Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Handbal in woord en beeld

Description

Een weblog met artikelen over het wel en wee van de jongens van Venus / Nieuwegein


My Links

» Home
» My Profile
» Weblog Archives
» Friends
» My Photo Album

Thuis

Ondanks alles is thuiskomen ook altijd weer een feest. De thuisblijvers hadden kosten noch moeite gespaard om ons van harte welkom te heten. Dat hebben we natuurlijk enorm gewaardeerd. Het gaf ons hetzelfde gevoel van warmte dat we de hele week in Zweden gevoeld hadden. Een verbondenheid die je nog maar zelden terugvindt in topsport.

 

Dat het bij de jongens over topsport gaat is inmiddels verheven boven elke twijfel. De nationale en internationale handbalwereld heeft in Gothenburg gezien waartoe onze jongens in staat zijn. Dat heeft bewondering en respect opgeleverd, uitnodigingen en aanbiedingen. Natuurlijk is het leuk en hartverwarmend te ervaren dat die gevoelens niet alleen de dwaze en emotionele hersenspinsels zijn van de direct betrokkenen. Dit team en deze begeleiding werkt er dagelijks aan om handbal te promoten en Nieuwegein internationaal op de kaart te zetten. Het is iets waar iedereen trots op zou moeten zijn, zonder mitsen en maren. Wij vergeten niet welke rol wij spelen en waarmee we verbonden zijn, ook niet als die gevoelens kennelijk niet altijd wederzijds lijken te zijn.

 

Het kan geen toeval zijn dat wij na afloop van elke wedstrijd, gewonnen of verloren, op de foto gaan met onze tegenstanders, het kan geen toeval zijn dat coaches uit Japan, Nederland, Egypte, Zweden, Duitsland, IJsland en tal van andere landen met ons praten over handbal en ervaringen uitwisselen, het kan geen toeval zijn dat onze manier van aanmoedigen de website haalt van het NHV en dat scheidsrechters spontaan aanbieden om wedstrijden te komen fluiten van onze jongens. Op de een of andere manier doen we kennelijk iets goed en dat valt op.

 

De werkelijke betrokkenheid bij wat er met de jongens gebeurt is de basis van alles. Zij zijn ons referentiekader, zij vormen onze inzet. Dat het met deze groep niet echt moeilijk is om enthousiast te zijn, is de verdienste van de jongens. Ze hebben nauwelijks een correctie of vermaning nodig, ze weten waar ze mee bezig zijn en ze hebben bovenal veel respect voor de mensen om hen heen. Daarnaast spelen ze ook nog eens handbal van een niveau waar we in Nederland trots op kunnen zijn. Het afgelopen seizoen heeft laten zien dat ze zich kunnen meten met de top van het handbal in hun leeftijdscategorie. Dat is geen bevlieging van een dag gebleken, maar een constante factor.

 

Het vraagt om niet al te veel fantasie om te bedenken dat we nog meer gaan horen van deze jongens. De voorbereidingen voor het nieuwe seizoen beginnen alweer voorzichtig vorm te krijgen. Het komend seizoen zal in het teken staan van ervaring opdoen en werken aan een nog hoger niveau. Fysiek moeten de jongens nog verder groeien en de techniek zal altijd onderdeel blijven uitmaken van hun ontwikkeling. Volgend seizoen even een seizoen zonder hoge verwachtingen, maar wie weet waar dat in zal gaan resulteren. Het toernooi in Zweden heeft de jongens in een week meer geleerd dan een heleboel trainingsuren. Ze zijn mentaal en fysiek grenzen gepasseerd die hen de weg zullen wijzen voor de toekomst. Tegenstanders zijn alvast gewaarschuwd...de jongens komen eraan.


Posted: 00:13, 11/7/2006
Comments (2) | Add Comment | Link

Het is goed zo

 

Als je bij de beste 32 van de Partille Cup gekomen bent, heb je laten zien dat je kunt handballen. Dan heb je zelfs laten zien dat je heel goed kunt handballen. Als je dan ook nog indruk gemaakt hebt op anderen die de groep hebben leren kennen als een prettige en leuke groep, als je naar huis gaat met uitnodigingen en aanbiedingen voor wedstrijden, als je scheidsrechters hebt gevonden die graag een keer willen komen fluiten bij de jongens, als je dan….na 9 finales….moe maar ook dankbaar bent dat je dit allemaal hebt mogen meemaken, dan heb je het goed gedaan.

Het is nu zaterdag rond een uur of elf in de morgen en het handballen zit erop. Nu wachten nog twee dagen ontspannen en vakantie vieren. Dat hebben de jongens verdiend, dik verdiend zelfs. We gaan nog een paar dingen ondernemen en vertrekken dan rond vijf uur op zondag richting Malmo. We overnachten dan in hetzelfde hotel als op de heenreis en verwachten maandag op tijd terug te zijn in Nieuwegein.

Het is al met al een heel, heel bijzondere ervaring om mee te doen aan het grootste handbaltoernooi van de wereld. In zo’n omgeving stijg je vanzelf wel boven jezelf uit. Dat hebben de jongens allemaal gedaan. Inzet tot voorbij het gaatje. Natuurlijk komen er dan kleine blessures en raakt de tank een keer leeg. Dat is logisch en niet erg. Ze hebben nu een maand om na te genieten en uit te rusten. Die rust hebben ze ook echt wel nodig. Het was een zwaar en lang seizoen, maar ook nadrukkelijk een seizoen waarin de jongens handbal in Nieuwegein weer een stukje nadrukkelijker op de kaart gezet hebben.

Als begeleider mag je alleen maar blij zijn dat je overal op de eerste rij zit, dat je het allemaal van zo dichtbij mag meemaken. Dan tel je de korte nachten niet, de uren wachten in een ziekenhuis of de kleine ongemakken die je nu eenmaal tegenkomt. Dat verbleekt bij het gevoel, de warmte en het respect dat je ziet en ontvangt. Het is een bijzondere groep waarmee we graag op stap zijn.

Deze keer hebben we zelfs kennis gemaakt met de ‘kookkunsten’ van de begeleiding. Soep, worsten, hamburgers, gehaktballen…noem maar op. Elke keer weer ontdekken we nieuwe en mooie dingen binnen de groep. Het maakt dat je gewoon verder wilt gaan, steeds weer nieuwe grenzen verkennen. Handballen maakt veel los in mensen. Zelden hebben we van zo dichtbij de trouwe supporterskern gevoeld. Het internet, het gastenboek en het weblog zijn nuttig gebleken, het fotoboek een uitkomst. De website wordt inmiddels wereldwijd bekeken en we hebben al heel erg positieve reacties gekregen.

We gaan genieten…..het is pas zaterdagmorgen.

 


Posted: 14:02, 8/7/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Verslaving

Eerlijk gezegd weet ik niet echt waarmee ik moet beginnen. Een vlekkeloze reis, een mooi, schoon en warm Gotheburg, een hanbalcomplex waar je 10.000 meiden en jongens ziet handballen, het team dat prima presteert of gewoon de openingsceremonie waar je kippenvel van moest krijgen.

 

Het is voor een halfgeroosterde reporter eigenlijk niet meer bij te houden. Dan maar volop genieten, want dat is hier dus 24 uur per dag mogelijk. Het is een avontuur zoals je die maar zelden meemaakt in je leven. Ik weet voor 100% zeker dat de jongens over 30 jaar nog zullen vertellen over hun titels en het toernooi om de Partille Cup. Het is ook erg leuk en hartverwarmend om het gastenboek te lezen op de website en te zien dat iedereen elkaar steeds op de hoogte houdt van alles wat er rondom de jongens gebeurt. Die betrokkenheid is de basis van wat dit team zo sterk maakt.

 

Toen ik gisterenavond opeens last had van mijn bloedsuikers schoten de jongens te hulp om vervolgens de hele avond om de beurt hun diensten aan te bieden. Dat soort gevoel en gedrag maakt dat je voor ze door het vuur gaat. Ik weet ook zeker dat het voor mij belangrijk is hoe het gaat met de jongens en ik ben een trots mens als ze goed presteren. Alle ouders en betrokkenen moeten dat gevoel ook hebben en nooit meer loslaten.

 

Zoveel handbal werkt verslavend. In de tijd dat ik hier dit verhaaltje schrijf, hebben zo'n 1000 handballers weer een wedstrijd gespeeld en ongeveer 1750 doelpunten gemaakt. Het is Amerikaans, maar dan anders...groot, groter, grootst. De organisatie zit prima in elkaar en er vlt eigenlijk echt niks te mopperen. Het weer is fantastisch als je een zonvakantie geboekt hebt, maar voor handballen is het net een beetje op of over het randje. We bewaken de gezondheid van de jongens en van onszelf, maar de hitte is een gevaarlijke tegenstander. Veel schaduw, weinig inlopen, zuinig bewegen.....het gaat de jongens allemaal prima af.

 

Voorlopig ga ik nog wat handbal snuiven en mijn verslaving verdiepen. Lekker vanaf het balkon van het 'Leaders Cafe'......in de schaduw.


Posted: 13:04, 6/7/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Jongens gaan voor goud(blond)

We hebben de jongens vandaag de nodige keren horen puffen en steunen. Vanmorgen was het hier al warm en wij hadden het idee dat de jongens leden onder de brandende zonnestralen. Tot we in de gaten kregen dat het niets te maken had met het weer, maar wel met stijgende temperaturen. Binnen 24 uur zijn de jongens ervan overtuigd dat ze nog nooit zo'n grote verzameling mooi blonde meisjes bij elkaar gezien hebben.

Als begeleiding letten we vooral op het gedrag van de mogelijk ideale schoondochters, maar hier en daar kan wellicht alvast een logeerkamer in orde gemaakt worden. Kortom, het is prima toeven hier. De school ziet er erg aardig uuit, we hebben als team een eigen en schoon lokaal en de stemming is opperbest. Vanavond toch maar wat vroeger naar bed nu de eerste wedstrijd verplaatst is naar half negen. Vanwege het weer helemaal niet zo gek en eigenlijk is het ook wel leuk dat ze nu twee keer tegen elke tegenstander spelen.

Vanmiddag zijn helemaal in het oranje met fluitjes en trommels naar de Nederlandse meiden gaan kijken. Ze speelden tegen Rusland en hebben het gepresteerd om tot de rust volop partij te bieden. Met een doelpuntje voor de rust in, maar daarna was het fysieke overwicht van de Russische meiden te groot. Uiteindelijk werd de wedstrijd verloren met 20 - 15. Aan het juichen en trommelen van de jongens heeft het in ieder geval niet gelegen. Laura speelde in de eerste en tweede helft mee en dat maakte het voor ons natuurlijk nog net even leuker.

In de loop van de week zullen er meer verslagen verschijnen hier in het weblog.


Posted: 18:57, 4/7/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Countdown

Het aftellen is in volle gang. Aanstaande maandag is het zover en vertrekken de jongens naar Zweden. Het zijn in allerlei opzichten heel drukke dagen geweest, maar nu staat alles in het teken van de naderende reis. Hier in dit weblog zal ik volgende week dagelijks een verslag proberen te schrijven en we gaan ook zorgen voor foto's die terug te vinden zullen zijn bij de albums op de website.

Via het gastenboek kunnen de thuisblijvers hun opmerkingen, vragen en verhalen kwijt. Op die manier blijven we allemaal op de hoogte van het wel en wee van de jongens in Zweden. Hoe het verder ook gaat aflopen, het zal weer een fantastische ervaring zijn die we de jongens kunnen meegeven.


Posted: 13:08, 28/6/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Hamsteren

Vanaf nu gaan we hamsteren voor Zweden. We nemen wat apparatuur mee om ter plaatse wat lekkere dingen te kunnen maken voor de jongens. Daarbij denken we dan aan makkelijke dingen als knakworstjes, soep, vacuum verpakte gehaktbaletjes, hamburgers en andere zaken die opgewarmd of gebakken kunnen worden. Natuurlijk zijn ook chips, koek en snoep meer dan welkom. Voorlopig is er nog ruimte genoeg in de teambus, dus kijk allemaal even in de voorraadkasten. Iedere bijdrage wordt zeer op prijs gesteld.

 

Natuurlijk zorgen we ondertussen ook gewoon voor 3 gezonde maaltijden per dag.


Posted: 13:12, 18/6/2006 in Teamverhalen
Comments (0) | Add Comment | Link

Opvoeding

Opvoeden is een kwestie van vallen en opstaan. Het is uiteindelijk de bedoeling dat je er groter en sterker door wordt, zodat je later, in de rest van je leven voldoende body hebt om problemen op te lossen. Zo kun je dan groeien tot je de mens geworden bent die je graag wilt zijn.

 

In dat proces van vallen en opstaan loop je builen op, maar als het goed is zijn er dan voldoende mensen om je heen die je kunnen opvangen en begeleiden. Groot worden met handbal is belangrijke bijdrage aan je ontwikkeling in dat opzicht. Je zult nooit echt kunnen genieten van succes als je geen kennis gemaakt hebt met verliezen. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor sport, maar voor vrijwel alle aspecten van je leven. Het mooie van sport bedrijven is dat het je, in een beschermde en veilige omgeving, voorzien van vangnetten en veiligheidsriemen, een direct inzicht geeft in een aantal belangrijke zaken. Respect, saamhorigheid, vreugde, verdriet en erkenning spelen een grote rol.

 

Onze jongens zijn gegroeid en groeien nog steeds door. De afgelopen twee jaar hebben ze kunnen proeven van het succes en natuurlijk smaakt dat naar meer. Aan de andere kant zijn ze ook fysiek groter geworden en langzaam maar zeker gaat de sport concurrentie krijgen van school, omgeving en de liefde. De sport zal om haar plekje moeten vechten in die orkaan aan nieuwe ervaringen en emoties. Ook dat is onderdeel van een gezond opvoedingsproces. De jongens nemen ook steeds meer hun eigen opvoeding over van de ouders. Zelf beslissingen nemen en zelf leren beoordelen wat goed en wat slecht is voor hen.

 

Als begeleiders van het team kunnen en moeten we dat alleen maar toejuichen. Natuurlijk hopen we dat ze nog jaren met elkaar de vreugde en de erkenning binnen de sport zullen blijven zoeken, want het zijn echt talentvolle handballers die het nog ver kunnen schoppen. Daar zit uiteindelijk ook de beperking van het handballen, want hoe je het ook wendt of keert; je kunt er niet een beroep van maken binnen Nederland. Voor heel weinigen is er de mogelijkheid om in het buitenland carriere te maken, maar het gros zal het moeten doen met meespelen in de top van het Nederlandse handbal. De eer zal daarbij een grotere rol spelen dan het banksaldo.

 

Als vereniging moet het een verademing zijn te zien dat een stel enthousiaste en kundige mensen zich volop bezighouden met het wel en wee van een team. Misschien kun je het ook als een absoluut blijk van vertrouwen zien dat ze de begeleiding van de jongens hun eigen gang laten gaan. Nog nooit heeft een team van de vereniging het gepresteerd om in twee opeenvolgende jaren een Nederlands kampieonschap te halen. Sterker nog, de jongens zijn het enige team dat ooit een kampioenschap heeft behaald en dat nu dus voor de tweede keer.

 

Vorig jaar, na hun eerste kampioenschap, liepen een aantal zaken verkeerd en werden de jongens teleurgesteld in de belangstelling vanuit het bestuur. Dat was voor alle betrokkenen een leermoment en de vereniging heeft plechtig beloofd dat zoiets niet meer zou voorkomen. Behalve een deukje in de beleving is dat door de jongens verder prima opgepakt. Kampioenschappen laten zich niet plannen, net zomin als plotselinge promoties. Dat neemt niet weg dat je probeert ruimte en tijd te reserveren voor als zoiets mogelijk gaat gebeuren.

 

Dat doe je als ouders, als begeleiders en dat betekent dat je zelfs zult moeten schipperen tussen belangrijke zaken als het inderdaad zover komt. Een officiele huldiging kan je best op een latere datum plannen, maar een eerste en spontane actie is aan de orde op het moment dat het daadwerkelijk zover is. Gelukkig hadden een aantal betrokken mensen van de vereniging en de TC in de gaten dat er wellicht weer heel mooie dingen zouden kunnen gebeuren in Amersfoort. Zij waren erbij toen, onder een stralende zon, de jongens hun tweede titel binnensleepten. Dat is door de jongens ook erg gewaardeerd.

 

Respect en erkenning zijn sleutelbegrippen in de opvoeding. Zaken die op heel bepaalde momenten een cruciale rol spelen. Zaken ook die je later nauwelijks nog een invulling kunt geven. Ze horen bij het moment en moeten juist dan, als een heilzaam middel, in de juiste dosering worden toegediend. Als volwassene, vader, moeder en betrokkene kun je dat niet vergeten, mag je dat ook niet vergeten. Je kunt het dus zeker geen twee keer laten gebeuren. Dan maak je van jezelf een ongeloofwaardig mens en zadel je de jongens op met een frustratie.

 

Als je als vereniging binnen een luttel aantal uren een feest kunt organiseren voor Heren1, moet het toch - zeker in de herhaling - mogelijk zijn een denderende herinnering neer te zetten voor de enige kampioenen die je ooit gehad hebt. Dat het nu voor de tweede keer weer niet gelukt is en dat het berichtje op handbalstartpunt nog eerder gelezen kon worden dan het doorgestuurde, aan de coach gerichte mailtje van het bestuur, geeft mij persoonlijk een vervelende smaak in de mond. Als begeleider, als vader en als liefhebber van de handbalsport.

 

Soms kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat er ongelijke meetlinten gebruikt worden binnen de vereniging en dat de enige manier om ooit enige vorm van respect en erkenning te krijgen is als je heel dicht bij de bron zit en deel uitmaakt van Heren1. Het is een steed terugkerend thema in vele oude sprookjes. De uitkomst is helaas ook altijd hetzelfde. Tegen de tijd dat de stiefouders hun fouten inzien, hebben de kinderen inmiddels geleerd dat respect en erkenning gelukkig niet gebonden zijn aan die ene plaats en tijd. Dan slaan ze hun vleugels uit en gaan ze hun eigen weg......een resultaat van hun opvoeding.

 


Posted: 12:23, 18/6/2006 in Teamverhalen
Comments (0) | Add Comment | Link

Een warme douche

Die warme douche hebben de jongens vandaag wel verdiend in Amsterdam. Terwijl de zon zowaar pogingen deed om eindelijk weer eens te gaan schijnen, speelden de jongens vandaag de voorronden van het NK Veld.

 

Op het programma stonden twee wedstrijden: tegen van Rooyen en aartsrivaal Fiqas / Aalsmeer. De eerste wedstrijd werd nooit een wedstrijd zoals de uitslag van 46 - 14 al doet vermoeden. De werkelijke test en finale was aan de orde tegen Fiqas / Aalsmeer. Eerder dit seizoen hadden de jongens tot twee keer toe een wedstrijd tegen hen verloren met 1 doelpunt verschil. Het belang van de wedstrijd was de beide teams vooraf volledig duidelijk. De winnaar zou zich plaatsen voor de finales van het NK in het weekeinde van 17 en 18 juni.

 

Al in de eerste helft bleek duidelijk dat spanning en nervositeit altijd een rol spelen bij wedstrijden tegen je aartsrivaal. In een grotendeels gelijkopgaande wedstrijd werd de ruststand 14 - 12 in het voordeel van de jongens. De keeperswissel bij Aalsmeer betaalde zich in de eerste vijf minuten na de rust uit. Op meer dan prima wijze voorkwam de keeper van Aalsmeer dat de jongens een steviger greep konden krijgen op de wedstrijd. In de periode daarna, waarbij met name het publiek steeds zenuwachtiger werd, leek de strijd te kantelen en kwam Aalsmeer op een 19 - 17 voorsprong.

 

Op dat moment wisten de jongens zich te herpakken en vanuit een solide verdediging werd de wedstrijd uiteindelijk gewonnen met 21 - 19. Tot mijn verbazing heb ik langs de lijn, vanuit de hoek van de aanhangers van Aalsmeer, opmerkingen gehoord over het feit dat wij de scheidsrechter hadden omgekocht, dat onze jongens niet voorzichtig genoeg omgingen met jongetjes die nog maar dertien waren en meer van dat soort onzin.

 

De vorige twee keren, toen Aalsmeer aan het langste eind trok, heb ik dat soort dingen niet gehoord...niet van hun kant en ook niet van onze kant. Vandaag waren de jongens van Venus / Nieuwegein gewoon net iets beter. Dat is misschien niet leuk, maar dan moeten ze in Aalsmeer maar wat harder gaan werken aan het leren verliezen. Ook dat hoort erbij en is soms zelfs gezond. Het was een, in alle opzichten, intense partij handbal waarbij aan beide kanten op het scherpst van de snede en met overgave gevochten is. Voor de spelers van Aalsmeer heb ik bewondering en respect, voor hun publiek een stukje minder.

 

Ik neem diep mijn hoed af voor onze jongens die zich prima geweerd hebben en die hebben laten zien dat ze helemaal klaar zijn voor nog wat meer hoogtepunten in het veldhandbal. Volgend weekeinde weer de zaal in bij het toernooi in Neuss en daarna dus nog de bekerfinale, het NK veld en natuurlijk de fantastsiche afsluiting bij de Partille Cup in Zweden.


Posted: 19:47, 28/5/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Werk in uitvoering

Als je ooit een stel harde werkers nodig hebt die de container op de achtergrond in een paar uur gevuld hebben, moet je maar even contact opnemen met de begeleiding.

 

In een halve dag hebben ze een compleet appartement uitgeruimd en opgeleverd. Dankzij een genereus gebaar van Chiquita hebben ze voor dit soort klussen een mooie werktrui gekregen.

 

 


Posted: 19:25, 22/5/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Supporters

Een handbalteam kan natuurlijk niet zonder supporters. Zo nu en dan is het leuk om er eentje een beetje in het zonnetje te zetten. Ilona speelt zelf ook handbal en komt bij veel wedstrijden kijken. Afgelopen zaterdag had zij, speciaal voor de gelegenheid, een fluitje meegenomen om de jongens aan te moedigen.

Getuige het onderstaande bericht heeft haar fluiten de aandacht getrokken. Het is me toegezonden door een andere supporter en ik vind het aardig genoeg om het hier te plaatsen. Het bericht hing gisteren op de deur van de sporthal. Het 'politiebericht' is een verzinsel, maar het geeft wel aan dat er rondom het team allerlei mensen zich op een of andere manier betrokken voelen bij het wel en wee van de jongens.

 

Als iemand iets te melden  heeft over de jongens en dat terug wil zien in het weblog of op de website, stuur mij dan maar een mailtje. Dan zorg ik dat het inorde komt.

 

Hinderlijk gefluit Sporthallen Zuid

 

Gezocht

 

 

De gemeente politie van Amsterdam, is op zoek naar een vermoedelijk 13 jarige supporter van de afdelingselectie Utrecht uit de regio Utrecht. Het gaat om een meisje met halflang blond haar, gekleed in een groen vestje en een spijkerbroek.

Het fluitje was niet groot, oranje, en zij kon dit verstopt in haar hand houden.

Het lijkt op de fluitjes die worden verkocht in, verband met het aankomende WK voetbal, maar dat is het zeker niet. Het zou gaan om het uitzetfluitje van Rita Verdonk.

 

Een aantal groot aantal bezoekers van de Nederlands kampioenschappen afdelingselectie teams JEUGDHANDBAL in Amsterdam hebben zich gisterenavond met gehoorproblemen gemeld in het nabijgelegen VUMC. Zij zouden last hebben gekregen van het gehoor  door het indringende gefluit van dit  meisje. De politie kreeg gisterenmiddag al melding, maar omdat zij gekleed zou zijn in een groen vestje heeft de organisatie vooral tussen de Rotterdamse supporters gezocht omdat groen de clubkleur van de Rotterdamse selectie is.

 

Omdat de politie wil voorkomen dat dit meisje zelf ook schade zal oplopen aan het gehoor vragen wij iedereen die weet wie dit meisje is contact op te nemen met de politie in uw woonplaats. Zij kunnen dan ergere rampen voor de toekomst zien te voorkomen.

 

Woordvoerder gemeente politie Amsterdam

Mevr. De Wit.

 

 


Posted: 13:16, 22/5/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Foto van de kampioenen

 

Als je op de hoogte gehouden wil worden van veranderingen in het weblog of op de website, stuur me dan even je e-mailadres als ik dat nog niet heb.


Posted: 12:56, 22/5/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Kampioen

 

Het was weer in vele opzichten een bijzonder weekeinde. Heel vroeg op zaterdagmorgen ging de wekker en moesten er broodjes gesmeerd worden. In Amsterdam stond het Nederlands kampioenschap voor Afdelingsselecties op het programma. Verzamelen om half negen, de eerste wedstrijd om tien voor tien.

Ik loop nu inmiddels alweer een tijdje mee in het handballen, maar eerlijk gezegd heb ik nog niet echt begrepen waarom je in vredesnaam om half negen ergens moet zijn als je om tien voor tien moet spelen, maar het grote voordeel is wel dat je rond die tijd nog net je auto kwijtkunt bij de Sporthallen Zuid-Oost. Veel koffie en dan ondertussen kijken bij de meiden die daar ook hun kampioenschap aan het spelen waren.

Over de dames vallen weinig leuke verhalen te vertellen. Hun kampioenschap verliep behoorlijk dramatisch, dus volgende jaar maar weer beter. De jongens moesten, net als vorig jaar, hun eerste wedstrijd spelen tegen Limburg. Akelige loting natuurlijk, want vooraf kun je wel voorspellen dat de winnaar van die wedstrijd hoge ogen gooit in de strijd om het kampioenschap. Rachid en de jongens gingen voortvarend van start, maar langzaam maar zeker werd duidelijk dat het ook dit jaar niet zou gaan lukken. Uiteindelijk kwamen de jongens nog erg dichtbij, maar met 22 - 19 moesten ze hun eerste verlies accepteren.

De rest van de dag gaf ons volop gelegenheid te genieten van mooi handbal en spannende wedstrijden. De jongens deden wat van hen verwacht mocht worden en wonnen hun wedstrijden tegen Afdeling Oost en Noord-Holland-Noord. De laatste wedstrijd tegen Brabant werd een stevige pot handbal. Heel fysiek en soms ook hard, maar nooit smerig of over de grens. De scheidsrechters hadden dat helaas niet zo in de gaten, dus veel mooi handbal werd door hen in de kiem gesmoord. In de laatste minuut kwamen de jongens een doelpunt voor en de wedstrijd leek gelopen. Brabant kwam toch nog een keer terug.

In de allerlaatste seconde van de wedstrijd lag de winst toch nog voor het oprapen, maar de kans werd gemist. Omdat er verder geen echte belangen aan de orde waren, werd de eindstand 22 - 22.

De jongens hadden weer eens laten zien dat ze handballen op het allerhoogste niveau in Nederland. Geen kampioenschap dit jaar, maar wel een verdienstelijke serie wedstrijden. Na de zaterdag komt de zondag en ook dan moet er weer gehandbalsd worden. De jongens waren officieel vorige week al kampioen van de afdeling geworden, maar dat moest nog gevierd worden met de laatste competitiewedstrijd. Fulmen / Fidelitas kwam precies op tijd, na de laatste buien die over Nieuwegein gegaan waren.

Een echte wedstrijd was het niet, maar dat was vooraf natuurlijk al wel duidelijk. Het heeft dan ook geen zin de eindstand nadrukkelijk te vermelden. Ik volsta met de mededeling dat de jongens hun doel van 50 doelpunten in een wedstrijd hebben gerealiseerd. Na afloop waren er bloemen en snoep voor de jongens en de begeleiding, in de kantine nog aangevuld met vette hap en drinken. Peter had 'dreamteam' T-shirts laten maken en daar werden de begeleiders prettig mee verrast door de jongens. Thea werd nog even terecht in het zonnetje gezet vanwege haar nimmer aflatende ijver om de spullen elke week weer te wassen.

Volgende week al zijn de voorronden van het Nederlands kampioenschap veldhandbal. Het weekeinde daarop zitten we in Neus, weer een week later spelen de jongens de bekerfinale en dan weer een week later eventueel de finales van het NK veldhandbal. Als we dat allemaal gehad hebben, gaan we de koffers pakken en aftellen naar 3 juli; het moment dat we vertrekken naar de Partille Cup in Zweden.

Het zijn en blijven dus volop oranje gekleurde weken. Handbal is voor de jongens een sport geworden van ongeveer elf maanden in het jaar. Na Zweden komt dan eindelijk een verdiend maandje vakantie en rust.


Posted: 12:05, 21/5/2006 in Teamverhalen
Comments (0) | Add Comment | Link

Uniek

Jelmer en Bas hebben afgelopen maandag met succes scheidsrechtersexamen gedaan. Ze hebben nu het HSA1-diploma en zullen waarschijnlijk volgend seizoen als scheidsrechters in aktie komen voor Venus / Nieuwegein.

Gisteren hebben ze hun begeleider, Peter de Bruijn, bedankt voor zijn inzet en hem voorzien van wat aardige spullen voor bij het WK voetbal dat nu met rasse schreden nadert. Peter floot gisteren een oefenwedstrijd van de Afdelingsselectie tegen de A1 van Reehorst. Hij was in het veld dusdanig aan het genieten dat hij, met instemming van beide coaches, de tweede helft bijna tien minuten langer liet duren.

Dat enthousiasme brengt hij dus ook over op de jonge scheidsrechters die hij begeleid heeft en zal blijven begeleiden de komende tijd.

Al met al begint de jongens B1 een verzameling te worden van enthousiaste en heel getalenteerde handballers, die zich gaandeweg ook op ander gebied onderscheiden. Joep als Talent van het jaar in Nieuwegein, Jelmer en Joep als spelers in de nationale selectie, Bas en Jelmer als scheidsrechters en Rene, die met vlag en wimpel is toegelaten op het CIOS in Amersfoort.

 

Het is dus helemaal niet moeilijk voor te stellen dat je graag met die jongens meegaat als er iets te beleven valt. Gisterenavond heeft de vaste begeleiding van het team weer eens de koppen bij elkaar gestoken om afspraken te maken over de reis naar Zweden. Het belooft een groots spektakel te worden en de vooruitzichten zijn prima. Rondom het team melden zich nu ook anderen die eigenlijk graag mee zouden willen gaan en betrokken willen zijn bij het team.

Dat is een mooie ontwikkeling. De jarenlange inzet van met name Bert en Wim betaalt zich eindelijk uit. Zij hebben bewezen dat een intensieve en nabije begeleiding van een groep jongens kan leiden tot onverwachte en bijzondere resultaten. Het complete team maakt deel uit van de Afdelingsselectie en ook dat is een unieke prestatie.

 

De komende weken staan er nog genoeg mooie, spannende en belangrijke zaken op het programma. In deze weblog houd ik jullie allemaal op de hoogte.


Posted: 10:18, 12/5/2006
Comments (1) | Add Comment | Link

Koninginnedag

Soms vraag je je af of het handbal wel zo'n leuke sport is. Ik heb dat wel een beetje als ik om een uur of vier in de ochtend opsta om naar de vrijmarkt te gaan. Het is koud en donker als we aankomen op het Muntplein en op zoek gaan naar een geschikte plek. Joep, Rene, Bas, Bert, Wim en ondergetekende richten een kraam in. De opbrengst van de dag is natuurlijk bedoeld voor onze reis naar Zweden in juli. We weten eigenlijk niet wat we kunnen verwachten; de weersverwachting is in ieder geval niet echt hoopvol.

Veel van de spullen komen uit het ontruimde appartement van mijn vader, maar er zijn ook nog de nodige andere spullen uit kasten en van de zolder geplukt. We hebben echt een winkel van sinkel en al vroeg worden de eerste dingen verkocht. Wim heeft ondertussen een bekeuring opgelopen voor het parkeren van zijn auto en Rene is ziek naar huis gegaan. Als het licht begint te worden, verschijnt de versterking. Ilon, Eric, Tijs en Berend storten zich op de handel. Het team heeft de nodige zieken en het is maar goed dat er dit weekeinde niet gespeeld hoeft te worden.

De handel neemt toe en onze kraam wordt toch best wel regelmatig gevonden. De kou en het vroege opstaan lijken zich uit te betalen. In de loop van de ochtend wordt het wat warmer en gaat er een waterig zonnetje schijnen. Veel bezoekers hebben de weersverwachting kennelijk ook gelezen en zijn vroeg hun bed uitgekomen om hun slag te slaan.

Het is grappig dat je vrij snel het overzicht kwijt raakt over de inkomsten. We besluiten tussentijds niet te tellen en pas aan het eind de balans op te maken. Ondertussen leren we veel over hoe het werkt op de vrijmarkt. Sommige zaken zijn helemaal niet verkoopbaar, van andere kun je er niet genoeg hebben. De boekenvoorraad wordt nog twee keer aangevuld door Joanne, die ook zorgt voor de aanvulling van de noodzakelijke koffie. Aan eten en drinken hebben we geen gebrek dankzij de bijdragen van Thea en Lyda.

Langzaam maar zeker verandert het weer. De eerste buien vangen we soepel op met een zeil over de kraam, maar rond de middag worden de buien minder vriendelijk. We besluiten dat het wel mooi geweest is en beginnen aan het afbouwen van de kraam. Via een grote uitverkoop raken we nog heel veel spullen kwijt. De auto's mogen tot diep in de middag het afgezette terrein niet op, dus moeten we uiteindelijk de aanhanger naar de grens van de afbakening duwen. Voor ons is de vrijnarkt afgelopen. Opvallend was dat er beduidend minder verkopers en kopers waren dan in de afgelopen jaren.

Als later in de middag de spullen weer opgeruimd zijn, begint het tellen van het geld. Tot onze grote verbazing heeft de actie voor de jongens bijna € 400 opgebracht. Achteraf was het dus de moeite waard om bij nacht en ontij mijn bed uit te komen. Ik had het ook niet graag gemist. Toch ben ik wel blij dat het een jaar duurt voor we nog een keer op een vrijmarkt zullen staan. Misschien kunnen we tussentijds nog eens oefenen op een lokale vlooienmarkt. Op de gezamenlijk zolders van de jongens moeten nog minimaal een paar kramen vol met verkoopbare spullen te vinden zijn.

Het is en blijft leuk betrokken te zijn bij de begeleiding van een team dat op zoveel verschillende manieren bezig is om met elkaar doelen te realiseren. Zweden zit wel snor, maar daar heeft ook niemand enig moment over getwijfeld. We gaan ondertussen alweer nadenken over de plannen voor het komend seizoen.


Posted: 10:33, 30/4/2006 in Teamverhalen
Comments (0) | Add Comment | Link

Een goed weekeinde

Op alle fronten is er dit weekeinde goed handbalnieuws te melden. De jongens deden wat van ze verwacht werd in de voorronden van de beker. Met een doelsaldo van 61 voor en 6 tegen en een wedstrijfuitslag van 18-0 bewezen ze dat ze in de regio geen tegenstand van betekenis tegenkomen. Dat klopt ook wel, want gisteren werd duidelijk dat dit jaar v.d.Voort/Quintus Nederlands kampioen geworden is. Proficiat voor hen natuurlijk. Hoe je het wendt of keert, de jongens horen bij de sterkste 3 of 4 teams van Nederland. Naast de beker dus dit jaar nog maar even een serieuze gooi doen naar het Nederlands kampioenschap veldhandbal.

Heren 1 won gisteren van datzelfde v.d.Voort/Quintus met 30-17. Een prima stap in de strijd om het behoud van de plaats in de eredivisie. De jongens waren vandaag net op tijd terug om de tweede helft te zien van de wedstrijd van Dames tegen Soluna/Olympia. Het was op het eind nog even spannend, maar de 27-25 overwinning van Venus/Nieuwegein is voor de dames een prima resultaat. Ze hebben nog serieuze kansen om via de nacompetitie beslissingswedstrijden af te dwingen die wellicht kunnen leiden tot een plek in die felbegeerde eredivisie.

Als je dan ook nog daarbij optelt dat in de bekerwedstrijden ook nog allerlei andere jeugdteams zich geplaatst hebben voor de finales die op 10 en 11 juni op sportpark Galecop gespeeld gaan worden, is er dus met recht sprake van een goed weekeinde.


Posted: 17:56, 23/4/2006 in Clubnieuws
Comments (0) | Add Comment | Link

Zomaar een zaterdag

Vandaag weer een lekkere handbaldag voor de jongens. Het hele team maakt ook deel uit van de afdelingsselectie van de afdeling Utrecht. Vanmorgen om 10 uur hadden zij één van de laatste trainingen ter voorbereiding van het Nederlands kampioenschap in mei.

Onder leiding van Rachid en barry zijn de jongens bezig zich te ontwikkelen als een geduchte tegenstander. Het zou mij niets verbazen als ze op het NK hoge ogen gaan gooien. Na de training moest de selectie naar UDSV, voor een oefenwedstrijd tegen de A1 van UDSV.

De wedstrijd zelf stond duidelijk in het teken van de opbouw en het uitproberen en oefenen van de trainingsstof. Ondanks dat konden de jongens het aardig bijhouden. Uiteindelijk werd de wedstrijd wel verloren, maar er zijn ongetwijfeld weer interessante om over na te denken.

Jelmer en Bas moesten toen nog verder naar Bunschoten. Bij HVBS werden ze verwacht om de afsluitende wedstrijden te fluiten van hun scheidsrechterscursus. De overgang van binnen naar buiten was vooral een hernieuwde kennismaking met de lente die maar niet echt van de grond wil komen. Jelmer en Bas hebben prima gefloten. De cursusleider was tevreden en Bas weet nu ook dat hij bij het begin van de wedstrijd moet tellen of er niet teveel speelsters in het veld staan.

Voor de Klompjes kan de dag niet lang genoeg duren. Terwijl Bas moe vertrekt richting huis, maakt de familie Klomp zich op voor nog een aansluitende avond handbal. In Kwintsheul speelt vanavond Heren 1 tegen v.d.Voort/Quintus en bij winst doen ze weer een belangrijke stap richting behoud in de eredivisie.

 

Morgen om 11.30 vertrekken de jongens naar UDSV om daar de voorronden te spelen van de beker. Iedereen gaat ervan uit dat ze die voorronden wel zullen winnen, maar dat leest u wel in mijn volgende bijdrage. Daarin dan ook de uitslag van de wedstrijd van Heren 1. Dames 1 kan morgen, door winst op Soluna/Olympia, een grote stap zetten richting de eredivisie. Ook de uitslag van die wedstrijd neem ik graag morgen voor u mee.

 

O ja......aan het eind van het seizoen hebben de begeleiders van de jongens bijna 11.000 handbalkilometers gereden. Nu alleen nog iemand vinden die de declaratie in ontvangst wil nemen.


Posted: 17:59, 22/4/2006 in Algemeen
Comments (0) | Add Comment | Link

De jongens

Op deze foto zie je een groot deel van de jongens waar het allemaal om draait. In deze weblog zullen nog veel meer foto's komen en op de website (http://jongensb1.handbalt.nl) zijn de nodige albums te bewonderen. De 'harde' kern van het team wordt gevormd door Rene, Ilon, Eric, Jelmer, Joep en Bas. Andere hoofdrolspelers zijn Jeroen, Rick, David, Tijs, Edwin en Jorick.

Een groot deel van deze jongens speelt nu nog in de Jongens B1 van Venus / Nieuwegein en maakt volgend seizoen de overstap naar de Jongens A1. In 2005 zijn ze kampioen van Nederland geworden en sinds die tijd geneurt er veel in en rond het veld.

De bijdragen in dit weblog geven de lezer een beeld van wat er allemaal komt kijken als je handbal speelt op een hoog niveau.

 

Kees


Posted: 17:39, 21/4/2006 in Teamverhalen
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer