Marowijne 95 is de linkse woning. Ook niet gek hoor.

Hallo allemaal,

Toch nog een laatste blogje. We zijn na ruim 30 uren reizen weer thuis.

We hebben een jetlag waar een olifant nog van neer gaat. Dus vanavond vroeg naar bed. Maar het was allemaal zeer de moeite waard.

Bij thuiskomst lag de nieuwe catologus van Djoser op ons te wachten, dus konden we al weer uit gaan zoeken. Toch maar ff niet. Eerst dit verwerken. Foto's en film bekijken, monteren en selecteren.

Als het klaar is horen jullie het wel.

Einde Vietnam/Cambodja-blog.

Henk & Wil

Stadsbeeld Phnom Penh

Het monument op de Killing Fields

De Angkor Wat tempel bij de stad Siem Reap.

Hallo Allemaal,

Het is ff stil geweest. Sommigen werden al ongerust. Edoch hebt geen vrees. Hier zijn wij weer. We waren ff niet in de gelegenheid om te bloggen. Maar hier komtie!

We waren gebleven vlak voor onze grens overgang naar Cambodja in de grensplaats Chau Doc. Daar werkte internet alleen met rooksignalen, maar ik kon de juiste kleur niet vinden. Met een boot zijn we naar de grens gevaren. Toen alle formaliteiten achter de rug waren zijn we in een paar uur over de Mekongrivier naar Phnom Penh gevaren. Opzich al een belevenis. Phnom Penh is dat overigens ook. Wat een stad. Enerzijds zie je bittere armoede. Terwijl wij aan de boulevard uiterst lux konden eten en drinken. Alles wordt hier in dollars betaald en daarom is het hier wel wat duurder.

De tweede dag in Phnom Penh bestond uit een bezoek aan de "Killing Fields" terwijl we daarvoor een bezoek hebben gebracht aan een voormalig ondervragingscentrum, nu het Toul Sleng-museum.

Afgrijselijk wat zich hier onder het regime van Pol Pot (staat voor Political Potential) heeft afgespeeld. Niet onder woorden de brengen. Iedereen die maar enigszins ontwikkeld was dus een opleiding had genoten is uitgemoord. Met daarbij zijn of haar hele familie. Vrouwen en kinderen werden ook niet gespaard. De foto's waren gruwelijk om te zien. Ik ben er letterlijk misselijk geworden. Het bezoek daarna aan de Killing Fields was minstens even indrukwekkend. De foto is gemaakt in het monument aldaar. Hier zijn als herinnering de schedels van slachtoffers ten toon gesteld. Tijdens de wandeling over de Killing Fields, de massagraven, werd nog meer duidelijk wat zich hier heeft afgespeeld. Hier en daar staken de botten boven de grond uit. We liepen er over. Onze gids vertelde dat zijn vader in Toul Sleng was vermoord. En dat na 8 dagen marteling. Meer zeg ik er niet over. Als je meer wilt weten, lees dan eens het boek "Eerst vermoorden zij mijn vader"

De dag er na was het vertrek naar Siem Reap om de Angkor tempels te gaan bekijken. De reis ging per boot. Een speedboat om precies te zijn. Wie denkt dat vliegen gevaarlijk is moet eens met deze boot gaan. Wil had het spaans benauwd en dat is benauwd!

De tocht duurde 6 uur en de aankomst was even hectisch. Geen aanlegstijger, maar een smal plankje en daarna goed je tassen in de gaten houden, zodat ze niet zoek raken. En heet!!!!!!!!!!!!!!!! Heel vreselijk verschrikkelijk. De reusel liep.....................

De armoede die we daar zagen was verschrikkelijk. Het is dan heel genant om toerist te zijn. Die mensen leven met niets in open hutjes. Allemaal bedelende kinderen om ons heen.

31 december ons eerste bezoek aan Angkor Wat (zie foto) Daar hebben we de zonsopgang achter deze tempel gezien. Dat betekende wel; om 4 uur op en om 5 uur met de Tuk Tuk (zie foto)op stap. Maar het was indrukwekkend. We moesten sterk denken aan onze reis Mexico/Guatemala en alle Maya tempels die we daar hebben gezien.

Tuk Tuk geinig hoor!

31 dec. en dus oudjaar gevierd in Siem Reap. Eén groot feest. We hebben op straat gedansd met alle andere buitenlanders, maar ook met Cambodjanen. Al keken de meeste van hen een beetje vreemd. Voor hen is het geen geen nieuwjaar. Dat komt later. OK:

Iedereen een gelukkig 2007 vanuit Cambodja 

1 januari onze tweede dag in de Tuk Tuk en weer naar de tempels. Het is een gigantisch gebied met heel veel tempels. Ook veel van het Cambodjaanse platteland gezien. Wat een armoede. De mensen, ook kinderen van 4 a 5 jaar, proberen je van alles te verkopen. En alles kost: "one dollar sir".

Wel jongelui, het zit er voor ons bijna op. Morgen vertekken we. Dus iedereen tot ziens in Nederland van

Henk & Wil

Stadsbeeld Saigon

Een ingang van de Cu Chi-tunnels

In de tunnels waar ik ook ben geweest.

Ik ben zojuist met een brommertje in een internetcafe afgezet. De man van het hotel sprak zo weinig engels dat hij dit handiger vond. Ik ook.

Dang, zo is de naam van deze blog.

Dang dat is de naam van mijn Vietnameese collega. Hij is in Nederland opgeleid (ook nog door mij zelf) en is nu een Econostovestiging in Saigon gestart. Hij is geboren en getogen in Vietnam en kan dus het e.e.a.vertellen. Toen hij hoorde dat wij naar Vietnam kwamen bood hij direct aan ons rond te leiden. Wel, 8 uur s'morgens stond hij bij het hotel en zijn we vertrokken.

We zijn begonnen met een bezoek aan een pretpark a la de Efteling. Wij waren de enige Westerlingen. Heel apart.

Daarna hebben we het presidentiele paleis bezocht. In dit paleis, waarin in wij zijn rondgeleid, zijn de besprekingen gevoerd welke er toe hebben geleid dat dat de Amerikanen vertrokken en Noord en Zuid Vietnam één werden.

Daarna zijn we gaan lunchen in een wolkenkrabber.Hoog boven Saigon, met werkelijk een prachtig uitzicht.

S' Middags zijn we voor ondergetekende een costuum gaan bestellen dat wordt daar voor je gemeten en gemaakt. Topkwaliteit voor een heel goede prijs. Dang haalt het op en stuurt het naar mij toe.

De volgende stop, en dat alles met taxi's dus taxi in en taxi uit, was de Ben Tang markt. Je weet niet wat je ziet. Alles dus. En heet!!! Heel vreselijk verschrikkelijk. Wel een paar heel leuke dingen gescoord. Hierna nog ff pasfoto's voor het visum voor Cambodla gescoord. Nog ff terug naar de kleermaker om voor te passen en terug naar het hotel.

Maar het is nog niet klaar.We hebben 's avonds gegeten,ons kerstdinner, de chef en ik, boven in het hotel in een,jawel, draaiend restaurant. Wat kan een mens op één dag meemaken.

De volgende dag hebben we o.a. de Cu Chi-tunnels bezocht. Zie de foto's. Dit is een tunnelcomplex dat tijdens de Vietnameese oorlog door de Vietcong is aangelegd en van waaruit zij de de GI's (Amerikaanse militairen) bestreden. En met succes. Ze zijn er nauw en ik ben er in geweest. Je moet geen claustrofobie hebben. Ik kreeg het toch wel enigszins benauwd. Zeker wanneer de gids het licht uit deed. Heftig hoor!!

We zitten nu vlakbij Cambodja in de stad Can To en gaan morgen een boottocht op de Mekongrivier maken. Dat wordt alweer kicken!!

Wordt verblogd.

Henk en Wil

Monument van My Lai

Vissers langs de Vietnameese kust bij Na Thrang. (in deze drijvende maanden peddelen ze naar hun bootjes. En dat bij hoge zeeen.)

Hallo daar zijn we weer. Het is 19 december. Jawel, ik ben jarig. Bijzondere gewaarwoording, zo in Vietnam.

De groep heeft mij toegezongen en Yuri onze reisbegeleider heeft een taart voor mij gekocht. Jullie zult de foto's en film nog wel zien.

In Hoi An het nodige aan kleding laten maken en tijdens het wachten aan de praat geraakt met een dame van de winkel. Zij verdient 960.000, -- VND (Dong) per maand. Dat is ca Eur 50, -. Kun je nagaan hoe hier de prijzen liggen.

Veel Vietnamezen hangen het Boedisme aan, maar ook het Anamisme. Dit houdt o.a in dat je de overledenen in ere moet houden. In vrijwel elk huis dan wel gebouw zie je dan ook een altaar staan. Met allerlei aardse zaken erbij die de doden in het hiernamaals kunnen gebruiken. Ook eten & drinken. Doe je dat niet dan zouden b.v. je overleden ouders je het wel eens moeilijk kunnen maken! Dus kinderen, hier zie je vaak een kopje thee bij het altaar staan, maar je weet ik zie meer in een goed cognacje!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Van Hoi An zijn we in twee etappes naar Na Thrang (spreek uit: Na Tjang) gereisd.Tijdens deze rit hebben we My Lai bezocht. Jullie weten wel dat is het dorpje waar onze Amerikaanse " Vrinden" op een zonnige ochtendje maar liefst ruim 500 onschuldige dorpelingen hebben omgebracht. Het verwoeste dorp is nu een museum annex monument. Indrukwekkend. Gruwelijke foto's, maar wel gebeurt.

We hebben daar ook een film over het gebeuren bekeken. Het bijzondere daaraan was, behalve dat het beklemmend was, dat dit een KRO documentaire was van het voormalig programma Reporter. We hoorde en zagen Fons de Poel. Schijnt inmiddels een wereld beroemde documentaire te zijn.

We zitten nu in Na Thrang. Een badplaats aan de chineese zee. Lijkt wel Benidorm. Alleen Broodje van Kootje en Braadworsten zijn hier nog niet te krijgen.

Overmorgen reizen we door naar het hoger gelegen Dalat.

Wordt verblogd,

Henk & Wil ( die zich helemaat te pletter filmt. Geen Vietnamees ontsnapt aan haar hongerige lens.) 

Langs deze boulevard hebben we gegeten.

Hoi An

Gisteren 16 december zijn we aangekomen in Hoi An.

Het wordt al warmer. Alhoewel we nog steeds " last" hebben van de naweeen van de Typhoon. Terwijl ik hier zit regent het pijpenstelen. Maar dat kan de pret niet drukken.

Vanmorgen hebben we onze fietstocht gemaakt. Onder leiding van Hans. Hans is een ex Djoser reisbegeleider. Hij is met een Vietnamese getrouwd. (kan ik mij na de kennismaking ook goed voorstellen. Hoe kan het groeien zonder steel?) Samen hebben zij een restaurant geopend. Daarnaast organiseert hij evenementen zoals onze tocht.

Was weer bijzonder om mee te maken. Hij heeft ons midden tussen de Vietnamezen gebracht. Zowel in de stad als op het platte land. Hoewel het lastig, praten blijft met hen wel heel leuk. Vooral de kinderen. Die zijn natuurlijk totaal niet verlegen. En bijna allemaal plaatjes om te zien.

Weer wat meer inzicht in het Vietnamese leven gekregen. Er is armoede, maar de meesten hebben het zo slecht nog niet. Ze zijn in elk geval relaxter. Zeker in vergelijk met mij de ADHD er!

Belasting halen ze er op m.b.v een schriftje. Je betaalt geen inkomsten belasting, maar een soort omzet belasting. De ambtenaar komt gewapend met z'n schriftje op z'n brommertje bij je langs. Na enig onderhandelen wordt de aanslag bepaald en contant afgerekend.

Gezondheidszorg is ook boter bij de vis. Geen pecunia geen behandeling. Het lijkt met de nieuwe regelingen inmiddels Nederland wel. Ze pikken je nog wel op van de straat na een ongeluk, maar wel betalen, anders hooguit een pijnstiller.

Rita Verdonk valt nu ook wel mee. Als je daar als buitenlander wilt wonen, dan kan dat, maar elk half jaar een visum halen. Ook als je bent getrouwd zoals onze Hans. Louterd hoor zo'n reis.

Maar goed jullie willen over het fietsen horen. Snap ik. Wel we hebben dwars door de stad gefietst. De ervaren bloggers weten het inmiddels. Stoicijns kijken en gewoon doorrijden. Het begon ook nog te regenen. Snel een regencape gekocht en door fietsen. Stond Wil heel goed.

Na een uur of vier waren we terug. Prachtige ervaring en zeikverziekend nat.

Hoi An is een kleermakers-stad. Misschien gaan we nog wel wat scoren.

Zo tot de volgende Blog.

Henk & Wil

Beeld van de Citadel in Hue

Vandaag, 14 december was onze eerste dag in Hue. We hebben een boottocht gemaakt over de Parfum-river. Hier kun je veel van het dagelijkse Vietnameese leven zien. Maar dan op het water. De woonboten, maar ook de schepen waarmee zij hun brood verdienen. Kleine houten schepen die van alles vervoeren. O.a. ook zand dat ze eerst zelf van de bodem halen om daarna te verkopen. Vietnam is echt een handelsland. Ze zien in alles handel.

Parfumrivier met rondvaartboot.

s'Middagshebben we de Citadel in het centrum van de stad bezocht. Zeg maar de oude stad in de nieuwe stad. Helaas nogal verwoest door onze Amerikaanse vrinden tijdens het Tet-offencief. Het is nu een Unesco-project. Het wordt nu gerestaureerd.

Ook wel leuk om te melden is onze dinner-ervaring van gisterenavond.We hadden het adres uit deLonely Planet. Het stroomde van de regen, maar toch konden we op het balkon zitten. Maar wel gewoon bij de mensen in huis, De eigenaar is doof en stom (Let op niet dom). Bijzondere ervaring. We misten niets want we verstonden elkaar toch niet. Een heel vriendelijke man met een grappig kindje ca 2,5 jaar.

Morgen vertrekken we naar Hoi An. Naar het schijnt gaan we de typhoon mispeilen, we zien wel. In elk geval gaan we een fietstocht maken van ca 4 uur. We blijven er drie dagen. 

Wel tot bolgs en bedankt voor jullie leuke reacties. Vinden we heel leuk,

Henk & Wil

Halong Bay

Hallo Volgers,

Vandaag,12 december hebben we een vaartocht gemaakt in de Golf van Tonkin. De foto geeft een aardig beeld van de omgeving. Een schitterende natuur. Voor ons al enigszins bekend. Want dit gebied grenst aan China (afstand tot... is 180 Km). Daar heet het, het Karstgebergte. Een verschil is dat het in Vietnam een zeegebied is en in China land. Erg mooi om weer te zien.

We hebben overigens op luiddruchtige wijze weer hernieuwd kennis met de Chinezen mogen maken. In ons hotel logeerde ook een groep Chinezen. s' Morgens om ongeveer half zes werden we door de jongelui wakker geschreeuwd. Waarom? De stroom was uitgevallen en dus ook de lift. Als je dan weet dat het restaurant voor het ontbijt op de 9e verdieping ligt dan is het een forse klim. Behalve hun ongenoegen uit te schreeuwen hoorde we nog een heel herkenbaar Chinees geluid. ROCHELEN. Van die lange halen. Volgens mij trekken zij ze uit hun knieen. Tijdens het ontbijt gingen ze daar gewoon mee door. De viespeuken. Vietnamezen zijn toch anders. Minder lomp en veel toegangkelijker.

Morgen vliegen we naar Hue. Dat ligt veel zuidelijker. Het zal nu wel warm worden. Tot nu tot deed 16 oC ook mee.

OK lezers, tot de volgende Blog.

Henk & Wil 

Hanoi het vervolg,

Vannacht werden we wakker van een gruwelijk geluid. Het schreeuwen van honden. En er klonken een paar schoten. Dat zat dus niet goed.

S' morgens vroegen we in het hotel of het was wat wij dachten. En ja hoor, in de buurt van het hotel zat een bedrijf dat honden slacht.

Goodmorning Vietnam again!!

De dame van het hotel moest er zelf niets van hebben. Maar toch. En voor dat je er wat van zegt. Al eens in een legbatterij geweest? Al eens een kippenslachtmachine in werking gezien? Gezien hoe wij Nederlanders op de veemarkt met onze dieren om gaan?

Het is hier een cultuur. Zag later een fiets met achterop een kooi volgepropt met levende honden. Werd er helemaal naar van.

Vergeet niet, in Vietnam verdient men gemiddeld Eur 80, -- per maand. Wij alleen hebben al camera-apparatuur bij ons ter waarde van een jaarsalaris van hen. Dus ik oordeel maar niet. De Vienamees werkt normaal gesproken 8 uur per dag. En heeft geen werkeloosheid uitkering. Wel een klein pensioen. Volgens mij werken de meesten minimaal 12 uur per dag.

De economie is booming. Een groei van gemiddeld 9% per jaar. Dat zie je ook om je heen. Het is een en al berijvigheid. Er word van alles gebouwd. Er verrijzen hele nieuwbouwwijken.

Morgen gaan we varen op de Halong Bay. Maar, jullie zullen het wel op het journaal hebben gezien, er komt een typhoon aan. dus ff afwachten. Verder hebben we het weer fantastisch.

Zo juist gegeten in een heel klein restaurant tussen de Vietnamezen. Vis erg lekker. Er stond geen HOND op de kaart.

Tot Blogs,

Henk en Wil

Goodmorning Vietnam!!!!!!!!!!!!!!

Lijkt ons een goeie om mee te beginnen.

Na zo'n 18 uur reizen zagen wij de wereld voor een doedelzak aan. Maar dan heb je ook wat.

Hanoi is een overweldigende ervaring als uit het relatief rustige westen komt. Het verkeer is één grote CHAOS!!

Alles kris kras door elkaar en alleen maar toeteren. Als ik verkeer zeg dan bedoel ik brommers. Vrijwel elke Vietnamees rijdt op zo'n ding. Er er leven in dit land 83 miljoen mensen. Verder veel fietsen en naatuurlijk ook auto's. Wel veel minder.

Oversteken is hier een overweldigende emotie. Er zijn zebra's, dat wel! Alleen is er geen Vietnamees die volgens mij weet waar die dingen voor dienen.

Dus, geachte lezers, hierna een lesje oversteken. Daar komtie:

Bepaal waar je heen wilt en steek gewoon over over. Overal komen er dan brommers op je af. Maar dat geeft niets, jij bent er ook. Strak voor uit kijken en vooral goed mikken en je met je heupen er doorheen draaien. Enige ervaring met de "tango" is hier op z'n plaats. Als jij doorloopt stoppen zij en visa versa. Wie het meest stoicijns kijkt die wint.

Welkom aan de overkant van de weg.

Brommers kiest men overigens niet op de normale zaken zoals model, kleur en motorvermogen,maar op de claxon. Ze hebben allemaal hun duim chirurgisch vast laten zetten zodat ze automatisch toeteren.

Ze vervoeren hier alles op de brommer. Alles? Ja, dat zeg ik alles. Vader, moeder en twee kinderen. 20 dozen bier, een bloemenwinkel enz. Alles dus.

Onze eerste eetervaringen zijn veelbelovend. Met stokjes is weer ff oefenen. Maar na oversteken is niets meer moeilijk.

Vandaag zijn we ook in het mausoleum van Ho Chi Mingh geweest. Ome Ho voor insiders. Hij ligt er patent bij. Volgens mij is hij door Vanessa behandeld.

Morgenmiddag vertrekken we uit Hanoi en gaan naar Halong Bay voor ondermeer een vaartocht.

Tot de volgende blog

Henk en Wil

Hallo allemaal,

De eerste Blog wordt een korte. We zijn zojuist op Singapore geland. De tijd is hier nu 7.06 uur.

We hebben een goede vlucht gehad en moeten nu tot 10.00 uur plaatselijke tijd wachten om door te vliegen naar Hanoi.

Wordt vervolgd,

Henk & Wil

Changi Airport Singapore

Tijdens onze vorige reis naar Zuid Afrika hebben we voor het eerst een weblog bijgehouden. Dat is ons goed bevallen. Dus tijdens onze volgende reis zullen we jullie weer op regelmatige wijze met een weblog bijpraten.

Maar het is nog niet zo ver. We vertrekken 8 december voor 27 dagen naar Vietnam & Cambodja. We reizen van noord naar zuid op het kaartje kun je onze route zien. We starten in Hanoi en eindigen in Phnom Penh. Eigenlijk eindigen we in Siem Reap. Daar is het beroemde Angkor Wat tempelcomplex. Vanaf Phnom Penh vliegen we weer terug naar Amsterdam.

We reizen per bus, maar ook per vliegtuig voor een binnenlandse vlucht. Verder zijn er een aantal bootreizen. O.a. steken we de beroemde mekong-rivier over naar Cambodja. Ook de fiets is daar een veel gebruikt vervoermiddel. Net als destijds in china zullen we, als we de kans krijgen, zeker de fiets pakken.

Op onderstaande link kun je meer informatie over onze reis vinden

http://www.djoser.nl/rondreis_vietnam_cambodja/27_dagen_vietnam_en_cambodja/

Tot de volgende BLOG,

Henk & Wil