Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Heel bijzonder

Description

Deze weblog is bedoeld om duidelijk te maken wie Maud is,wat ze heeft en waarom ze bepaalde dingen doet. Ook haar belevenissen kan je hier lezen. Tevens een manier om onze blijdschap, spanning en verdriet te kunnen delen


«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Wat heb ik?

ik ben dus een beetje "anders". Dit komt omdat er een stukje ontbreekt van chromosoom 3.

chromo....wat??


chromosoom. Tja, wat is dat? Ik zal het proberen uit te leggen. Ons lichaam is opgebouwd uit duizenden cellen. Je kunt dit vergelijken met Lego. Elke cel is een legoblokje. En met deze blokjes kan je iets moois bouwen. In onze cellen zitten draadjes. Dit zijn de chromosomen. In deze chromosomen zitten alle eigenschappen die je van papa en mama hebt gekregen. De chromosomen bepalen dus of je een jongen of een meisje bent, de kleur van je haar en je ogen. De combinatie van chromosomen is bij iedereen anders. Daarom zijn alle mensen anders. Iedereen heeft 46 chromosomen. Dus in elk legoblokje zouden 46 draadjes zitten. Ieder draadje heeft zijn eigen nummer 1 tot en met 46.

Bij mij mist draadje 3 een Deblokkeert dokters noemen dit een deletie op chromosoom 3. Dit foutje is echter zo zeldzaam dat de dokters papa en mama er weinig over kunnen vertellen. Ze weten dus niet of ik ooit zal leren praten en wat ik verder allemaal nog kan leren.

Ook heb ik epilepsie. Vroeger noemden ze dit ook wel de "vallende ziekte". Hiervoor krijg ik twee keer per dag medicijnen. Epilepsie heeft te maken met je hersenen. Je hersenen zijn een soort computer. Meestal ben ik zelf de baas over die computer. Ik bepaal wat mijn lichaam doet. Als ik mijn arm wil strekken dan zorg ik ervoor dat mijn hersenen een boodschap sturen naar spieren in mijn arm. Over sommige dingen die mijn lichaam doet heb ik niets te zeggen. Daarover zijn de hersenen de baas. Bijvoorbeeld over je hart. Je kunt zelf niet regelen dat je hart klopt, dat gaat vanzelf. Dus ook als je er niet aan denkt. Je hersenen werken met piepkleine stroompjes. Ze geven die stroompjes af aan je zenuwen. Een zenuw is een soort snoer. Ze kunnen heel lang zijn. Sommige lopen van je hoofd naar je tenen. De stroompjes lopen helemaal door de zenuw heen naar het uiteinde ervan om het af te geven aan de spieren. Doordat de spier de stroompjes krijgt begint hernieuw te doen. Bijvoorbeeld je tenen laten bewegen.

bij mij gaat dit wel eens mis. Mijn hersenen geven dan zomaar stroompjes af. Ik ben dan even niet de baas . Ik heb dan een epileptische aanval. Meestal worden mijn lippen dan blauw en verslappen mijn spieren. Smakbewegingen maken met mijn mond of zomaar wat friemelen kan ook een aanvalletje zijn. Dit duurt meestal maar even; zo'n 5 tot 10 tellen. Als de aanval over is werken mijn hersenen weer normaal. Soms komt het voor dat de aanval wat heftiger is. Bij zo'n aanval span ik al mijn spieren aan. Ik maak dan schokkende bewegingen. Volgens Daan doe ik dan wild. Na zo'n aanval ben ik verward en moe. Mocht ik na 5 minuten nog niet uit zo'n aanval zijn gekomen dan moet iemand mij noodmedicatie toedienen. Dit is een neusspray. Ik krijg dan 1 puf in een neusgat. Mocht dit na 3 minuten geen of onvoldoende effect hebben dan mag men nog 1 pufje toedienen in het andere neusgat.

 

 


Posted: 19:37, 23/12/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Wie ben ik?

Ik ben Maud van Hoof. Mijn papa en mama heten Martien en Bianca. Ik ben hun eerste kindje. Papa en mama waren dolblij toen ze te horen kregen dat ik in mama's buik zat. Ik zat daar 40 weken lekker warm en veilig. Omdat ik niet zo snel groeide kreeg mama regelmatig een echo. Dat is een filmpje waarin je mij in de buik van mama kunt zien zwemmen. Tijdens het maken van de filmpjes zagen ze dat het vruchtwater, waarin ik zo heerlijk kon spetteren, begon op te raken. Daarom besloot de dokter dat het voor mij tijd was om mijn veilige plekje te verlaten. Mama moest dus naar het ziekenhuis.

op 22 oktober ben ik geboren. Papa en mama waren super trots. Ik was erg klein en woog wat weinig daarom moest ik een paar nachtjes in een raar bedje slapen, een open couveuse. Dat is een bedje met een verwarmd matras en een warmtelamp erboven. Hier lag ik lekker warm. Na een paar dagen mocht ik eindelijk mee naar huis. Toen kon ik eindelijk met iedereen knuffelen. Alles verliep voorspoedig, dachten papa en mama. Maar na 4 maanden viel het op dat ik mijn linker handje meer gebruikte dan mijn rechter handje. Ik moest naar een fysiotherapeute. Deze mevrouw vond mijn voorkeurshandje niet zo erg maar zag dat ik mij trager ontwikkelde dan andere kindjes. Ik kon mij namelijk nog niet omdraaien van de rug op mijn buik. Papa en mama vonden het allemaal wat overdreven. Ieder kindje is toch anders!! Rond deze tijd weerden ook mijn neefje Quinten en nichtje Mara geboren. Toen werd het voor papa en mama ook snel duidelijk dat ik "anders" was. Quinten en Mara konden al snel dingen die ik nog niet kon. Terwijl zij hun eerste stapjes gingen zetten kon ik net zelfstandig zitten.

Toen ik 11 maanden oud was werd ik een grote zus. Mijn broertje Daan werd geboren. Daan en ik hebben een hele speciale band. Daan is altijd heel zorgzaam voor mij. Als ik huil of niet lekker in mijn vel zit komt hij mij troosten door liedjes te zingen, speelgoed te brengen of door gek te doen. Ik vind hernomen heel leuk om met hem te stoeien of te knuffelen.

Toen ik ruim 2,5 jaar was kreeg ik nog een broertje, Koen. Koen is een echte kletskous. Hij is altijd druk bezig. Omdat ik meer van rust hou zoek ik Koen iets minder op dan Daan. Maar Koen is ook heel lief voor mij. Als papa of mama vraagt of hij mijn beker of een pamper wil brengen dan doet hij dit. Ook zorgt hij ervoor dat ik mijn portie snoepjes of chips krijg. Hij zegt dan: "Maud wil een snoepje" Dat is toch ook heel lief. Knuffelen vind hij niet zo fijn. Koen is bang dat ik dan aan zijn haren trek.


Posted: 15:37, 23/12/2013
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer