fair play - één advocaat vond volstaan om onze zaak te behartigen.
Door toedoen van Anneke ben ik gedwongen verhuisd en heb ik om en nabij 1½ jaar onnodig onder het bijstandsniveau geleefd omdat ik de hypotheekaflossingen voor onze woning en de huur voor mijn woning moest ophoesten, hierover straks meer. Toen haar 'recht van bewoning' ophield is ons huis door haar met opzet op de allerlaatste dag verlaten en verkocht met een flinke winst, grotendeels gegenereerd door de rigoureuze verbouwing. Onze winst uit de woningverkoop heeft zij via haar advocaat ruim een ½ jaar bij de notaris in depot weten te houden. Dit om zichzelf te bevoordelen en mij tot bepaalde zaken te dwingen. Later werd mij de volledige strekking van haar arglistige en opportune benadering duidelijk. Zij heeft mij niet alleen gebruikt om 'haar' kind te krijgen. Anneke heeft zo'n 10 jaar in Amerika gewoond, waardoor zij een pensioengat heeft gecreëerd. De helft van de winst uit ons huis, zo'n € 36.000,00 had van meet af aan het hoofddoel dat pensioengat te vullen. Tegelijkertijd is er dan geen zichtbaar vermogen meer, omdat het is verplaatst naar een pensioenrekening. Daarbij genoot zij (mijns inziens vanaf 1997 ten onrechte) een 100% WAO uitkering, m.a.w. een inkomen waarbij alle proces- en advocaatkosten via de Raad voor Rechtsbijstand verhaalbaar werden. Tevens waren de door Anneke veroorzaakte dubbele woonlasten een poging om mijn aflossing aan onze hypotheek (deels) onmogelijk te maken. Dit om zo een nóg groter deel van de winst uit de verkoop van onze woning op te kunnen strijken.
Ik heb alle advocaat- en proceskosten - ik schat zo'n € 25.000,00 - mogen en 'kunnen' betalen. Daar ben ik in zekere zin trots op, echter ook ontsteld. Het gaat met name ten koste van onze prachtige dochter. Voor haar had ik een basisbedrag van dergelijke grootte gereserveerd, minus de kosten die ik zou moeten uitgeven om te procederen. De moeder heeft dit kleine vermogen - wat zich in de loop der jaren had kunnen verdubbelen - met een mijns inziens absoluut fout, egoïstisch en onrein doel volledig laten verdampen in rechtszaken. Rechtszaken die primair in het belang van het kind, de vader en de moeder moesten worden gevoerd, omdat de moeder het kind ten koste van alles haar vader (type modelburger) wil onthouden. Uit alle onderzoeken naar het gedrag van de moeder inzake het frustreren van een frequenter contact tussen de vader en dochter, blijkt dat zij telkens één reden opgaf. Zij stelde het mentaal niet aan te kunnen. Helaas werd deze twijfelachtige en (af)dwingende reden met oncontroleerbare oorzaak destijds door de onderzoekende instanties getolereerd. De verstreken jaren bevestigen echter dat het een verzinsel is geweest. Die conclusie is gerechtvaardigd omdat haar gedrag tot op de dag van vandaag niet is veranderd, mijn dochter heeft nog steeds geen enkel contact met haar vader! De 'moeder' heeft via de Raad voor Rechtsbijstand haar juridische kosten op listige wijze op onze gemeenschap, dus op u verhaald!
Het emotionele leed laat zich niet in een getal uitdrukken. Wel kan ik stellen dat het genoemde bedrag zich verhoudt als een fooi tot het leed wat ik ervaar, heb ervaren en nog zal ervaren. In tegenstelling tot de moeder heb ik na de scheiding een volledige inboedel moeten aanschaffen omdat ik destijds mijn inboedel ten gunste van ons samenwonen onder bepaalde voorwaarden heb weggedaan. Deze keuze is uitsluitend gemaakt omdat Anneke mij toen beloofde dat; indien wij uit elkaar gaan ik door haar redelijkerwijs financieel gecompenseerd zou worden voor mijn gederfde inboedel, bovendien heeft zij daardoor haar inboedel kunnen behouden. Omdat hiervan niets op papier stond is zij deze overeenkomst eenvoudigweg niet nagekomen. Van de door ons samen aangeschafte inboedel heb ik mijn rechtmatige deel nooit ontvangen, zij heeft tegen de afspraak en tegen mijn wil in alles in bezit gehouden (verduisterd) terwijl zij slechts voor 50% eigendom geniet. Ondanks dat wij in gemeenschap van goederen waren getrouwd heb ik - conform mijn toezegging vóór het huwelijk - niets in mijn bezit dat voor ons huwelijk eigendom van Anneke was. Ik kom, zoals het hoort, wel mijn afspraken na.
Zorg er voor dat je iemand goed genoeg kent en pas op niet ten prooi te vallen aan dit soort 'gebruikers' die het hen geschonken vertrouwen moeiteloos op grove wijze schenden. Je kunt - blijkt immers - zomaar je kind, je huis, je inboedel en geld kwijt zijn. Nog erger is dat het kind jarenlang haar vader kwijt is, die unieke kostbare tijd wordt ons ook door de moeder ontstolen. Hetgeen zeer ernstig is omdat een kind tot ongeveer het 8e levensjaar een specifieke ouder-kind binding ontwikkelt, daarna kan dat zich nooit meer op dat niveau ontwikkelen. Het gevoel van onrechtvaardigheid dat ik hierbij ervaren heb is onbeschrijfelijk groot. Met name omdat de oorzaak volledig de moeder is aan te rekenen, en het mogelijk blijkt dat in Nederland - zes jaren procederen ten spijt - een vader met ouderlijk gezag door een eigenbelang dienende moeder zijn kind wordt ontzegd en het kind haar vader. Dit is ronduit schandelijk.
Als je hierin verzeild raakt bestaat er een gerede kans dat de wederpartij dan wel diens advocaat zal proberen om je tot negatief interpreteerbare zaken uit te lokken. Dit geldt -zo blijkt uit mijn ervaring- in het bijzonder voor advocaten in vrouwencollectieven. Zij hebben hun professionele objectiviteit bewust naast zich neergelegd, en voeren alle verzoeken van hun cliënten meestal domweg uit. Liegen zelfs voor de rechter, zoals in mijn geval. Daarbij negeren zij rücksichtslos het belang van een kind. Als u het mij vraagt zijn dat soort lieden een smet op de advocatuur, uiteindelijk vernietigen zij een potentieel goed contact. Misschien is dat soort uit op rancune jegens hun eigen verleden, wie zal het zeggen. Buiten dat, eenzijdigheid is altijd een slechte basis. Maar goed... blijf dus zakelijk en probeer erboven te staan, ageer en reageer in die context nooit vanuit emotie. Twijfel je over iets, ga dan bij iemand te rade die jouw belang oprecht en objectief nastreeft. Denk altijd goed na over dingen die je wilt zeggen of schrijven. Mij is dat goed gelukt. Waar ik mijzelf dankbaar voor ben is dat ik te allen tijde eerlijk en oprecht ben gebleven. Wil je meer weten? Lees dan De Volledige Rapportage.
 mijnreactie@upcmail.nl
Kijk ook eens hier: http://www.ouderverstoting.nl/
Versie geredigeerd: 24 mei 2012
|
